Κάλπη με φαβορί κι αουτσάιντερς…

Σοβαρό το ενδιαφέρον για τις επαναληπτικές της Κυριακής στους δύο δήμους της Φωκίδας παρά τη διαφορά στον πρώτο γύρο

Από την Έντυπη Έκδοση

Τι έρχεται την Κυριακή και για ποιους λόγους…

Με ακλόνητα φαβορί και αουτσάιντερς που έχουν και θέλουν να αποδείξουν πράγματα στήνονται οι κάλπες της Κυριακής για τις επαναληπτικές εκλογές σε Δήμο Δελφών και Δωρίδας, καθώς βέβαια και στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Αναμέτρηση στην οποία τον πρώτο λόγο έχουν οι νικητές του πρώτου γύρου, Παν. Ταγκαλής, Γιώργος Καπεντζώνης και Φάνης Σπανός αντίστοιχα. Θανάσης Παναγιωτόπουλος και Τάσος Φλώρος δίνουν τη δική τους μάχη ανατροπής, όπως και ο Απόστολος Γκλέτσος, σε ένα διαφορετικό όμως πλαίσιο στην προκειμένη αυτή περίπτωση.

Στο Δήμο Δελφών η διαφορά του 17,52% και των 2697 ψήφων υπέρ Ταγκαλή είναι προφανώς δύσκολο να ανατραπεί. Η νίκη Ταγκαλή σε αριθμό εδρών είναι μεν μεγάλη, αλλά λείπουν δύο έδρες για την τυπική πλειοψηφία και περισσότερες για την ουσιαστική. Γεγονός που ψαλιδίζει την απόλυτη κυριαρχία σε επίπεδο άσκησης διοίκησης και οι οποίες έδρες θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού κατά τη νέα δημοτική περίοδο που αρχίζει το Σεπτέμβριο, εφ όσον βέβαια εκλεγεί Δήμαρχος μεθαύριο, στοιχείο που μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσκομμα για την “Επιλογή Ευθύνης” αυτή την Κυριακή. Σύμμαχος του νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας θα είναι η αποχή, που πάντα συνοδεύει τον β΄ γύρο και η οποία εξ αντικειμένου ευνοεί τον νικητή της πρώτης Κυριακής καθώς περιορίζει τις πιθανές δεξαμενές άντλησης δύναμης για αυτόν που προσπαθεί να ισοσκελίσει τη διαφορά.

Ταυτόχρονα, σε επίπεδο ιδεολογικών αναφορών, εκ δεξιών Ταγκαλή υπάρχει δεξαμενή ψήφων, μικρή μεν αλλά υπαρκτή ώστε να αποτελέσει έστω και μερικό ανάχωμα σε πιθανή “διόρθωση” ψήφου που θα παρατηρηθεί εκ μέρους των εκλογέων μεθαύριο. Ωστόσο, το πλέον σημαντικό στοιχείο υπέρ Ταγκαλή είναι το γενικότερο ρεύμα που αποκρυσταλλώθηκε στην κάλπη την Κυριακή υπέρ της υποψηφιότητάς του και το οποίο διαπέρασε οριζόντια τους ψηφοφόρους της Παρνασσίδας. Η “Επιλογή Ευθύνης” κατέγραψε ποσοστό κατά 12,74 (!) μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της ΝΔ στο Δήμο Δελφών στην ευρωκάλπη, στοιχείο που αποδεικνύει ότι δεξιώθηκε ψήφους από παντού κι ιδίως ότι άντλησε σημαντική μερίδα ψήφων και από τα αριστερά της. Τάση, άλλωστε, που η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΦΩΚΙΔΑ είχε μεν επισημάνει επανειλημμένα τις τελευταίες δύο εβδομάδες της προεκλογικής περιόδου, αλλά πολλοί και -από πολλές προελεύσεις- αποδείχθηκε πως δεν ήταν ικανοί να διακρίνουν ένα δάσος από ένα δέντρο…

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και ένα στοιχείο στην εκλογική συμπεριφορά που ήταν μεν πρωτοφανές το 2012 και το 2015, σε όλων των ειδών τις εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά ήδη αυτό είναι καθεστώς. Και πλέον επιβάλλεται να το λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπ όψιν τους άπαντες εφεξής. Πρόκειται για την εμπεδωμένη πια αποσυσπείρωση από κομματικές ή παραταξιακές αυτοδιοικητικά ταυτίσεις των ψηφοφόρων και την ευρύτατη μεταβλητότητα της ψήφου. Δικαιολογούμασταν να εκπλαγούμε, με βάση όσα είχαμε συνηθίσει στο παρελθόν, το 2012 και το 2015 με την μετεωρική άνοδο και πτώση κομμάτων. Σύμφωνα με αυτή την πραγματικότητα, ρεύματα υπέρ ενός υποψηφίου στην κάλπη διαστέλλονται σε “τσουνάμι”. Το είδαμε και στο Δήμο Δελφών το 2014, όταν ο Παναγιωτόπουλος πέτυχε ανατροπή 18% στο β΄ γύρο ή στη Λαμία με τον Σταυρογιάννη, αν και σε εκλογικές αναμετρήσεις με πολύ διαφορετικές συνθήκες από ότι μεθαύριο, καθώς οι σύμβουλοι πια έχουν εκλεγεί.

Το είδαμε στο δημοψήφισμα του 2015, όπου μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα το ντέρμπι μεταξύ “ΝΑΙ” και “ΟΧΙ” έγινε διαφορά 22%. Ποιος περίμενε ότι ο Μητσοτάκης θα κέρδιζε με 10% τις ευρωεκλογές όταν και οι φιλικές προς αυτόν δημοσκοπήσεις τού έδιναν 7; Πριν τέσσερα χρόνια, όπως έχει τεκμηριωθεί από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ούτε ο ίδιος πίστευε ότι θα κέρδιζε τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 15 με 7%. Ποιος ρεαλιστής δημότης δεν αιφνιδιάστηκε όταν εμπέδωσε ότι η αναμενόμενη (με 6-7-8%) επικράτηση Ταγκαλή στον πρώτο γύρο εκτοξεύτηκε στο 18%;

Αυτή ακριβώς η ασυμμετρία της ψήφου λόγω της ρευστότητας που πια χαρακτηρίζει μόνιμα στο εκλογικό σώμα είναι που δίνει δικαίωμα στο Θανάση Παναγιωτόπουλου και στην “Ανανεωτική” να ελπίζει. Και σε πολιτικό επίπεδο, στο μέτρο και τον όγκο που θα υπάρξει και δεν θα είναι αμελητέα, πολιτικά, αυτή θα βασιστεί στη συνειδητοποίηση από μερίδας των ψηφοφόρων ότι επανάληψη της διαφοράς του πρώτου γύρου θα ισοδυναμεί με εκχώρηση “λευκής κι ανοιχτής επιταγής” στον Π. Ταγκαλή για τη διοίκηση του δήμου. Με διαφορές της τάξης μεγέθους χοντρικά του 20% σε πρώτο και δεύτερο γύρο πώς θα αντιπολιτευτεί κανείς αποτελεσματικά την δημοτική Αρχή; Ιδίως όταν το βασικό επιχείρημά Παναγιωτόπουλου στην απερχόμενη περίοδο ήταν ότι “εφαρμόζουμε το πρόγραμμα για το οποίο ψηφιστήκαμε από τον κόσμο”;

Σε ανάλογη εξέλιξη ποντάρει και ο Τάσος Φλώρος για την ανατροπή στο Δήμο Δωρίδας. Μειονέκτημα για την υποψηφιότητά του είναι ότι το κοινό της Δωρίδας είναι πιο συντηρητικό, όχι μόνο ιδεολογικοπολιτικά, αλλά στην παρούσα ανάλυση νοοτροπιακά και αρέσκεται στην παγίωση και την αναπαραγωγή καθιερωμένων καταστάσεων. Συμπαγές ρεύμα εναντίον Καπεντζώνη αποκρυσταλλωμένο σε εναλλακτική υποψηφιότητα προοπτικής προς το παρόν δεν υπάρχει. Ωστόσο, σύμμαχος του Τάσου Φλώρου αναμφίβολα είναι ότι και οι δύο άλλοι συνδυασμοί που δεν θα συμμετάσχουν στο β΄γύρο είναι ξεκάθαρα “αντικαπεντζωνικοί” (είμαστε πολλοί, αλλά είμαστε σκόρπιοι) και η πραγματικότητα αυτή οπωσδήποτε θα συμβάλλει στη μείωση της ψαλίδας. Στην ίδια κοίτη θα καταλήξει και η θέληση για πιο έντονη αντιπολίτευση απέναντι σε μια δημοτική Αρχή που ήδη έχει συμπληρώσει εννιά χρόνια εξουσίας και που πια οδεύει για τα 13! Ωστόσο, όπως και στην περίπτωση Ταγκαλή, επιπλέον σύμμαχος του Δημάρχου Δωρίδας, πέρα από την απουσία συντεταγμένης υποψηφιότητας εναλλακτικής διάδοχης κατάστασης, είναι η αποχή, η οποία μόνο στον πρώτο γύρο ήταν στα επίπεδα του 50%…

Στην Περιφέρεια Στερεάς ο Φάνης Σπανός ξεκινάει από την “εσωτερική” στην κούρσα για το χρίσμα του περιφερειάρχη, καθώς στην πρώτη Κυριακή επικράτησε με 15% του Απόστολου Γκλέτσου. Ωστόσο, η περίπτωση της περιφέρειας δεν έχει άλλες ευθείες αναλογίες με τους δύο δήμους της Φωκίδας. Ακόμα κι αν κερδίσει ο επικρατέστερος Φάνης Σπανός, χρειάζεται ισχυρή και βιώσιμη συνεργασία με άλλο ή άλλους συνδυασμούς. Και αυτές θα πρέπει να αναζητηθούν πέραν του ΣΥΡΙΖΑ, της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (2 έδρες στο περιφερειακό συμβούλιο), του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής. Εν τούτοις, αυτό είναι σε πολιτικό επίπεδο και το πλεονέκτημά του. Ότι αν εκλεγεί ο Απ. Γκλέτσος δεν του φτάνουν (του Γκλέτσου) αθροιστικά για να διοικήσει με πλειοψηφία ούτε καν οι έδρες του Αναγνωστάκη και της Μπατζελή μαζί με τις δικές του (25/51)!

Κρίσιμες απαντήσεις σε αυτό το ζήτημα ήρθε να δώσει η χθεσινή τοποθέτηση της Κατερίνας Μπατζελή. “Ανάμεσα στην άποψη και την επικοινωνιακή διαχείριση, από την πρώτη στιγμή σαν παράταξη επιλέξαμε την πρώτη” τόνισε η πρώην Υπουργός, “φωτογραφίζοντας” την “κυβερνητική σύμπραξη” με την παράταξη Σπανού για την επόμενη μέρα. Ωστόσο, όπως μας αναφέρουν πηγές του ΚΙΝΑΛ, δεν είναι και τόσο απλό κι εύκολο να πειθαρχήσει η βάση του κόμματος, καθώς “η προβατοποίηση” του κόσμου είναι προ πολλού ξεπερασμένη, όπως ακριβώς μας τόνισαν χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, επικράτηση του τέως Δημάρχου Στυλίδας αλλά κατά πολύ γνωστότερου στο πλατύ κοινό της Στερεάς ως τηλεοπτικής περσόνας θα συνιστά νίκη της μετα-πολιτικής και του νεφελώδους αντισυστημισμού -κανείς δεν μπορεί να ανακαλέσει στο μυαλό του έστω και μία σαφή πολιτική θέση του Απ. Γκλέτσου, αν ρωτήσεις τον καθένα, παρά ότι στη Φωκίδα π.χ. είναι υπέρ της …διαγωνίου. Κι, όπως έχουμε τονίσει ξανά σε αυτή την προεκλογική περίοδο, η πολιτική εκδικείται όποιον την υποτιμάει βάναυσα. Για να το πούμε απλούστερα, το πρόβλημα επί του προκειμένου δεν είναι ότι ο Απόστολος Γκλέτσος δεν έχει πολιτικές και προγραμματικές θέσεις.

Μάλλον θα έχει, αλλά δεν τις έχει προβάλει ώστε να αξιολογηθεί και να κριθεί στο πεδίο αυτό. Δεν είναι ότι δεν ξέρει να ασκεί διοίκηση ή ότι στερείται αυτοδιοικητικής εμπειρίας. Έχει, καθώς ήταν για δύο θητείες Δήμαρχος. Το πολιτικό πρόβλημα είναι ότι, πλην Στυλίδας και της πέριξ της Ανατολικής Φθιώτιδας περιοχής, όσοι τον ψήφισαν στην όλη υπόλοιπη Στερεά δεν το έκαναν για τις πολιτικές του θέσεις ή για το αναγνωρίσιμο, καταρτισμένο και δοκιμασμένο στελεχιακό του δυναμικό, αλλά λόγω της καλλιτεχνικής του ιδιότητας. Όπως δηλαδή το Γεωργούλη και το Ζαγοράκη στην ευρωκάλπη ή τον “αστυνόμο Θεοχάρη” ή τον Ανατολάκη για το ελληνικό κοινοβούλιο κάποτε…

Από την άλλη, βέβαια, και ο Απόστολος Γκλέτσος έχει τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα, τα οποία πιστεύει ότι θα κάνουν τη διαφορά στην αναμέτρηση της Κυριακής. Η υποψηφιότητά του θα συσπειρώσει την αντιδεξιά ψήφο, ιδίως τη στιγμή που ο χώρος αυτός θέλει να βάλει ανάχωμα στην διαφαινόμενη επικράτηση της ΝΔ σε εθνικό επίπεδο, ρεύμα το οποίο είναι ήδη ορατό. Αυτό που δεν είναι ορατό, λόγω της ευρείας μεταβλητότητας που χαρακτηρίζει το εκλογικό σώμα και που αναλύσαμε παραπάνω είναι το αν θα είναι ικανό να κάμψει το αντίστοιχο ρεύμα υπέρ ΝΔ που κατέγραψε η κάλπη της Κυριακής σε εθνικό και σε μεγάλο ποσοστό και στο υπόλοπο περιφερειακό επίπεδο της επικράτειας.

Άλλοι ποντάρουν και ήδη προεξοφλούν το “αντιστασιακό” πνεύμα που χαρακτηρίζει, λέει, τον Έλληνα. Άλλοι πάλι λένε ότι οι κρίσιμοι ψηφοφόροι πάνε πάντα “με το νικητή” (ΝΔ), δηλαδή με άλλα λόγια “όπου φυσάει ο άνεμος”. Απλουστευτικές, πρωτόλειες και ναίφ προσεγγίσεις, με εξω-πολιτική λογική. Οι απαντήσεις, όποιες κι αν είναι αυτές, θα δοθούν την Κυριακή. Και θα είναι κυρίαρχα με πολιτικό κριτήριο. Όπως πάντα, άλλωστε…