Οι εκλογές, η επόμενη μέρα και η Φωκίδα

Σημαντικά ερωτήματα που θα επικαθορίσουν τις προοπτικές της χώρας ζητούν απάντηση από την κάλπη της 7ης Ιουλίου. Δε συμβαίνει το ίδιο και με τη Φωκίδα

Από την Έντυπη Έκδοση

Με ιδιαίτερα ουσιώδες έως ανελαστικό προβάδισμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βάσει των δημοσκοπήσεων αλλά και του γενικότερου εμπεδωμένου κλίματος, προσέρχονται στις κάλπες μεθαύριο οι Έλληνες πολίτες για τις εθνικές εκλογές

Κατά τα φαινόμενα και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η ΝΔ οδεύει σε σίγουρη νίκη, ενώ το κυβερνών κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θα περάσει στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, χωρίς όμως να υποστεί στρατηγικού τύπου ήττα, καθώς το ποσοστό κοντά στο 30% που δείχνει να συγκεντρώνει μετά και την εφαρμογή αναγκαστικά επώδυνων δημοσιονομικών μέτρων έξω από τον ιδεολογικό πυρήνα του κόμματος, καθιερώνει το ΣΥΡΙΖΑ ως τον έτερο πόλο του δικομματικού εκκρεμούς βυθίζοντας το ΚΙΝΑΛ ακόμα εντονότερα στο υπαρξιακό περιθώριο.

Καλλιεργεί προσδοκίες ο Κ. Μητσοτάκης

Το πρώτο ερώτημα που αφορά τη ΝΔ στην κάλπη της 7ης Ιουλίου είναι το αν θα πετύχει αυτοδυναμία. Οι δημοσκοπικές ενδείξεις απαντάνε καταφατικά σε αυτό, ωστόσο η ποιότητα της αυτοδυναμίας αυτής, που εξαρτάται από το ποσοτικό στοιχείο του αριθμού των εδρών, θα αποτελέσει τη βάση για την εφαρμογή του προγράμματος, το οποίο ωστόσο μόνο σε γενικές γραμμές έχει παρουσιάσει ο αρχηγός της. Σε πολλά σημεία το οικονομικό μίγμα είναι αντιφατικό, καθώς οι παροχές προς τη μεσαία τάξη, η επίτευξη ρυθμών ανάπτυξης του πεδίου του 4%, οι “καλύτερες” δουλειές χωρίς όμως περαιτέρω εσωτερική υποτίμηση και η προστασία των πιο αδυνάμων σε συνδυασμό με την εκκίνηση των μειώσεων φόρων από τα πάνω εισοδηματικά πληθυσμιακά στρώματα και την προσδοκία διάχυσης μέσω επενδύσεων των ωφελημάτων προς τις ασθενέστερες τάξεις δύσκολα συμβιβάζονται μεταξύ τους.

Στα θετικά του ξεκινήματος της νέας αμιγούς, κατά πάσα πιθανότητας, κυβέρνησης της ΝΔ συμπεριλαμβάνεται η θετική ανταπόκριση των επενδυτών και των αγορών στην προοπτική νίκης Μητσοτάκη, κάτι που αποτυπώνεται στην αύξηση κατά 19% του Γενικού Δείκτη του Χρηματιστηρίου από τις ευρωεκλογές έως σήμερα, καθώς και στη μείωση του επιτοκίου του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου στην περιοχή του 2%, όσο περίπου και το αντίστοιχο ιταλικό.

Στα αρνητικά της προσπάθειας Μητσοτάκη συγκαταλέγονται το… κόμμα του και η ιστορία. Εάν ο Πρόεδρος της ΝΔ υποκύψει στα παλαιολιθικά στοιχεία μιας κομματικής παράταξης που διαχρονικά στο βάθος της δεν έχει αλλάξει καθόλου, παρά τις επικοινωνιακές ενέσεις που δεν συγκινούν πολλούς, και εάν κυριαρχήσει για μια φορά ακόμα η μεταοθωμανική λογική των κάθε λογής κομματικών προυχόντων, τότε θα είναι ιδιαίτερα δυσχερές να εφαρμόσει ομαλά το ούτως ή άλλως αντιφατικό οικονομικό του πρόγραμμα. Χρήσιμο θα ήταν να ρωτήσει και τον Κώστα Καραμανλή σχετικά. Επιπρόσθετα, η νεοφιλελεύθερη συνταγή, που υπόσχεται αναφανδόν ο Κ. Μητσοτάκης, στην Ελλάδα ποτέ δεν βρήκε στέρεα ιδεολογικά και πολιτικά ερείσματα. Το κυριότερο όμως πρόβλημα είναι η βαθύτερη έλλειψη εμπιστοσύνης των ξένων επενδυτών προς την Ελλάδα, η οποία έχει τις ρίζες της στην δραματική πληθυσμιακή συρρίκνωση, λόγω δημογραφικού αλλά και του brain drain, συμπέρασμα στο οποίο συγκλίνουν και οι εγκυρότεροι ξένοι αναλυτές. Μόνο που ατό δεν είναι απλά πρόβλημα του Μητσοτάκη, αλλά συνολικά της χώρας.

Από Πρωθυπουργός εν δυνάμει πρωθυπουργός ο Τσίπρας;

«Υπερβολικά επιτυχημένος για τους Έλληνες. Ο Αλέξης Τσιπρας οδήγησε τη χώρα του έξω από την κρίση. Οι ψηφοφόροι του όμως δεν του συγχωρούν τα μέσα που μετήλθε». Ο αφορισμός αυτός του Βόλφανγκ Σόιμπλε αποτελεί έναν από τους κυριότερους λόγους που ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ τη Δευτέρα θα παραδώσει τα κλειδιά του Μαξίμου. Εν τούτοις, η ήττα Τσίπρα προβλέπεται να είναι μερική, καθώς το ποσοστό κοντά ή γύρω στο 30% που θα πάρει θα εγκαταστήσουν οριστικά το ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του εναλλακτικού κυβερνητικού πόλου εκφράζοντας τις αριστερότερα της κεντροδεξιάς τάσεις της ελληνικής κοινωνίας, ολοκληρώνοντας έναν ολόκληρο κύκλο που άνοιξε το 2012 και που πλέον οδηγεί σε έναν άλλο.

Πέρα από τις ανάγκες της αντιπολίτευσης, το κρίσιμο θέμα της επόμενης μέρας για τον Αλέξη Τσίπρα θα είναι η αναδιοργάνωση του κόμματός του, το οποίο σχεδόν εξ ολοκλήρου χρειάστηκε να μετακομίσει στον κυβερνητικό μηχανισμό. Το βασικότερο όλων ζήτημα ωστόσο, κάτι που έχει δηλώσει και ο ίδιος επανειλημμένα, θα είναι η οργανωτική αυτή ανασυγκρότηση να συστοιχίσει το κόμμα με την εκλογική του βάση. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι ένα κόμμα του 30% με κομματικές δομές και κομματικό στελεχιακό δυναμικό της παλιάς σχολής του 4%. Η έκφραση του κόμματος στο συνδικαλισμό, στη νεολαία και φυσικά στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι στοιχήματα που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια ακριβώς λόγω της πραγματικότητας που περιγράφηκε παραπάνω και που είναι προαπαιτούμενα για ένα κόμμα που οφείλει να επαναστοχεύσει στην προοπτική της εξουσίας.

Το αν οι εξόχως αναγκαστικές αυτές αλλαγές θα γίνουν εντός πλαισίου ΣΥΡΙΖΑ ή ενός νέου κομματικού φορέα που θα ιδρύσει ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να ευθυγραμμιστεί καλύτερα με τη νέα εποχή που ξεκινάει άμεσα είναι κάτι που μόνο ο ίδιος και οι πολύ στενοί συνεργάτες του γνωρίζουν πολύ καλά….

Και η Φωκίδα;

Το ερώτημα που αυτόματα έρχεται στο μυαλό του καθενός είναι το τι μπορεί να περιμένει ειδικότερα ο νομός από τις εκλογές αυτές. Στην πράξη, ωστόσο, δεν υπάρχει ούτε αναπάντητο ερώτημα, ούτε καν ερώτημα. Οι δομές που έχει ανάγκη η Φωκίδα δεν είναι ad hoc και μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά εντάσσονται σε γενικότερα εθνικά αναπτυξιακά σχέδια, καθώς ο νομός είναι μέρος ενός οργανικού όλου της επικράτειας και όχι κάποια νησίδα στον ωκεανό ή κάποια αυτόνομη τοπική δημοκρατία.

Παράλληλα, η επιλογή ψήφου στις εθνικές εκλογές γίνεται περίπου αποκλειστικά από τις οικονομικές προσδοκίες ή τις ιδεολογικές αντιλήψεις και σπανίως από τα τοπικά προτάγματα.  Ως προς τα οδικά δίκτυα, το πλέον κρίσιμο σημείο για το νομό, από το εθνικό σχέδιο μεταφορών και υποδομών Μητσοτάκη έχει καταστεί σαφές ότι η Φωκίδα δεν έχει να αναμένει κάτι. Άλλωστε και οι υποψήφιοι του κόμματος απέφυγαν επιμελώς να αναφερθούν διεξοδικά σε αυτό κατά την προεκλογική περίοδο.

Από εκεί και πέρα για τους κατοίκους του νομού υπάρχουν σαφείς “κόκκινες” γραμμές. Η έλευση των δύο τμημάτων του Γεωπονικού βάζει δύσκολα στον όποιο νέο βουλευτή Φωκίδας. Από τη μία θα πρόκειται για πολιτική αυτοκτονία για τον εκπρόσωπο του νομού στο κοινοβούλιο εάν φύγουν, από την άλλη εφ όσον όλα πάνε κατ ευχήν θα πρέπει να δικαιολογηθεί η μη ψήφιση του σχετικού νόμου από τη ΝΔ στη Βουλή. Λεπτές ασκήσεις ισορροπίας, δηλαδή. Επιπρόσθετα, η βελτιώση των συνθηκών στο νοσοκομείο που παρουσιάστηκε την Τρίτη με σαφή τεκμήρια, παρά την όποια ιδιοτελή προπαγάνδα των τελευταίων ετών, ορίζει αναπόδραστα τον πήχη προς τα πάνω για το νέο βουλευτή Φωκίδας, ενώ, τέλος, σημαντικά βήματα όπως η εντοπιότητα στις προσλήψεις του δημοσίου ή ο παραδοσιακός θέτουν κι αυτά ψηλά το ύψος των περιστάσεων….