“Η τοπική αυτοδιοίκηση να πάρει την υπόθεση του νερού στα χέρια της”!

Ο Πρόεδρος της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ θέτει ζητήματα εθνικής ασφάλειας και τεκμηριώνει την αύξηση του ύδατος για αγρότες και ιδιώτες

Εν Δελφοίς, Έντυπη Έκδοση, 12 Ιουνίου

“Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, πρέπει η τοπική αυτοδιοίκηση να πάρει την υπόθεση του νερού στα χέρια της. Οι φυσικοί πόροι πρέπει να διαχειρίζονται από το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση. Χρειάζεται αυτοοργάνωση από τους τοπικούς φορείς γιατί, εάν χαθεί η μάχη αυτή, θα απολογούμαστε στις επόμενες γενιές”, τονίζει στην Εν Δελφοίς ο Πρόεδρος της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ, Ηλίας Κορλός, επισημαίνοντας τον καθοριστικό ρόλο των δημοτικών αρχών και της Περιφέρειας στο ζήτημα.

Η κυοφορούμενη εκχώρηση μέσω ΣΔΙΤ σε ιδιώτη του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) της Αθήνας πρόκειται, σε κάθε περίπτωση, για ένα ζήτημα που πολύ πιθανό να αποδειχθεί “μητέρα των μαχών” για την τοπική κοινωνία της Φωκίδας και όχι μόνο. Κι αυτό ενώ η προσπάθεια για την αποτροπή της αλόγιστης διασποράς ανεμογεννητριών στα βουνά της Στερεάς βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη…

Αρχικά, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ, συνομιλώντας με την Εν Δελφοίς για το κορυφαίο αυτό θέμα, ζήτησε να τοποθετηθεί στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο Βουλευτής Φωκίδας. Πρόκειται για την πρώτη από τις δύο που δημοσιεύουμε στο θέμα της διπλανής σελίδας.

“Οφείλω να τονίσω προκαταρκτικά πως εδώ και πολλές δεκαετίες λειτουργεί το ΕΥΣ η ΕΥΔΑΠ και ποτέ δεν προέκυψε κανένα πρόβλημα ποιότητας και ποσότητας του νερού που υδρεύει το μισό και πλέον πληθυσμό της χώρας”, αναφέρει ο Ηλίας Κορλός και στη συνέχεια θα επιχειρήσει να αποδομήσει το επιχείρημα υπερ της ανταγωνιστικότητας το οποίο μετήλθε ο Γιάννης Μπούγας: “Δεν υπάρχει κανένας υγιής ανταγωνισμός ο οποίος θα λειτουργήσει, όπως αναφέρει ο κύριος Μπούγας, αλλά εκδιώκεται ένα κρατικό μονοπώλιο από τη συντήρηση που είναι η ΕΥΔΑΠ και στη θέση της θα έρθει ένα ιδιωτικό μονοπώλιο, ένας μεγαλοεργολάβος- πολυεθνική στη δραστηριότητα του νερού. Επίσης, θέλω να αναφερθώ και στη μέθοδο του ΣΔΙΤ που επιλέγει η κυβέρνηση. Δεν εμποδίζει κανείς το δημόσιο και το υπουργείο υποδομών να κατασκευάσει τα έργα, άλλωστε είναι υποχρέωση του και προβλέπεται από τη ΚΥΑ του 2017 για το νερό. Μπορεί να επιλέξει όποιο τρόπο κρίνει εκείνο, αρκεί μετά το τέλος του έργου να το παραδώσει για διαχείριση και συντήρηση στην ΕΥΔΑΠ, που έχει πολύχρονη εμπειρία και τεχνογνωσία για τη μέγιστη ασφάλεια του δικτύου”.

Προχωρώντας, θα τονίσουμε προς το συνομιλητή μας ότι ένα από τα πλέον βασικά κυβερνητικά επιχειρήματα αποτελεί το κόστος των έργων. Ο τελευταίος μας απαντά ως εξής: “Το πόσο θα μας κοστίσει ο ιδιώτης το  ξέρουμε; Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, ξεκινάει μ ένα ποσό που είναι πάνω από 30 εκατομμύρια, για αυτό σύμφωνα με το νόμο ζητάει συμβούλους ( ν.4412/16 άρθρο 128) . Εάν βέβαια έχει ήδη τον προϋπολογισμό και τη σύμβαση, να μας το ανακοινώσει. Πάντως σε κάθε περίπτωση, η διεθνής εμπειρία δείχνει ό,τι όπου διαχειρίστηκε δίκτυα  ο ιδιώτης αυξήθηκε δραματικά η τιμή του νερού (π.χ Παρίσι ,Μόναχο κ.λ.π)”. 

Παράλληλα, ο Ηλίας Κορλός επισείει τον κίνδυνο για τους εργαζόμενους στην εταιρεία, εφόσον ευοδωθεί ο σχεδιασμός του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, όταν τον ρωτήσαμε αν η εξέλιξη αυτή αγγίζει και τους εργαζόμενους στην περιοχή της Φωκίδας: “Σαφώς και κινδυνεύουν οι εργαζόμενοι, διότι εάν η δραστηριότητα αυτή φύγει από την ΕΥΔΑΠ ο εργαζόμενος που ζει στην Άμφισσα και στις γύρω περιοχές, θα πρέπει να επιλέξει ή να φύγει από την ΕΥΔΑΠ ή να μεταφερθεί στην καλύτερη περίπτωση για αυτόν στην Αθήνα, κάτι που θα διαλύσει την οικογένειά του”, υπογραμμίζει και συμπληρώνει χαρακτηριστικά επ αυτού: “Ο κύριος  Μπούγας  δε νοιάζεται για τους συντοπίτες του που θα διαλύσουν τη ζωή τους;”

Σειρά στην κουβέντα μας είχε η ερώτηση του “ενός εκατομμυρίου δολαρίων”! Ζητήσαμε, λοιπόν, την θέση του Προέδρου της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ για το αν η παραχώρηση του εξωτερικού υδροδοτικού συστήματος θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής του νερού, τόσο για ιδιώτες όσο και για αγρότες: “Αυτό είναι μαθηματικά βέβαιο και θα σας εξηγήσω πως”, αποκρίνεται και επιχειρηματολογεί τη θέση του αυτή ως εξής: “Ο διαχειριστής του δικτύου-μεγαλοεργολάβος θα λειτουργεί σαν προμηθευτής του νερού, τόσο για την ΕΥΔΑΠ ΑΕ, όσο και στις άλλες χρήσεις όπως οι αγρότες. Επειδή ο εργολάβος δε θα αναλάβει το δίκτυο για να κάνει κοινωνική πολιτική ή αγαθοεργία, θα πιέζει συνεχώς για μεγαλύτερη τιμή στο αδιύλιστο, προκειμένου να αυξήσει το κέρδος του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, οι μεν αγρότες να πληρώνουν ακριβότερα το αδιύλιστο, (θυμίζω ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες οι αγρότες παίρνουν από την Υλίκη και το υδραγωγείο του Μόρνου σημαντικές ποσότητες νερού για τις καλλιέργειες), η δε ΕΥΔΑΠ ΑΕ, επειδή είναι μετοχοποιημένη και οι μέτοχοι πιέζουν συνεχώς για μεγαλύτερη κερδοφορία, θα επιδιώξει να μετακυλήσει το επιπλέον κόστος, χρεώνοντας ακριβότερα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Άλλωστε η εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση του νερού σε άλλες χώρες (Παρίσι, Βερολίνο) επιβεβαιώνει τα παραπάνω”.

Εκτός από το κομβικό αυτό ζήτημα, ο Ηλίας Κορλός θεωρεί πως μια τέτοια εξέλιξη αγγίζει και ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Το πώς και το γιατί το αναπτύσσει ευθύς αμέσως: “Όπως κάθε ευαίσθητο αγαθό στη χώρα μας, υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης από κάθε απρόκλητη προσβολή του ( πόλεμος, εκτεταμένη μόλυνση κλπ).Τα απόρρητα σχέδια για το νερό σε αυτές τις περιπτώσεις, τα χειρίζεται η ΕΥΔΑΠ ΑΕ. Θα ήθελε κανείς αυτά να περάσουν στα χέρια μεγαλοεργολάβου- πολυεθνικής; Ποιες συνέπειες θα είχε για τη χώρα όταν υπάρχουν τέτοιοι περιφερειακοί κίνδυνοι; Μη ξεχνάμε ότι υδρεύεται από το ΕΥΣ ο μισός και πλέον πληθυσμός της χώρας μας”. 

“Από την επιβολή των μνημονίων και μετά, οι μνηστήρες για το νερό είναι συνεχώς έξω από τη πόρτα της ΕΥΔΑΠ και αναζητούν την ευκαιρία για να εισέλθουν. Είναι γνωστές οι πολυεθνικές μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας που δραστηριοποιούνται στο χώρο του νερού. Ανάλογα με τις λεπτές ισορροπίες στα διάφορα εθνικά θέματα, προσπαθούν να αξιοποιήσουν σε κάθε χρονική στιγμή, τις αδυναμίες της χώρας για να πετύχουν το στόχο τους”, θα τοποθετηθεί, επίσης, αναφορικά με την ερώτησή μας για τις ενδιαφερόμενες να εμπλακούν στο εξωτερικό υδροδοτικό σύστημα εταιρείες, ενώ σχετικά με την πολιτική που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας απαντήσει: 

“Δυστυχώς η Ευρώπη όπως και σε άλλα θέματα δε κατάφερε να νομοθετήσει με σαφήνεια το δικαίωμα στο νερό. Υπάρχουν χώρες όπως η Ιταλία, που με δημοψήφισμα έκοψαν το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του. Επίσης σε χώρες όπως Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία μετά την οδυνηρή εμπειρία της ιδιωτικοποίησης του νερού  επαναδημοτικοποιούν τα δίκτυα  και εκδιώκονται οι ιδιώτες. Στη χώρα μας, δυστυχώς, η πρωτοβουλία που πήρε η προηγούμενη κυβέρνηση για τη συνταγματική κατοχύρωση του νερού δεν προχώρησε εξαιτίας της αρνητικής στάσης της σημερινής κυβέρνησης. Ελπίζω να επανέλθει η πρωτοβουλία και ο πολιτικός κόσμος να δείξει μεγαλύτερη ωριμότητα για τη συνταγματική διευθέτηση του θέματος . Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε την απόφαση του ΣτΕ 1906/2014 η οποία αποτελεί σταθμό και απαγορεύει την αποξένωση του κράτους από την διαχείριση του νερού”.

Ως ιδιαίτερα σημαντική, επιπρόσθετα, αξιολογεί ο Πρόεδρος της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ την επίδειξη υπεύθυνης και αποτελεσματικής για την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος δράσης, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: “Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, πρέπει η τοπική αυτοδιοίκηση να πάρει την υπόθεση του νερού στα χέρια της. Οι φυσικοί πόροι πρέπει να διαχειρίζονται από το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση. Χρειάζεται αυτοοργάνωση από τους τοπικούς φορείς, γιατί εάν χαθεί η μάχη αυτή, θα απολογούμαστε στις επόμενες γενιές”. Παράλληλα, δεν παραλείπει να ζητήσει ομόφωνες αποφάσεις των δημοτικών και του περιφερειακού συμβουλίου, ενώ ταυτόχρονα προτείνει και την πιο ενεργό συμμετοχή στη διοίκηση και διαχείριση του υδάτινου πλούτου από τους τοπικούς αυτοδιοκητικούς υπογραμμίζοντας: 

“Ζητάμε από τους δήμους και τις περιφέρειες με ομόφωνες αποφάσεις να στείλουν ένα μήνυμα στη κυβέρνηση: “Όχι και το νερό, όχι και τις πηγές”! Παράλληλα η ΟΜΕ έχει καλέσει όλα τα κόμματα να πάρουν θέση για το θέμα του νερού και αναμένει τις συναντήσεις μαζί τους για να μεταφέρει την αποφασιστικότητα της κοινωνίας στη προστασία του νερού . Επίσης προτείνουμε σαν εργαζόμενοι στο Δ,Σ της ΕΥΔΑΠ Α.Ε και της ΕΥΔΑΠ ΠΑΓΙΩΝ να συμμετέχει τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος από τους όμορους  Δήμους και περιφέρειες των πηγών και του καναλιού προκειμένου να διασφαλίζεται η ισορροπία στις αποφάσεις για το νερό”.

Κλείνοντας τη συζήτησή μας, ο Ηλίας Κορλός αισθάνεται την ανάγκη να επανέλθει στις θέσεις του Βουλευτή Φωκίδας και να στείλει προς την κατεύθυνσή του το δικό του μήνυμα. “Τέλος, προς ενημέρωση και του κ. Βουλευτή, τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια που υπάρχουν στις διάφορες περιοχές, θα συνεχίζουν να συντηρούνται από την ΕΥΔΑΠ μέχρι το 2044 γιατί υπάρχει ξεχωριστή σύμβαση γι αυτά με την ΕΥΔΑΠ Παγίων. Καλό θα ήταν λοιπόν, εκτός από την ενημέρωση μέσω non paper που του παρέχεται από τη κυβέρνηση, να ρωτάει τους εργαζόμενους γιατί αυτοί γνωρίζουν την αλήθεια”…