Προσφυγικό και υφαρπαγή εξουσιών στο Δήμο Δελφών

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

Εν Δελφοίς, Έντυπη Έκδοση, 6 Μαρτίου

Την περασμένη εβδομάδα στο δημοτικό συμβούλιο συζητήθηκε το θέμα του προσφυγικού, ύστερα από αίτηση μερίδας συντοπιτών μας. Μια συζήτηση τα συμπεράσματα της οποίας προφανώς αποκτούν πρόσθετη διάσταση αν φιλτραριστούν μέσα από το πρίσμα των όσων  έλαβαν χώρα -και συνεχίζουν να λαμβάνουν- τις τελευταίες μέρες στα ελληνοτουρικά σύνορα στον Έβρο. Και πάντα με τις διαρκείς αφίξεις ατόμων που αιτούνται άσυλο στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου να συμπληρώνουν τη μεγάλη εικόνα.

Παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς και δια ζώσης τις συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων όλη την διανυόμενη δεκαετία. Συνεπώς έχω δει πολλά. Έχω δει τη δημοτική αντιπροσωπεία του τόπου μας, για παράδειγμα, στο ζήτημα του νοσοκομείου και της ακραίας δυσλειτουργίας της την περίοδο της βαθιάς κρίσης να παρουσιάζει μια απελπιστική και εντελώς αυτιστική εικόνα, με τον κάθε σύμβουλο να κατηγορεί τους άλλους που έχουν διαφορετική ιδεολογική προσέγγιση για το “τι κάνατε εσείς όταν ήσασταν κυβέρνηση” και επαγγελματίες/επιστήμονες του χώρου να υπερασπίζονται αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους “καλά και συμφέροντα” αδιαφορώντας, όλοι μαζί. για το επίπεδο περίθαλψης των κατοίκων, με μόνη έννοια τις προσωπικές, και για αυτό αυτοαναφορικές, πολιτικές ή οικονομικές επιδιώξεις.  

Το δημοτικό συμβούλιο συλλήβδην, πλην της γνωστής εξαίρεσης, αυτή τη φορά στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, επέδειξε τον απαιτούμενο ανθρωπισμό, κυριαρχήθηκε από ρεαλισμό και απέδειξε πως γνωρίζει πολύ καλά το βάθος και τη σημασία της κατάστασης που μας περιβάλλει, αντίθετα από τις πολιτικές δυνάμεις στην κεντρική πολιτική κονίστρα, οι οποίες κατά το μάλλον ή ήττον αποκαλύπτουν για νιοστή φορά τις ανίατες παθογένειες της εκμετάλλευσης των πάντων στο βωμό της ψηφοθηρίας.

Το κυριότερο, όμως, ήταν πως το δημοτικό συμβούλιο Δελφών αντιστάθηκε σε μια σχεδιασμένη και οργανωμένη προσπάθεια ακραίων στοιχείων να υπεισέλθουν λάθρα στην δημοτική εξουσία την οποία οι δημότες απέδωσαν σε άλλους με πλήρεις δημοκρατικές διαδικασίες. Και πως επέβαλε τη δική του κυρίαρχη οπτική στον τοπικό δημόσιο λόγο. Γιατί περί αυτού επρόκειτο, για όποιον δεν κατάλαβε. Για προσπάθεια υποκατάστασης των δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων στην Παρνασσίδα. Καθαρά και ξάστερα!

Η πρώτη προσπάθεια το καλοκαιρι του 2018 είχε στεφθεί με επιτυχία. Συντεταγμένα και προγραμματισμένα, πατώντας σταθερά στην ανασφάλεια των συμπολιτών μας και παροξύνοντας κατώτερα αισθήματα, εκμεταλλευόμενοι και το θανατικό στον καταυλισμό, ακύρωσαν εν τη γενέσει του το σχέδιο μετεγκατάστασης των Ρομά και την προσπάθεια διαβίωσής τους σε συνθήκες ανθρώπινες, χωρίς βέβαια να προτείνουν ποτέ κάτι βιώσιμο και ανορθολογικό. Πέρα βέβαια από τις συνηθισμένες πια άναρθρες κραυγές και τα ακραία σενάρια συνωμοσίας. Και το πρόβλημα βέβαια σέρνεται ακόμα, χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα αξιοβίωτη λύση. Όσο και αν η τότε κυβέρνηση έβγαλε την τότε δημοτική Αρχή από το πολιτικό αδιέξοδο, η όρεξη άνοιξε, καθώς φαίνεται, για τα καλά από την περίοδο εκείνη. Και θεώρησαν ότι αυτό μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς.

Με ενδιάμεσο σταθμό την πρόκληση συζήτησης ξανά στο δημοτικό συμβούλιο για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπου χώρισαν εκ νέου το κοινωνικό σύνολο σε “πατριώτες και προσκυνημένους”, φτάσαμε στις δημοτικές εκλογές, όπου η συλλήβδην και τυφλή σπίλωση των πάντων επιχειρήθηκε, χωρίς ευτυχώς κανένα αποτέλεσμα, να κυριαρχήσει στη δημόσια σφαίρα. Υποψήφιοι δήμαρχοι, πλην βέβαια του εκλεκτού, με “αποστολή” να βολέψουν κολλητούς φίλους, αργυρώνητα Μέσα ενημέρωσης δήθεν υποχείρια στα χέρια της “τοπικής διαπλοκής”, υποψήφιοι σύμβουλοι που δέχονταν, υποτίθεται, να παριστάνουν τα “πιόνια” με αντάλλαγμα θέσεις και ικανοποίηση προσωπικών μικρονιτερέσων αποτέλεσαν το σύμπαν του προεκλογικού τους λόγου. Και “όλοι αυτοί” απέναντι στους “καθαρούς”, τους εκφραστές της “γενικής βούλησης”, που μάχονται να επιφέρουν στην Παρνασσίδα την κάθαρση από τους “βρώμικους”…

Η συντριπτική αποδοκιμασία στην κάλπη, παραταξιακά και ατομικά όλων όσοι συσπειρώθηκαν στην στόχευση αυτή δεν τους πτόησε. Και βρίσκοντας καινούργιο “κοσκινάκι” το προσφυγικό, λαθρομεταναστευτικό, όπως το αποκαλούν, με το που άρχισαν οι φήμες για έλευση προσφύγων και στα καθ ημάς, έπιασαν ξανά “δουλειά”. Με τροχισμένο νατιβισμό παλαιολεπενικής κοπής, με fake news -“έρχονται 25.000 λαθρομετανάστες στην Άμφισσα”, “υπάρχει σχέδιο να φέρουν στην Ελλάδα 38 εκατομμύρια μετανάστες για να διώξουν τους Έλληνες από τα σπίτια τους”, με θεωρίες που δεν αντέχουν σε λογική για “φυλετική αλλοίωση του ελληνισμού” και για την τύχη “των ινδιάνων που τους έσφαξαν στη χώρα τους” -μη γελάτε, αυτά ακούστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο- με πείσμα και επιμονή, αλλά και με ευθείες απειλές, το κυριότερο, για αστικές και ποινικές ευθύνες όποιων δημοτικών συμβούλων αντιταχθούν στην πρότασή τους να  απορρίψουν τυχόν εγκατάσταση προσφύγων, οπαδοί του Σώρρα που κατηγορούν τους άλλους για υποχείρια του Σόρος, επιχείρησαν τη δική τους “΄έφοδο στον ουρανό” ώστε να πειθαναγκάσουν το δημοτικό συμβούλιο να ακολουθήσει το ψήφισμά τους, με γραμμοφωνισμό από πλήθος κουβαλημένους χειροκροτητές. Με άλλα λόγια, να παραχαράξουν την λαϊκή εντολή που δόθηκε πριν από εννέα μήνες και να επιβάλουν την ατζέντα τους. Και την αξία της “φυλετικής καθαρότητας”…

Οι καταστάσεις που βιώνουμε σε μίκρο (τοπικό) και μάκρο επίπεδο (εθνικό) το τελευταίο διάστημα διαπερνούν εγκάρσια όλο το κοινωνικό σύνολο. Η στάση, ωστόσο, της δημοτικής αντιπροσωπείας σε ένα δύσκολα διαχειρίσιμο ζήτημα, ο ρεαλισμός σε συνδυασμό με τον ανθρωπισμό από τα οποία εμφορούνται και το σθένος της εναντίωσης σε εύπεπτες και εκλογικά προσοδούχες “σειρήνες” συνιστούν μια εστία ελπίδας. Τουλάχιστον για τα τοπικά μας πράγματα…