Ιωάννης Λάιος: “Ο δήμος Δωρίδος από τους “καλούς μαθητές” της κυβερνητικής πολιτικής”

Ο επικεφαλής της παράταξης “Λαϊκή Συσπείρωση” του δήμου Δωρίδος, σε μία συνέντευξη για το σήμερα του δήμου, αλλά και για το αύριο. Πώς κρίνει το έργο της δημοτικής αρχής και τι λέει για τη σημασία της πολιτικής άποψης στην αυτοδιοίκηση. Ακόμα, ποια η άποψή του για τις αλλαγές στον Καλλικράτη.

Λένε ότι στη διαχείριση των θεμάτων ενός δήμου δεν χωρούν τόσο έντονες πολιτικές, όχι απαραίτητα κομματικές, γραμμές. Εσείς βέβαια προς αυτό έχετε άλλη θεώρηση, όμως, έτσι δεν είναι;
Η διαχείριση των θεμάτων ενός Δήμου, έχει να κάνει με τη ζωή και τη διαβίωση σε ένα συγκεκριμένο τόπο των κατοίκων του Δήμου. Τα ερωτήματα που τίθενται λοιπόν είναι:
– Τι απασχολεί την καθημερινότητα των δημοτών;
– Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει;
Είναι οπότε δυνατόν, οι λύσεις αυτών των προβλημάτων να είναι έξω και πέρα από την πολιτική που εφαρμόζεται;
Οι Δήμοι στις μέρες μας έχουν γίνει η Τοπική Διοίκηση της Κεντρικής Κυβέρνησης με ένα ασφυκτικό νομικό πλαίσιο, που υπαγορεύει στους Δήμους και την παραμικρή λεπτομέρεια.
Εάν έτσι λοιπόν είναι τα πράγματα, η πολιτική που εφαρμόζεται στους Δήμους πρέπει να βρίσκει εμπόδια, να μην περνάει αμαχητί, να βρίσκουμε κάθε χαραμάδα που θα μπορεί να ορθώσει εμπόδιο στην ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική και δυστυχώς ο Δήμος Δωρίδας (όπως και μεγάλη πλειοψηφία των Δήμων) είναι από τους πιο «καλούς μαθητές» της κυβερνητικής πολιτικής.

Πού όμως μπορεί και να μπαίνει “νερό στο κρασί” σας; Εσείς, σε σύγκριση με άλλες παρατάξεις του δικούς σας χώρου, σε άλλους δήμους, είστε πολύ πιο ελαστικός, έχοντας αρκετές φορές συγκλίνει με απόψεις άλλων παρατάξεων. Παράλληλα, η άποψή σας για την αντιπολίτευση του δημοτικού σας συμβουλίου ποια είναι;
Η παράταξή μας δίνει την μάχη στο Δημοτικό Συμβούλιο σε θέματα μείζονος σημασίας και όχι για τη τσιμεντόστρωση του τάδε δρόμου ή την επέκταση φωτισμού για 100 μέτρα (χωρίς όμως να τα υποτιμούμε).
Να σας αναφέρω ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός. Ποιο είναι το πιο κεφαλαιώδες ζήτημα που έρχεται για συζήτηση στο Δ.Σ μια φορά το χρόνο: ο προϋπολογισμός .
Ο προϋπολογισμός είναι ο καθρέφτης της πολιτικής «γραμμής» που δίνει η εκάστοτε κυβέρνηση και το Δ.Σ. . Η μόνη παράταξη που ψηφίζει σταθερά «όχι» σε τέτοιους προϋπολογισμούς λιτότητας είναι η παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης .
Και για να απαντήσω και στην ερώτηση που μου κάνατε για την αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση που ψηφίζει τον προϋπολογισμό και εγείρει θέματα ελάσσονος σημασίας μάλλον το αντιπολίτευση, πρέπει να μπει σε εισαγωγικά.

Η κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νέο νόμο για την αυτοδιοίκηση που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την απλή αναλογική. Πάγιο αίτημα της αριστεράς αυτό. Αρκεί όμως για να ανασάνει η αυτοδιοίκηση;
Πάγια είναι η θέση μας για την απλή αναλογική σε κάθε επίπεδο εξουσίας γιατί είτε βοηθά στην αναλογικότερη εκπροσώπηση, είτε αποτελεί εργαλείο για μια καλύτερη παρέμβαση στο κίνημα και κάτω από καλύτερες θέσεις. Αυτό βέβαια συνεπάγεται σε επίπεδο Δήμων την συνεργασία, όπου δεν θα υπάρξει εκλογή από τον πρώτο γύρο, συμβάλλοντας έτσι στην μείωση της αυθαιρεσίας πολλών σημερινών Δημάρχων.
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεται ο Δήμος από τον ασφυκτικό κλοιό της κεντρικής εξουσίας. Απλή αναλογική χωρίς την χρηματοδότηση από τον κεντρικό προϋπολογισμό, χωρίς την κατάργηση του ασφυκτικού πλαισίου δεν λύνει κανένα πρόβλημα.
Το ψήφισμα των πέντε δημάρχων στο Συνέδριο της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας), με θέμα “Αλλαγή του Καλλικράτη – Νέο Μοντέλο Οργάνωσης και Διοίκησης του Κράτους”, με συμπεράσματα και προτάσεις αντίστοιχα με της κυβερνητικής πολιτικής θεωρητικά μιλάει από μόνο του. Δείχνει για άλλη μια φορά πως δεν αλλάζει κάτι ουσιαστικό στη στάση της Τοπικής Διοίκησης απέναντι στην εκάστοτε πολίτική κατεύθυνση.
Στο όνομα της δήθεν οικονομικής αυτοτέλειας η πρόταση της ΚΕΔΕ εισάγει την επιβολή νέων τοπικών φόρων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πρόταση για τη θεσμοθέτηση ενός νέου Φόρου Ακίνητης Περιουσίας. Κονταροχτυπιούνται ποιος θα ανοίξει πιο γρήγορα την πόρτα των δήμων στην επιχειρηματική λειτουργία, ξεπουλώντας τη δημοτική ακίνητη περιουσία.
Από τα παραπάνω βγαίνει εύκολα το συμπέρασμα , ότι και συνεργασίες θα γίνονται και ο δήμος θα κυβερνιέται και η ζωή των δημοτών όλο και θα δυσχεράνει .!

Ο δήμος Δωρίδος είναι ένας δήμος με πολλά ανομοιογενή χαρακτηριστικά στο εσωτερικό του. Ο Καλλικράτης φρόντισε γι’ αυτό. Θα βλέπατε θετικά το ενδεχόμενο χωροταξικά να επανεξεταστούν τα όριά του, μιας και η συζήτηση για τις αλλαγές στο νόμο είναι σε εξέλιξη;
Κάθε νόμος, είτε λέγεται «Καποδίστριας», είτε λέγεται « Καλλικράτης», είτε όπως θα λέγεται ο επόμενος, στόχο είχε, έχει και θα έχει, πώς το μεγάλο κεφάλαιο θα βάλει χέρι σε νέους τομείς δραστηριότητας που μέχρι πριν από λίγο ήταν στα χέρια των Δήμων· και πώς οι Δημότες θα βάζουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώνουν για τις υπηρεσίες που δέχονται.
Έτσι λοιπόν πρέπει να είναι κατανοητό σε όλους, πως οι αλλαγές θα γίνουν σε κατεύθυνση που να βολεύει αυτούς που προσδοκούν να μεγαλώσουν το κομμάτι της «πίτας» που έχουν ήδη.
Με το νέο Καλλικράτη το πιο πιθανόν είναι να επαναχαραχτούν τα όρια των δήμων , να συγχωνευθούν δήμοι και αυτό θα πρέπει μάλλον να τρομάζει τους δημότες μας, μιας και η λογική όλου αυτού του εγχειρήματος είναι δήμοι ΑΕ (Ανώνυμες Εταιρείες).
Στόχος είναι να στηθούν κάποιες μίνι κυβερνήσεις, ανά δήμο, που θα υλοποιούν στο έπακρο την κεντρική πολιτική! Μια ματιά να ρίξει κανείς στα πρακτικά της επιτροπής που επεξεργάζεται το νέο Καλλικράτη θα διαπιστώσει εύκολα τι μηχανισμό θέλει να στήσει η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
— «Δήμοι και Περιφέρειες σύγχρονες, ισχυρές και αποτελεσματικές διοικητικές δομές που θα λειτουργούν παραπληρωματικά και σε συνέργεια με το κεντρικό κράτος» (Πουλάκης).
— «Οι πολιτικές που επιχειρούνται στη Δημόσια Διοίκηση πρέπει να είναι συμβατές με τις αντίστοιχες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση» (Βερναρδάκης).
Κεντρική γραμμή είναι πώς θα αυξήσουν οι ΟΤΑ τα λεγόμενα ίδια έσοδα, δηλαδή φόρους, τέλη και χαράτσια, πώς και ποια από αυτά θα επιβάλλονται απευθείας στο λαό, πώς θα γίνουν πιο ικανοί να τα εισπράττουν και πώς πέρα από την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων τους θα μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην προώθηση των επενδύσεων, στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων και την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.
Ο νέος Δήμος λοιπόν, του νέου Καλλικράτη, ανεξάρτητα από το μέγεθός του, θα μπορεί να λέγεται «ΔΗΜΟΣ ΔΩΡΙΔΑΣ Α. Ε.» ή ακόμη – ακόμη «ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΔΩΡΙΔΑΣ»!

Όλες οι συζητήσεις όταν μιλάμε για πολιτική και για την χάραξή της, όποια κι αν είναι αυτή, έχουν ως βάση τα οικονομικά. Το ταμείο δηλαδή με μία λέξη. Έχει περιθώρια ένας δήμος σήμερα να ασκήσει πολιτική, όταν ξέρει εκ των προτέρων πως τα χρήματα που έχει να διαχειριστεί είναι σχεδόν ανύπαρκτα;
Είναι αλήθεια ότι οι Δήμοι ασφυκτιούν οικονομικά. Η μείωση στο Δ. Δωρίδας είναι περίπου 15% σε ετήσια βάση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι παρακρατούμενοι (παρανόμως) πόροι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν φτάσει 3,5 δις. μέχρι και το 2016 (για το Δ. Δωρίδας αντιστοιχούν περίπου 5.700.000). Η ασφυξία των Δήμων δεν πέφτει από τον ουρανό, δεν οφείλεται σε παλαβούς ή άσχετους πολιτικούς. Υλοποιούν συγκινησιακή πολιτική με πολύ ξεκάθαρο στόχο, όπως σας ανέφερα παραπάνω.
Στο ερώτημα επομένως που τίθεται στο τι κάνει ο Δ. Δωρίδας, η απάντηση είναι η εξής: Δεν θα ήταν προτιμότερο από ιμάντας μεταφοράς της πολιτικής αυτής στην περιοχή μας, να διεκδικήσει ακόμα και με συμμαχίες με άλλους δήμους τα χρωστούμενα ;

Ανάπτυξη, ένας όρος που τον έχουμε ακούσει από τα χείλη όλων των πολιτικών. Αν σας ζητούσα να μου περιγράψετε το μοντέλο για το δήμο Δωρίδος και τους βασικότερους πυλώνες που θα πρέπει να έχει, τι απάντηση θα μου δίνατε και με ποια ιεράρχηση;
Με βάση την ερώτηση που μου θέτεται προκύπτουν 2 ερωτήματα:
– Τι εννοούμε ανάπτυξή και για ποιόν;
– Θα μπορούσε η Δωρίδα να αποτελέσει ξέχωρο παράδειγμα ανάπτυξης χωρίς να συνυπολογίσουμε την συνολική κατάσταση της χώρας και ειδικά σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης;

Κατά τη γνώμη μας με βάση το “πρώτο ερώτημα” η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται Δημοτική αρχή και άλλες παρατάξεις έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των δημοτών. Εμείς είμαστε στον αντίποδα αυτής της λογικής που βάζει ως πρώτιστο το επιχειρηματικό κέρδος!
Το “δεύτερο ερώτημα” υποδεικνύει , ότι ο Δήμος Δωρίδας και ο κάθε Δήμος δεν είναι ανεξάρτητος και αποκομμένος από το υπόλοιπο πολιτικοοικονομικό σύστημα της χώρας. Η λύση στα προβλήματα του λαού και κατ’ επέκταση του κάθε δημότη είναι η ανατροπή αυτού του οικονομικού συστήματος που μας έφτασε μέχρι εδώ.
Όπως και να το κάνουμε η Τοπική Διοίκηση είναι άρρηκτα δεμένη με την κεντρική εξουσία. Σαν το δόντι με το απόστημα…. και αν δεν σπάσει το απόστημα γιατρειά δεν θα βρεθεί!
Αγωνιζόμενοι για όλα τα παραπάνω που ανέφερα, ως Λαϊκή Συσπείρωση δεν περιμένουμε την γενικότερη πολιτική αλλαγή για να κάνουμε και συγκεκριμένες προτάσεις.
Κάθε χρόνο στη συζήτηση για το τεχνικό πρόγραμμα και τον προϋπολογισμό αναφέρουμε συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρει ο Δήμος και θα βοηθούσαν στην ανακούφιση των Δημοτών της Δωρίδας. Παραδείγματα αυτών των προτάσεων καταγράφονται κάτωθι:
• – Δημιουργία γραφείου στα πλαίσια του Δήμου για ενημέρωση και σύνταξη μελετών που αφορούν δεκάδες προγράμματα στα οποία μπορούν να ενταχθούν συντοπίτες μας. Δράσεις που αφορούν τον πρωτογενή τομέα (γεωργούς, κτηνοτρόφους και αλιείς), τη δημιουργία Π.Ο.Π. προϊόντων, τον τουρισμό, το εμπόριο, την μεταποίηση, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.
• – Δημιουργία αποθήκης αγροτικών προϊόντων στο Δημοτικό χώρο στα Μαλάματα
• – Δημιουργία, μελέτη κατασκευή τεχνητού υφάλου στα παράλια του Δήμου για την ανάπτυξη της αλιείας και του καταδυτικού τουρισμού.
• – Την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού από τα παράλια στα ορεινά με πρωτοβουλία του Δήμου και την παράλληλη οργάνωση για τη διάθεση τοπικών προϊόντων των ορεινών χωριών.
Οι δράσεις αυτές καθώς και άλλες που έχουν κατατεθεί κατά καιρούς δεν έγιναν αποδεκτές ή δεν λήφθηκαν υπόψιν.
Πιο επιτακτικά λοιπόν από ποτέ καλούμε τους συνδημότες μας ακόμα και αν δεν στήριξαν τη παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης στις προηγούμενες Δημοτικές και Περιφερικές Εκλογές να συμπαραταχτούν μαζί μας σε ένα κοινό μέτωπο για ένα Δήμο που θα ανήκει στους δημότες του.

Η παρούσα δημοτική αρχή έχει διανύσει το μισό της θητείας της, έχοντας στο παρελθόν και μία ακόμα τετραετία στην “πλάτη” της. Που θα εντοπίζατε σωστές κατευθύνσεις και που λάθος;
Εμείς κρίνουμε το κάθε Δήμαρχο και Δημοτικό Συμβούλιο από τις πράξεις του και όχι από τη διαπροσωπική ήπια, φιλική ή συγκαταβατική ανθρώπινη σχέση που υπάρχει μεταξύ των δημοτικών συμβούλων.
Με αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε και είναι φανερό , με ότι μέχρι τώρα σας ανέφερα, ότι η Δημοτική Αρχή είναι σε λάθος ρότα και ακολουθεί την πεπατημένη να πειθαρχεί στις επιταγές της εκάστοτε κυβέρνησης.

*η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Εν Δελφοίς” την Παρασκευή 21 Ιουλίου