“Εμείς τους αγωνιστές τους τιμάμε εκεί που τους μάθαμε: στον δρόμο”

Ανακοίνωση από την “Αγωνιστική Ενότητα” του Εργατικού Κέντρου Ναυπακτίας-Δωρίδας

Με αφορμή τα 75 χρόνια από την ίδρυση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ναυπακτίας και Δωρίδας και την έκδοση λευκώματος από το ΙΝΕ ΓΣΕΕ, καλούνται να τιμήσουν τους αγώνες των ταξικών μας προγόνων αυτοί που υπηρετούν πιστά την εργοδοσία και τις εκάστοτε κυβερνήσεις.

Η κοινωνική συμφωνία κυβέρνησης, ΣΕΒ και ΓΣΕΕ για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας μεταθέτει το σύνολο των διεκδικήσεων των εργαζομένων στα υπουργικά γραφεία, με συνέπεια την απομάκρυνση από την ελεύθερη συλλογική διαπραγμάτευση. Αποτέλεσμα είναι αυτή τη στιγμή ο κατώτατος μισθός να καθορίζεται από τις κυβερνήσεις. Από την άλλη, τώρα για 35ωρο και πενθήμερη εργασία ούτε κουβέντα.

Είναι αυτοί που επιτίθενται στο ΠΑΜΕ και στη δράση των σωματείων κάθε φορά που αποκαλύπτουν το ποιόν της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, τις νοθείες και τους πλαστούς συσχετισμούς που επιβάλλει, ώστε να στρογγυλοκάθεται στις καρέκλες της και να συνεχίζει τις βρώμικες μπίζνες της στις πλάτες των εργαζομένων.

Δεν πάνε, άλλωστε, και πολλά χρόνια από το 2020, όταν, στο τότε συνέδριο της ΓΣΕΕ, η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ έστελνε ακόμα και τα ΜΑΤ για να επιβληθούν οι πλαστοί συσχετισμοί και να στηριχθεί αυτή η συνδικαλιστική μαφία, για να αντιμετωπιστούν οι εργάτες και τα σωματεία τους που απαιτούσαν πραγματικό συνέδριο και αντιπάλευαν τις νοθείες.

Η επίσκεψη του ισόβιου προέδρου της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλου, και ο εναγκαλισμός του με την ηγεσία του Εργατικού Κέντρου δεν μας αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για τη σχέση εργοδοσίας και σωματείων-σφραγίδων.

Θα θέλαμε να μας πει ο κύριος Παναγόπουλος πώς ακριβώς θα τιμήσει τους εργατικούς αγώνες της περιοχής μας, όταν ελέγχεται από την ελληνική Δικαιοσύνη για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και για υπεξαίρεση.

Πώς θα τιμήσει τους χιλιάδες εργάτες που έδωσαν το αίμα τους για δικαιώματα και προκοπή, όταν μέσα στα σωματεία παρευρίσκονται μεγαλοστελέχη εταιρειών και διευθυντάδες;

Εμείς τους αγωνιστές τους τιμάμε εκεί που τους μάθαμε: στον δρόμο και όχι πίσω από κλειστά γραφεία βιομηχάνων και κυβερνητικών παραγόντων.