Η Αφρ. Παπαθανάση για την υποψηφιότητά της αποκλειστικά στην ΚΦ

“Θα προκύψουν όμορφα πράγματα για τη Φωκίδα”!

Το κείμενο της τέως Βουλευτή Φωκίδας και υποψήφιας πλέον περιφερειακής συμβούλου έχει ως εξής

Κύριε Τσίγκα,

Αγαπητέ Ηλία,

Μου ζητήσατε από την εφημερίδα σας ένα μικρό σχόλιο, σχετικά με την υποψηφιότητα μου, ως Περιφερειακή Σύμβουλος του συνδυασμού, με επικεφαλής την κ. Κατερίνα Μπατζελή.

Μαζί, έχουμε συζητήσει πολιτικά πολλές φορές, αναλύνοτας επί ωρών, συμφωνώντας και διαφωνώντας.

Για το λόγο αυτό, θα ήθελα να σας γράψω κάτι πέραν των “κλασσικών γραμμών προβολής  της υποψηφιότητας μου”.

Στα χρόνια που πέρασαν είμαι από τους ανθρώπους που φοβήθηκαν πολύ. Δεν ξέρω πόσο καλά ή όχι κατάφερα να μην το δείξω, θεώρησα δε ότι το να προσπαθώ να ομιλώ και να γράφω, χωρίς κατάρες και προσβολές, κάπου, κάτι, μπορεί να συμβάλλει στο να μείνουμε όρθιοι.

Το κύμα απαξίωσης της πολιτικής, τα παρασκήνια των διχασμών σε κάθε επίπεδο, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό, ο εκφυλισμός των social media σε αποθήκη ύβρεων και χαρακτηρισμών, άφησαν πολύ λιγότερο χώρο, από το ήδη λίγο σε ανθρώπους που αγαπούν την Πολιτική και τα Κοινά, χωρίς πρόσβαση σε μέσα οικονομικά, πλάτες ή εξαρτήσεις.

Οι περισσότεροι, αφανείς ήρωες της καθημερινής προσφοράς και συμμετοχής νομίζω νιώθουν κάπως έτσι, μόνοι και εκτεθειμένοι και σε άδικη κριτική, όταν τριγύρω χάνονται ευκαιρίες, δυνατότητες ή και κύρια όταν ο πελατειασμός ζει και βασιλεύει.

Στοιχείο  που με καθορίζει και μας καθορίζει και σαν Συνδυασμό νομίζω, είναι ο σεβασμός, στους πολιτικούς μας αντιπάλους και στην ίδια την θεσμική λειτουργία,

• Δεν κινούμαστε στην αντίληψη “εμείς ή αυτοί”,
• Δεν θα τυπώσουμε δικά μας μέτρα και κανόνες “δημοκρατικότητας”, αυτή και ο προοδευτισμός καθημερινά κρίνονται,
• Ποτέ δεν θα πούμε χωρίς έλεγχο και τεκμηρίωση αυτό που μας βολεύει, αντίθετα, χρόνια τώρα και δημόσια γράφουμε κριτική, θέσεις, προτάσεις,
• Δεν μας ανήκουν οι θεσμοί.

Οι θέσεις εξουσίας είναι θέσεις ευθύνης.

Ούτε περιβάλλον και αυλές στήσαμε ή θα στήσουμε, ούτε αμίλητους συνεργάτες ψάχνουμε, ούτε τροχονόμοι συμφερόντων γίναμε ποτέ.

Η συνεργασία μου, τεχνοκρατική και πολιτική, με την Κατερίνα έρχεται από παλιά. Ασχοληθήκαμε με κοινοτικές οδηγίες, εθνική νομοθεσία, προγράμματα κοινοτικού πλαισίου, διαρθρωτικά ταμεία, θέσεις και προτάσεις για τη Χώρα και την Περιφέρεια.

Συζητήσαμε και συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε και να αναζητούμε θέσεις, μέτρα, πολιτικές, με ιδεολογικό πρόσημο, σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα, κατακερματιζόμενος από αντιθέσεις πλούτου και πρόσβασης σε κοινωνία και δημόσια αγαθά.

Συζητούμε για την τύχη της Ευρώπης, για τις “νέες ισορροπίες” που διαβλέπονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε ένα περιβάλλον οικονομικής υστέρησης, με κλίμα λαϊκισμού και ανόδου της ακροδεξιάς.

Γιατί η θέση του Περιφερειάρχη απαιτεί βαθιά πολιτικά και τεχνοκρατικά χαρακτηριστικά,  απαιτεί γνώση,  απαιτεί την αντίληψη του πως κινούνται γρανάζια και μηχανισμοί κοινοτικών οργάνων, δεν είναι απλή διαχειριστική ή επικοινωνιακή διαδικασία.

Το να δουλέψω μαζί με την Κατερίνα και τα στελέχη του Συνδυασμού της σε Φωκίδα και Περιφέρεια, με αυτα τα πολιτικά και τεχνοκρατικά χαρακτηριστικά, είναι όμορφη πρόκληση.

Ωραία πράγματα και για τη Φωκίδα και για την Περιφέρεια θα προκύψουν.

Κατανοούμε  απόλυτα την αίσθηση του χρόνου, αυτό που λένε timing, τις συνθήκες και τις δυναμικές των χρηματοδοτήσεων, τις πολιτικές διεργασίες που βάζουν έργα υποδομής και αντίληψη διακυβέρνησης στο Χάρτη. Ξέρουμε πως μπορούμε, ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε πως γίνεται.

Και πάντα ήμασταν παρόντες.

Και στα εύκολα και στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα, ακόμη και όταν στοχοποιηθήκαμε και ελάχιστοι μίλησαν.

Αγαπώ πολύ τον τόπο μας, ίσως σε βάρος της δικής μου ζωής αρκετές φορές.

Δεν θέλω να περνούν τα χρόνια και τα βήματα να είναι λίγα, μικρά, αδύναμα. Δεν είναι κατάλογος έργων η ανάπτυξη, που είναι οι οδικοί άξονες για παράδειγμα; ,  είναι η αντίληψη που πρέπει κάθε φορά να συμβαδίζει με τις προκλήσεις των εποχών. Να χτίζει θεμέλια για αυτό που έρχεται, όχι να αναπολεί αστοχίες ή κενά του παρελθόντος.

Αισθάνομαι ευθύνη που δεν μιλήσαμε με παραγωγούς που τόσο θαυμάσια προσπαθούν και κάνουν τη διάφορα, που δεν ρωτήσαμε τα παιδιά που κάνουν διδακτορικά και μεταπτυχιακά τι καινούργιο μας φέρνουν ως ευκαιρίες οι επιστήμες τους και η συναναστροφή τους με τον έξω κόσμο.

Αισθάνομαι βάρος συνείδησης που μονάδες υγείας και φροντίδας και πρόληψης θέλουν την αμέριστη στήριξη. Βιώνω την αγωνία των μικρών επιχειρήσεων, των οικογενειών που ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών τους και για το αν βγαίνει ο μήνας.

Καταφέραμε σε έναν τόσο μικρό τόπο να μην μπορούμε επί της ουσίας να συνομιλήσουμε με την κοινωνία, να μας αντιμετωπίζουν – ως ασχολούμενοι με τα Κοινά –  οι πολύ νεώτεροι,  σαν κάτι τουλάχιστον κουραστικό, βαρετό, άχρηστο για τις ζωές τους.

Αγαπητέ Ηλία,

για όλα αυτά, θέλω να προσπαθήσω.

Με σαφές προοδευτικό και δημοκρατικό πρόσημο.

Κάτι δημιουργικό και αισιόδοξο να μείνει πίσω.

Να αλλάξει η αντίληψη.

Για μένα η συμμετοχή δεν έχει “υπολογισμούς” και την ευθύνη μου απέναντι σε στιγμές και συνθήκες που υπηρέτησαν και υπηρετούν το μεγάλο προοδευτικό μέτωπο την ανέλαβα, ποτέ κρυπτόμενη, ποτέ ως τροχονόμος του τι συγκυριακά με βόλευε.

Ευθύνη μας απέναντι στην ισοπέδωση είναι να μείνουμε όρθιοι, να επιλέξουμε ορθά για το δίκαιο, όχι να μοιράζουμε τα κουκιά στο κατά πως μας βολεύει.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Από την έντυπη έκδοση