Το ιστορικό της μάχης στις Καρούτες

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ. ΚΥΡΙΑΝΑΚΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΦΩΚΙΔΑΣ ΤΗΣ ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΣΤΙΣ ΚΑΡΟΥΤΕΣ. 

Σαν αυριο στις 5-8-44   έλαβε χώρα μια σπουδαία νίκη του ΕΛΑΣ, όταν αντάρτες στο χωριό Καρούτες, που είχε ήδη καεί το 1942, διέλυσαν τάγμα με πανω απο 250 ναζί στρατιωτες, σκοτώνοντας 100 από αυτούς μαζί με το διοικητή τους και συλλαμβάνοντας πολλούς αιχμαλώτους.  Από την πλευρά του ΕΛΑΣ σκοτώθηκαν 29 αντάρτες, ενώ υπήρξαν και τρεις απώλειες αμάχων από το χωριό. Όλα είχαν ξεκινήσει την προηγουμένη, στις 4 Αυγούστου, όταν ο αντάρτης που φυλαγε σκοπιά στην τοποθεσία ‘Έλατος’,  ειδοποίησε τους συναγωνιστές του για τη φάλαγγα Γερμανών που περνούσε. Ένα τμήμα του Έκτου Λόχου από το Τάγμα του Κρόνου, που υπάγονταν στην 5η αντάρτικη ταξιαρχία με αρχηγό τον Κέρκη μέτρησε τους ναζί και επόπτευσε όσα υλικά κουβαλούσαν μαζί τους.  Επρόκειτο για το τρίτο τάγμα του Συντάγματος 19 των “Ορεινών Κυνηγών” της Αστυνομίας των ναζί, που είχε διακριθεί για τις επιδόσεις του κατά των ανταρτών. Υποδιοικητής του ήταν  υπολοχαγός Όττο Βέμπερς κι επικεφαλης ο λοχαγός Χάκερτ. 

Οι αντάρτες είχαν στο ενεργητικό τους μια προηγούμενη αποτυχημένη επιχείρηση ένα μήνα πριν, χωρίς να τους πτοήσει όμως. Οι Γερμανοί στα πρώτα σκόρπια χτυπήματα των ανταρτών απάντησαν με ριπές πολυβόλων, που μετά από αυτό οι αντάρτες υποχώρησαν  σχεδιασμένα. Οι Γερμανοί θεωρώντας πως ο κίνδυνος πέρασε, συνέχισαν την πορεία τους, ενώ λίγες ώρες μετά υπήρξε πάλι ανταλλαγή πυρών εξ αποστάσεων,  χωρίς οι ναζί να μπορούν να εντοπίσουν τον καλά κρυμμένο εχθρό, ο οποίος την ίδια ώρα οπισθοχωρούσε καταλαμβάνοντας θέσεις στις Καρούτες βάσει σχεδίου. 

Θεωρώντας πως οι αντάρτες είχαν διασκορπιστεί ο Χάκερτ κατέφτασε στο χωριό το απόγευμα.  Την ώρα εκείνη τα χωριά της περιοχής ενημερωμένα για την άφιξη των Γερμανών είχαν αδειάσει τα σπίτια τους αποχαιρετώντας  τους αντάρτες. Το τελικό σχέδιο να δοθεί η μάχη μέσα στο χωριό ανήκει στον επιτελάρχη Λογοθέτη, λοχαγό Γιώργη Σαμαρίδη από τη Σάμο. 

Η μάχη ξεκίνησε γύρω στις τρεις το μεσημέρι κι η πρώτη ριπή σκότωσε ένα Γερμανό φρουρό που είχε φωνάξει συναγερμό. Λίγο αργότερα η μάχη θα γενικευτεί, με όλα τα όπλα των ανταρτών να μπαίνουν στη μάχη. Ο Λοχαγός Χάκερτ πέφτει νεκρός πριν καν  προλάβει να δώσει οποιαδήποτε εντολή. Οι Γερμανοί προσπαθούν να οχυρωθούν στο σχολείο και στα σπίτια των κατοίκων.

Ο πρώτος νεκρός αντάρτης ήταν ο Κώστας Μπούρας ή Πρίαμος με δυο σφαίρες στο στήθος, ενώ λίγο μετά θα σκοτωθεί ο Παναγιώτης Κολοβός από τον Ορχομενό. Ο έκτος λόχος κατορθώνει τελικά με χειροβομβίδες να καταλάβει το σχολείο κι έπειτα η μάχη θα συνεχιστεί πολυαίμακτη σπίτι με σπίτι.  

Τελευταίο οχυρό των Γερμανών ήταν τα τσιμαρέικα,  σε δυο ή τρία καμένα σπίτια που είχαν ταμπουρωθεί τριάντα Γερμανοί αποφασισμένοι για μάχη μέχρις εσχάτων. Σε εκείνη τη μάχη σκοτώνεται ο 18χρονος επονίτης Λάμπρος από τη Θήβα, το νεαρότερο θύμα της σύγκρουσης. Τελικά ο Γιάννης Τριανταφύλλου, ιδιοκτήτης του σπιτιού, κατορθώνει να βγάλει τους Γερμανούς από εκεί.

Ο υπολοχαγός υποδιοικητής Όττο Βέμπερς ζητά να παραδοθεί στον εύελπι Σπύρο Νικολακόπουλο (Ολύμπιο) σηκώνοντας τα χέρια και κηρύσσοντας με σφυρίχτρα το τέλος της μάχης.  Η ώρα είναι 7.30 το βράδυ και ο εχθρός έχει παραδοθεί.   

Συναναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Το χωριό τούτο κάηκε δύο φορές. Το ίδιο το Λιδωρίκι, η Βουνιχώρα, η Αγία Ευθυμία, όλη η Ελλάδα γέμισε ερείπια, νεκρούς και καταστροφές. Το 2024 κλείνουν ογδόντα χρόνια από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη φασιστική κατοχή. Ογδόντα χρόνια από τότε που η εργατική τάξη της Ελλάδας, ο λαός και η νεολαία του συσπειρωμένοι στο ΕΑΜ, στον ένοπλο βραχίονά του τον ΕΛΑΣ,και την ΕΠΟΝ πάλευαν νικηφόρα με το όπλο στο χέρι, με αιμοδότη, νου και ψυχή το ηρωικό ΚΚΕ. Είχαν νικήσει το εγκληματικό Γερμανικό ναζιστικό τέρας και τους ντόπιους αστούς συνεργάτες του. Είχαν κατακτήσει με το αίμα τους τη χιλιάκριβη τη λευτεριά και πάσχιζαν να φέρουν καινούργιες μέρες στην κατεστραμμένη από τον κατακτητή Ελλάδα.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών με τους περισσότερους νεκρούς, συγκριτικά με τον πληθυσμό της, την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πάνω από 500.000 ήταν οι νεκροί στη διάρκεια της τετράχρονης φασιστικής κατοχής, ενώ ανυπολόγιστες ήταν οι υλικές ζημιές από τις λεηλασίες και τις καταστροφές.

Ογδόντα χρόνια μετά παραμένουν ανεκπλήρωτες οι δίκαιες και τεκμηριωμένες αξιώσεις του ελληνικού λαού για τις πολεμικές επανορθώσεις – αποζημιώσεις που οφείλει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας (ΟΔΓ) για τις καταστροφές που προξένησαν στην Ελλάδα οι εγκληματικές ναζιστικές ορδές σε βάρος αμάχων, γυναικών, γερόντων, παιδιών, για να κάμψουν την ηρωική μεγαλειώδη αντίσταση του λαού μας.

Οι οφειλόμενες γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις περιλαμβάνουν :

 Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο-ληστεία που επιβλήθηκε στην κατεχόμενη Ελλάδα από τη ναζιστική Γερμανία.

 Αποζημιώσεις για τις τεράστιες καταστροφές στις υποδομές που προκάλεσαν τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα

στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.

 Τις αποζημιώσεις των θυμάτων των φρικιαστικών ναζιστικών εγκλημάτων στις μαρτυρικές πόλεις και χωριά της Ελλάδας, των ομήρων στα ναζιστικά στρατόπεδα και στα εργοστάσια των γερμανικών μονοπωλίων.

 Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών ανεκτίμητης αξίας και των θησαυρών πολιτιστικής κληρονομιάς που λεηλατήθηκαν από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής υπολογίζονται σε 410.000.000.000 ευρώ (κατοχικό δάνειο, επανορθώσεις από καταστροφές και χρέη προς τους ιδιώτες για τα ολοκαυτώματα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κλπ), ενώ σε αυτά πρέπε να προστεθούν και 10.δις ευρώ για τα χρέη από τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Πρόκειται για τεράστιες υποχρεώσεις απέναντι στην Ιστορία και τον Ελληνικό λαό.

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ), για μια ακόμα φορά, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να διεκδικήσει η κυβέρνηση τις πολεμικές αποζημιώσεις από την ΟΔΓ η οποία αρνείται να πληρώσει.

Οι   επανορθώσεις -πολεμικές αποζημιώσεις  έχουν αποφασιστεί στη Διεθνή Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (Δεκέμβρης 1945-Ιανουάριος 1946), από την υπογραφή της Συμφωνίας της ΟΔΓ το Φλεβάρη 1953 στο Λονδίνο, που προέβλεπε διμερείς συμβάσεις διακανονισμού των πολεμικών επανορθώσεων με τις χώρες στις οποίες έπρεπε να πληρώσει, και από τη Συμφωνία Ειρήνης το Σεπτέμβρη 1990 στη Μόσχα.

Αγαπητοι φιλοι και φίλες,

Επισημαίνουμε τις τεράστιες ευθύνες και την κοροϊδία των κυβερνήσεων της ΟΔ Γερμανίας που,υποκριτικά, αναλαμβάνουν την ηθική ευθύνη για τα χιτλερικά εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού, ζητώντας συγγνώμη τάχα, ενώ αρνούνται να επανορθώσουν  πληρώνοντας τις πολεμικές αποζημιώσεις, όπως τους έχει επιβληθεί από τις διεθνείς διασκέψεις.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας δίνει κάποια ψίχουλα από το «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», όργανο του Υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, σαν φιλανθρωπία σε Ελληνικούς Δήμους, σε αγαστή συνεργασία με τις Ελληνικές κυβερνήσεις και την Τοπική Διοίκηση. Και έτσι δείχνει τάχα τη μεταμέλεια για τα ναζιστικά

εγκλήματα, όταν την ίδια ώρα μέρος αυτών των κονδυλίων εντάσσεται σε προγράμματα αναθεώρησης και παραποίησης της Ιστορίας του Β› Παγκοσμίου Πολέμου και των χιτλερικών εγκλημάτων κατά του λαού μας, όπως το διαβόητο «Μνήμες Κατοχής».

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Δεν έχουμε αυταπάτες. Οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις υπηρετώντας τα συμφέροντα της Αστικής τάξης δεν έθεσαν ποτέ το θέμα των αποζημιώσεων στη Γερμανία μεταθέτοντας το ζήτημα στο αόπιστο μέλλον. Τα πολυποίκιλα συμφέροντα της ντόπιας ολιγαρχίας είναι σφιχτοδεμένα με την ΕΕ, τη Γερμανία και τους Ευρωατλαντικούς εταίρους και δεν θέλουν να διαταραχθεί η ισορροπία αυτή, θέτοντας σε κίνδυνο τα συμφέροντά της.

Η αστική τάξη, με τους πολιτικούς της υπηρέτες είναι αυτή που ήταν πάντα.Προδοτική για τα λαικα συμφέροντα.

–Στην κατοχή ένα μέρος της συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, πλουτίζοντας.

Το άλλο κομμάτι της, συνεργαζόμενο με τους Άγγλους, πήγε στην Αίγυπτο περιμένοντας να τελειώσει ο πόλεμος. Με το τέλος του πολέμου ήρθαν οι αστοί πολιτικοί,  και σε συνεργασία με τους πρώην συνεργάτες των Γερμανών και την επιτήρηση των Άγγλων και αργότερα των Αμερικάνων και οδήγησαν τα πράγματα σε σύγκρουση.

–Με το τέλος του εμφυλιου και την ήττα  η αστική τάξη προσδέθηκε στο ΝΑΤΟ και αργότερα στην ΕΟΚ στην προσπάθειά της να υποστηλώσει τα συμφέροντά της.

Σήμερα στέλνει οπλικα συστήματα στην Ουκρανια στηρίζοντας και συμμετέχοντας στον νεο Ιμπεριαλιστικό πόλεμο.Στηριζει μαζι με την ΕΕ το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους την γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.

Ας μη γελιόμαστε. Το θέμα των Γερμανικών επανορθώσεων δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό ζήτημα. Ο αγώνας για το θέμα αυτό είναι άρρηκτα δεμένος με την πάλη του λαού μας να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Στον αγώνα αυτό να μη λείψει κανείς. Ο αγώνας αυτός είναι συνυφασμένος με την ρήξη με το ισχύον καπιταλιστικό σύστημα. Τα αίτια που γέννησαν τους προηγούμενους πολέμους ορθώνονται και πάλι μπροστά μας απειλητικά. Η σημερινή λοιπόν επέτειος δεν είναι μόνο επέτειος μνήμης αλλά και σημείο προβληματισμού.

Σας ευχαριστώ!