Εξελίξεις…

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

1. Ο Ερντογάν έχει μέτωπα παντού. Στη Συρία, στη Λιβύη σε ζητήματα οικονομίας και προοπτικών της στη Χώρα του. Είναι πιεσμένος, αλλά και αδίστακτος.

2. Δικαίως ανησυχούμε, γιατί: 

Η διεθνής κοινότητα, χρόνια τώρα, ανέχεται καταπάτηση Δικαιωμάτων στην Τουρκία και συνθήκες πίεσης με προσφυγές και μετανάστες. Οι δουλέμποροι θησαυρίζουν.

Ανησυχούμε γιατί άλλη γραμμή βλέπουμε στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, άλλη με Γερμανία και άλλη σε ΝΑΤΟ. Το κείμενο συμπερασμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζει την απόφαση για την προστασία των συνόρων Ελλάδας και Ευρώπης, μόνο που ταυτόχρονα οι Γερμανικές Αρχές αρνούνται να καταδικάσουν την Τουρκική προκλητικότητα, ενώ το ΝΑΤΟ επί της ουσίας δεν τους αγγίζει καν σε κριτική.

Ανησυχούμε γιατί ο Ερντογάν είναι αδίστακτος. Μετά το πραξικόπημα εναντίον του έχει γεμίσει φυλακές με όποιον θεωρεί ότι κινείται ή μιλά ενάντια του.

Χρησιμοποιεί απροκάλυπτα προσφυγές, μετανάστες, ως φορείς πίεσης σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και δεν ξέρουμε καν αν ακόμη είμαστε στην αρχή αυτής της τακτικής.

Ανησυχούμε γιατί η παραπληροφόρηση συνεχίζει. Τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα αναπαράγουν “ειδήσεις”, πληροφορίες, γεγονότα, χωρίς διασταύρωση πηγών και έλεγχο.

3. Σε μικρές και μεγάλες κρίσεις για τη Χώρα, θέλουμε το καλύτερο δυνατό για τη Χώρα, όχι για τα πρόσωπα και τα κομματικά στεγανά.

Δηλαδή αυτή η κρίση στα σύνορα, δεν μπορεί και δεν πρέπει για κανέναν, να αποτελέσει “χτίσιμο επικοινωνιακής αφήγησης”.

4. Οι κρίσεις δεν είναι στατικές, εξελίσσονται. 

Οι συνέπειες τους,  οικονομικές, κοινωνικές, οι αντιλήψεις που αφήνουν πίσω τους, μπορεί να μας ακολουθούν για χρόνια.

Και οι συνέπειες τους αφορούν και το πως αντιλαμβάνονται ή το πως αντιδρούν κοινωνίες σε δύσκολες καταστάσεις.

Ζει ανάμεσα μας η επικοινωνία, ο ψύχραιμος λόγος, η ικανότητα μας για συνεργασία; ή όλα διαλύονται;

Δείτε τι έγινε από το 2010 και μετά.

Κανείς δεν μπόρεσε να συνεννοηθεί με κανένα. Παντού η κρίση κράτησε τρία με τέσσερα χρόνια, δέκα στην Ελλάδα και ακόμη δεν τελειώσαμε.

5. Κρίσιμες στιγμές και επιλογές.

Σήμερα – και τους τελευταίους μήνες – ο κ.Μητσοτάκης έχει να διαχειριστεί  έναν Τουρκικό εκβιασμό.

Το περιβάλλον, διεθνές και ευρωπαϊκό, δεν ευνοεί. Δηλαδή δεν θα κάνει τα πάντα για να είναι με την πλευρά του δικαίου, κάθε άλλο.

Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης, θα χτίσει ή θα κάνει ότι μπορεί για να αποτρέψει, νέες λογικές μίσους και διχασμού.

Και αυτό θα τον ακολουθεί. Το στοίχημα είναι μεγάλο.

Το ζήτημα στον Έβρο και στα Νησιά με το βάρος της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης και πίεσης, αλλά και οι λύσεις για την ενδοχώρα, ο τρόπος που θα τις συζητήσει με την Αυτοδιοίκηση, θα κρίνουν, το αν οι ακραίες φωνές θα κερδίσουν ή θα χάσουν. Και η μάχη με την ακροδεξιά θα είναι πάλι εδώ.

6. Μάθημα επίσης μεγάλο, ότι η εξωτερική πολιτική και η διεθνής παρουσία, δεν είναι για τη στιγμή που προκύπτουν τα θέματα ή για όταν υπάρχει περισσευούμενος χρόνος.

7.Το καλό σενάριο για εμάς θα ήταν η διεθνής κοινότητα να αναπτύξει ρόλο, ευθύνη και βάρος απέναντι στις αιτίες της κρίσης, προσφυγικής και μεταναστευτικής.  

Γιατί σαφώς γνωρίζουν το πως και το γιατί, πως διαλύθηκαν χώρες και κοινωνίες για τα συμφέροντα των ισχυρών.

Ιδανικό σενάριο για έναν από αύριο “ιδανικά πλασμένο κόσμο”  θα πείτε, όπου ευθύνη, Δικαιοσύνη και Ανθρωπισμός παραμένουν ζητούμενα.

Και οι Φορείς, όπως ΟΗΕ κρίνονται ανίσχυροι.

8. Οι φωνές όμως πρέπει να μιλήσουν δυνατά για αυτή τη  δικαιοσύνη. 

Και εμείς ως χώρα και πολιτικό δυναμικό πρέπει να κινητοποιήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε.

Οι προσφυγές και μετανάστες είναι το αποτέλεσμα της κατάστασης στην περιοχή της Συρίας, στις περιοχές των πολεμικών συγκρούσεων και της ακραίας Φτώχειας.

Αν δεν αντιμετωπιστούν οι αιτίαση διαρκή αδικία, η φτώχεια, οι πόλεμοι, η κλιματική κρίση, τα φαινόμενα αυτά θα είναι συνεχή και εντεινόμενα

9. Στο κακό σενάριο, 

* Η Τουρκία, χωρίς εσωτερική αντίδραση, θα συνεχίζει να χρησιμοποιεί ροές προς τα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά σύνορα,

* Η Ευρώπη αντιδρά σπασμωδικά,

* Η παραπληροφόρηση, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, συνεχίζει να παίζει παιχνίδια,

* Κάποιοι θερμοκέφαλοι θα  θεωρούν ότι μπορούν να υποκαταστήσουν εθνικές αρχές ασφαλείας,

* Επικρατεί εθνικός διχασμός με χαρακτηρισμούς και φανατισμό, έναντι της στοιχειώδους προσπάθειας για αναζήτηση στρατηγικών συμμαχιών,

* Γίνονται σπασμωδικές κινήσεις από υπεύθυνες αρχές που επί της ουσίας δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα, κυρίως την ευθύνη και τον ρόλο της Ευρώπης,

* Κυριαρχεί μίσος, ανάθεμα, ακρότητες, που θα έρθουν για να ΜΕΊΝΟΥΝ αν άμεσα και με  αποφασιστικότητα δεν τα αντιμετωπίσουν οι Αρμόδιοι Κυβερνώντες.

10. Οι κρίσεις και οι επιπτώσεις τους δεν τελειώνουν σε δύο λεπτά. 

11. Μην ταξιδέψουμε πάλι με μίσος και διχασμό.

Και εμείς και ο κ. Μητσοτάκης, σε αυτή την περίπτωση, με το τέρας της ακροδεξιάς θα βρεθούμε πάλι απέναντι.

Και όταν χτίζεις ως αφήγηση κάτι δύσκολα μπορείς να του αντισταθείς πολιτικά  μετά.

12. Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τους πάντες ως πληθυσμούς. 

Δεν μπορούν εκατοντάδες χιλιάδες να έρθουν στα σύνορα. 

Πρέπει όμως με  κάθε τρόπο η Ελληνική πλευρά πρέπει να φέρει την ΕΕ προ των ευθυνών της, σήμερα, χθες.

13. Τα γεωπολιτικά παιχνίδια και η αδράνεια της Ευρώπης είναι το πρόβλημα, όχι οι άνθρωποι.

Δεν θα πνίξουμε όμως εμείς κόσμο.

Δεν θα πετάξουμε πέτρες σε παιδιά.

Δεν θα αρνηθούμε ιατρική βοήθεια.

Η κατάργηση ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά λύση.

14. Η Χώρα δεν είναι ανίσχυρη. 

Έχουμε εμπιστοσύνη στις ένοπλες δυνάμεις μας και τα σώματα ασφαλείας.  

Υπάρχουν εθνικές αρχές ασφαλείας που ο ρόλος τους είναι να γνωρίζουν για πράκτορες, επικίνδυνους, αλλά και για τα θύματα. Για το πως κινούνται αυτοί οι πληθυσμοί. Για το τι θα περιμένουμε σε λίγες μέρες, λίγες εβδομάδες. 

15. Κανείς δεν μπορεί να παίρνει το νόμο και την ασφάλεια της Χώρας στα χέρια του.

Οι αρχές δεν μπορούν να κάνουν τα στραβά μάτια σε ήσουν “παίρνουν το νόμο στα χέρια τους”, εκεί αρχίζει παραλογισμός, βία, φασισμός.

16.Είμαστε πάντα με το μέρος του Δικαίου.

Ακόμη και σε αυτό το άδικο πεδίο διεθνών ισορροπιών, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι μπορεί η Χώρα να  σταθεί σε ένα διπλωματικό αγώνα, με κατηγορίες έναντι σε ανθρώπινα Δικαιώματα και σε βασική ανθρωπιστική βοήθεια;

17. Και στην σωστή πλευρά της Ιστορίας

 Ιστορικά μετά από κάθε πόλεμο και φρίκη έβγαινε στην επιφάνεια το δράμα και το ποιοί ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

Ας σκεφτόμαστε  πριν μιλήσουμε για πολεμικές επιχειρήσεις, με πύρινους λόγους στο fb, όταν αυτές στον πραγματικό κόσμο έχουν απώλειες, παιδιά και τα αδέρφια.

Όλοι έχουμε άποψη για τους χειρισμούς. Θετική ή αρνητική.

Στο καζάνι του μίσους και του φανατισμού όμως μη βάζουμε περισσότερη φωτιά.