Για τη θέση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου

Παρελθόν από τη θέση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Δελφών αποτελεί ο Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος, καθώς στη συνεδρίαση της Δευτέρας ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη συγκεκριμένη θέση. Σύμφωνα με πληροφορίες η επικρατέστερη επιλογή, τουλάχιστον έως αυτή την ώρα, είναι η Έλλη Κοτσάνου, η πρόεδρος σήμερα της Επιτροπής Τουρισμού του δήμου.

Πριν από λίγο καιρό, θυμάμαι, έγραφα για τη συνολική λειτουργία του κορυφαίου οργάνου του δήμου, και τη διαδικασία όπου συχνά πυκνά… φεύγει. Με την παρατήρηση βέβαια, κι αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, πως ο ρόλος του προέδρου είναι κάτι περισσότερο από δύσκολος, το συμπέρασμα της συνολικότερης εικόνας του δημοτικού συμβουλίου, είναι ότι πρόκειται, για τους λίγους που το παρακολουθούν, για ένα κακό συμβούλιο.

Οι ευθύνες προφανώς βαραίνουν τον έως σήμερα πρόεδρο, όμως θα ήταν άδικο να τις επωμιστεί στο σύνολό τους, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές όπου τα “πάθη” των δημοτικών συμβούλων δύσκολα χαλιναγωγούνται. Με δεδομένη και την σε πολλές περιπτώσεις εμφανή διάθεσή του να είναι πιο χαλαρός, ακόμα και στο πλαίσιο του διαλόγου, ο έως πριν από λίγες ημέρες πρόεδρος, δυστυχώς, παγίωσε στη λειτουργία του συμβουλίου την αίσθηση πως ο κανονισμός λειτουργίας ναι μεν υπάρχει, όμως η τήρησή του αποτελεί περισσότερο εξαίρεση παρά κανόνα.

Έχοντας στην πλάτη μου εκατοντάδες ώρες παρακολούθησης δημοτικών συμβουλίων, πρέπει να σας πω πως αυτού του είδους η λειτουργία είναι η συνηθισμένη. Δύσκολα συναντά κανείς διαδικασίες οι οποίες να είναι τόσο πολύ ξεκάθαρες, πλην των λογικών, λίγων όμως, εξαιρέσεων. Αυτό από μόνο του, οφείλω να ομολογήσω, μου προκαλεί έναν προβληματισμό για το εάν τελικά το “άθλημα” μπορεί να παιχτεί κι αλλιώς, καθώς στον παράγοντα άνθρωπο, όσους κανόνες και να προσπαθήσεις να του περάσεις (δε λέω επιβάλεις), δύσκολα τον φέρνεις στο ίδιο μήκος κύματος με πολλούς άλλους ταυτόχρονα… ανθρώπινους παράγοντες.

Κάνοντας τη σούμα όλων των παραπάνω, αλλά και με τη γενικότερη αίσθηση πως το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Δελφών θέλει μία κάποια ανανέωση, για να οδηγηθεί προς τις επόμενες εκλογές, η επιλογές του δημάρχου δεν είναι πάρα πολλές. Ή θα επιλέξει κάποιον ή κάποια που μπορεί να αλλάξει τη σημερινή εικόνα λόγο ικανοτήτων, έστω και στο ελάχιστο, ή θα επιλέξει κάποια, γυναίκα δηλαδή, η οποία μπορεί, ακόμα και μόνο λόγο της φύσης της, να προσδώσει από τη μία… μια άλλη εικόνα στις συνεδριάσεις, και από την άλλη να αποτελέσει ένα τύπο “κόφτη” στις εντάσεις που πάνε να δημιουργηθούν. Δεν εντάσσω από τώρα την Έλλη Κοτσάνου σε καμία από τις δύο κατηγορίες, εάν πάντα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που τη θέλουν πρώτο φαβορί για τη διαδοχή του Χαρ. Παναγιωτόπουλου, καθώς οφείλω πρώτα να δω και μετά να πω, όμως η επιλογή της, χαρτογραφώντας τα στελέχη της πλειοψηφίας αυτή τη στιγμή, μου φαίνεται σχεδόν μονόδρομος.

Κλείνοντας, όμως, θα ήθελα να παρατηρήσω κάτι, που στα δικά μου μάτια έχει ξεχωρίσει εκείνους τους προέδρους που στάθηκαν πραγματικά στο ύψος των περιστάσεων, ακόμα κι αν πολλές φορές οι διαδικασίες δεν τηρήθηκαν στο γράμμα του όποιου κανονισμού. Πρόκειται για προέδρους οι οποίοι αντιλήφθηκαν το ρόλο τους πραγματικά ως έχει, δηλαδή πάνω και έξω από τα παραταξιακά συμφέροντα, στεκόμενοι κυριολεκτικά στη μέση των δημοτικών ομάδων, και έχοντας ως κύριο μέλημά τους ένα. Ποιο είναι αυτό; Το πως θα συνθέσουν τις απόψεις, φέρνοντας όσο περισσότερο κοντά γίνεται τις δημοτικές ομάδες, ακόμα και μετά από θυελλώδεις συζητήσεις με πολλές εντάσεις. Το ότι αυτοί οι λίγοι πρόεδροι βέβαια, με την ολοκλήρωση της θητείας τους δεν παρέμειναν στην ομάδα απ’ όπου ξεκίνησαν, είναι μια λεπτομέρεια που δεν μπορώ να παραβλέψω…

Βαγγέλης Κρανικόλας

πηγή: έντυπη έκδοση εν Δελφοίς (22/12/2017)