Το (με…Νου) της εβδομάδας
25 Ιουνίου 10 - Αρθρογραφία➢ Από παιδί με ανατρίχιαζαν τα σκουλήκια. Θεωρούσα ότι παλεύοντας με ένα άλλο ζώο π.χ. λιοντάρι ή τίγρη, θα κατάφερνα να νικήσω αν πετύχαινα το ζώο σε κάποιο αδύνατο σημείο.
➢ Παλεύοντας με ένα δυνατό ζώο, ακόμη κι αν έχανα τη μάχη,… τουλάχιστον θα μου έμενε η υπερηφάνεια ότι πολέμησα με ζώο βασιλιά. Αγωνίστηκα με δύναμη, με θάρρος, με τιμή. Και έχω την αίσθηση ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν άνθρωπο από το να κερδίζει την ήττα του μέσα από έναν καθαρό και έντιμο πόλεμο.
➢ Με τα σκουλήκια όμως ;
➢ Μέρα παρά μέρα, εδώ κι ένα χρόνο εισέρχεται παράνομα στην αυλή μου μία σκυλίτσα ( η Ιουλία) η οποία γνωρίζει ότι σε συγκεκριμένη γωνιά του κήπου υπάρχει ένα πιατάκι με φαγητό για εκείνη.
➢ Εδώ και λίγες ημέρες, η Ιουλία δεν φάνηκε ! Κι ετσι, έμειναν τα κοκαλάκια στο πιάτο, τα χτύπησε κι ο καυτός ήλιος κι έτσι σήμερα το πρωϊ παρατήρησα έντρομη μερικές δεκάδες σκουλικιών να τρέφονται από τα υπολείμματα και να καταλαμβάνουν το πιάτο.
➢ Πανικοβλήθηκα !! Η παιδική μου φοβία με κυρίευσε και άρχισα να σκέφτομαι με ποιό τρόπο θα τα απομακρύνω.
➢ Στην αρχή σκέφτηκα το οινόπνευμα και το σπίρτο αλλά αμέσως αναίρεσα διότι η θερμοκρασία αγγίζει τους 45 βαθμούς, κι ελοχεύει ο κίνδυνος πυρκαγιάς.
Έπειτα σκέφτηκα ότι οι γείτονες και οι περαστικοί θα με περάσουν για πυρομανή.
➢ Μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Τα κοιτούσα αηδιασμένη να γλύφουν τα προχθεσινά κοκαλάκια τα οποία προορίζονταν για την αδέσποτη Ιουλία και εξαγριωνόμουν.
➢ Κάτι έπρεπε να κάνω …γρήγορα… πριν αυτά αρχίσουν να πηδάνε έξω από το πιάτο και να περπατάνε πάνω στις σαγιονάρες μου διεκδικώντας μερίδιο από τη σάρκα μου….αλλά …τι ; ; ;
➢ Βλέπετε, η παράταση χρόνου που δίνει το μυαλό για να σκεφτεί, ευνοεί τα σκουλίκια…(όλων των ειδών) και μια σκουληκοπαρέα σκαρφάλωσε στο χείλος του πιάτου και πήδηξε έξω ψάχνοντας προκλητικά και άπληστα περισσότερη τροφή και χώρο.
➢ Ο πανικός άρχισε να με κυριεύει και το μυαλό να παίζει παιγνίδια και να στήνει εμπρός μου την φανταστική εικόνα του ανθρώπου – θύμα σε ενδεχόμενη επίθεση σκουλικιών!!
➢ Αίφνης το μυαλό μου άρχισε να κάνει συνειρμούς.
➢ Άρχισα να σκέφτομαι δίποδα σκουλίκια που ζουν παρασιτικά ανάμεσά μας . Σκουλίκι τα οποία αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται από τον φόβο ή την αδιαφορία όλων εμάς. Κι αν τα ανθρώπινα σκουλίκια έχουν και μια μορφή εξουσιούλας στα χέρια τους;;; Ποιος τους πιάνει !!
➢ Νομίζουν ότι μπορούν να καταβροχθίσουν ολόκληρο τον κόσμο.
➢ Τα δίποδα σκουλίκια έχουν όλα τους ένα κοινό χαρακτηριστικό : Δεν εχουν φίλους!! Είναι άφιλοι. Είναι μόνο σκουλίκια. Κι όπως τα κοινά σκουλίκια έτσι και τα ανθρώπινα …δεν έχουν φίλους. Η μόνη παρέα τους είναι η αναξιοπρέπεια , τα φοβερά και τρομερά ψέματά τους, η διεστραμένη επικοινωνία τους με τα μέλη της κοινότητας αλλά πάνω από όλα η υπέρμετρη φιλοδοξία τους και το σύνδρομο κατωτερότητας το οποίο κουβαλάνε σαν κάρβουνο αναμμένο μέσα στην ψυχή τους.
➢ Σκουλίκια που παραμένουν σκουλίκια ! Σκουλίκια με ονοματεπώνυμο.
➢……………………………………………………………………
➢ Όση ώρα σεφτόμουν, αυτά τα γλοιώδη και επικίνδυνα πλάσματα, με είχαν πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής και χωρίς να το καταλάβω η Ιουλία αναστέναξε με χαρά δίπλα μου.Κούνησε την ουρά της και πλησίασε προς το πιάτο, αλλά έκανε μεταβολή κι απομακρύνθηκε από αυτό.
➢ Έτρεξα γρήγορα στο σπίτι, και πήρα το οινόπνευμα, τα περιέλουσα και τους πέταξα ένα αναμμένο σπίρτο. Κι όταν τα τύλιξαν οι φλόγες, αυτά χτυπιόντουσαν σαν τρελλά και έσκαγαν σαν καψούλια.
➢ Ένας γείτονας που περνούσε, με ρώτησε τι κάνω, κι εγώ του
➢ απάντησα : «Στο δικό μου σπίτι τουλάχιστον, δεν θα αφήσω να αναπτυχθούν σκουλίκια άλλη φορά !!
➢ – Εσείς …κύριοι αρχηγοί των κομμάτων;
Loading ...