Το υπόμνημα της ΚΦ προς τον Βουλευτή Φωκίδας

Μια δέσμη μέτρων-δράσεων και πρωτοβουλιών που δεν αναφέρθηκαν στην σύσκεψη της 9ης Αυγούστου στο δημαρχείο της Άμφισσας

Από την Έντυπη Έκδοση

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

Η συμφωνία αρ. 45 του Χάυντν τελειώνει με τη σταδιακή σιγή και την αποχώρηση των μουσικών της ορχήστρας, μέχρι να σωπάσουν και τα δύο τελευταία βιολιά. Με τον έξοχο αυτό τρόπο ο μεγάλος Αυστριακός συνθέτης πέτυχε να εκφράσει στον εργοδότη του, πρίγκιπα Εστερχάζυ, το αίτημα των μουσικών να επιστρέψουν επιτέλους στις οικογένειές τους. Το παράδειγμα δείχνει με πόση φαντασία και δημιουργικότητα μπορεί να ασκηθεί πίεση -κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς.

Στόχος και αποστολή μιας εφημερίδας που φιλοδοξεί να διαδραματίσει παραγωγικό ρόλο στη δημόσια σφαίρα ενός τόπου δεν είναι μόνο ο έλεγχος της εξουσίας και η άσκηση κριτικής προς τους κρατούντες για λάθη ή παραλείψεις τους. Αυτό, θα λέγαμε, είναι η (σχετικά) “εύκολη” πλευρά. Αποστολή της ομοίως είναι ενίοτε, και βέβαια όταν οι συγκυρίες και οι συνθήκες το υπαγορεύουν, να καταθέτει και την δική της συμβολή στην προώθηση των θεμάτων που ενδιαφέρουν τον τόπο αυτό και τους κατοίκους του. Φυσικά,  και με την καλώς νοούμενη άσκηση πίεσης, μέσω της εισαγωγής σημαντικών θεμάτων στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου ή με όποιο άλλο δόκιμο μέσο.

Κάτω από την ιθύνουσα αυτή κεντρική αρχή, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΦΩΚΙΔΑ καταθέτει με τη σειρά της τόσο προς τον Βουλευτή Φωκίδας όσο και προς τους μετέχοντες της δημόσιας σφαίρας του νομού τις δικές της προτάσεις-επισημάνσεις στην κρυστάλλωση του πλαισίου των διεκδικήσεών του για την τετραετία 2019-2023.

Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η σύσκεψη που έλαβε χώρα στο δημαρχείο Άμφισσας στις 9 Αυγούστου, και η οποία ήταν ανοιχτή στα Μέσα ενημέρωσης, ήταν κατά την κρίση μας ιδιαίτερα χρήσιμη και κάλυψε σε ικανοποιητικό βαθμό τις αναγκαιότητες του νομού και τις αναζητήσεις των κατοίκων της στην προοπτική ενός πιο αξιοβίωτου μέλλοντος για τους ανθρώπους της. Κρίναμε σκόπιμο να μην επαναλάβουμε προτάσεις αιρετών και φορέων οι οποίες διατυπώθηκαν τόσο προφορικά όσο και εγγράφως προς τον Γιάννη Μπούγα και τις οποίες αξιολογούμε εν πολλοίς ως θετική συμβολή στο έργο του βουλευτή, αλλά να επισημάνουμε κάποια όλως κρίσιμα σημεία τα οποία δεν έπεσαν στο τραπέζι του διαλόγου, ενώ κάτι τέτοιο θα ήταν απαραίτητο.

Α) Χωροταξικό Πλαίσιο Στερεάς Ελλάδας: Το τι προβλέπει για το τρίπτυχο “μεταλλεία/εξορύξεις-ανεμογεννήτριες-ιχθυοκαλλιέργειες” είναι γνωστό. Εξ ίσου γνωστή είναι η διαρρήδην απόρριψη των προβλέψεών του από την κοινωνία της Παρνασσίδας. Ο Δήμος Δελφών με ομόφωνη απόφασή του το έχει καταδικάσει, ενώ εκκρεμεί στο ΣτΕ η νομική κίνηση εναντίον του, η οποία πήρε αναβολή στην εκδίκαση της 10ης Μαίου τρέχοντος έτους. Πέρα από τη δημοτική αντιπροσωπεία, έχει απορριφθεί από φορείς (ενδεικτικά το ΕΒΕ) αλλά και από πλήθος συλλογικοτήτων και άλλων ομάδων πίεσης της τοπικής κοινωνίας των πολιτών. Αντίθετος σε μεγάλο βαθμό με το περιεχόμενό του ήταν και ο τέως Βουλευτής Ηλίας Κωστοπαναγιώτου έχοντας ήδη κάνει τις πρώτες ενέργειες για την τροποποίησή του, που όμως έμειναν στη μέση λόγω της κυβερνητικής αλλαγής.

Παράλληλα, σε πολλά του σημεία το ΧΠΣ ακυρώνει πολλές από τις διεκδικήσεις του νομού, όπως αυτά εκφράστηκαν στην σύσκεψη της 9ης Αυγούστου, καθώς τίθεται εκ νέου και ίσως πιο διεσταλμένα μείζον ζήτημα ανταγωνιστικότητας ανάμεσα σε οικονομικά πεδία δραστηριοτήτων, όπως τελείως ενδεικτικά μεταλλεία/τουρισμός ή ανεμογεννήτριες/τουρισμός, κ.α. Κι όλα αυτά υπό το πρίσμα της κατανόησης του ότι το φυσικό περιβάλλον της Φωκίδας δεν είναι μόνο φυσικό, αλλά και περιβάλλον-πεδίο προώθησης μιας σειράς απαράκαμπτων συγκριτικών αναπτυξιακών προτερημάτων του νομού.

Η συνέχιση των ενεργειών εκ μέρους Γ. Μπούγα είναι αυτονόητη και επιβαλλόμενη επιλογή, κάτι που δεν το αναφέρουμε στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων, αλλά στο φόντο της καθολικής απαίτησης από τους κατοίκους της Παρνασσίδας, πέρα από κομματικούς σχηματισμούς ή αυτοδιοικητικές παραταξιακές στοιχήσεις.

Β) Διαγώνιος: Η θέση της εφημερίδας αυτής είναι γνωστή και πολλές φορές εκπεφρασμένη. Πρόκειται για ζήτημα που το θέσαμε στην κορυφή της δημόσιας σφαίρας κατά την προεκλογική περίοδο του Μαίου για την αυτοδιοίκηση. Εν προκειμένω, θέλουμε να το προσεγγίσουμε κάτω από το πρίσμα του Χωροταξικού Πλαισίου Στερεάς και σε συνέχεια του πρώτου σημείου που αναφέραμε πιο πάνω. Έχουμε επισημάνει στο παρελθόν πως η συλλήβδην καταδίκη του αναθεωρημένου ΧΠ Στερεάς ίσως ήταν μια επιπόλαιη κίνηση. Κι αυτό γιατί, πέρα από τους κοινούς τόπους περί εξορύξεων-ΑΠΕ-ιχθυοκαλλιεργειών, το ΧΠΣ προέτασσε στην κορυφή των προτεραιοτήτων του, και μάλιστα ψηλότερα από το προαναφερθέν τρίπτυχο, την ανάγκη κατασκευής τόσο της διαγώνιας οδού όσο και του άξονα Θηβών-Ιτέας, ζήτημα που επίσης ενδιαφέρεται να διεκδικήσει ο εκπρόσωπος της Φωκίδας στο κοινοβούλιο.

Με άλλα λόγια, ενώ το ΧΠΣ συναντά, κι εν πολλοίς δικαιολογημένα, την αντίδραση συνολικά του νομού για την προώθηση του τριπτύχου αυτού, αποτελεί, ωστόσο και ένα εξαιρετικά ισχυρό πολιτικό/επιστημονικό επιχείρημα υπέρ της αναγκαιότητας της διαγώνιας οδού. Κατά συνέπεια, οι χειρισμοί που επιβάλλονται συνολικά για το ζήτημα αυτό είναι λεπτοί και η διπλωματία που απαιτείται καλά σχεδιασμένη και προετοιμασμένη σε όλες τις βαθμίδες και ιδίως σε διυπουργικό επίπεδο. Τέλος, η διεκδίκηση κατασκευής της διαγωνίου, είτε συνολικά είτε τμηματικά, οφείλει να γίνει σε συνεργασία διαπεριφεριακού επιπέδου, καθώς αφορά άμεσα τόσο την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας όσο και εκείνης της Θεσσαλίας, αλλά και σε συνεργασία με τους βουλευτές της συμπολίτευσης από τις εκλογικές περιφέρειες αναφοράς του έργου.

Γ) Γεωπονικό-ΙΔΕ: Οι εξελίξεις είναι γνωστές με τελευταία την επίσημη δέσμευση Μπούγα ότι δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα κατάργησης της σχολής που ανοίγει τις πύλες της στο επί θύραις ακαδημαϊκό έτος. Εν τούτοις, έχουμε επισημάνει ότι, παρά τις καλές προθέσεις αναμφίβολα, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αφ ενός η κυβερνητική πρόθεση επαναφοράς της βάσης του 10, αφ ετέρου οι αντικειμενικές δυσκολίες κάθε νέου εγχειρήματος απαιτούν από όλους εγρήγορση και ισχυρά αντανακλαστικά.

Η έλευση του Γεωπονικού στην Άμφισσα με δύο σχολές συνιστά μια ανεπανάληπτη ευκαιρία για τη Φωκίδα ολιστικά. Η αύξηση του κύκλου εργασιών στον οικονομικό τομέα προϊόντος του χρόνου, η τόνωση της καθημερινής ζωής σε ευρύτερα κοινωνικό επίπεδο, αλλά κυρίαρχα η μεταφορά τεχνογνωσίας συνολικά στον πρωτογενή τομέα της περιοχής σε μεσομακροπρόθεσμη βάση, από την ελαιοκαλλιέργεια ως τον εναλλακτικό τουρισμό των ορεινών όγκων και από τις καλλιέργειες στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού (κάμπος από Γραβιά έως Πολύδροσο) μέχρι το νοτιοδυτικό (πεδιάδες Ερατεινής, Μανάγουλης), θέτουν σε κάθε περίπτωση σε άλλη τροχιά το νομό.

Ταυτόχρονα, η συνέχιση της διεκδίκησης του Ινστιτούτου Διεθνούς Εκπαίδευσης με θυρεό τους Δελφούς αποτελεί ένα ακόμα μεγάλο βήμα, το μεγαλύτερο, στον τομέα της αξιοποίησης του Πολιτισμού ως ακαταμάχητου συγκριτικού πλεονεκτήματος του τόπου. Πέρα και πάνω από κομματικές σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες, το συγκεκριμένο ακαδημαϊκό τρίπτυχο οφείλει να αποτελέσει κεντρική κινητοποιό ιδέα για τους θεσμικούς παράγοντες, τις συλλογικότητες της κοινωνίας των πολιτών και κάθε καλώς νοούμενης ομάδας πίεσης στη Φωκίδα, αλλά και έξω από αυτήν. Οι διατάξεις και οι αναπτυξιακές κατευθύνσεις που υπαγορεύει ο νόμος για το Δελφικό Τοπίο ας αποτελέσουν οδηγό και συντριπτικό πολιτικό  επιχείρημα.

Δ) Δημόσιες επενδύσεις: Πρόκειται για άλλο ένα θέμα που απασχόλησε έντονα τη σύσκεψη αυτή και τέθηκε ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων της Φωκίδας. Εμείς απλά θα προσθέσουμε προς αξιολόγηση από την κρίση του Γ. Μπούγα και την δυνατότητα αξιοποίησης της προσφάτως ιδρυθείσας Αναπτυξιακής Τράπεζας, της οποίας κεντρικός ρόλος είναι η διοχέτευση αναπτυξιακών εργαλείων προς περιοχές που υστερούν και στη λογική της απομείωσης των ανισοτήτων ανάμεσα σε γεωγραφικά σημεία της χώρας και στην ταυτόχρονη ενίσχυση της οικονομικής συνοχής των επί μέρους περιοχών της επικράτειας.

Ζήτημα στο οποίο η Φωκίδα την πενταετία που πέρασε αποτέλεσε την περιφέρεια που ανέμενε πράγματα από το κέντρο (Περιφέρεια Στερεάς), χωρίς όμως ποτέ να υλοποιηθούν.

Ε) Περιφέρεια: Χρήσιμες είναι οι προτάσεις και οι υποδείξεις για την συνεργασία με την περιφέρεια για τα “έργα που έχουν βαλτώσει στη Φωκίδα”, όπως επί λέξει ανέφερε στην εν λόγω σύσκεψη ο Βουλευτής Φωκίδας. Ωστόσο, χρειάζεται σχέδιο. Και αυτό θα πρέπει να αναζητηθεί, πρωτίστως κατά τη γνώμη μας, στη χάραξη του νέου ΕΣΠΑ 2021-2027, για το οποίο οι σπερματικές διαβουλεύσεις έχουν ήδη αρχίσει ακροθιγώς από τον περασμένο Μάρτιο.

Το νέο ΕΣΠΑ, όπως έχουμε σημειώσει στο παρελθόν, αποτελεί τη χρυσή ευκαιρία προκειμένου η Φωκίδα να πάψει να είναι η παραμελημένη υποτελής ομάδα της περιφέρειας, καθώς το νέο ΕΣΠΑ αφ ενός είναι αυξημένο σε σχέση με την προηγούμενη προγραμματική περίοδο, αφ ετέρου έχει πια αρθεί η στρέβλωση που προκαλούσε συνολικά στη Στερεά η βιομηχανική ζώνη των Οινοφύτων και η οποία ανέβαζε τεχνητά το κατά κεφαλήν εισόδημα της περιφέρειας, καταδικάζοντάς την να απολέσει εξαιρετικά ογκώδεις χρηματοδοτήσεις τα προηγούμενα χρόνια.

ΣΤ) Μαρίνα Ιτέας: Το συγκεκριμένο θέμα τέθηκε στην σύσκεψη και περιλαμβάνεται στα υπομνήματα που έχουν επιδοθεί στον Γ. Μπούγα. Εν τούτοις, ίσως όχι με την έμφαση που ενδεχομένως θα έπρεπε. Με δεδομένο ότι θα προχωρήσει το έργο της εκβάθυνσης του λιμένα της πόλης, με ποσό περί τα 6 εκ. ευρώ, η ανάσυρση του θέματος της Μαρίνας που λιμνάζει εδώ και χρόνια στο ΤΑΪΠΕΔ συνιστά άξονα κεντρικής προτεραιότητας για την από θαλάσσης ανάπτυξη της περιοχής και για τα γνωστά σε όλους συνεπαγόμενα οφέλη. Πέρα και πάνω από άλλα ανταγωνιστικά συμφέροντα!

Ζ) Δασικοί χάρτες: Ζήτημα επίσης μεγάλης αναγκαιότητας αναφορικά με τις χρήσεις γης, τις αναπτυξιακές προοπτικές και την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Το θέμα της ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών στη Φωκίδα κινείται με ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς και με βασική αιτία την υποστελέχωση της Διεύθυνσης Δασών του νομού.

Η) Δελφοί-Κλιματική αλλαγή: Το ζήτημα της ανάπτυξης σε έναν τόπο δεν ενδέχεται να έχει μόνο θετικό πρόσημο. Συχνά εμφανίζει αρνητικό αποτέλεσμα, καθώς αντί να δρομολογηθούν έργα προς την κατεύθυνση της προόδου, μπορεί να χάνονται ακόμα και τα λίγα που έχουν απομείνει. Για το ζήτημα της περαιτέρω αξιοποίησης των Δελφών διατυπώθηκαν πρς τον Βουλευτή Φωκίδας αρκετές και σημαντικές εμπροσθοβαρείς γνώμες, καθόλου όμως για την διάσωση των μνημείων του αρχαιολογικού χώρου, τα οποία απειλούνται από την κλιματική αλλαγή. Κάτι που, όπως απέδειξε η σύσκεψη της 9ης Αυγούστου, ακόμα δεν έχει γίνει συνείδηση στους αιρετούς και τους εκπροσώπους των φορέων. Με δυο λόγια, οφείλουμε απαρέγκλιτα να εμπεδώσουμε πως πρώτα διασώζουμε το κεφάλαιό μας και μετά κοιτάμε να το μεγεθύνουμε με δρόμους, παρεμβάσεις κλπ, αν δεν θέλουμε να χάσουμε και αυτά που ήδη έχουμε, τη στιγμή που οι άλλες διεκδικήσεις μας αποτελούν εν πολλοίς “ασκήσεις επί χάρτου”! Τουλάχιστον στον παρόντα χρόνο.

Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΦΩΚΙΔΑ έχουμε διαθέσει πολύ μελάνι, προκειμένου να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε για την έκταση του κινδύνου και την ανάγκη σοβαρής αντιμετώπισής του. Για την απειλή που επικρέμαται στους Δελφούς έχουμε δημοσιεύσει απόψεις από προσωπικότητες που γνωρίζουν, όπως ο διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα, Α. Φαρνού, η τέως γ.γ. του υπουργείου Πολιτισµού, δρ. Μαρία Βλαζάκη-Ανδρεαδάκη, και βέβαια η Προϊσταμένη της ΕΦΑ Φωκίδας Αθανασία Ψάλτη, η οποία έχει προτείνει συγκεκριμένη δέσμη πρωτοβουλιών που πρέπει να αναληφθούν μέσω της εφημερίδας μας.

Να σημειώσουμε, τέλος, πως για αυτές ακριβώς τις δράσεις διαθέσιμο είναι κονδύλι συνολικού ύψους 14,2 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του προγράµµατος LIFE IP (ευρωπαϊκή χρηματοδότηση) στο υπουργείο Περιβάλλοντος. Κατά συνέπεια, πόροι διαθέσιμοι υπάρχουν. Εκείνο που απομένει είναι η πολιτική βούληση και η αναγκαία συνεργασία…

Επίλογος: Αν υπάρχει κάτι το, αν όχι ακριβώς ανησυχητικό, αλλά πάντως συζητήσιμο, είναι ο όγκος των προτάσεων που έχουν κατατεθεί στον βουλευτή. Κάτι που θα οδηγούσε ίσως σε εσφαλμένες και διογκωμένες προσδοκίες, οι οποίες λόγω του όγκου τους και της δημοσιονομικής συγκυρίας είναι προφανώς αδύνατο να υλοποιηθούν. Στο σημείο αυτό βέβαια υπεισέρχεται η αναγκαία πολιτική ευθυκρισία από πλευράς Γ. Μπούγα, ώστε η ιεράρχηση να είναι η πλέον λειτουργική και λυσιτελής για τα συμφέροντα του νομού και των κατοίκων του. Γιατί δεν θα πρέπει να μπλέκουμε το “βιώσιμο” με το “στρατηγικά επιτεύξιμο”, αν θέλουμε να έχουμε απτό αποτέλεσμα!

Από την άλλη, πεδίο ανησυχίας αποτελεί και ο κομματικός ανταγωνισμός σε συνδυασμό με την πολιτική ανωριμότητα και τον φανατισμό σημαντικού τμήματος του πληθυσμού. Το έχουμε δει και με το ζήτημα εν γένει της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο νομό, με το νοσοκομείο και με πολλά άλλα. Πρέπει, ωστόσο, να στρέψουμε αποφασιστικά την προσοχή μας σε κάτι: Στις βουλευτικές εκλογές σχεδόν αποκλειστικά ο κάθε εκλογέας δεν αποφασίζει με κριτήρια τοπικά, αλλά ψηφίζει με βάση τις ατομικές/οικογενειακές στρατηγικές επιβίωσης και προόδου είτε με κριτήρια επαγγελματικά/συντεχνιακά.

Κατά συνέπεια, αν επιδιώκουμε πραγματικά το ξεβάλτωμα της περιοχής και όχι να επικρατήσουν οι “δικοί μας” έναντι των “άλλων”, αδιαπραγμάτευτη συνθήκη είναι τα προτάγματα να είναι αμιγώς με βάση το τοπικό συμφέρον και όχι τις κομματικές ιδιοτέλειες. Και σε αυτό την πρώτη και μεγαλύτερη ευθύνη έχουν οι θεσμικοί εκπρόσωποι και οι leaders της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι επιβάλλεται να ασκούν το λαό και όχι να σύρονται λαϊκιστικά πίσω του!