Μετά Φόβου… Προσέλθετε

Του Αριστοτέλη Καρβέλλα

Ποσο αξιζει ένα φιλί;  

Πόσο ανάγκη υπάρχει για μια χειραψία;

Ποση ζωή μας δίνει ένα άγγισμα; 

Ποσο αξίζει μια  αγκαλιά; 

Αυτή η  Ανάσταση που βιώσαμε χωρίς τα συναισθήματα που προανέφερα και  θα χαραχθουν  στη μνήμη μας πλεον.  Οι  πραγματικές αξίες, οι αξίες μιας  ζωής, οι αιώνιες θύμησες δεν  συναλλάσσονται, και δεν ανταλλάσσονται με οικονομικά η λογισμικά αγγίγματα.

 Δεν μπορούν να  αποτυπωθούν στα σχέδια των νομισμάτων.

Ξεχάσαμε να μεταφέρουμε στα παιδιά μας ότι ζήσαμε  στις αλάνες και στους μαντρότοιχους.

Τα στείλαμε σ’ ένα μέλλον όπου οι αξίες θα ορίζονται αντί για ανθρώπινα αισθήματα με οικονομικούς όρους και παγκόσμια διαχείριση.

Αυτό ίσως να είναι το πείραμα που βάζουν την ανθρώπινη συνείδηση να δει την αλήθεια που έχτιζε τόσα χρόνια, να δει  

τους δρόμους που  νέκρωσαν, τις  πόλεις που ερήμωσαν, 

τα σπίτια που έγιναν φυλακές. 

Την φύση να ζει το θαύμα της χωρίς τοξικά δηλητήρια, χωρίς την λεηλασία της ανθρώπινης βίας.

Ίσως έτσι να  καταλάβουμε πόσο σπουδαία είναι αυτά που μας χαρίζει η φύση μας και   ΟΧΙ    αυτά που θεωρούσαμε πως μας δίνουν αξία, κύρος, σεβασμό,  λόγο ύπαρξης και αυτοπροβολης.

Αυτό που η φύση μας χάρισε ΤΗΝ  υγεία μας, που θεωρούσαμε δεδομένη εφόσον  δεν είχαμε κανένα πρόβλημα,  την κάναμε πειραματοζωο, αισθάνθηκα με ότι ειναι το  πολυτιμότερο  κομμάτι της ύπαρξής μας. 

ΙΣΩΣ να καταλάβαμε ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε ζούμε και χαιρομαστε, οι  οικογένειες μας, οι  συγγενείς μας , φίλοι μας, έγιναν ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ  μας που πρέπει να τους ακούμε από το τηλέφωνό η να περνά με κάτω από το μπαλκόνι τους για μια καλημέρα αφήνοντας μια ( φραντζολα ) ψωμι, 

στους ηλικιωμένους που μας χάρισαν την αγκαλιά τους και τις ευχές τους.

Αισθανόμαστε την ματαιοδοξία της πολυτέλειας να μας πνίγει γιατί ξαφνικά ζούμε μαζί της 24 ώρες, με τα γεμάτα ντουλάπια από ΎΛΗ.

Τι θα τα κάνουμε φέτος τα ανοιξιάτικα, ίσως και τα καλοκαιρινά;

Που θα φορέσουμε την καινούρια μάσκαρα και την ανοιξιάτικη γραβάτα ;

Η ΝΕΑ μόδα είναι φθηνή και πανομοιότυπη, δεν έχει υπογραφή μεγάλου μόδιστρου και μπορεί να την αγοράσει και ο επαίτης της διασταύρωσης.

ΕΝΑΙ Η ΜΑΣΚΑ το πολυτιμότερο αξεσουάρ που υποβαθμίζει  όλα τα λαμπερά αστραφτερά και φωτεινά χρώματα που με τόση ματαιοδοξία δουλεύαμε 10 έως 12 ώρες την ημέρα για να αποκτήσουμε . Ολα αυτά όμως  είναι άχρηστα, δεν έχουν καμία αξία, δεν μας χρειάζονται  βολεύομαι με μια  απλή φόρμα, αρκεί να είναι καθαρή, με την πιζάμα μου.

Η επώνυμη κολόνια εγινε  το αντισηπτικό που δύσκολα βρίσκουμε γιατί μπορούν ΟΛΟΙ να το αγοράσουν με 2,3,5€,

αλλά τόσο δύσκολα τι βρίσκουμε στο μπακάλικο το σουπερμάρκετ η υπέρ μάρκετ.

Χαιρόμαστε όταν ένας ανοιξιάτικος βήχας δεν ακολουθείτε από πυρετό.

Ίσως αυτό το ανθρώπινο η μη λάθος που σκόρπισε τόσο φόβο είναι μια καλή αρχή να επαναφέρουμε την ηθική στη ζωή μας, μήπως αυτό το τέρας που δεν μπούμε να σκοτώσουμε θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι  το βότανο ο οδοκαθαριστης  ο σκουπίδιαρης ο νοσοκόμος ο γιατρός , είναι οι φίλοι μας;

Ελπίζω τώρα που είμαστε φυλακισμένοι να αναθεωρήσουμε την κάκια, το φθόνο, την ζήλεια, την ολιγαρχία της σκέψης της κατευθυνόμενης ΜΑΖΑΣ ( έτσι το σπούδασα στο πανεπιστήμιο) των ομάδων, των κομμάτων των ηγετών που μας τυφλώνουν για λίγα εικοσιτετράωρα μέχρι λίγες ώρες, μέχρι να τελειώσει το ΜΑΤΣ οποίο και να ειναι .

 Όλα όσα πίστευες πως είναι σημαντικά, τελικά δεν  είναι παρά  ένα μπουκαλάκι οινόπνευμα και μια χειρουργική μάσκα.

Ποσο σημαντικοε είναι ο  φόβος σε τέτοιες στιγμες; όσο σημαντική είναι και η  ανάγκη  του συνανθρώπου μας, του γειτονα , του απέναντι. 

Ποσο τυχεροί είναι οσοι έχουν ένα δικό τους ανθρώπο να τους  νοιάζεται. 

Πόσο όμορφα αισθανόμαστε όταν παίρνουμε ( άδεια ) και περπατάμε στον καθαρό αέρα για ΤΡΕΙΣ ΏΡΕΣ….

Πόσοι από μας θα καταλάβουμε αυτό το πείραμα ότι μας προσγειώνει στο άνθρωπο που μπορεί και ζει ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ , ΣΈΒΕΤΑΙ, ΑΓΑΟΑ, ΑΙΣΘΆΝΕΤΑΙ.

Και όχι τον άνθρωπο που έφτιαξε η τηλεόραση το σταιλιγκ τα μέσα ( ελεγχόμενης ) επικοινωνίας;;;;

Πόσοι από εμάς θα αντιληφθούν ποσοη αξία έχει  να μπορείς να βγαίνεις  από το σπίτι σου, να  μπορείς να χαιρετάς ανθρώπους,  να μπορείς να ακούς  παιδιά να παίζουν γύρω σου , να δεις τα σχολεία να γεμίζουν με φωνές τραγουδια,

πολύ περισσότερο να αγκαλιάζεις ότι αγαπάς να ΜΗΝ ΦΟΒΆΣΑΙ.

 Ποσο ουσιαστικό ΔΕΝ  είναι τι φοράς, , ποιος είσαι, ουσιαστικό είναι ότι υπάρχεις, είσαι υγιής, είσαι ελεύθερος, και χαίρεσαι την κάθε στιγμή αυτής της σύντομης διαδρομής που έχουμε όλο στην Γη.

ΕΛΟΙΣΩ ο ιός  να μας διδάξει πόσο απλά είναι τα πολύτιμα και πόσο περιττά είναι τα  φανταχτερά υλικά που μας κατευθύνουν να αποκτούμε.

 Ελπίζω να καταλάβουμε ότι αυτό το τέρας θα μας  κάνει να νοιώσουμε  πως είμαστε  περαστικοί, πως δεν θα ζήσουμε αιώνια, πως δεν ήμαστε εμείς το Σύμπαν και το απόλυτο.

Μήπως είναι καιρός να εστιάσουμε στις πραγματικές αξίες ζωής, στους αξιόλογους ανθρώπους, τους σοφούς, τους στοχαστές, τους πνευματικούς;

Και ΟΧΙ στους φουσκωμένους Σταρ που μόλις σβήσουν τα φώτα της τηλεόρασης της Βουλής του κυριακάτικου ποδοσφαίρου, είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι σαν κι εμάς, και να καταλάβουμε ότι εμείς τους φτιάχνουμε….., ενώ δεν φτιάχνουμε τους εαυτούς μας καλύτερους;

Ίσως να καταλάβουμε ότι ο  υπερκαταναλωτισμός και υπεραυτοθαυμασμός  προκαλούν μίσος για τον ίδιο τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα.

ΙΣΩΣ  ο ιός  να μας θυμίσει  ΜΕΤΑ ΦΌΒΟΥ……….?

και εκτός από εξολοθρευτής της ανθρωπότητας είναι και Η ύστατη ΕΥΚΑΙΡΊΑ ανθρωπάκο να καταλάβεις πόσο ποταπός είσαι και πόσο ΚΑΚΟ κάνεις στον ΆΝΘΡΩΠΟ ;;;