Αυτοδιοικητικά ελλείμματα δημοκρατίας…

Του Ηλία Τσίγκα

Το ότι η ποιότητα της Δημοκρατίας που βιώνει σήμερα ο μέσος άνθρωπος είναι ελλειμματική, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, αποτελεί μια πραγματικότητα που έχει σημειωθεί, εντοπιστεί και αναλυθεί από πολλούς δημοσιολογούντες τα τελευταία χρόνια. Αλλά και μέσα από τις στήλες και αυτής εδώ της εφημερίδας. Αδιαφάνεια, απόρριψη του κομματικού συστήματος, μονοφωνία στην ενημέρωση, παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και μειωμένη αίσθηση αντιπροσωπευτικότητας από πλευράς πολιτών είναι ορισμένοι από τους παράγοντες που εξηγούν τον πολιτικό αναχωρητισμό μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, από την εκλογική διαδικασία μέχρι τη συμμετοχή στη δημόσια σφαίρα και αυτό που αποκαλούμε “κοινά” και ενεργό συμμετοχή. 

Ωστόσο, στον σχετικό προβληματισμό μικρή έκταση και σημασία αφιερώνεται σε τέτοια και παρόμοια φαινόμενα που σοβούν παρατεταμένα στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο οποίος (θα έπρεπε να) συνιστά και το πρωταρχικό πεδίο ενασχόλησης και ενδιαφέροντος κάθε δημότη.

Την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Δελφών για τον απολογισμό πεπραγμένων της δημοτικής Αρχής παρακολούθησαν μόλις…4 δημότες. Όσο και αν η επιλογή της δημοτικής Αρχής να μην “ανεβαίνουν” οι συνεδριάσεις στο youtube ώστε να είναι εφικτή η παρακολούθηση και σε ασύγχρονο πλαίσιο από τους δημότες μπορεί να βελτιώσει σε κάποιο (μικρό πάντως) βαθμό την πραγματικότητα αυτή, ωστόσο και σε αντίστοιχες συνεδριάσεις προηγούμενων ετών η απουσία ενδιαφέροντος από πλευράς κοινής γνώμης εξηγεί ότι κάτι (πολύ) λάθος γίνεται από πλευράς δημοτικών αρχών…Όταν δεν την απαξίωναν οι ίδιοι οι αυτοδιοικητικοί, της παράταξηςς της νυν δημοτικής Αρχής προεξαρχούσης!

Σε ίδια συμπεράσματα καταλήγει κανείς αν συνυπολογίσει και την παρατήρηση Μερινόπουλου στην τελευταία συνεδρίαση του τοπικού συμβουλίου της Άμφισσας με θέμα το παλιό νοσοκομείο. “Μέχρι σήμερα σε είκοσι και πλέον συμβούλια ουδείς πολίτης έχει συμμετάσχει σε ένα συμβούλιο της Κοινότητας.”…

Κάνουν κάτι λάθος οι δημότες; Είναι πραγματικά τόσο αδιάφοροι; Ή μήπως καταστάσεις, αποφάσεις και επιλογές πάνω και πέρα από αυτούς οδηγούν στην αδιαφορία, την αποξένωση και, εντέλει, την απαξίωση των δημοτικών κοινών; 

Δεν είναι λίγες οι φορές που η γνώμη και η φωνή των τοπικών κοινωνιών έχει πάει κυριολεκτικά στον κάλαθο των αχρήστων. Αποφάσεις με συντριπτική πλειοψηφία των τοπικών συμβουλίων έχουν “γυρίσει τούμπα” στα δημοτικά συμβούλια, προκειμένου να προωηθούν αποφάσεις των δημάρχων, αποδεικνύοντας ότι οι επωδοί περί προσήλωσης στις γνώμες των τοπικών συμβουλίων δεν ακολουθούνται παρά μόνο κατά το δοκούν και κατά το συμφέρον. “Διαβουλεύσεις” γίνονται στις περισσότερες των περιπτώσεων μόνο και μόνο επειδή το επιβάλλει η νομοθεσία και πάντα κατά τρόπο προσχηματικό και κάτω από το πρίσμα προειλημμένων αποφάσεων. Τη στιγμή που αποφάσεις λαμβάνονται τελείως εν κρυπτώ και χωρίς καμία πρόνοια για εξασφάλιση έστω και του minimum της συναίνεσης, όπως περίτρανα αποδεικνύει και ο τρόπος αλλαγής της χρήσης του παλιού νοσοκομείου της Άμφισσας. 

Το ίδιο συμβαίνει κατά τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο και σε επίπεδο Περιφέρειας. Η στάση έναντι των τοπικών κοινωνιών από πλευράς των τελευταίων περιφερειακών αρχών στο ζήτημα της ανεξέλεγκτης εγκατάστασης βιομηχανικών ανεμογεννητριών που φυτρώνουν διάσπαρτα σε όλη τη Στερεά είναι εξόχως χαρακτηριστική. Και ενδεικτική νοοτροπιών και “δημοκρατικών ευαισθησιών”. 

Στη δε Δωρίδα το δημοκρατικό έλλειμμα είναι άνευ προηγουμένου. Οι αποσπάσεις συμβούλων της αντιπολίτευσης από πλευράς Δημάρχου με “ανταποδοτικά οφέλη” προς τους ευεργετηθέντες έχουν κονιορτοποιήσει και μεταβάλει πλήρως την λαϊκή εντολή που δόθηκε στις τελευταίες εκλογές.

Το μείζον ζήτημα της δραστικής βελτίωσης της “ποιότητας” της “Δημοκρατίας” που “απολαμβάνουμε” οι πολίτες τούτους τους καιρούς προβάλλει ως το κορυφαίο ίσως επίδικο της εποχής μας. Το καλύτερο  που έχουμε να κάνουμε, πριν αποδυθούμε σε κριτικές και σχόλια  για την κεντρική πολιτική κονίστρα,  είναι να αρχίσουμε από το χώρο της αυτοδιοίκησης. Που είναι και ο εγγύτερος στον καθένα μας!