“Εκτεταμένη βιομηχανοποίηση της Φωκίδας με τριτοκοσμικούς όρους”!

Για “εθνική ντροπή” κάνει λόγο η “Αλκυών” σε παρέμβασή της για τις ιχθυοκαλλιέργειες στον Κορινθιακό

Το να γίνεται   παραγωγή ψαριών με τρόπους που δεν καταστρέφουν το περιβάλλον και δεν απαξιώνουν άλλες παραγωγικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός ερημώνοντας τις τοπικές κοινωνίες, όπως κάνουν οι  ανταγωνιστικές εταιρείες που έχουν τις εγκαταστάσεις τους σε άλλες ευρωπαϊκές  χώρες, απαιτεί έξοδα που λέγονται «περιβαλλοντικό κόστος παραγωγής». Έξοδα που ανεβάζουν το κόστος παραγωγής άρα και την τελική τιμή πώλησης.

Εάν μια εταιρία όπως οι περισσότερες στην Ελλάδα δεν   κάνει αυτά τα έξοδα, είναι φυσικό να έχει πολύ μικρότερο κόστος παραγωγής οπότε και  να πουλάει σε χαμηλότερες τιμές και να έχει και κέρδη. Κάθε παραγωγική διαδικασία που απαιτεί έξοδα ώστε να ασκείται χωρίς να προκαλεί καταστροφές στο περιβάλλον (φυσικό, οικονομικό κλπ)  είναι ανταγωνιστικότερη εάν γίνεται σε τόπους και σε χώρες που μπορεί να μην κάνει αυτά τα έξοδα. Αυτό είναι άλλωστε και ο λόγος που όσο περισσότερο περιβαλλοντικό κόστος παραγωγής έχουν κάποιες δραστηριότητες, τόσο περισσότερο τις συναντάμε στις υπανάπτυκτες τριτοκοσμικές χώρες όπου βασιλεύει η ανομία, η διαπλοκή και η διαφθορά, αναφέρει η Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων Κορινθιακού η “Αλκυών” σε επιστολή της για το ζήτημα της χωροθεσίας ιχθυοκαλλιεργειών προς τη Διεύθυνση Χωροταξικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΝ.

Με βάση τις απαντήσεις προς την Ομοσπονδία μας των  Δ/νσεων Αλιείας των Περιφερειών και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων που είναι αρμόδιες για τον Κορινθιακό, οι αδειοδοτημένες  εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιεργειών ως 4/2018 ήταν ετήσιας  δυναμικότητας παραγωγής ιχθύων 15.000 τόνων  και σήμερα  έχουν φθάσει τους 18.000 τόνους. Στην πράξη η ετήσια παραγωγή είναι σχεδόν διπλάσια της αδειοδοτημένης.

Αντιλαμβανόμαστε όλοι, ότι έχουμε φθάσει σε σημείο κορεσμού για το εύρος της θάλασσάς μας, εξακολουθεί η παρέμβαση της Ομοσπονδίας τονίζοντας ότι οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις, στις περιοχές που δραστηριοποιούνται,  έχουν  εξοστρακίσει τόσο  τις τουριστικές  υπηρεσίες  όσο και άλλες  ασχολίες ήπιας μορφής στην θάλασσα και την στεριά. Εταιρείες καταθέτουν  ΜΠΕ  και οριοθετούν τις εγκαταστάσεις τους πάνω σε  Ποσειδωνίες ( προστατευόμενο είδος σε περιοχή του δικτύου Natura 2000) , πατώντας στο σαθρό – ανεπαρκές νομικό  πλαίσιο της χώρας κόντρα στις οδηγίες της Ε,Ε.  Επίσης γίνονται αλχημείες στον υπολογισμό της δυναμικότητας των μονάδων τους χρησιμοποιώντας τον μαθηματικό τύπο προσδιορισμού της παραγωγής τους κατά το δοκούν. Οι  Αποκ/νες Διοικήσεις το γνωρίζουν  και συνεργούν με τις εγκρίσεις τέτοιων ΜΠΕ.

Οι περιοχές του Βόρειου Κορινθιακού από την νήσο Τροιζόνια ως την Ιτέα έχουν καταληφθεί από τέτοιες μονάδες. Ελεύθερες είναι ακόμα μόνο οι παραλίες που έχουν οικισμούς. Πλησιάζουν όμως όλο και περισσότερο προς αυτούς, προσθέτει η Αλκυών και συνεχίζει ως εξής:

Αν λάβουμε υπόψιν και την εκτεταμένη  εγκατάσταση αιολικών στις ίδιες περιοχές, μιλάμε ουσιαστικά για εκτεταμένη βιομηχανοποίηση  του συνόλου της  Φωκίδας και της Βοιωτίας με τριτοκοσμικούς όρους. Με καταστροφή του περιβάλλοντος και με πολύ αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες προκαλώντας όχι ανάπτυξη, όπως παραπλανητικά υποστηρίζουν κάποιοι, αλλά οικονομική  συρρίκνωση. Τα χειροπιαστά αποτελέσματα σε εκτεταμένες περιοχές όπως  της Θίσβης, της Αντίκυρας Διστόμου, της ορεινής Φωκίδας και της παραλιακής Φωκίδας τα τελευταία χρόνια δεν επιτρέπουν καμία αμφισβήτηση.  Όσα χρόνια η Ελληνική Πολιτεία επιτρέπει και συγκαλύπτει τέτοια «ανάπτυξη», το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που ζούσε και ευημερούσε στην περιοχή επι αιώνες οδηγήθηκε και οδηγείται   στην σταδιακή εγκατάλειψη εστιών και περιουσιών, στην μετανάστευση σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και στο εξωτερικό και τελικά στην ερημοποίηση. Όποιος αμφισβητεί  την περιγραφόμενη πραγματικότητα, η Ομοσπονδία μας διατίθεται  να τον ξεναγήσει στα πολλά  ερημωμένα χωρία των προαναφερόμενων περιοχών.

Είναι Εθνική ντροπή και όχι Εθνικό καμάρι το να υπερηφανεύεται ο οποιοσδήποτε  για την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων των Ελληνικών εταιριών ιχθυοκαλλιεργειών στην διεθνή αγορά,  όσο η παραγωγή των προϊόντων αυτών στην Ελλάδα γίνεται με τριτοκοσμικούς όρους, καταλήγει η ανακοίνωση της Ομοπσονδίας.