Μια μέρα μετά….

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Μια μέρα μετά τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των τελευταίων δεκαετιών

1.Η συμμετοχή του κόσμου στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ξεπέρασε κάθε προσδοκία. 

2.Δεν θα γινόταν τίποτα, αν οι συγγενείς των θυμάτων δεν έκαναν αυτόν τον αγώνα για τα αίτια του δυστυχήματος αλλά και για όλα τα λάθη της κυβέρνησης και τις προσπάθειες της για  συγκάλυψη. 

3. Η Βουλή κ τα κόμματα δεν στάθηκαν εμφατικά και σε συνεχή προσπάθεια, μετά το δυστύχημα, για τα αίτια, τα λάθη, τις κινήσεις της κυβέρνησης, ενώ η ίδια η κυβερνητική πλειοψηφία έκανε οτι δυνατόν για να κλείσει πολιτικά το θέμα. 

4. Βλέπουμε λοιπόν πως μια ομάδα ανθρώπων καταφέρνει και κινητοποιεί διαδικασίες ελέγχου και κοινωνικής διαμαρτυρίας, αίτημα Δικαιοσύνης, την στιγμή που κόμματα και Θεσμοί δεν είχαν καν μια task force που να εξετάζει το δυστύχημα- έγκλημα, επιστημονικά, νομικά, πολιτικά. 

5. Θέλει ο λαός μας αλήθειες κ αλλαγές;; 

Μπορεί να στρέψει τα πράγματα στην κάθαρση κ σε έναν σκοπό ιερό, όπως καλύτερη παιδεία, υγεία, αξιοκρατία, δικαιώματα;

Η εκλογική του τοποθέτηση έχει δείξει και απογοήτευση και εγκατάλειψητης ιδιότητας του Πολίτη καθώς το 50% δεν πηγε να ψηφίσει.  

Η εκλογική του τοποθέτηση στο παρελθόν έχει δείξει και επιλογές στενού συμφέροντος, ενα επίδομα, με  φόβο  τη φτώχεια και λάθη στο άρμα του λαϊκισμού, 

Ίσως όμως  η χθεσινή μέρα να  δείχνει πως η κοινωνία απλά μπορεί όταν οι στόχοι είναι καθαροί.  Αλήθειες, Κράτος Δικαίου, αλλαγές σε νόμους που προσφέρουν ασυλία και προνόμια, όχι για πολιτικό λόγο αλλά για ποινικές υποθέσεις. 

7. Η 28η Φεβρουαρίου 2025 ηταν μια μέρα χωρίς κομματική κηδεμονία αλλά με στόχο και όραμα ξεκάθαρο. 

8. Τι χρειάζονται λοιπόν τα κόμματα;; 

9. Ευτυχώς έχουμε κοινοβουλευτική Δημοκρατία, με όλα τα προβλήματα της. 

10. Και ευτυχώς έχουμε Δημοκρατία, παρα την όλη παρακμή, από τον ελέγχο των εξωθεσμικων κέντρων στο πολιτικό γίγνεσθαι και τον έλεγχο στην ενημέρωση.  

11. Που σημαίνει ότι η #ευθύνη για μια λειτουργούσα κοινοβουλευτική Δημοκρατία παραμενει αυτή, η ευθύνη του πολιτικού κόσμου, των κομμάτων και των Πολιτών. 

12. Τι μπορεί λοιπόν να καταφέρει μια κοινωνία με πολιτικοποιημένη σκέψη  και συνείδηση; 

13. Να επιβάλλει και να επιλέξει θέματα προτεραιότητας της στην πολιτική ζωή. 

Γιατί όσο κ να μιλούσαμε λίγοι για την ανάγκη Κράτους Δικαίου, ήρθε μια κοινωνία και το επέβαλλε ως βασική, θεμελιώδη, προτεραιότητα.  

14. Και πάλι, ποιος ο ρόλος των κομμάτων και των ανθρώπων που είναι στην πολιτική ζωή;; 

15. Το να μην επιτρέψουν με λάθη, παραλείψεις ή συναλλαγή, σε μια κοινοβουλευτική Δημοκρατία, να χάνονται ζωές, να υπάρχουν ζωές χωρίς καμία κοινωνική ευκαιρία κ βοήθεια, το να υπάρχει πίστη σε μια χώρα που δουλεύει. 

17. Η  ανιδιοτέλεια στην πολιτική, η προσφορά χωρίς ζωη γαντζωμένη σε καρέκλα και αθέμιτες συναλλαγές, οικονομικές, μικροπολιτικες, η πίστη ότι η Δικαιοσύνη κ η Δημοκρατία είναι πάνω από το κάθε τι, θα μπορούσε να αλλάξει το πολιτικό δυναμικό κ σύστημα. 

18. Όχι αθώα κ ηθικοπλαστικά. Ηθικά και θεσμικά ως αιχμή προοδευτικής αλλαγής που δεν επιτρέπει το μαύρο χρήμα, τη συναλλαγή για καρέκλες, την κατάχρηση εξουσίας σε κάθε επίπεδο κ βαθμίδα. 

Για το κοινωνικά ορθό και δίκαιο, που εδώ είναι η Αλήθεια, η Δικαιοσύνη, το πότε ξανά ζωές στο βωμό της μίζας κ της παρακμής δημόσιων λειτουργών.

19. Βουλευτές, υποψήφιοι Βουλευτές, Κόμματα και Πολίτες, ας αναλάβουν στο μέγιστο βαθμό, με πολιτικό ήθος και ανιδιοτέλεια, πιονιεροι μιας χώρας που οφείλει ή να αλλάξει ή θα βουλιάξει οριστικά, να οδηγήσουν τα πράγματα για μια Χώρα με διαφάνεια, ορθή διαχείριση δημόσιου χρήματος, λογοδοσία, σεβασμού της Ανεξαρτησίας Εξουσιων κ Θεσμών.

20. Ήτοι, το πολιτικό σύστημα κ δυναμικό ας αποφασίσει: με την κοινωνία και το εθνικό κ κοινωνικό συμφέρον ή με την πολιτική αμορφωσιά, τον λαϊκισμό, το πλιάτσικο στο κράτος, το σκυψιμο του κεφαλιού στα εξωθεσμικα κέντρα. 

21. Καμιά πλατεία και πολιτική διαμαρτυρία δεν πρέπει να γίνει νερό στο μύλο του λαϊκισμού.

22. Αρα χρειάζεται ανάστημα και στις τυφλες κραυγές, παντου. Σε Αυτοδιοίκηση, Βουλή, Συλλόγους.

23. Τα κόμματα ας δουν πως μιλούν καθαρά, από το Α εως το Ω, για την ανάγκη και την αλήθεια ενός τρόπου διακυβέρνησης της χώρας που μπορεί να αφήσει πίσω την φτώχεια του κόσμου και τα κυκλωματα των ολίγων.

24. Τα εξωθεσμικα συστήματα εξουσίας, πλούτος με έλεγχο ποδοσφαιρικών ομάδων και μέσων ενημέρωσης, “επιβάλλουν” εδώ κ χρόνια την απαξιώση στο πολιτικό σύστημα, με ένα διαρκές κατηγορώ, με πληρωμένες πολιτικές καμπάνιες για “εκλεκτούς”, με φιλικά ή όχι άρθρα. 

25. Ο στόχος ήταν και είναι, να περάσει ο έλεγχος της εξουσίας, των πολιτικών επιλογών κ αποφάσεων από τη Βουλή και τις Κυβερνήσεις, την Αυτοδιοίκηση σε αυτούς.  

26. Να διοικούν ή να συνδιοικούν τη χώρα.  

27. Κάποιοι στο πολιτικό σύστημα αντιστάθηκαν και αντιστεκονται. Πάντα λίγοι. 

28. Σήμερα στο πολιτικό σκηνικό υπάρχει κόπωση, ενώ οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές ζητούν, με πολύ θυμό και ενέργεια, μιαν άλλην Χώρα, Χώρα που σέβεται τον Πολίτη και φροντίζει για αυτόν. 

29. Όσοι θέλουμε να σταθούμε και να απαντήσουμε με ευθύνη απέναντι στην κοινωνία σήμερα,  πρέπει το κάνουμε με πλήρη συναίσθηση των αλλαγών που απαιτούνται ή διαφορετικά να πάμε σπίτια μας.

30. Η κοινωνία δεν χρειάζεται και άλλα ψέματα ακόμη και αν αυτά ηχούν πολιτικά κ εκλογικά ευχάριστα.

31. Γιατί το σπιράλ τελικά των αποτυχιών απέναντι της και τελικά σε βάρος της, δημιουργεί μόνο μεγαλύτερο θυμό και απαξιώση της πολιτικής, σε όφελος του Α ή Β καναλαρχη- ολιγαρχη που θα μιλάει για “αδιέξοδα” και θα κατευθύνει εκτροπή ή το χάος του λαϊκισμού. 

32. Το Α, Β ή Γ κόμμα, με θεμιτό τις  διαφορετικές πολιτικές ή Ιδεολογικές απόψεις, που σέβεται το Δημοκρατικό Πολίτευμα, μπορεί να επιλέξει να δεσμευτεί σοβαρά, με μέτρα και βαθιά πολιτική υπόσχεση, πως:

– το κράτος και το δημόσιο χρήμα δεν είναι για πλιάτσικο, 

– θα υπάρχει αξιολόγηση και λογοδοσία σε κάθε επίπεδο,

– θα υπηρετήσουν το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον και όχι πέντε καρτέλ και τρεις κολλητούς τους, 

– στα γεωστρατηγικά και εθνικά ζητήματα θα είναι υπεύθυνοι, θα ενημερώνουν θεσμικά την αντιπολίτευση και δεν θα χάσουμε γη κ δικαιώματα 

Ή το Α, Β ή Γ κόμμα μπορεί να μην κάνει τίποτα κ να συνεχίσει το όπως έχει, όπως βολεύει.

33. Έστω αυτά τα πολύ βασικά θέματα το πολιτικό σύστημα πρέπει να δηλώσει αγώνα κάθαρσης και απεξάρτησης. 

Ας βρει ο κάθε χώρος το πως. 

Ηγέτες δεν έχουμε. 

Ηγεσίες με συνέπεια και σύνεση ας αναζητηθούν. 

34.  Οι πλατείες απαίτησαν- και μακάρι να συνεχίσουν έτσι ειρηνικά κ μαζικά να το κάνουν πάντα- αλήθειες, δικαιοσύνη, κράτος δικαίου, κράτος χωρίς μίζες, χώρα με όνειρα κ δικαιώματα.  

35. Το αίτημα αυτό ή θα το υπηρετήσει ένα πολιτικό σύστημα και προσωπικό που έχει στον πυρήνα του τον σεβασμό, την ανιδιοτέλεια, το ήθος ή θα το προδώσει ο μη σεβασμός στη Δημοκρατία και τους Θεσμούς, ο λαϊκισμός και το ψέμα. 

36. Το ποιος ή ποιοι πολιτικοί θα χώροι κ σχηματισμοί μπορέσουν να υπηρετήσουν το αίτημα αλλαγής είναι ανοιχτό, σήμερα ως έχει ουδείς, όλοι βλέπουμε κενό,  ή την ανάγκη δραματικών αλλαγων στα κόμματα κ τα συστήματα τους.

37. Ποια η τύχη μιας χώρας και της κοινωνίας της όταν ομως δεν μπορεί να έχει ζωντανές πολιτικές εκφράσεις και κυβερνήσεις και αυτές τις υποκαθιστά ο κάθε πρόεδρος ομάδας-μιντριαρχης- ολιγάρχης;; 

Δεν υπάρχει τύχη.  

Δεν υπάρχει τίποτα. Πάμε και όπου βγει.