Ο πήχης Ταγκαλή κι οι παρακαταθήκες Παναγιωτόπουλου

Από την Έντυπη Έκδοση

Την 1η Σεπτεμβρίου αναλαμβάνει τα ηνία του Δήμου Δελφών για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Παναγιώτης Ταγκαλής μετά και την αναμενόμενη επισφράγιση της νίκης του την Κυριακή 2 Ιουνίου στο δεύτερο γύρο των εκλογών. Σε αντίθεση με τα ειωθότα στην ελληνική πολιτική σκηνή, κεντρική και αυτοδιοικητική, η λεγόμενη “περίοδος χάριτος” θα είναι μικρή για τον νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας. Κι αυτό γιατί ο νέος δήμαρχος έχει συμπληρώσει ήδη εννέα χρόνια ως μέλος του δημοτικού συμβουλίου και δή από κορυφαίες θέσεις, όπως Αντιδήμαρχος και αρχηγός της αντιπολίτευσης.

Ως εκ τούτου, γνωρίζει άριστα τα θέματα του δήμου αλλά και τον τρόπο άσκησης της διοίκησής του, ενώ έχει μπροστά του και όλο το καλοκαίρι, προκειμένου να σχεδιάσει και να σχηματοποιήσει την ομάδα κρούσης κα τα πρόσωπα που θα καλύψουν τις καίριες θέσεις της λειτουργικής μηχανής που θα “τρέξει” τις δημοτικές υποθέσεις. Και μιλάμε για αντιδημάρχους, Γενικό Γραμματέα, πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, επικεφαλής των δημοτικών επιτροπών, εξωτερικούς συνεργάτες, αλλαγές στη λειτουργία των υπηρεσιών, επικεφαλής εταιρειών, όπως η ΔΕΥΑ, το Δίκτυο κλπ. Και βέβαια, τον τρόπο με τον οποίο θα συμπληρώσει τους συμβούλους που του λείπουν, δύο μίνιμουμ τον αριθμό, προκειμένου να έχει εξασφαλισμένη την πλειοψηφία σε πρωταρχικά ζητήματα και σε σημαντικές πολιτικές υποθέσεις.

Καίριας σημασίας θα είναι το ξεκίνημα της νέας δημοτικής Αρχής. Και αυτό δεν το επισημαίνουμε από την οπτική του να αποσπάσει θετικές εντυπώσεις η βασική διοικούσα παράταξη, η Επιλογή Ευθύνης. Αυτό είναι κάτι που αφορά μεν την ίδια την παράταξη, όχι όμως και τον δημότη, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η τροχοδρόμηση λύσεων σε βασικά προβλήματά του. Το επισημαίνουμε όμως γιατί η ανάγκη κοινωνικών συναινέσεων, και όχι απλά πολιτικών συνεργασιών μιας και από τη νικήτρια παράταξη λείπουν δύο έδρες για το σχηματισμό πλειοψηφίας, είναι καθοριστική προκειμένου προκειμένου να έχουν προϋποθέσεις υλοποίησης και βιωσιμότητας κεντρικές πολιτικές αποφάσεις που θα λάβει η νέα δημοτική Αρχή. Εξ άλλου, ο ωφέλιμος πολιτικός χρόνος θα είναι τρία χρόνια, καθώς κατά τον τελευταίο ο χρόνος θα μετρά αντίστροφα για την προεκλογική περίοδο και με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και σε αυτό το σημείο ιδιαίτερης αξίας θα είναι η στάση των νεοεκλεγέντων δημοτικών συμβούλων. Κάποιοι από αυτούς πιθανότατα δεν θα επανδρώσουν τις κορυφαίες θέσεις.  Κι ανθρώπινο κατ αρχήν θα είναι το ότι για το λόγο αυτό θα προκύψουν πικρίες, ενστάσεις ή και διαμαρτυρίες. Εδώ ακριβώς έγκειται και η ευθύνη τους, να κάνουν δηλαδή πράξη τις προεκλογικές δηλώσεις περί ομαδικού πνεύματος, οι οποίες κυριάρχησαν το προηγούμενο διάστημα. Ειδικά όσοι πέτυχαν από μεγάλες έως και ικανοποιητικές επιδόσεις σταυροδοσίας, χρήσιμο είναι να κατανοήσουν ότι η συμπάθεια και η κατάφασή προς αυτούς κάθε άλλο παρά αιώνια είναι και ότι συνοδεύεται απαράγραπτά από όρους και προϋποθέσεις!

Παράλληλα, ο Παναγιώτης Ταγκαλής, και οι εκλεγμένοι σύμβουλοί του οφείλουν να αντιληφθούν ευθύς εξ αρχής το μήνυμα των εκλογών. Σε αντίθεση με το Θανάση Παναγιωτόπουλο, που το 2014 φάνηκε πως εξέλαβε την νίκη του αποκλειστικά ως θετική ψήφο προς το νεοπαγή τότε συνδυασμό του και όχι πρώτιστα ως απόρριψη της προηγούμενης από αυτόν δημοτικής Αρχής, οι νέοι ένοικοι του δημαρχιακού μεγάρου απαραίτητο είναι να κατανοήσουν πως στις εκλογές πρώτα κρίνεται η Αρχή που ασκεί διοίκηση. Άρα, οι λόγοι της μη ανανέωσης της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος προς αυτήν, καθόλου δεν αποκλείεται, και σε όχι μεγάλο χρονικό διάστημα, να επανακάμψουν και για τη νέα.

Επιπλέον, το ρεύμα υπέρ ΝΔ που έδωσε ώθηση στην παράταξη Ταγκαλή σε αυτές τις εκλογές δεν θα υπάρχει πάντα, ενώ η ψήφος από το εξ αριστερών του τμήμα των εκλογέων δεν είναι τίποτα άλλο παρά συγκυριακοί και δανεικοί, που στην πρώτη ευκαιρία θα αυτομολήσουν. Άλλωστε, το έχουμε καταδείξει και στο πρόσφατο παρελθόν: Την ψήφο των ατόμων και των κοινωνιών πια τη διακρίνει ευρεία μεταβλητότητα, και όπως εύκολα έρχονται, όπως στην περίπτωση Ταγκαλή σε αυτές τις εκλογές, άλλο τόσο εύκολα και ακόμα περισσότερο μπορεί να φύγουν. Ωστόσο, το πιο σημαντικό από όλα είναι η δρομολόγηση λύσεων για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων. Κι ιδίως στα αστικά κέντρα, τα οποία και στο Δήμο Δελφών κρίνουν τις πλειοψηφίες.

Παράλληλα, δεν πρέπει να λησμονεί κανείς ότι η νυν δημοτική Αρχή έχει αφήσει τις παρακαταθήκες της στο δήμο σε αρκετά σημεία, έστω και αν δεν κατάφερε να αποσπάσει εκ νέου την ψήφο της πλειοψηφίας. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Άσχετα με τις επί μέρους απόψεις του καθενός, όλοι συμφωνούν στο ότι δεν γίνεται να επιστρέψουμε στο καθεστώς που ίσχυε πριν από το 2014. Πέρα όμως από τις ευρείες βελτιώσεις για τις οποίες εχει δεσμευθεί ο Π. Ταγκαλής, και στις οποίες βάσισε όχι αμελητέο μέρος της πλειοψηφίας που κατήγαγε στις εκλογές, το κυριότερο είναι άλλο.

Ο Θανάσης Παναγιωτόπουλος, και η υπ αυτόν δημοτική Αρχή, ανοίγοντας το θέμα των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στο ιστορικό κέντρο ανέλαβε ένα ρίσκο, το οποίο και πλήρωσε εκλογικά, και πήρε ένα βαρύ πολιτικό κόστος. Πρόκειται για μείζονα πολιτική απόφαση-παρακαταθήκη που δεσμεύει κατηγορηματικά το νέο δήμαρχο να ακολουθήσει στον ίδιο δρόμο της παράβλεψης του πολιτικού κόστους για τον ίδιο και την παράταξή του και τη λήψη αποφάσεων που θα είναι προς το δημόσιο συμφέρον και δεν θα χαρακτηρίζονται πρωτευόντως από στρογγυλλοποιήσεις, συμβιβασμούς και προσπάθεια εξισορρόπησης ατομικών συμφερόντων και πρόταξη του παραταξιακού συμφέροντος σε βάρος του δημοσίου.

Ανάλογη παρακαταθήκη ανάληψης του πολιτικού κόστους σφράγισε και την υπόθεση της μετεγκατάστασης των Ρομά, άσχετα αν δεν τελεσφόρησε. Κι αυτό γιατί ο νυν Δήμαρχος δεν απέφυγε τις συγκρούσεις με την τοπική κοινωνία σε μια προσπάθεια εξεύρεσης βιώσιμης λύσης. Και κάτω από αυτό το πρίσμα τουλάχιστον, δεν έχει άδικό όταν λέει ότι “έχει ήσυχη τη συνείδησή του” Στην πολιτική και στη διοίκηση οι συγκρούσεις σίγουρα δεν είναι αυτοσκοπός, κι ιδίως με τμήματα της τοπικής κοινωνίας. Όταν γίνονται έτσι, καθίστανται αντιληπτές από την κοινή γνώμη και περισσότερο απωθούν παρά έλκουν. Ωστόσο, πολιτική αυτό σημαίνει. Σύγκρουση συμφερόντων κοινωνικών υποσυνόλων μεταξύ τους, σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε μειοψηφίες και πλειοψηφίες, σύγκρουση ανάμεσα σε ιδιωτικές επιδιώξεις και το δημόσιο συμφέρον. Κατά συνέπεια, ευθύς εξ αρχής και σε αυτό το σημείο το ύψος των περιστάσεων τοποθετείται ψηλά για το νέο Δήμαρχο.