“28 Φεβρουαρίου 2025: Όλοι στις πλατείες”

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Ποιος μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα των συγγενών των θυμάτων, της τραγωδίας στα Τέμπη, να μάθουν την αλήθεια.

Ποια χώρα, ποια κυβέρνηση, ποια κοινωνία, μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην απονομή Δικαιοσύνης,  αλλά και στην λήψη μέτρων- σε κάθε επίπεδο- για την αποφυγή τέτοιων εγκλημάτων; 

Τίποτε και κανείς, απέναντι στην Αλήθεια, την Δικαιοσύνη και την Πρόληψη καταστροφών, 

Πόσο μάλλον αν αυτά υποψιαζόμαστε ή και υπάρχουν στοιχεία προς απόδειξη, για καθυστερήσεις και υπερκοστολογήση, είτε λόγω ανεπάρκειας, είτε επειδή γίνονται παράνομες πράξεις κ διαδρομές. 

Άρα, όσοι, βλέπετε “κίνδυνο” αποσταθεροποιησής της κυβέρνησης, απο τη δραστηριότητα των συγγενών και την αλληλεγγύη της κοινωνίας στον αγώνα τους, δείτε το αλλιώς. 

Υπάρχει ένα σημείο- παντού – στη φυσική κ στην κοινωνία, που δεν πάει άλλο. 

Μπορεί κακοδαιμονίες, κακοδιαχείριση, παλιατσοι πολιτικοί, να έρχονται για χρόνια, όλοι εμείς όμως, εγώ κ εσύ, επιλέγουμε τον λιγότερο ή περισσότερο κατάλληλο κ σωστό.

Δεν μπορεί να είναι αιώνια δικαιολογία του κάθε συστήματός “αυτό έγινε και τότε”. 

Τελεία. Την τελεία ψάχνουμε. 

Το σημείο εκείνο που το σύστημά εξουσίας θα πολεμήσει την κακοδαιμονία, την κακοδιαχείριση, τις μίζες, τα καραγκιοζιλίκια και τους ανεπαρκείς. 

Υπήρξαν προσπάθειες κ αναλαμπές. 

Η Διαύγεια σήμερα μας ρίχνει την κακοδιαχείριση στα μούτρα, οι επιλογές άξιων managers έρχονται σε αντίθεση με τους κομματικούς κολλητούς. 

Δεν ενδιαφέρει- πάρα μόνο ένα κομματικό ακροατήριο- η τύχη της νυν κυβέρνησης.  Όπως το ίδιο τελικά ίσχυε κ για την προηγούμενη. 

Κάθε σκεπτόμενος όμως, που ψηφίζει είτε ΝΔ, είτε, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, κλπ – εκτός ακροδεξιάς – ακόμη κ αυτός που μένει καναπέ, θέλει να μπει ένα τέλος σε ένα κράτος λάφυρο, όπου έχουμε έθνικους εργολάβους, μίζες, πολιτικούς εύκαμπτους και μαριονέτες, μέσα ενημέρωσης κονσέρβα, φτώχεια επιβαλλομενη από τα καρτέλ. 

Όλος αυτός ο κόσμος που βλέπει πέρα από το στενό κομματικό του περίγυρο, που θέλει υγιή Δημοκρατία και ανεξάρτητα Δικαιοσύνη, θα κατέβει στις πλατείες. 

Μας συγκίνησε ολους η Μαρφιν, το Μάτι, η Μαντρα, το ναυάγιο στην Πυλο με τους εκατοντάδες νεκρούς, τα Τέμπη. Κάθε τραγωδία μας συνταρασσει γιατί νιώθουμε, έχουμε ευτυχώς ενσυναίσθηση. 

Δεν αρκεί ο θρήνος. 

Η χώρα κ τα συστήματα της θέλουν θεμέλιος αλλαγή. Και τα συνθήματα και την πορεία αλλαγής την σηματοδοτούν και εγγυώνται τα κόμματα οι κυβερνήσεις. Και η ωριμότητα ενός λαού που έχει Πολίτες και όχι οπαδούς. 

Ο κόσμος, κομματικά ανακατεμένος, απελπισμένος και θυμωμένος, θα πάει στις πλατείες για να πει στο νυν σύστημά “Αποτυχατε”. Κυβέρνηση και όλοι.  

Δεν εξαιρεί, δικαίως ή αδίκως, κανέναν .

Και το “αποτυχατε” το λέει στην κυβέρνηση, στα συστημικά μέσα ενημέρωσης, στους μεγάλο εργολάβους των εσπα κ του ταμείου ανασυγκρότησης.  

Αποτυχατε να φτιάξετε ασφαλείς υποδομές. Αποτύχατε να είστε δημοσιογράφοι. 

Εκδότες και ιδιότητες μέσων ενημέρωσης- δεν λέτε αλήθειες.  

Υψηλά του κλήρου δεν είστε δίπλα στην κοινωνία. 

Δικαιοσύνη – δεν είσαι ανεξάρτητη. 

Για τα παιδιά που χάθηκαν θα κλάψει ο κόσμος στις πλατείες. Όχι σε μνημόσυνο.  Αλλά στην μεγαλύτερη πολιτική διαμαρτυρία δεκαετιών, που κανένα κόμμα δεν μπορεί καν να  υποψιαστεί οτι μπορεί να καπηλευτεί.

 Αυτή η πολιτική διαμαρτυρία ζητά την Αλήθεια, ζητα Δικαιοσύνη. 

Γιατί δυστυχώς μόνο αυτονόητα δεν είναι, από τους χειρισμούς των κύκλων του κυβερνητικού επιτελείου. 

Αυτή η πολιτική διαμαρτυρία ζητά να αλλάξει επιτέλους η χώρα, το σύστημά, η πολιτική σκηνή κ εκπροσώπηση.  Ζητά σοβαρότητα, ευθύνη, αξιοκρατία, καθαρότητα. 

Οι πλατείες έχουν δημιουργήσει αιτήματα. 

Έχουν χλευασει το ψευτικό της πολιτικής. 

Τις πλατείες αυτή τη στιγμή δεν τις εκπροσωπεί, δεν μιλά εξ ονόματος τους, κανένας χώρος.