Δεν “περπάτησε” η απλή αναλογική στους δήμους της Φωκίδας

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

Κάθε αρχή και δύσκολη και αυτό ισχύει και για την περίπτωση της απλής αναλογικής στους δύο δήμους της Φωκίδας, αλλά και στα αποτελέσματα που έδωσε ο νομός στην περιφερειακή κάλπη. Σε μία από τις τελευταίες προσεγγίσεις του προεκλογικού τοπίου που είχαμε κάνει είχαμε επισημάνει πως μία από τις πιο καθοριστικές παραμέτρους του εκλογικού αποτελέσματος θα ήταν ο τρόπος πρόσληψης του νέου εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής, κάτι που εκ των προτέρων δεν μπορούσε να το σταθμίσει κανείς, μιας και για πρώτη φορά ο νόμος αυτός εφαρμόζεται στις εκλογές της αυτοδιοίκησης.

Γράφαμε, λοιπόν, την Παρασκευή 17 Μαίου: […Η απλή αναλογική αναγκάζει τους πάντες να προσπαθούν να πλοηγηθούν σε νερά που δεν έχουν χαρτογραφηθεί ποτέ στο παρελθόν, ενώ ακόμα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι επιρροή θα έχει στους ψηφοφόρους η επίγνωση της εξ αντικειμένου ενίσχυσης των μικρότερων, θεωρητικά και με βάση τις προγενέστερες εκλογικές τους επιδόσεις, παρατάξεων. Κι αυτό παρά το ότι το νέο σύστημα έχει ήδη γίνει αποδεκτό σε πολύ μεγάλο βαθμό ως καταλληλότερο στη συνείδηση δημοτών και υποψηφίων.

Αν δηλαδή με την ψήφο τους επιλέξουν να τις ενισχύσουν περαιτέρω, προκειμένου να δημιουργηθούν ασφαλέστερες προϋποθέσεις ελέγχουν των θεωρούμενων ως “φαβορί” παρατάξεων Παναγιωτόπουλου και Ταγκαλή. Ή αν, αντίθετα, η ανησυχία για δυσλειτουργία στη διοίκηση του δήμου στρέψουν τους εκλογείς σε λογικές ενίσχυσης των βασικών αντιπάλων. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι οι ψηφοφόροι της Παρνασσίδας θα κληθούν να κρίνουν πριν από όλους και από όλα …τον ίδιο τους τον εαυτό, μιας και οι επιλογές που έχουν στη διάθεσή τους είναι πανομοιότυπες με αυτές του 2014.]

Πλέον, γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής που έδωσε τον αριθμό των εδρών στο νέο δημοτικό συμβούλιο Δελφών και Δωρίδας αλλά και τους συμβούλους από τη Φωκίδα που θα αντιπροσωπεύσουν το νομό στο νέο περιφερειακό συμβούλιο. Και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η ανάγκη συνεργασιών για τη σύμπηξη διοίκησης στους δύο δήμους θα είναι μικρότερη του αναμενομένου. Οι κυρίαρχες παρατάξεις που αναδείχθηκαν στην κάλπη, Ταγκαλή στους Δελφούς και Καπεντζώνη στη Δωρίδα για λίγους ψήφους δεν κατάφεραν την αυτοδυναμία από τον πρώτο γύρο, ενώ οι μικρότεροι που θα αποτελούσαν οργανικά μέλη των “κυβερνήσεων συμμαχιών” κατέγραψαν μάλλον απογοητευτικές επιδόσεις μην καταφέρνοντας να πείσουν το εκλογικό σώμα για την “κυβερνησιμότητά” τους. Αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής είναι ο δεσπόζων ρόλος στα νέα δημοτικά συμβούλιο των δύο αυτών παρατάξεων, ενώ οι πραγματικές συνεργασίες θα περιμένουν για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια ακόμα.

Το αν η νέα αυτή πραγματικότητα οφείλεται σε συντηρητική λογική των ψηφοφόρων είναι κάτι που δεν μπορούμε να το στοιχειοθετήσουμε. Μεγαλύτερο λάθος ακόμα θα ήταν να προσεγγίζαμε την εξέλιξη αυτή με όρους βιολογικούς (έμφυτος συντηρητισμός στη Φωκίδα και λοιπές έωλες θεωρίες) και όχι με όρους αμιγώς πολιτικούς, όπως άλλωστε οφείλει να αναλύεται μια βαθιά πολιτική διαδικασία, όπως είναι οι εκλογές της αυτοδιοίκησης. Η ενίσχυση του “δικομματισμού” στο Δήμο Δελφών (77% αντί 71% το 14) και στη Δωρίδα (78%) ερμηνεύεται κυρίαρχα με το ρεύμα υπέρ των νικητών της πρώτης Κυριακής που καταγράφηκε, αλλά και με την πολιτική αδυναμία των μικρότερων να αποτελέσουν αξιόπιστη εναλλακτική και να καρπωθούν, κατά συνέπεια, πλατύτερη μερίδα την ψήφου των εκλογέων. Ανάλογη τάση σημειώθηκε και στις περιφερειακές εκλογές στο νομό, όπου η παράταξη Σπανού συγκέντρωσε παραπάνω από 45% από μόνη της, την ώρα που Γκλέτσος, Αναγνωστάκης και Μπατζελή μαζί πήραν το 42%.

Το ότι οι ψηφοφόροι της Φωκίδας, ωστόσο, προτίμησαν τη λογική της συγκέντρωσης της ψήφου, αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι είναι και ο κανόνας πανελλαδικά. Πρωτίστως τα αποτελέσματα στο σύνολο της περιφέρειας Στερεάς το αποδεικνύουν, καθώς ο πρώτος Φάνης Σπανός συγκεντρώνει 20 από τις 52 έδρες, κάτι που σημαίνει ότι για να διοικήσει χρειάζεται ισχυρή και βιώσιμη συνεργασία με άλλον ή άλλους συνδυασμούς, ενώ στην περίπτωση ανάδειξης Γκλέτσου ως περιφερειάρχη, τότε θα χρειαστεί κυριολεκτικά πολυκομματική διοίκηση. Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και σε σειρά γειτονικών δήμων, όπως των Λεβαδέων, της Ναυπάκτου και αλλού.

Το σίγουρο είναι πως κάθε τι καινούριο είναι μεν ενδιαφέρον, χρειάζεται χρόνος όμως και εφαρμοσμένη πολιτική για να εμπεδωθεί.

Από την έντυπη Έκδοση