Οδική Ασφάλεια: Η Ανεπάρκεια που Σκοτώνει

Του Χαράλαμπου Καλλιαμπέτσου*

Η καθημερινή διαδρομή που κάνω για να πάω στο κτήμα μου, μέσω της Εθνικής Οδού, από τον Μαραθιά περνώντας από τον κόμβο του Μοναστηρακίου έως την Τ.Κ. Κλήματος, έχει μετατραπεί σε ρίσκο ζωής, ειδικά τη νύχτα και υπό βροχερές συνθήκες. Οι διαχωριστικές γραμμές, ξεθωριασμένες και σχεδόν αόρατες, κάνουν την οδήγηση επικίνδυνη ακόμα και για τα πιο σύγχρονα οχήματα με τεχνολογία ανίχνευσης λωρίδας.  

Κι όμως, αυτή η εικόνα δεν αποτελεί εξαίρεση – είναι ο κανόνας. Σε πολλά σημεία του επαρχιακού και εθνικού οδικού δικτύου, η έλλειψη στοιχειώδους συντήρησης, όπως η βαφή των διαχωριστικών γραμμών, αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων. Και όμως, η ελληνική νομοθεσία είναι ξεκάθαρη: οι διαγραμμίσεις πρέπει να ανανεώνονται τουλάχιστον κάθε 2-3 χρόνια. Παρόλα αυτά, οι υπεύθυνοι κλείνουν τα μάτια στην παρανομία τους, αφήνοντας τους οδηγούς να κινούνται στα τυφλά.

Τι κάνει ο Δήμος; Πού είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Ποια είναι η ευθύνη της Περιφέρειας; Ο βουλευτής; Γνωρίζει και εθελοτυφλει;; Γιατί δεν τηρείται η νομοθεσία για τη στοιχειώδη συντήρηση του οδικού δικτύου; Είναι δυνατόν μια τόσο απλή και σωτήρια παρέμβαση, όπως η ανανέωση της διαγράμμισης, να θεωρείται πολυτέλεια;  

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ξεθωριασμένες διαγραμμίσεις. Σε κόμβους-κλειδιά όπως αυτός του Μαραθιά, δεν υπάρχει καθόλου φωτισμός. Το ίδιο ισχύει και για τον κόμβο στο Σκάλωμα, δύο από τα πλέον τουριστικά μέρη της Παραλιακής Δωρίδας. Η έλλειψη επαρκούς ορατότητας σε δρόμους με έντονη κυκλοφορία, ειδικά σε τουριστικές περιοχές, δημιουργεί παγίδες θανάτου για κατοίκους και επισκέπτες. Και δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις. Ολόκληρη η οδική διαδρομή από τη Ναύπακτο έως την Ερατεινή και την Ιτέα πάσχει από τις ίδιες ελλείψεις: ξεθωριασμένες γραμμές, ελάχιστος ή καθόλου φωτισμός, επικίνδυνοι κόμβοι που δεν έχουν καν στοιχειώδη σήμανση.  

Θα περιμένουμε τη Διαγώνιο για να γίνουν αυτές οι παρεμβάσεις; Είναι δυνατόν να περιμένουμε ένα τεράστιο έργο υποδομής για να λυθούν βασικά ζητήματα ασφάλειας που μπορούν να διορθωθούν άμεσα και με ελάχιστο κόστος;  

Στο δρόμο αυτόν κινούνται καθημερινά γονείς που πηγαίνουν τα παιδιά τους σε σχολεία και φροντιστήρια. Παιδιά μετακινούνται καθημερινά από χωριά προς την Ερατεινή και το Ευπάλιο για να φοιτήσουν σε σχολεία που εξυπηρετούν ολόκληρη την περιοχή. Την ίδια στιγμή, στο ίδιο οδικό δίκτυο κινούνται βαρέα οχήματα: νταλίκες, φορτηγά, επαγγελματικά οχήματα που διασχίζουν την περιοχή χωρίς τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις ασφάλειας.  

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Οι κάτοικοι, οι τοπικοί σύλλογοι, ακόμα και οι επισκέπτες και οι τουρίστες έχουν επανειλημμένα εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους, έχουν καταγγείλει την κατάσταση και έχουν ρωτήσει επίμονα τις τοπικές αρχές πότε θα γίνει κάτι. Οι απαντήσεις; Υποσχέσεις, αδιαφορία, σιωπή.  

Η Ελλάδα θρήνησε το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, όπου 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους λόγω εγκληματικών λαθών και διαχρονικών ελλείψεων στη συντήρηση των σιδηροδρομικών υποδομών. Ήταν μια εθνική τραγωδία που θα έπρεπε να μας είχε αφυπνίσει. Όμως, αντί να μάθουμε από αυτή την καταστροφή, συνεχίζουμε να παίζουμε με ανθρώπινες ζωές στην άσφαλτο.  

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Η βαφή των διαχωριστικών γραμμών δεν είναι ακριβό έργο. Δεν απαιτεί δαιδαλώδεις διαδικασίες ή τεράστιες χρηματοδοτήσεις. Ο φωτισμός σε επικίνδυνους κόμβους δεν είναι ανέφικτο έργο. Είναι απλές, άμεσες, σωτήριες παρεμβάσεις. Τι περιμένουμε; Πρέπει να χάσουμε κι άλλες ζωές για να γίνει κάτι τόσο αυτονόητο; Πρέπει να βρεθούν και άλλα παιδιά στα επείγοντα για να καταλάβουμε την τραγική πραγματικότητα;

*Ο Χαράλαμπος Καλλιαμπέτσος είναι πρώην δημοτικός σύμβουλος Δωρίδος