Το (με…Νου) της εβδομάδας
29 Ιανουαρίου 10 - Αρθρογραφία➢ Κάποτε, έλεγαν οι παλιοί:
« Έχεις ελιά; Έχεις λίρα».
➢ Σήμερα, οι πολιτικοί λένε:
« Έχεις ελιά; Πάρε δύο ευρώ τη ρίζα αποζημίωση και πολλά σου είναι παλιόβλαχε που τολμάς να σηκώνεις κεφάλι».
➢ Η κυρία Μπατζελή είναι η υπουργός αγροτικής ανάπτυξης. Μορφωμένο άτομο με κουλτούρα ( έχω παρακολουθήσει με ενδιαφέρον συνεντεύξεις της), αλλά …όσο σχέση έχω εγώ με τη μοδιστρική ( καμία- η βελόνα με αντιπαθεί κι εγώ το ίδιο) άλλη τόση σχέση έχει και η μαντάμ Μπατζελή με την αγροτιά. Τώρα θα μου πείτε έχει σχέση ο Βενιζέλος με το Εθνικής Άμυνας ή η Γκερέκου με τον τουρισμό;
➢ Βεβαίως!! Όση σχέση έχει η πεθερά μου με την αστροφυσική.
➢ Κατάλαβαινόμαστε λοιπόν και κανονικά θα έπρεπε να κλείσω εδώ το σημερινό με…Νου αλλά έχω διάθεση για κουβέντα και λέω να προχωρήσω.
➢ Δεν θα ασχοληθώ περισσοτέρο με την απειρία και την ασχετοσύνη πολλών νυν υπουργών με τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα του τόπου γιατί μέσα σε εκατό ημέρες η ασχετοσύνη δεν αποκρύπτεται.
➢ Αυτό όμως που πρέπει να τονίσω στο παρόν άρθρο, είναι η χρόνια πληγή του παραγωγού που είναι η αισχροκέρδια του εμπόρου.
➢ Στην Αθήνα, οι Αθηναίοι πιστεύουν το εξής απίστευτο, ότι δηλαδη, η Φωκίδα είναι ένας ζάμπλουτος νομός επειδή φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες ελαιόδενδρα με τις περίφημες ελιές Αμφίσσης. Εννοώ αυτές τις χοντρές βρώσιμες πεντανόστιμες ελιές που μοιάζουν με αυγά φραγκόκοτας και πωλούνται στα Αθηναϊκά σούπερ μάρκετ έναντι των 7-8 ευρώ το κιλό. Και σας μιλώ για τις πρώτες ελιές, διότι οι δεύτερες πωλούνται για 3-4 ευρώ το κιλό.
➢ Και ακούς τους Αθηναίους να λένε: «θησαυρίζουν οι επαρχιώτες»!
➢ Αλλά η κυρά Φωφώ που μένει στο διαμέρισμα από το ’67 όταν ο σύζυγος της πούλησε την προίκα στην Αρκαδία για να ανοίξει ψιλικατζίδικο στην Ιπποκράτους, δεν έχει ιδέα για το βάσανο του σύγχρονου αγρότη. Διότι δεν γνωρίζει ότι όσο «κότσος» πιάνεται η ίδια στο σούπερ μάρκετ με 7-8 ευρώ που πληρώνει για να φάει 120 ελιές, άλλο τόσο κότσος πιάνεται κι ο παραγωγός που μοχθεί να οργώσει, να ποτίσει να κλαδέψει να πληρώσει μεροκάματα, να περάσει από τον διαλογέα, να διαλέξει η γυναίκα η πεθερά και η γειτόνισσα στον πάγκο, να κουβαλήσει να ξανακουβαλήσει για να έρθει ένα πρωϊ ο έμπορος με το «λα κοστ» κοντομάνικο και να του προσφέρει τις δύο φοβερές λύσεις. Η μία λύση είναι ένα ευρώ το κιλό για τα «αυγά φραγκόκοτας» και η άλλη…ή ένα ευρώ το κιλό, ή κράτα τις ελιές αυγά φραγκόκοτας στις κάδες μέχρι να σαπίσουν.
➢ Αυτό θα πει …επιλογές. Αυτό θα πει «ζωντανό κράτος», «κράτος που ενδιαφέρεται», αυτό θα πει πολιτική γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο.
➢ Δεν τα βάζω με την υπάρχουσα κυβέρνηση. Τα βάζω με όλες τις κυβερνήσεις που εθελοτυφλούν μπροστά σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα το οποίο έχει μετατραπεί σε κακοήθεια πλέον και παίζει καθοριστικό ρόλο στη μείωση τόσο του αγροτικού εισοδήματος όσο και στη συρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού.
➢ Αντί να δωθούν κίνητρα στους νέους ανθρώπους να συνεχίσουν την τέχνη και το έργο της αγροτικής ζωής, κάνουν τα πάντα, (ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό), για να στιβάξουν τους νέους μέσα στις μεγάλες πόλεις, να τους μεταλλάξουν για 700 ψωροευρώ.
➢ Αν ποτέ επισκεφθείτε μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες στη Σουηδία ή την Αυστρία, εκεί που οι αγρότες δεν εξεγήρονται ποτέ γιατί τα κράτη τους αγαπάνε και τους προσέχουν, θα εκπλαγείτε. Τεράστιες μονάδες ακόμη και στη φυτική παραγωγή παρόλο που ο καιρός δεν ευνοεί. Κι εκεί αγαπητοί φίλοι δεν υπάρχει ένας «μάγκας» έμπορος και διαπλοκή που εξοντώνει τον πολίτη. Εκεί τα καρτέλ είναι λέξη άγνωστη. Γιατί εκεί υπάρχουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και η κρατική παρέμβαση που δεν επιτρέπουν στον έμπορο να διαπραγματευτεί τα εγχώρια προϊόντα στις τιμές που γουστάρει.
➢ Γι αυτό βλέπεις και το εξής παλαβό: Οι πιπεριές Φλωρίνης στην Ελλάδα πωλούνται ακριβότερα από τη Γερμανία και… χωρίς να έχει η Γερμανία Φλώρινα. Γιατί αν η Γερμανία είχε Φλώρινα, η Βιένη Άμφισσα και η Στοκχόλμη Καλαμάτα, όχι θα είχαμε καταποντιστεί, όχι θα είχαμε ρημάξει αλλά το μόνο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στην Ευρώπη,θα ήταν υπηρετικό προσωπικό κι αυτό β’ διαλογής. Όταν λοιπον η κυρά Φωφώ ληστεύεται, ο παραγωγός ληστεύεται επίσης, ο έμπορος θρέφει προγούλια, και το κράτος μιλάει για «τσαμπουκά» τότε ο Έλληνας αγρότης θα βγει μέσα στο κρύο με το τρακτέρ και θα βρωντοφωνάξει και θα κλείσει το δρόμο και θα χτυπηθεί για να βρει το δίκιο του.
➢ Υπάρχει όμως κι ένας άλλος τρόπος για να μάθουν όλοι την πικρή αλήθεια της εκμετάλλευσης του Έλληνα παραγωγού από τον έμπορο. Να αφήσουν την Αθήνα χωρίς καρότα και μαρούλια. Χωρίς φρούτα και ζαρζαβατικά…και αν ποτέ γίνει αυτό τότε και ο κόσμος και η κάθε κυβέρνηση θα προσέξουν περισσότερο τα αιτήματα του του αγρότη.
➢ Διότι όταν η κυρία της Εκάλης δεν θα έχει σαλάτα για να συνοδεύσει τη σφυρίδα της, ή ελαιόλαδο τα πράγματα θα έχουν αρχίσει να σφίγγουν παραγματικά. Και τότε θα δούμε μαζί με τα τρακτέρ στη Θήβα να είναι παρακαρισμένα καταμήκος και πολλά μερσεντές, ΒMW, ακόμη και μικρά υβριδικά για συμπαράσταση.
➢ Δύσκολο, το ξέρω, έως ακατόρθωτο, αλλά τόσα χρόνια γίνομαι κι εγώ θεατής σε ένα θέατρο παραλόγου… Οι αγρότες, τα μπλόκα…η κυβέρνηση….
➢ Το έγραψα και στο προηγούμενο, το γράφω πάλι ότι …η χώρα παραγέμισε από κουλτουριάρηδες και φιλέλληνες. Χρειάζεται έναν Έλληνα κι ας μην είναι λεπτεπίλεπτος…ας είναι και χοντροκομμένος….το θέμα είναι …θα τον διακρίνουμε για να τον ψηφίσουμε ή θα θαμπωθούμε πάλι τελευταία στιγμή από τις προεκλογικές υποσχεσεις του τύπου… «πρώτα ο πολίτης»; Τον βλέπετε τον Έλληνα αγρότη; Τον έσπρωξε πάλι η απόγνωση και πήρε πάλι πάλι τους δρόμους.
➢ Κανείς δεν λέει όμως ότι και ο αγρότης είναι πολίτης ο οποίος πρέπει να στηριχθεί γιατί βρίσκεται στο τσακ να καταρρεύσει!!
➢ Κάτι είπε και η κυρία Μπατζελή αλλά…δεν θυμάμαι τώρα…βλέπετε τα λόγια θα πρέπει να έχουν νόημα για να μπορεί να θυμάται κάποιος.
της Πέπης Σκαρλή
Loading ...