Προσέξτε τα συμπτώματα και μην καθυστερείτε!

Της Μαρίνας-Σελήνης Κατσαΐτη*

Την Παρασκευή το πρωί ξύπνησα με ένα φούσκωμα. «Θα μου έπεσε βαρύ το βραδινό» σκέφτηκα. Ήπια τον καφέ μου και ξεκίνησα να δουλεύω στον υπολογιστή. Μετά από λίγο ένιωθα ήδη καλύτερα. 

Το μεσημέρι είχα μια αδιαθεσία. Όπως όταν κάτι σε γυροφέρνει. «Θα κρύωσα» σκέφτηκα. Το απόγευμα βγήκα μια βόλτα με έναν φίλο μου, ήπιαμε έναν καφέ στο εμπορικό κέντρο και επιστρέφοντας έπεσα για ύπνο. 

Το Σάββατο ξύπνησα για τα καλά άρρωστη. Με πυρετό, πρήξιμο και πόνο στην κοιλιά. Και κομμάρες. Ο πυρετός ανέβαινε με ευκολία και έπεφτε με την ίδια ευκολία. Δεν είχα άλλα συμπτώματα. Μόνο αυτό και τον πόνο στην κοιλιά με το πρήξιμο. Όλη τη νύχτα του Σαββάτου συνεχίστηκε η ίδια δουλειά. Ο πυρετός, ανεβοκατέβαινε σαν ελατήριο. Με ένα απλό παυσίπονο έπεφτε στο 37 και μετά από μια-δυο ώρες πάλι στο 39 ακόμη και 39.8. Ίδρωνα, έπεφτε, είχα πάλι κομμάρες, ρίγος, ανέβαινε και πάλι τα ίδια. Την Κυριακή λίγο καλύτερα αλλά το ίδιο. Τότε κάπως άρχισα να νιώθω τον πόνο να «χτυπάει» και πίσω. Ίσως ήταν νεφρά αλλά μέσα στην ταλαιπωρία, τον πυρετό και την αϋπνία δεν ήμουν και σίγουρη. 

Δευτέρα πηγαίνω στα επείγοντα. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν τα λευκά στις 19.000. «Πολύ ψηλά τα λευκά σου» μου λέει ο γιατρός, κύριος Δεληβοριάς. «Εισαγωγή». Με βάζουν για αξονική. «Πυελονεφρίτιδα». Πριν καταλάβω καλά καλά τί γίνεται, βρίσκομαι με τρεις ενδοφλέβιες αντιβιώσεις στο αριστερό χέρι. Την Τρίτη το πρωί, ήμουν ήδη καλύτερα. Τα λευκά είχαν πέσει στις 10.000. Ωστόσο, ο πυρετός με το ρίγος εξακολουθούσε. Ο εξαιρετικός γιατρός μου, ο κύριος Λέπουρας αρχικά ξαφνιασμένος από τα αποτελέσματα των εξετάσεων, καθώς οι εξετάσεις ούρων ήταν «καθαρές» προσπαθούσε να καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Και ενώ η βελτίωση ήταν φανερή αλλά όχι η επιθυμητή, οι εξετάσεις συνεχίστηκαν. Αιμοκαλλιέργεια, κι άλλο αίμα, κι άλλα ούρα…Πυελογραφία. 

Κάποια στιγμή η αιμοκαλλιέργεια επιστρέφει αποτελέσματα. Το ένοχο μικρόβιο: E Coli, κοινώς κολοβακτηρίδιο. Και από που; Από κάτι που έφαγα ή κάτι που ήπια. Ήδη μία περίπου εβδομάδα μετά αφού είχα πιεί έναν φρέσκο – μη παστεριωμένο χυμό σε κάποιο σούπερ μάρκετ, το μικρόβιο είχε προχωρήσει ύπουλα. Κυκλοφόρησε στο αίμα, μου έκανε σηψαιμία και μετά πήγε στη χολή. Και έτσι χρειάστηκε να μου αφαιρέσουν και τη χολή. Ευτυχώς μετά από αυτό, όλα επανήλθαν. Μετά από οκτώ ημέρες στο νοσοκομείο, πήρα εξιτήριο και άλλες δέκα μέρες μετά διπλή αντιβίωση και πλέον είμαι καλά.

Από ιατρικά είμαι σκράπας (και ελπίζω αυτά που έγραψα παραπάνω να είναι σωστά όπως τα κατάλαβα). Ωστόσο, αυτό που σίγουρα κατάλαβα καλά είναι πως αυτό που (Δόξα τω Θεώ) πέρασα, ήταν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ και θα μπορούσε να έχει πάρει πολύ άσχημη τροπή. Οι παράγοντες που συντέλεσαν στην αντίθετη κατεύθυνση και τους μοιράζομαι μαζί σας διότι είναι σοβαρό να τους γνωρίζουμε όλοι, είναι οι εξής:

1. Πήγα στο νοσοκομείο σχετικά νωρίς. 
2. Οι γιατροί μου χορήγησαν το σωστό συνδυασμό αντιβιώσεων (κοινώς είχα πολύ καλούς γιατρούς)
3. Ο οργανισμός μου αντέδρασε αμέσως, διότι (όπως είπε ο γιατρός) είναι «παρθένος», δηλαδή δεν είναι επιβαρυμένος από συχνή χρήση φαρμάκων κτλ. 

(4. Μάλλον με αγαπάει και ο Θεός)

Ένας παράγων που περνάει από το χέρι μας είναι η ταχύτητα με την οποία θα πάμε στο γιατρό. ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ, γιατί μπορεί να είναι αργά όταν θα πάτε. Το αν θα «πέσουμε» σε καλούς γιατρούς δεν το ελέγχουμε πάντα, οπότε γι’ αυτό δεν θα μιλήσω. Μόνο είμαι ευγνώμων στον κύριο Δεληβοριά, τον κύριο Λέπουρα, στην υπόλοιπη ομάδα των θεραπόντων ιατρών μου και στον χειρουργό. Είναι πραγματικά εξαιρετικοί γιατροί και καταπληκτικοί άνθρωποι πάνω από όλα. 

Μην παίρνετε φάρμακα για «ψύλλου πήδημα», γιατί ο οργανισμός συνηθίζει και όταν έρθει η ώρα δεν ανταποκρίνεται στη φαρμακευτική αγωγή. 

Προσέχετε την υγεία σας όσο είστε καλά, ώστε ο οργανισμός σας να είναι δυνατός να ανταποκριθεί όταν έρθει η στιγμή. Μην τον αποδυναμώνετε με κακή διατροφή, καθιστική ζωή, κάπνισμα, αλκοόλ, κτλ. Τα υγιή μας κύτταρα είναι οι στρατιώτες που θα πολεμήσουν στη μάχη. Άμα τους σκοτώσουμε πρώτοι εμείς, δεν θα έχουμε στρατό όταν μας «την πέσουν» οι εχθροί. 

*Η Μαρίνα-Σελήνη Κατσαΐτη είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Ανάλυσης, Πρόεδρος στο Τμήμα Περιφερειακής και Οικονομικής Ανάπτυξης Άμφισσας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών