“Ζήτω η λαϊκή αλληλεγγύη”

Ενημερωτικό δελτίο από το Σωματείο Εργαζόμενων στη ΛΑΡΚΟ

Προς:

1. ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ι.Κ.Α. ΙΛΙΟΥ, ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΑΓ.ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ-ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ
2. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΟΛΩΝΟΥ & ΠΕΡΙΞ
3. ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ ΑΙΓΑΛΕΩ-ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ-ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ  

Ευρεία Κοινοποίηση 

Θέμα: «Ένα Ανοιχτό γράμμα σε αδέλφια  που μας δίδαξαν  τι πάει να πει οργανωμένος αγώνας, αλληλεγγύη και αντοχή μέχρι την νίκη».

Αδέλφια, ανεξάρτητα την ηλικία επιτρέψτε μας να σας αποκαλούμε έτσι από την σκοπιά της ταξικής θέσης που ανήκουμε όλοι μας

Τα σωματεία σας με μία ακόμη συγκινητική πράξη αλληλεγγύης,  σε αυτή την φάση μας έδωσαν την δυνατότητα να λύσουμε προβλήματα που αντιμετωπίζουμε για την  καλύτερη οργάνωση  της συνέχισης  του αγώνα. Τούτο το γράμμα όμως δεν απευθύνεται μόνο σε εσάς. Εσείς είστε η αιτία, η αφορμή, η συγκινητική έμπνευση που μας ενεργοποίησε την ανάγκη  να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας στους χιλιάδες εργαζόμενους, τα εκατοντάδες σωματεία και λαϊκούς φορείς που έχουν σταθεί και στέκονται δίπλα μας και να μας συγχωρήσουν εάν επάνω στην φωτιά του αγώνα  δεν μπορέσαμε να τους ευχαριστήσουμε έναν έναν ξεχωριστά. Για εμάς δεν θα είναι ποτέ περιττό να σας λέμε από καρδιάς ευχαριστώ για την σταθερή και αταλάντευτη  έκφραση ηθικής και υλικής αλληλεγγύης στον  5 ετών και 10 Μηνών αγώνα μας στην ΛΑΡΚΟ.

Επιγραμματικά θα σταθούμε στις εξελίξεις στην ΛΑΡΚΟ και την κατάσταση που είμαστε οι απολυμένοι σε αυτή την φάση. Άλλωστε αυτή περιγράφεται ολοκληρωμένα στα εβδομαδιαία κείμενα που βγάζει το Σωματείο μας. Είναι γνωστό ότι τους τελευταίους 15 Μήνες μας απέλυσαν από την ΛΑΡΚΟ, μας έκλεψαν τον μόχθο μας και σε αυτή την φάση καταστρέφουν τις παραγωγικές της δυνατότητες, πλουτίζουν ημέτεροι από το πλιάτσικο και την εκποίηση της περιουσίας  που εμείς και η προηγούμενες γενιές έχουμε οικοδομήσει με τον ιδρώτα και το αίμα μας. Επίσης είναι γνωστό ότι μετά τις απολύσεις στην ΛΑΡΚΟ για μεγάλο αριθμό απολυμένων το χρονικό διάστημα καταβολής επιδόματος ανεργίας εξαντλήθηκε. Το περιβόητο «κοινωνικού δίχτυ προστασίας που θα καλύψει το εισόδημα και την εργασιακή αποκατάσταση των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ» αποδείχθηκε ότι ήταν «φύκια με μεταξωτές κορδέλες». Αρκετές οικογένειες διανύουμε τον τρίτο μήνα χωρίς εισόδημα. Όσοι ενταχθήκαμε στα προγράμματα της ΔΥΠΑ ζούμε στην ανασφάλεια του «τι κάνουμε όταν λήξουν», ενώ παράλληλα για να καλύψουμε το πενιχρό μεροκάματο κυνηγάμε εδώ και εκεί το έξτρα μεροκάματο, με ή ακόμη και χωρίς ασφάλιση. Οι υπόλοιποι αναγκαζόμαστε να κάνουμε 200 χιλιόμετρα ημερησίως για να πάρουμε το μεροκάματο στις φάμπρικες μεγάλων ομίλων που δραστηριοποιούνται στις ΒΙΠΕ της Στερεάς, με «προίκα» βέβαια το 14ωρο σε απάνθρωπες συνθήκες (12 εργασία και 2 μεταφορά).  Οι μεγάλες φάμπρικες που δημοσιεύουν δισεκατομμύρια ευρώ ισολογισμούς, δίνουν για μεροκάματο 43 ευρώ μεικτά και προετοιμάζονται για την εφαρμογή του νέου εκτρώματος που ετοιμάζεται να ψηφίσει η Κυβέρνηση.

«Χορτάσαμε» ανασφάλεια και φτώχεια, αλλά για έναν περίεργο λόγο και αίσθημα, είμαστε πιο αποφασισμένοι από την πρώτη ημέρα της έναρξης του αγώνα. Τα τελευταία δύσκολα χρόνια για εμάς, είναι παράλληλα και τα πιο όμορφα, τα πιο δημιουργικά, τα πιο ανθρώπινα, γεμάτα  ζωή, αλλά και όνειρα.

Είναι αλήθεια ότι η σύγκρουση ήταν και είναι σφοδρή. Επιχειρηματικοί όμιλοι που έχουν την δυνατότητα να εξαγοράζουν ολόκληρα Κράτη για την προώθηση των συμφερόντων τους, Ευρωπαϊκή Ένωση, Κυβερνήσεις, Αστικά Κόμματα, μηχανισμοί του Αστικού Κράτους, Αστική Δικαιοσύνη, Τοπική Διοίκηση, παράγοντες, παραγοντίσκοι και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Είναι αλήθεια ότι  πολλές φορές μας στρίμωξαν, μας έριξαν κάτω. Η  πείρα που αποκτήσαμε,  τα δεσμά συντροφικότητας που αναπτύξαμε μεταξύ μας,  η αλληλεγγύη που πρακτικά και με σεμνότητα μας διδάξατε, όλα αυτά μας έμαθαν να σηκωνόμαστε, να  στεκόμαστε όρθιοι και να συνεχίζουμε. Αυτός ο αγώνας μας δίδαξε ότι όταν μέσα από το την έκφραση της ταξικής αλληλεγγύης ενσαρκώνεται το σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για έναν»,  τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα η Εργατική Τάξη απέναντι στα Επιχειρηματικά Συμφέροντα, τους θεσμούς, τους μηχανισμούς, τα κόμματα τους και τους ανθρώπους τους. Όλοι μαζί ως σύνολο δεν είμαστε μόνο περισσότεροι, είμαστε και πολύ ανώτεροι ποιοτικά, προοδευτικά, κοινωνικά.

Αυτό το συμπέρασμα δεν μας ανήκει, μας το διδάξατε με απλότητα και σεμνότητα και εμείς έχουμε καθήκον, με τον ίδιο τρόπο να το μεταδώσουμε.  Δεν ξέρουμε αν τα καταφέρνουμε με τις λέξεις, τις συζητήσεις, τα κείμενα που ανταλλάζουμε. Δεν ξέρουμε πως μπορεί κανείς να εκφράσει κάτι τόσο μεγάλο. Δεν ξέρουμε εάν επαρκεί ως παράδειγμα το γεγονός ότι σήμερα που οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ με μεγάλη δυσκολία αντιμετωπίζουμε τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, την ίδια στιγμή η αισιοδοξία, το όραμα για καλύτερη ζωή ανεβαίνει, οι κοινωνικές σχέσεις μεταξύ μας ανεβαίνουν επίπεδο.

Ένα είναι σίγουρο. Είμαστε περήφανοι για αυτό τον αγώνα. Αμετανόητοι, εάν υπάρχει δυνατότητα να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, θα το κάναμε και τον ίδιο δρόμο θα διαλέγαμε. Αποφασισμένοι να συνεχίσουμε. Τυχεροί που ανταμώσαμε μαζί σας και χωρίς πολλές κουβέντες, χωρίς πρωτόκολλα και μεγαλοστομίες, διδαχθήκαμε τις πιο μεγάλες, πανανθρώπινες αξίες.

Κρατάμε την δέσμευση μας. Τα καταφέραμε. Μετά τις απολύσεις προσαρμόσαμε την δράση στις νέες συνθήκες και κρατήσαμε το σωματείο μας, το οποίο σήμερα έχει αναπτυχθεί σε αγωνιστικό στήριγμα διεκδίκησης στο σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες μας αλλά και η τοπική μας κοινωνία.

Γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε «άλλο εμείς και άλλο εσείς». Ανεξάρτητα την διατύπωση κάθε εργατικού λαϊκού αιτήματος και την ιδιαιτερότητα που μπορεί να έχει, ανεξάρτητα πιο κόμμα ή πολίτικο σχήμα διαχειρίζεται κάθε φορά την διακυβέρνηση της χώρας και που  προφανώς έχει την κύρια ευθύνη σε κάθε φάση, όλα προκύπτουν από τις θεμελιώδης ξεπερασμένες ιστορικά και απάνθρωπες παράλληλα  αρχές  του οικονομικού πολιτικού συστήματος.

Καμία θυσία δεν αξίζει το οικονομικό – πολιτικό σύστημα που για να εξασφαλίσει την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων έχει ανοίξει δεκάδες πολεμικά μέτωπα στα οποία εμπλέκονται πάνω από 100 χώρες, μεταξύ αυτών, με αναβαθμισμένο ρόλο και η χώρα μας. Διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη, με λιμό,  την στέρηση μιας μπουκιάς ψωμιού, μιας σταγόνας νερού,  την εν ψυχρώ δολοφονία αμάχων, παιδιών και γυναικών. Εξαγγέλλει νέα δημοσιονομικά μέτρα, μείωση παροχών σε υγεία και παιδεία, για να καλύψει τις εξοπλιστικές αγορές και την ανάπτυξη  της «πολεμικής οικονομίας» προετοιμάζοντας το γενικό μακελειό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε την ασφαλή μεταφορά των παιδιών μας με τρένο. «Κλείνει τις πόρτες» σε χαροκαμένους γονείς, τους αναγκάζει να διεκδικήσουν με απεργία πείνας την εκταφή των σπλάχνων τους αναζητώντας την πλήρη αλήθεια.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το τελευταίο αντεργατικό νομοσχέδιο. Είναι ένα ακόμη βήμα προς τον αυταρχισμό, την νομοθετική προετοιμασία που θα εξασφαλίζει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης  σε πολεμικές συνθήκες. Προσδοκούν μεγάλη κερδοφορία από την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και την εκμετάλλευση μας στις βιομηχανίες και τις υπηρεσίες που θα τα υπηρετούν με πολύπλευρους και ποικιλόμορφους τρόπους.

Η κλιμάκωση του αγώνα για την διεκδίκηση της επίλυσης των συνολικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε είναι μπροστά μας και με Πανελλαδικό συντονισμό και με οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς. Και όλοι μαζί και ανά κλάδο και κατηγορία.

Άλλος δρόμος για να ζήσουμε σαν άνθρωποι και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας σε ένα ασφαλές πανανθρώπινο μέλλον, δεν υπάρχει. Στις 1η Οκτώβρη για ακόμη μία φορά ανταμώνουμε, στις ίδιες ή σε διαφορετικές πλατείες σε όλη την επικράτεια, ανταμώνουμε κάτω από τον ίδιο ουρανό, κρατώντας ο καθένας τα πανό και τις σημαίες του δικαίου αγώνα για αξιοπρεπή ζωή.

Σας ευχαριστούμε. Δεν θα σας προδώσουμε ποτέ.

Όλοι και όλες στην απεργία και στις  απεργιακές συγκεντρώσεις.

Ζήτω η εργατική λαϊκή αλληλεγγύη.

Συνεχίζουμε μέχρι την νίκη.

Μέχρι οι τζιμινιέρες από τις φάμπρικες να καπνίζουν για την κάλυψη των λαϊκών  αναγκών.

Υ.Γ.: Τα χρήματα θα αξιοποιηθούν στην οργάνωση της απεργίας, τις δικαστικές μάχες που έχουμε μπροστά μας τον Οκτώβριο διεκδικώντας τον κλεμμένο μόχθο μας και εάν η Κυβέρνηση δεν απαντήσει θετικά  στο αίτημα για οικονομική ενίσχυση των απολυμένων της ΛΑΡΚΟ προσανατολιζόμαστε για «κάμπινγκ» στο κέντρο της Πρωτεύουσας.

Καλή αντάμωση.