Κι ο τουρισμός θέλει τον επαγγελματία του

Στο δήμο Ριζάο της Κίνας θα βρεθεί αντιπροσωπεία του δήμου Δελφών σε λίγο καιρό από τώρα, και η είδηση στο άκουσμά της μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει. Το κλίμα της συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής, όπου και εγκρίθηκε η μετακίνηση των εκπροσώπων του δήμου, αποτελεί ένα μικρό δείγμα του τρόπου με τον οποίο και η τοπική κοινωνία αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη είδηση, μία αντιμετώπιση όμως που δεν είναι αποκλειστικά και μόνο δικό της προνόμιο.

Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, όταν ακούμε πως πηγαίνουν αντιπροσωπείες πολιτικών στο εξωτερικό για την προώθηση μιας περιοχής, στο μυαλό όλων έρχονται περισσότερο εικόνες ξεγνοιασιάς, παρά εργασίας. Κάτι τέτοιο φαντάζομαι σκέφτεται στο άκουσμα παρόμοιων ειδήσεων και ο δήμαρχος Αθανάσιος Παναγιωτόπουλος, καθώς, όπως ομολόγησε και ο ίδιος, γενικά είναι επιφυλακτικός σε τέτοιους είδους κινήσεις.

Γυρίζοντας λίγες ημέρες το χρόνο πίσω και ανατρέχοντας στο προ δύο εβδομάδων τεύχος της Εν Δελφοίς πέφτω πάνω στο θέμα της τουριστικής κίνησης της Φωκίδας γι’ αυτό το καλοκαίρι. Θυμίζω απλός πως με βάση τις μαρτυρίες των επαγγελματιών του χώρου, ξενοδόχων, ιδιοκτητών καταστημάτων εστίασης κλπ, οι αριθμοί βγαίνουν μείον σε σύγκριση με πέρυσι. Πώς εξηγείται αυτό; Γιατί ενώ η τουριστική κίνηση στην Ελλάδα αυξάνεται η περιοχή καταγράφει πτώση; Που πήγαν οι ομάδες τουριστών που αποτελούν εν δυνάμει επισκέπτες της Φωκίδας και γιατί επέλεξαν εκείνους τους προορισμούς;

Η λίστα των ερωτημάτων που μπορεί να τεθούν, για να οδηγηθούμε εν συνεχεία και στα χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με το τι συμβαίνει στην περιοχή, είναι πολύ μεγάλη, μόνο που είμαι σχεδόν βέβαιος πως ουδείς την έχει θέσει προς εξέταση. Ίσως, κάποιοι λίγοι επαγγελματίες του χώρου να μπήκαν ή θα μπουν στην διαδικασία, όμως η άνοιξη δεν ήρθε ποτέ με έναν κούκο.

Η βιομηχανία του τουρισμού αποτελεί έναν από τους πλέον βασικούς πυλώνες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί η Ελλάδα της επόμενης ημέρας, και δυστυχώς, παρ’ ότι οι περισσότεροι το γνωρίζουν αυτό, έως σήμερα δεν την έχουν προσεγγίσει με τη δέουσα σημασία. Με αποσπασματικές κινήσεις, που περιλαμβάνουν λίγο απ’ όλα, λίγο δηλαδή από θάλασσα, λίγο από βουνό, λίγο από παραδοσιακά προϊόντα και λίγο από πολιτισμό, επιχειρείται να σταθεί το προϊόν της περιοχής στην αγορά, έχοντας όμως να ανταγωνιστεί πολλά αντίστοιχα. Τούτο βέβαια, ως τρόπος αντιμετώπισης του θέματος, αποτελεί πληγή γενικότερα της χώρας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων όπου προορισμοί κατάφεραν με το δικό τους τρόπο να δημιουργήσουν μία δυναμική, η οποία δυναμική, ας μη γελιόμαστε, τρέφει και τους γύρω τους.

Αφού συμφωνήσουμε πως η Φωκίδα έχει πράγματα να πουλήσει ως τόπος, άρα αξίζει να προσπαθήσει στον τομέα του τουρισμού, τότε το επόμενο βήμα είναι ο σοβαρός σχεδιασμός του τρόπου με τον οποίο όλο αυτό θα δοθεί στην αγορά. Κι αυτό είναι δουλειά των ειδικών του χώρου. Γιατί… ξέρετε, κι αυτός ο χώρος έχει τους δικούς του επαγγελματίες- επιστήμονες. Έχει εκείνους που θα τους δώσεις τα προϊόντα σου, θα τα αξιολογήσουν και θα τα βελτιώσουν, έχει κι εκείνους που στη συνέχεια θα σου δώσουν τους τρόπους με τους οποίους θα τα προωθήσεις στην αγορά.

Το να συζητάμε ατέρμονα άνθρωποι παρατηρητές του αντικειμένου, από κάθε πόστο, και να αναλωνόμαστε σε ιδέες και προτάσεις είναι θεμιτό. Δεν φτάνει όμως, για να μην πω πως ήδη η πτώση που καταγράφεται είναι ενδεικτική του μέχρι που μπορεί να μας πάει αυτό. Το να αποκτήσει όλο αυτό το εγχείρημα, όμως, μία άλλου είδους υπόσταση, με σαφή χαρακτηριστικά και στοχεύσεις, τι λέτε, δεν μας δίνει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας; Ο δήμος Δελφών οφείλει να δει πολύ σοβαρά το συγκεκριμένο κεφάλαιο, βάζοντας όλους τους εμπλεκόμενους φορείς σε ένα τραπέζι, στο οποίο όμως θα υπάρχουν και οι ειδικοί- επιστήμονες του χώρου που ανέφερα πιο πριν.

Και επειδή ξεκίνησα την αναφορά μου στο συγκεκριμένο κείμενο με το θέμα της Κίνας, με βάση τα παραπάνω, φαντάζομαι δεν πρέπει να γράψω για το τι καλάθι θα πρέπει να κρατά ο δήμος κατά την επίσκεψή του στο Ριζάο. Δε λέω ότι δεν πρέπει να πάει καθόλου, απλά μιλώ για το καλάθι.

του Βαγγέλη Καρανικόλα

πηγή: έντυπη έκδοση Εν Δελφοίς