Αφρ. Παπαθανάση: Κορινθιακός… εμείς τι δεν κάναμε σωστά;

Την περασμένη εβδομάδα πέρασα και συζήτησα με ειδικούς επιστήμονες, από τις Διαχειριστικές Αρχές Αλιείας και Περιβάλλοντος, προς αναζήτηση κάποιου μέτρου, σχεδίου ή υποβληθείσας πρότασης για το θέμα του Κορινθιακού. Έως στιγμής, στις συγκεκριμένες Αρχές δεν υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ή έστω όποιος πολιτικός σχεδιασμός δεν έχει ακόμη φτάσει στις υπηρεσίες αυτές.

Επειδή τα περισσότερα σημαντικά τα βλέπουμε κατόπιν κρίσης θα ήθελα έτσι ως άσκηση να δούμε τα βασικά:
– όλοι οι νομοί γύρω από τον Κορινθιακό να δούμε, με τις αρμόδιες και υπεύθυνες αρχές μας, τι κάναμε, τι διαχρονικά ξοδέψαμε και που σήμερα είμαστε σε ότι αφορά :
• ποιοί βιολογικοί λειτουργούν, ορθά και αποτελεσματικά γύρω από τον Κορινθιακό και ποιοι όχι και γιατί,
• ποιά είναι τα μέτρα προστασίας και η αποτελεσματικότητα αυτών σε σχέση με την περιβαλλοντική συμπεριφορά επιχειρήσεων, δηλαδή έχουμε απόβλητα – χωρίς επεξεργασία – που πάνε θάλασσα και από ποιες μονάδες,
• τι κατεβάζουν οι χείμαρροι προς τη θάλασσα και αν έχουμε πάρει μετρά για αυτό ή όχι,

• πως οι Λιμενικές Αρχές αντιμετωπίζουν θέματα υπεραλίευσης και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης από απόβλητα που αφήνουν διερχόμενο πλοία,

Αν τα δούμε όλα αυτά, ακόμη και αν οι επιστήμονες του ΕΛΚΕΘΕ μελετούν το φαινόμενο με τις τσούχτρες στον Κορινθιακός, εμείς, πολίτες και δημόσιοι λειτουργοί θα ξέραμε αν τα κάναμε όλα όσο πιο σωστά – σωστά για το δικό μας αύριο – μπορούσαμε.

Από τα ταμεία Δήμων, Νομαρχιών και Περιφερειών πέρασαν με ευθύνη εποπτείας του Κεντρικού Κράτους εκατομμύρια τις τελευταίες δεκαετίες. Ποια και που έπιασαν τόπο.
Ποια και που έγιναν φτερό στον άνεμο.

Στην πολιτική πολλές φορές ζούμε τις αυταπάτες των δελτίων τύπου. Βγάζουμε ένα έργο και νομίζουμε ότι βοηθάμε.
Μου συνέβη πολλαπλώς και ειδικά και με θέματα περιβαλλοντικής προστασίας.
Εγκρίθηκαν κονδύλια και έργα και ένα ωραίο πρωινό, είτε λόγω αδιαφορίας, είτε λόγω άλλων επιλογών, είτε γιατί χάθηκε ξανά μια προθεσμία, ο σχεδιασμός χάθηκε, τα δελτία έμειναν κενού περιεχομένου.
Κάποιοι επέλεξαν καριέρα δημοσίων σχέσεων, άλλοι, να δουλεύουν μερόνυχτα, αλλά είναι στιγμές που αποτέλεσμα για το κοινό καλό δεν υπάρχει. Ακυρώνεται. Ακυρώνεται από τις στιγμές και την αδιαφορία.

Η Αυτοδιοίκηση μπορεί να προσφέρει στον Πολίτη, καθαρό νερό, ύδρευση, αποχέτευση, ποιότητα περιβάλλοντος, καθαρές θάλασσες και ακτές.
Και τα υπόλοιπα και τα σπουδαία καλό να προχωρούν παράλληλα.
Όχι όμως να ακυρώνουμε την ίδια την καθημερινότητα μας. Την δυνατότητα των γονιών και των παιδιών μας για ένα μπάνιο δηλαδή.

Φτάσαμε στο 2020.
Η Μεσόγειος καταστρέφεται από τόνους πλαστικό.
Εμείς ζούμε την αγωνία των σπασμένων αγωγών, τον παραλογισμό του να μην έχουν νερό χωριά διπλά στη λίμνη Μόρνου και τελευταία την αδυναμία να χαρούμε τη θάλασσα.
Δεν ζητώ ευχές και καλές προθέσεις “να κάνουμε κάτι” ή να βγάλουμε άρθρα και δελτία.
Απαιτώ, κατόπιν εορτής δυστυχώς, ολοκληρωμένο – σαφές – μετρήσιμο σχέδιο περιβαλλοντικής προστασίας, για τα ύδατα και το θαλασσιά περιβάλλον στη Λεκάνη του Κορινθιακού.
Απαιτώ, ως Πολίτης, την συνεργασία των Περιφερειών και των Δήμων γιατί διαφορετικά κάθε κίνηση θα είναι ημιτελής.
Θέλω φέτος και του χρόνου και κάθε χρόνο έναν πίνακα με στοιχεία που να μου λέει αν και πόσο επιβαρύνει με δράσεις ή παραλείψεις κάθε νομός την περιοχή, Αιτωλοακαρνανία, Φωκίδα, Βοιωτία, Δυτική Αττική, Κόρινθος, Αχαΐα.
Οι χαρές των ημερίδων, οι φωτογραφίες και τα δελτία τύπου είναι μέρος του παιχνιδιού, η δημόσια λογοδοσία όμως είναι η αρχή της λύσης.