Άμφισσα, μια πόλη με βαθιά μπασκετική ιστορία VI: Οι πρόεδροι ΓΣ και Μάκαρου

Του Νίκου Παπούλια*

Εν Δελφοίς, Έντυπη Έκδοση, 5 Ιουνίου

Δημοσιεύουμε σήμερα το έκτο μέρος της έρευνας του Νίκου Παπούλια για την ιστορία του αθλήματος της καλαθοσφαίρισης στην πόλη της Άμφισσας. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί σε επτά συνέχειες, μία κάθε εβδομάδα.

Διαβάστε αυτά που προηγήθηκαν ΕΔΩ

Οι Πρόεδροι του Συλλόγου:

Νάκος Ταλαμάγκας, Γιάννης  Απιτιγιαγόπουλος, Δημήτρης Μακρής, Αφροδίτη Παπαθανάση, Λάμπρος Λαμπρόπουλος, Παναγιώτης Ταγκαλής, Νίκος Πρασσάς. 

Αξίζει όμως να γίνει μία μικρή αναφορά σε ορισμένους παράγοντες του συλλόγου με ιδιαίτερη παρουσία (ο Παναγιώτης Παπούλιας και ο Δρόσος Κραβαρτόγιαννος δεν είναι εν ζωή πια):

 O Παναγιώτης Παπούλιας είναι αυτός που ανέλαβε να κατασκευαστεί το πρώτο γήπεδο μπάσκετ στην πόλη (με τσιμέντο), το 1965, και να ενισχύσει τις τότε  ομάδες με αθλητικό υλικό. Αγαπούσε πολύ την καλαθοσφαίριση και  ήταν στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του ΓΑΣ, διαχειριζόμενος το δύσκολο κομμάτι των οικονομικών και της γραμματειακής υποστήριξης. Ήταν συνεχώς κοντά στην ομάδα και την ακολούθησε και στα μπαράζ της Αθήνας το 1988. Δήλωνε παρών στους αγώνες, αλλά δεν τους παρακολουθούσε λόγω μικροπροβλημάτων υγείας. Όταν ξεκινούσε το παιχνίδι απομακρυνόταν από το γήπεδο και λίγο πριν τελειώσει ο αγώνας,  ερχόταν να μάθει το αποτέλεσμα. 

 Ο Δρόσος Κραβαρτόγιαννος, οργάνωσε το μπάσκετ στην Άμφισσα στα πρώτα του βήματα. Ερχόμενος ως νεαρός φαρμακοποιός στην πόλη, πήρε μαθητές από το Λύκειο και προσπάθησε να δημιουργήσει ομάδα. Έκανε τον προπονητή και το διαιτητή στους αγώνες, φέρνοντας για πρώτη φορά και χρονόμετρα χειρός. Βοηθούσε πάντα τις ομάδες των σχολείων με χορήγηση αθλητικού υλικού. Πρωτοστάτησε στο να ενεργοποιηθεί το τμήμα μπάσκετ  του ΓΑΣ το 1983. Στους αγώνες πρωταθλήματος, στα ανοικτά γήπεδα, είχε προνοήσει να κάνει κάρτες με αριθμούς προκειμένου να δείχνει – ανά τακτά διαστήματα- το σκορ στους θεατές. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ΓΑΣ,  διέθεσε τo καμαράκι του φαρμακείου του, προκειμένου ο σύλλογος να τοποθετεί το αθλητικό του υλικό (μπάλες – στολές). Πάντα μπροστά από την εποχή του, έβγαλε, το 1987, τη χειρόγραφη εφημερίδα «Αθλητικός Ταχυδρόμος», ώστε να ενημερώνει τους πολίτες της Άμφισσας για τα νέα του συλλόγου. Κανείς δε θα ξεχάσει στη β΄φάση των μπαράζ στην Αθήνα, την επιτόπια τούμπα που έκανε    στο τρίποντο του Παπούλια που έδωσε τη νίκη στην ομάδα στο τελευταίο δευτερόλεπτο, απέναντι στο ΓΑΣ Λέσβου. Κέρδιζε με το χαρακτήρα του τα παιδιά και ο ίδιος ήταν ένας  λόγος που αυτά κατέβαιναν στο γήπεδο. 

  Ο Γιάννης Απιτιγιαγόπουλος και ο Δημήτρης Μακρής ήταν οι πραγματικοί διοικητικοί εργάτες του συλλόγου. Ήταν παρόντες στη χρυσή δεκαετία του ΓΑΣ (ο Γιάννης αποχώρησε πιο πριν) και βασικοί συντελεστές στην πολύ καλή πορεία της Άμφισσας αυτά τα χρόνια. Κατόρθωσαν με σκληρή δουλειά και  μεθοδικότητα  να φθάσουν την ομάδα στα σαλόνια της Γ΄ Εθνικής, να οργανώσουν το σύλλογο σε άλλο επίπεδο (πρωινές – απογευματινές προπονήσεις, φιλικά προετοιμασίας στην Αθήνα, ανάπτυξη σχέσεων με μεγάλους συλλόγους) και  να αντεπεξέλθουν άριστα στο οικονομικό κομμάτι του εγχειρήματος. Πάντα ήταν κοντά στους αθλητές και έδιναν λύσεις σε τυχόν προβλήματα που παρουσιάζονταν. Ανέλαβαν στις πλάτες τους μεγάλο μέρος των εργασιών του τμήματος με επιτυχή αποτελέσματα (μεταφορά ομάδος με τα αυτοκίνητά τους,  καθαρισμός στολών, φαγητό και φιλοξενία παικτών, άδειες στρατεύσιμων αθλητών, εξεύρεση οικονομικών πόρων, αποκατάσταση τραυμάτων αθλητών), δείχνοντας με αυτό τον τρόπο την αγάπη τους για το άθλημα και το σύλλογο. 

Αθλητές που άφησαν το στίγμα τους στην ομάδα ή έπαιξαν σε εθνικές κατηγορίες

 Ο Ζαχαρόπουλος Γιάννης ή «Τζοβάνι»  ανήκε στη δεύτερη γενιά παικτών που έπαιξαν μπάσκετ στην πόλη, τέλος της δεκαετίας του 1960, αρχές της δεκαετίας του 1970.  Σε μια «πέτρινη» εποχή για την καλαθοσφαίριση, ξημεροβράδιαζε στο τσιμεντένιο γήπεδο του Εθνικού Σταδίου της Άμφισσας παίζοντας μπάσκετ και κάνοντας ατελείωτα σουτ.  Με ύψος κοντά στο 1.93μ., είχε φοβερή επαφή με το καλάθι.  Από όποιο σημείο του γηπέδου σούταρε –κοιτάζοντας πολλές φορές και τον κόσμο -, η μπάλα πήγαινε μέσα στο διχτάκι.  Θύμιζε τους μεγάλους Γιουγκοσλάβους σουτέρ της εποχής και  είχε μεγάλη «αρρώστια» με το άθλημα.  Κατέβαινε βόλτα στην Αθήνα μόνο και μόνο για να πάει να δει αγώνες μπάσκετ στο κλειστό των Πατησίων ή προπονήσεις του Σπόρτιγκ.  Συμμετείχε  σε σχολικά πρωταθλήματα στην Πάτρα και  εκεί τράβηξε τα βλέμματα των «ειδικών» του αθλήματος.   Ο  Κώστας Πετρόπουλος εντυπωσιάζεται με το ταλέντο του και η φήμη του  έφτασε  μέχρι την Αθήνα. ΑΕΚ και Σπόρτιγκ –ισχυρές μπασκετικές δυνάμεις της εποχής – μαθαίνουν γι΄αυτόν και τον καλούν επίσημα να κατέβει στην πρωτεύουσα να παίξει μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο.  Μάλιστα συμμετείχε σε δύο προπονήσεις του αντρικού τμήματος της Ένωσης και όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο άλμα στην μπασκετική του ζωή.  Για εκείνη την εποχή όμως η φυγή ενός έφηβου από την επαρχία για την Αθήνα, δεν ήταν κάτι εύκολο και έτσι δεν κατορθώνει να παίξει στα σαλόνια της Α΄ Εθνικής. Πάντα οι άνθρωποι της πόλης – οι παλαιότεροι – μιλούν ακόμα και σήμερα για τις μπασκετικές του ικανότητες και το ξεχωριστό ταλέντο του. Δυστυχώς, ο θρυλικός «Τζοβάνι» δε  ζει  πια.   

 Ο Δημήτρης Καλόγηρος  με καταγωγή από τον Άγιο Γεώργιο Άμφισσας και ύψος 2.02μ, ξεκινά και παίζει μπάσκετ με την έλευση Σκούρτη στον ΓΑΣ, στα παιδικοεφηβικά τμήματα και με μικρή συμμετοχή στο αντρικό τμήμα, το 1986-1987.  Το καλοκαίρι του 1987 φεύγει για τον Κάδμο Θηβών.  Την επόμενη χρονιά μετακομίζει στον Άρη Θεσσαλονίκης, την εποχή που ο Ιωαννίδης μαζεύει ταλέντα από όλη την Ελλάδα και έχτιζε τη μεγάλη μπασκετική αυτοκρατορία. Ο Καλόγηρος είχε συμπαίκτες τους Γκάλη, Γιαννάκη, Σούμποτιτς. Αργότερα έπαιξε και σε άλλες ομάδες της Α1 όπως οι Αμπελόκηποι και το Ηράκλειο και ήταν διεθνής με την εθνική εφήβων. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες Γ΄εθνικής  και σήμερα ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη.

   Ο Γιώργος Μαυραειδής, ο Νίκος Παπούλιας, ο Ηλίας Χατζής, ο Βαγγέλης Μακρής, ο Βασίλης Μπράτσος είναι μία πεντάδα παικτών που στήριξε το μπάσκετ της πόλης για πολλά χρόνια. Ο Μαυραειδής με τον Παπούλια ξεκινούν μαζί στο   σύλλογο το 1983-1984 και είναι μέλη της ομάδος που κατακτά το πρωτάθλημα το 1988 στην Α΄ ΕΣΚΑΣΕ. Τον επόμενο χρόνο έχουν ενεργό αγωνιστικό ρόλο στο ΓΑΣ και οι Χατζής,  Μακρής ,  Μπράτσος. Η συγκεκριμένη πεντάδα παικτών  σηκώνει την κούπα του πρωταθλήματος  το 1992 και το 1995. Ο Μαυραειδής,  στη συνέχεια,  αποχωρεί από την ενεργό δράση και ασχολείται με τη διαιτησία, έχοντας επιτυχή παρουσία  στα εθνικά πρωταθλήματα. Χατζής, Μπράτσος, Μακρής και Παπούλιας είναι μέλη της ομάδος που συμμετέχει στη Γ΄Εθνική, στον τελικό της Α΄ ΕΣΚΑΣΕ το 1997, καθώς και στα play off ανόδου για την Γ ΄Εθνική το 1997, 1998 και 1999. O Παπούλιας ανήκει και στην ομάδα που κέρδισε το πρωτάθλημα στη Β΄ΕΣΚΑΣΕ το 2008.

Με παρουσία στη  «χρυσή» δεκαετία του ΓΑΣ Άμφισσα  και οι πέντε αθλητές, παρότι μπορούσαν να παίξουν σε υψηλότερο επίπεδο δεν το έκαναν και συνδύασαν τις σπουδές τους σε Πανεπιστημιακά – Τεχνολογικά Ιδρύματα – όπως και τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις – με τη συμμετοχή τους στα αγωνιστικά δρώμενα της ομάδος,  στηρίζοντας το σύλλογο που τους μύησε στα μυστικά του αθλήματος.

 Ο Αχιλλέας Διαμάντης ξεκινά το μπάσκετ στο Μάκαρο Άμφισσας το Φεβρουάριο του2016 και από τη σεζόν 2016-2017 αγωνίζεται στα τμήματα παμπαίδων, παίδων και εφήβων.  Συμμετέχει και  στο αντρικό τμήμα  από το 2017 (β΄γύρο). Την περίοδο 2017-2018,  σε ηλικία μόλις 15 ετών δείχνει το ταλέντο του, τόσο στους ημιτελικούς όσο και στους τελικούς της ΕΣΚΑΣΕ για την άνοδο στη Γ΄ Εθνική.  Το καλοκαίρι του 2018 μετακομίζει στο παιδικό τμήμα της ΑΕΚ και την επόμενη χρονιά στο εφηβικό τμήμα του Περιστερίου,. Είναι διεθνής με την εθνική παίδων.

 O Γιάννης Λαμπρόπουλος ξεκινά από το Μάκαρο Άμφισσας, στη συνέχεια μετακομίζει στο ΓΣ Ιτέας και μετά στους Ίκαρους Σερρών με συμμετοχές στην αντρική ομάδα στην Α2 κατηγορία. Το 2013-2014 αγωνίζεται στο βόρειο όμιλο της Β΄ Εθνικής με την Ελευθερούπολη Καβάλας .  Το 2014 – 2015 ξεκινά με τη Ζάκυνθο στη Γ΄ Εθνική, αλλά επιστρέφει στην Άμφισσα και στην Α΄ΕΣΚΑΣΕ.   Κατόπιν, συνεχίζει να αγωνίζεται σε ομάδες της ΕΣΚΑ και ΕΣΚΑΝΑ.

 Ο Νίκος Μπουργανός ξεκινά από τις υποδομές του Μάκαρου, αγωνίζεται στο παιδικό, εφηβικό και αντρικό τμήμα της ομάδος και το 2013, ως φοιτητής, μετακινείται και μπασκετικά  στην Αθήνα. Για ένα χρόνο αγωνίζεται στο εφηβικό της ΑΕΚ, 2 χρονιές στο Χολαργό στη Β΄Εθνική, 2 χρόνια στον Ίκαρο Καλλιθέας στη Γ΄Εθνική και Α΄ΕΣΚΑΝΑ, 1  χρόνο στον Ηλυσιακό στη Γ΄Εθνική και το 2019-2020 στην Πεντέλη, ομάδα Β΄Εθνικής.

 O Σέργιος Κυριακίδης, ξεκίνησε από τις υποδομές του Μάκαρου, παίζει στα παιδικό, εφηβικό και αντρικό τμήμα του συλλόγου με ενεργή συμμετοχή τόσο στην άνοδο της ομάδος στην Α΄ ΕΣΚΑΣΕ το 2013-2014, όσο και στην παραμονή της στην κατηγορία τα δύο επόμενα χρόνια. Το 2016-2017 αγωνίζεται στην ΕΑ Πατρών και στην Α1΄ΕΣΚΑΗ. Το 2017 -2018 συμμετέχει με την ίδια ομάδα στη Γ΄ Εθνική και το 2018-2019 επιστρέφει στο Μάκαρο, στην Α΄ΕΣΚΑΣΕ. Το 2019-2020 αγωνίζεται και πάλι στην ΕΑΠ, στην Α1΄ΕΣΚΑΗ.