Χριστούγεννα

Στη γωνιά μας κόκκινο τ’ αναμμένο τζάκι τούφες χιόνια πέφτουνε στο παραθυράκι όλο απόψε άγρυπνο μένει το χωριό και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό.

Τα Χριστούγεννα θεωρούνται γιορτή για τα παιδιά. Στολίδια, αναμμένα κεράκια, γιορτινή ατμόσφαιρα, χαρά, ξεγνοιασιά, δώρα, ευχές, οικογενειακή θαλπωρή και πολλά γλυκίσματα. Αλλά ακόμα και για μεγάλους που θέλουν να νοιώσουν παιδιά. Τα δώρα, οι αναμνήσεις που ξανάρχονται αυτές τις μέρες, τα γλυκίσματα και τα γιορτινά τραγούδια. Όλα αυτά προσφέρουν μια δυνατότητα φυγής από την πεζή πραγματικότητα, ίσως γιατί βλέπουμε ότι παλιά τα Χριστούγεννα «ήταν αλλιώς», ίσως γιατί νοιώθουμε την έλλειψη που δημιούργησε στη ζωή μας η απώλεια της Αγάπης που δίδαξε ο Χριστός, ίσως γιατί η ειρήνη δεν φαίνεται να εξασφαλίζεται…
Τα Χριστούγεννα μας δίνουν τη δυνατότητα να σκεφτούμε. Να δούμε ίσως τη «μαυρίλα» που συσσωρεύεται στην ψυχή μας, από τα πάθη, τα μίση, τη μισαλλοδοξία και τόσα άλλα. Κι αυτό είναι το νόημα των Χριστουγέννων, να κάνουμε έστω μια κάθαρση της ψυχής μας, να αναβαπτισθούμε και να αναπλάσουμε την ψυχή μας, να ξεχάσουμε το χθες που μας βαραίνει και να πάρουμε το δρόμο που οδηγεί σε ένα καλύτερο αύριο. Να επαναξιολογήσουμε τους στόχους μας και τη σχέση μας με το γείτονα. Να ξεφύγουμε από μια πορεία που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο σωματικό και ψυχικό θάνατο.
Είναι μοναδική η ευκαιρία που μας δίνεται στη γιορτή της Αγάπης να κάνουμε έναν απολογισμό. Να δούμε πόσα καταφέραμε και τι κερδίσαμε από όλα αυτά. Αν όσα σκαλοπάτια ανεβήκαμε ή κατεβήκαμε μας έφεραν πιο κοντά στην ψυχική γαλήνη. Αν όσα κερδίσαμε είναι αυτά που θέλαμε. Μπορεί πολλά απ’ όσα βγάλουμε στη φόρα να μας είναι δυσάρεστα. Αλλά έτσι είναι η αλήθεια, μας βάζει στη θέση μας. Όσο όμως κι αν μας δυσαρεστεί η πραγματικότητά μας, άλλο τόσο πρέπει να μας ενθαρρύνει να τη βελτιώσουμε.
Απομακρυνθήκαμε από τις εκκλησίες μας, χαθήκαμε μέσα στους δαίδαλους των δικαιολογιών για να καθησυχάσουμε τη συνείδησή μας και να δικαιολογήσουμε την αδυναμία μας να βάλουμε χαλινάρι στον αδύναμο και «εν πολλαίς αμαρτίες» εαυτό μας.
Χριστούγεννα των φώτων, της χαράς και της περισυλλογής. Δεν έχουμε και πολύ ανάγκη τη διασκέδαση. Έτσι κι αλλιώς όλο το χρόνο διασκεδάζουμε ή καλύτερα το μισό χρόνο διασκεδάζουμε και τον άλλο μισό πληρώνουμε το αντίτιμο γι’ αυτή μας τη διασκέδαση.
Ας είναι τα Χριστούγεννα μια μέρα ξεχωριστή, μια μέρα για τον άνθρωπο, για την αγάπη, για τη ζωή. Η γιορτή της Αγάπης του Χριστού δεν είναι μόνο δώρα, γλέντια, έθιμα και διακοπές, αλλά κυρίως ζεστασιά και γλύκα ψυχής, ξαλάφρωμα από τις καθημερινές μικρότητες. Ευκαιρία να θυμηθούμε αυτούς που έφυγαν κι αυτούς που λείπουν μακριά στα ξένα…
Χρ. Γκούμας
Συνταξιούχος