“Χωροταξικός σχεδιασμός για ποιον;”

Τοποθέτηση του εκπροσώπου της Λαϊκής Συσπείρωσης Δ. Δελφών, Στάθη Λεοντίου,  στο δημοτικό συμβούλιο

Προφανώς είμαστε ενάντια στο χωροταξικό για τις ΑΠΕ που φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως θα είμαστε ενάντια στο όποιο επόμενο φέρει μια άλλη αστική κυβέρνηση στο μέλλον.

Τα κατά καιρούς χωροταξικά που εμφανίζονται, αποτυπώνουν την αντιλαϊκή πολιτική της αστικής τάξης στο χώρο, προωθούν την πολιτική στήριξης τη κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων μέσα από την διασφάλιση νέων επενδυτικών πεδίων και άρσης των περιορισμών χρήσης γης προς όφελος του κεφαλαίου. Ένα χωροταξικό που υπηρετεί τον αντιλαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό δεν μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα τις ανάγκες του λαού για φτηνή, άφθονη ενέργεια. Γι’ αυτό και τον κάθε σχεδιασμό της αστική τάξης στον χώρο τον κρίνουμε με βάση το ερώτημα «ανάπτυξη για ποιον», «χωροταξικός σχεδιασμός για ποιον»; Για το λαό ή για τα μονοπώλια; 

Το χωροταξικό για τις ΑΠΕ έρχεται να εκφράσει έναν συμβιβασμό μεταξύ διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου (ενεργειακό, τουριστικό, βιομηχανικό κεφάλαιο) που σφάζονται για τη μοιρασιά της πίτας στο φόντο της πράσινης μετάβασης και της πολεμικής οικονομίας. Καθόλου τυχαία, μόλις πρόσφατα η κυβέρνηση ψήφισε τον νόμο 5299/2026 για την επιτάχυνση των επενδύσεων, το χωροταξικό για τον τουρισμό βρίσκεται στις υπογραφές, ενώ το επόμενο διάστημα θα φέρει και το χωροταξικό για την βιομηχανία. Αναδιατάσσει τη χωροθέτηση των έργων ΑΠΕ –που μπαίνει τι– επιβάλλοντας περιορισμούς στους μικρούς παραγωγούς φωτοβολταϊκών προς όφελος των ομίλων ανεμογεννητριών, λόγω της άναρχης και ανεξέλεγκτης επέκτασης των ΑΠΕ που οδηγεί συχνά στο σταμάτημα της παραγωγής και βάζει περιορισμούς στη λειτουργία τους. 

Επιχειρεί να διαμορφώσει ένα πλαίσιο όπου να καλύπτονται οι νέες επενδύσεις με την ανάπτυξη των δικτύων, τη χωροθέτηση εγκαταστάσεων αποθήκευσης και την άμεση κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ όπως στα Data Centers, ενώ παράλληλα διατηρεί ανοιχτό το δρόμο για την καύση απορριμμάτων. Το χωροταξικό των ΑΠΕ από τη μία, αποτελεί προσαρμογή στις νέες ανάγκες της αγοράς ενέργειας, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υπερπαραγωγής, ώστε να διασφαλιστεί έτσι η συνέχιση της κερδοφορίας, με την καλύτερη χωρική οργάνωση των ΑΠΕ. Από την άλλη, είναι ένας συμβιβασμός στην μοιρασιά των φιλέτων μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, ενεργειακό με τουριστικό και βιομηχανικό. Στην περίπτωση τη δική μας και συνολικά της Στερεάς είναι φανερό ότι στα πλαίσια αυτού του συμβιβασμού προκρίνεται το ενεργειακό κεφάλαιο γι’ αυτό και η αύξηση της χωρητικότητας που φέρνει. 

Εάν ήμασταν σε μια άλλη Περιφέρεια, ένας άλλος δήμος, θα συζητούσαμε ενδεχομένως για το αντίστοιχο χωροταξικό του τουρισμού και τα αντίστοιχα ζητήματα που προκύπτουν. Καμία σχέση δεν έχει συνολικά αυτός ο σχεδιασμός με την προστασία του περιβάλλοντος, του τοπίου και των τοπικών κοινωνιών όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Διαφωνούμε και με τις θέσεις της δημοτικής αρχής, καθώς αυτές αποδέχονται τον πυρήνα της στρατηγικής της πράσινης μετάβασης της Ε.Ε. που τα προηγούμενα χρόνια την εκθειάζατε φανερά, με διαφοροποίηση μόνο στο πως αυτή μεταφράζεται στην περιοχή μας. Κάτω και από το βάρος της λαϊκής αντίδρασης στο αίσχος που βλέπουμε καθημερινά να εκτυλίσσεται στην Άμφισσα, την Αγία Ευθυμία, τη Δεσφίνα και αλλού, από την επέλαση των «πράσινων αρπακτικών». 

Οι θέσεις της δημοτικής αρχής, της ΚΕΔΕ και της πλειονότητας των δήμων της χώρας, αποκρύβουν το γεγονός ότι η ενεργειακή φτώχια,  η καταστροφή του περιβάλλοντος στην περιοχή είναι αποτέλεσμα ακριβώς της στρατηγικής της Ε.Ε. για την πράσινη μετάβαση. Στρατηγική της Ε.Ε είναι το χρηματιστήριο ρεύματος, το εμπόριο ρύπων που εκτίναξαν τις τιμές ενέργειας. Στρατηγική της Ε.Ε. είναι οι πόλεμοι που συμμετέχει και στηρίζει που τις εκτινάσσουν παραπέρα, ενώ αποτελούν και ένα τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα. Με διάφορες προτάσεις, τεχνικές βελτιώσεις, ευχές, εξαιρέσεις κτλ, στην λογική «κόψε λίγο εδώ – βάλε λίγο εκεί», «να φύγει το κακό από μένα – να πάει στου γείτονα την αυλή» προσπαθεί να κάνει τον αντιλαϊκό αυτό σχεδιασμό πιο εύπεπτο για το λαό, να κατευνάσει την αγανάκτηση και την αμφισβήτηση του κόσμου στο σάπιο αυτό σύστημα του κέρδους. Με το να έχουν πιο αποφασιστικό ρόλο οι δήμοι στη χωροθέτηση των ΑΠΕ, με το τυράκι των ανταποδοτικών, τα διάφορα ψηφιακά εργαλεία, κλπ δεν αλλάζει ο αντιλαϊκός χαρακτήρας του χωροταξικού σχεδιασμού. 

Γιατί η οργάνωση του χώρου δεν είναι κοινωνικά ουδέτερη αλλά σύμφωνη προς τα συμφέροντά των επιχειρηματικών ομίλων, σε βάρος των εργατικών – λαϊκών αναγκών. Για την Λαϊκή Συσπείρωση ο χωροταξικός σχεδιασμός είναι πολιτικό και όχι τεχνοκρατικό ζήτημα, αναπόσπαστα δεμένος με τις κυρίαρχες σχέσεις παραγωγής. Για το λόγο αυτό δεν παίρνουμε μέρος στο παζάρι για την καλύτερη μοιρασιά της πίτας μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, ούτε στη συζήτηση για το πως ο αντιλαϊκός σχεδιασμός θα φτιασιδωθεί για να γίνει ευκολοχώνευτος από το λαό. Για εμάς η γη και η χρήση της είναι κοινωνικό αγαθό. Στόχος και κριτήριο για την οργάνωση του κοινωνικού χώρου είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών. 

Η κοινωνική αξιοποίηση της γης και του χώρου γενικότερα (για  ενέργεια, αγροτική παραγωγή, τουρισμό, λαϊκής στέγης, κοινωνικές υποδομών, βιομηχανική παραγωγή, προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.) προϋποθέτει το κουμάντο στην οικονομία να το κάνουν όσοι παράγουν τον πλούτο, την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας. Έτσι μπορεί να εξασφαλιστεί η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, ισόρροπη ανάπτυξη των κλάδων της οικονομίας και των περιοχών της χώρας, φιλολαϊκή αξιοποίηση του ορυκτού και φυσικού πλούτου, φιλολαϊκή αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας με αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες, με ταυτόχρονη αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου του συνόλου των εργαζομένων. 

Διαφωνούμε συνολικά με το χωροταξικό των ΑΠΕ και την εισήγηση της δημοτικής αρχής. Διεκδικούμε την κατάργηση του αντιλαϊκού πλαισίου όλων των κυβερνήσεων για το περιβάλλον, τις χρήσεις γης, τα δάση, τα απόβλητα, τη ρύπανση. Διεκδικούμε μέτρα για την προστασία του λαού και του περιβάλλοντος, για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ, ενάντια στις κατευθύνσεις της «πράσινης μετάβασης», στην ακριβή «πράσινη» ενέργεια και την ενεργειακή φτώχεια για τον λαό