Η στρατηγική Παναγιωτόπουλου και τα όρια της

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

“Τίποτα δεν είναι τόσο θαυμαστό στην πολιτική όσο η φτωχή μνήμη” έλεγε ο Τζον Γκαλμπρέιθ. Αυτό φαίνεται πως προσπαθεί να αναδείξει ο Θανάσης Παναγιωτόπουλος απέναντι στον βασικό, κατά την προσέγγισή του, αντίπαλο στην κούρσα για την ανανέωση της δημαρχιακής θητείας στις εκλογές του Μαίου-Ιουνίου.

Ο επικεφαλής της δημοτικής Αρχής με τη χθεσινή του ανακοίνωση, που δημοσιεύουμε αναλυτικά σε άλλο σημείο του σημερινού μας φύλλου, αποσκοπεί σε μια σύνθετη δέσμη στόχων απέναντι στον Παναγιώτη Ταγκαλή. Κατ αρχάς, επιχειρεί να θέσει ο ίδιος την ατζέντα στο πεδίο του δημόσιου προεκλογικού διαλόγου, όπως έκανε ήδη με την εις διπλούν δημόσια πρόσκληση-πρόκληση του νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο Δελφών σε διάλογο. Εγχείρημα εξ αντικειμένου δυσχερές, καθώς το ποιος θέτει την ατζέντα στη δημόσια σφαίρα είναι το πρωταρχικότερο των βασικών. Κι αυτό το γνωρίζει ο Παν. Ταγκαλής, κατά συνέπεια θα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολο να επιλέξει να “παίξει” στο γήπεδο του αντιπάλου και με τους όρους που εκείνος επιθυμεί.

Εν συνεχεία ο Θαν. Παναγιωτόπουλος, με τη χθεσινή του ανακοίνωση πάντα, αποδύεται σε μια προσπάθεια να αποδομήσει την εικόνα της ανανέωσης που πλέον αποτελεί στρατηγική επιλογή του Παν. Ταγκαλή. Ο τελευταίος εμφάνισε χθες με την ανακοίνωση νέας παράταξης και νέας ιδρυτικής διακήρυξης την κατ αρχάς πρόθεσή του να κάνει restart στην αυτοδιοικητική του πορεία. Κι επανεκκίνηση μέσα από τον εναγκαλισμό με ό,τι οι εκλογείς αποδοκίμασαν κατηγορηματικά το 2014 γνωρίζει ότι δεν μπορεί να γίνει. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η έως τώρα πείσμων διάψευσή του ότι στο ψηφοδέλτιό του θα είναι πρόσωπα όπως ο Στ. Μαντζώρος και ο Θαν. Μανανάς, εμβληματικά μέλη της ομάδας Φουσέκη, για τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, διατυπώνονται αμφιβολίες για το κατά πόσο στηρίζει πλήρως την προσπάθεια Ταγκαλή για τη δημαρχία. Αυτή ακριβώς την πρόθεση Ταγκαλή επιχειρεί να ακυρώσει εν τη γενέσει της ο Δήμαρχος Δελφών μέσω της ταύτισης Ταγκαλή με τον Θαν. Μανανά, βάζοντας, σε αυτή την περίπτωση τουλάχιστον, πραγματικά δύσκολα quiz στον ανταγωνιστή του.

Επιπρόσθετα, ο Θαν. Παναγιωτόπουλος επιχειρεί να θέσει στο κάδρο των πολιτικών ευθυνών τον προκάτοχό του, απομειώνοντας την δεδομένα ευρεία επιρροή του στη Δ.Ε.  Γραβιάς και να δυσχεράνει έτσι τις προοπτικές καθόδου Μανανά εκ νέου στην εκλογική αναμέτρηση. Τέλος, στόχο έχει και να αντιστρέψει, ταυτόχρονα, τις κατηγορίες που απευθύνει ο Παν. Ταγκαλής για ελλιπή αποτελεσματικότητα της δημοτικής Αρχής στο ζήτημα των τεχνικών έργων, αξιοποιώντας τον όντως μονόπλευρο μέχρι τα τώρα, έως και το σημείο εμμονής, δημόσιο λόγο Ταγκαλή για το τεχνικό πρόγραμμα του δήμου, αφήνοντας στο περιθώριο άλλους τομείς, όπως η οικονομική λειτουργία, οι κοινωνικές δομές, ο πολιτισμός ως συγκριτικό πλεονέκτημα του τόπου κ.α..

Πόσο πρόσφορη στρατηγική είναι αυτή που επιλέγει ο επικεφαλής της δημοτικής Αρχής, σε κάθε περίπτωση θα κριθεί εκ του αποτελέσματος. Η επιθετική τακτική Παναγιωτόπουλου διαβάζεται ήδη ωστόσο από πολλούς ως αναγκαστικό μέσο άμυνας, ιδίως όταν στελέχη της παράταξης Ταγκαλή έχουν φροντίσει να διασπείρουν απ άκρον σε άκρον του δήμου παράσταση νίκης με την εικόνα του Ταγκαλή-νικητή από τον πρώτο γύρο. Η φουλ επίθεση που επιλέγει ο Δήμαρχος Δελφών κινδυνεύει να επιβεβαιώσει τις αστήρικτες αυτές σπερμολογίες και δε γνωρίζει κανείς αν αυτό το έχει λάβει σοβαρά υπ όψιν ή αν απλώς του διαφεύγει. Με άλλα λόγια, φέρνει στο μυαλό μας το περίφημο τηλεγράφημα του Γάλλου Στρατηγού Φέρντιναντ Φος προς το επιτελείο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο: “Κέντρο καταρρέει, δεξιά πτέρυγα υποχωρεί, εχθρός προελαύνει. Επιτίθεμαι”!

Παράλληλα, η μονοδιάστατη επικέντρωση προς τον επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας δείχνει να αγνοεί όλο το υπόλοιπο πεδίο, τη στιγμή που το περιβάλλον έχει αλλάξει δραματικά λόγω του νέου εκλογικού νόμου. Πίσω από το μείζον πλάνο της αντιπαράθεσης Παναγιωτόπουλου-Ταγκαλή, και με δεδομένη την νέα εκλογική τοιχογραφία που επιβάλλει ο “Κλεισθένης I”, λαμβάνουν χώρα καθοριστικές διεργασίες που οι κύριοι μονομάχοι φαίνεται να υποτιμούν ακραία. Η σύμπηξη νέων συνδυασμών και τα νέα ψηφοδέλτια που κατά πάσα βεβαιότητα θα προκύψουν, στην Πολύδροσο κι αλλού, θα αρδευτούν από τις εκλογικές δεξαμενές των δύο πρωταγωνιστών της δημοτικής σκηνής στην Παρνασσίδα, κάτι που παραβλέπουν οι δύο μονομάχοι ομφαλοσκοπώντας στη μεταξύ τους μάχη επικράτησης στο πεδίο των εντυπώσεων και κάτι που ήδη επιβεβαιώνεται στην περίπτωση της Πολυδρόσου, όπως αναφέραμε στο χθεσινό σχετικό μας ρεπορτάζ.

Τέλος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν ενδοσυστημική αντιπαράθεση χωρίς μεγάλες διαφορές ανάμεσα σε δύο αυτοδιοικητικούς που πρωτίστως (δείχνουν να) ενδιαφέρονται για τη δική τους εκλογή. Πράγματι, ως τώρα έχει απουσιάσει ένθεν κι ένθεν ο προγραμματικός λόγος και οι προτάσεις για το μέλλον του τόπου, στοιχείο που αγνοεί τις ουσιαστικές ανάγκες των δημοτών, που εκείνο που τους καίει μόνο είναι πως θα βελτιωθεί η καθημερινότητά τους και οι βιοτικές τους προοπτικές και όχι το επίθετο του νέου Δημάρχου. Και άριστα πράττουν, βέβαια! Το είχε πει γλαφυρά, άλλωστε ο Will Rogers:

“Η πολιτική σήμερα δεν απασχολεί τους ανθρώπους ούτε κατά το ένα δέκατο από όσο τους απασχολεί να βρουν μια θέση για παρκάρισμα”…

Από την έντυπη έκδοση