Το καλό και το κακό

Της Μαρίνας-Σελήνης Κατσαϊτη*

Υπάρχει μια σταθερή σχέση ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Μετά από το κακό, πάντα έρχεται κάτι καλό. Αρκεί να αντέξεις για να το ζήσεις και αρκεί να έχεις αρκετά καθαρή ματιά για να το δεις.

Μου έχουν συμβεί πολλά «κακά» στη ζωή μου. Αναποδιές, ατυχίες, αποτυχίες, τρικλοποδιές. Έχω περάσει περιόδους στη ζωή μου που αναρωτιόμουν «Γιατί εγώ;» ή «Γιατί σε μένα;». Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Οι αναποδιές, οι ατυχίες, οι αποτυχίες, οι τρικλοποδιές συμβαίνουν σε όλους τους ανθρώπους. Απλά εμείς επειδή δεν ξέρουμε την ιστορία όλων των ανθρώπων θεωρούμε ότι εκείνοι «την έβγαλαν λάδι». Όποιον άνθρωπο κι αν ρωτήσεις, έχει να σου πει την ιστορία του. Και αυτή δεν είναι εύκολη. 

Μετά από πολλές ταλαιπωρίες χρόνων και αφού αναρωτήθηκα συχνά «Γιατί εγώ;» ή «Γιατί σε μένα;», άρχισα να παίρνω λίγη απόσταση από το συμβάν αυτό καθ’ αυτό και να εστιάζω περισσότερο στη γενική εικόνα. Άρχισα να σκέφτομαι τι επακολούθησε, σε τι αποφάσεις με οδήγησε η κάθε δυσκολία και τι ευκαιρίες δημιούργησε στην ανάγκη να ξεπεράσω το δήθεν «κακό». Με αυτή τη μέθοδο οδηγήθηκα στο συμπέρασμα ότι οι μεγαλύτερες επιτυχίες, τα πιο χαρούμενα γεγονότα τις ζωής μου, η σημαντικότερες εξελίξεις της προσωπικότητας και της ύπαρξής μου ήρθαν ενώ προσπαθούσα να βρω λύση σε ένα μεγάλο πρόβλημα, σε μια μεγάλη κακοτυχία, σε μια ανυπέρβλητη αποτυχία. Καμία εξέλιξη δεν ήρθε μέσα από ένα πάρτυ. Καμία πρόοδος δεν ήρθε μέσα από επιτυχία. Η επιτυχία ωστόσο ήρθε μέσα από την πρόοδο και την ζύμωση που επέφερε η προηγούμενη αποτυχία. 

Συχνά οι άνθρωποι δεν παρατηρούμε τι συμβαίνει. Μετά από μια «στραβή» κλαίμε τη μοίρα μας ή κατεβάζουμε ρολά. Έτσι δεν παρατηρούμε τις ευλογίες που παρουσιάζονται στον δρόμο μας, διότι ασχολούμαστε με το να κλαίμε την μοίρα μας. 

Μπορώ προσωπικά να απαριθμήσω δεκάδες περιστατικά όπου κυριολεκτικά έφαγα τα μούτρα μου. Χωρίς την ύπαρξη αυτών δεν θα ήμουν αυτή που είμαι και δεν θα βρισκόμουν εδώ που βρίσκομαι. Και η συνεισφορά των «ατυχιών» ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των επιτυχιών. Γιατί με την ατυχία και την αποτυχία αναγκάζεσαι να αναπροσαρμόσεις την πορεία σου, βρίσκεις εναλλακτικούς δρόμους να φτάσεις στον προορισμό σου, και δυναμώνεις τόσο που την επόμενη φορά δύσκολα κάτι άλλο θα σε βάλει κάτω. 

Μόνο να θυμόμασταν πως από την κοπριά βγαίνει το λίπασμα κι από το κάρβουνο το διαμάντι!

Το δεύτερο που πρέπει να μην ξεχνάμε ποτέ είναι να μην κάνουμε κακό. Ακόμη και αν το μόνο που μας ενδιαφέρει σε αυτή τη ζωή είναι ο εαυτός μας. Ακόμη και τότε πρέπει να θυμόμαστε να κάνουμε καλό. Διότι, σύμφωνα με το νόμο της ανταπόδοσης, ό,τι σπέρνεις θερίζεις, και ό,τι δίνεις παίρνεις. Άρα αν δώσεις κακό, θα πάρεις κακό. Και αν πάλι κάνεις καλό, θα πάρεις καλό. 

Οι άνθρωποι που κάνουν στους άλλους κακό ή προσπαθούν να κάνουν στους άλλους κακό, καλύτερα να θυμούνται πως αργά ή γρήγορα αυτό το κακό θα επιστρέψει στους ίδιους. Είναι νόμος του σύμπαντος. Τον έχω ελέγξει αναρίθμητες φορές και δεν έχω πέσει ποτέ έξω. Έτσι, ακόμη κι αν η ζωή σου αρχίζει και τελειώνει στο όριο του «εαυτούλη» σου, τότε φρόντισε να κάνεις καλό, εάν θες να βρεις το καλό μπροστά σου. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος κάνει καλό, δεν θα έχει ατυχίες, στενοχώριες, αποτυχίες και συμφορές. Απλώς σημαίνει ότι κάνοντας καλό, τουλάχιστον δεν θα σκάβει τον δικό του λάκκο για να πέσει ο ίδιος μέσα. Η ενέργεια την οποία εξηγεί η κβαντική φυσική είναι πανταχού παρούσα και διέπει τα πάντα και ουδείς μπορεί να της ξεφύγει. Για το λόγο αυτό, εκμεταλλευτείτε την για το καλό και όχι για το κακό σας!

Το κακό που κάνεις μένει σ’ εσένα. Το καλό που κάνεις επιστρέφει σ’ εσένα.

Βούδας (563-483 π.Χ.)

*Η Μαρίνα-Σελήνη Κατσαΐτη είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Ανάλυσης, Πρόεδρος στο Τμήμα Περιφερειακής και Οικονομικής Ανάπτυξης Άμφισσας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών