Φωνάζω γιατί πονάω

Του Θανάση Τράκα*

Η αλήθεια είναι ότι οι πολλές ώρες εγκλεισμού σε κάποιες περιπτώσεις βοηθάει στο να φιλοσοφήσουμε καταστάσεις και γεγονότα που σε άλλη περίπτωση θα πέρναγαν απαρατήρητα.                                                                                                                                          Πάντα αισθανόμουν ένα βάρος στο στήθος ακούγοντας τους στίχους του αείμνηστου Πανούση  « είμαστε η αδικημένη γενιά του ΄60, δίχως κατοχή και πείνα, δίχως ρετσίνα». Οφείλω βέβαια να ομολογήσω ότι σε μεγάλο βαθμό το ξεπέρασα γιατί έπαψα να είμαι πλέον αδικημένος και αυτό το χρωστάω στον Πρωθυπουργό μας, τον σύγχρονο  Μωυσή μας!                                                      

Έπειτα από τόσους μήνες περιορισμού, σπίτι δουλειά- δουλειά σπίτι (μερικοί έχουμε ακόμα δουλειά και δεν ζούμε από επιδόματα χαρτζιλίκι),μετά από τόση αστυνομοκρατία , μετά από τόσους ελέγχους μετακίνησης και παραβιάσεις  στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιτέλους βίωσα τη σημαίνει κατοχή. Μπορεί βέβαια να μην υπάρχει, η επώνυμη ρετσίνα,   για να το γιορτάσω αλλά από Κουρτάκη άλλο τίποτα. Θα διαβάσω μερικά άρθρα και θα προσπαθήσω να μην το παρακάνω, εφόσον είναι τσάμπα!  Αλλά τι λέω;  Όχι και τόσο τσάμπα, δεδομένης της λίστας Πέτσα!  Μερικά εκατομμύρια από κει, όσα και νά ‘ναι, δεν       θα ‘ναι δα και λίγα. Η ζαλάδα και η τάση για εμετό, που έπεται της ανάγνωσης είναι σίγουρη και αντιστοιχεί στην κατανάλωση όχι ενός αλλά  δύο μπουκαλιών ρετσίνας!                                

Όσο για την πείνα, μπορεί πολλοί να μην την έχουμε βιώσει ακόμα, αλλά την βλέπουμε   γύρω μας καθημερινά. Μετά από τόσους μήνες με κλειστές επιχειρήσεις, μετά από την ραγδαία αύξηση της ανεργίας, πληθαίνει ο κόσμος που ψάχνει στα σκουπίδια για να βρει κάτι για να γεμίσει το στομάχι του.  Όμως αυτή την εποχή ακόμη και τα σκουπίδια είναι φτωχά!         

Δύσκολα δυστυχώς κάποιος μπορεί να βρει κάτι για να χορτάσει την πείνα του στις μέρες μας, σε όλα τα επίπεδα. Ο σύγχρονος  Μωυσής  όμως έχει φροντίσει να μας προσφέρει   έναν άλλου είδους κορεσμό!

Με μία μαγική κίνηση, με ένα πτυσσόμενο γκλόμπ, το’’ πεινάω’’ για ζωή, για υγεία, για δικαιοσύνη , για παιδεία και ελευθερία , το έκανε ΠΟΝΑΩ και μας χόρτασε με μπάτσους και ξύλο. Το επιτελικό κράτος έχει φροντίσει και γι’αυτό όπως και  για όλα τα     άλλα ή μήπως όxι ; Για περάστε ‘’όλοι θα πάρετε’’.                                                                                                                                   

Με κρανοφόρους ρόμποκοπ, με λυσσασμένες αγέλες από παπάκια, με αύρες και αίαντες,    με δακρυγόνα και χημικά, «πάμε να τους σκοτώσουμε, να τους γαμ@@@@με». ΠΟΝΑΩ.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Μια λέξη που έρχεται να δέσει με το ‘ME TOO’ και με το ‘I can’t breαth’  και μοιάζει φυσική εξέλιξη και συμπλήρωμά τους. Είναι η παιδεία που φροντίζουμε ή μάλλον δεν φροντίζουμε να έχουν οι νέοι μας και γενικά ο Λαός μας.                                                                                   Είναι η αντίληψη του Γ@@ΑΩ ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ που εμφυσούμε σε νέα παιδιά, που υποτίθεται ότι εργάζονται για την ασφάλεια μας και όχι μόνο. Είναι η αντίληψη, του ‘αποφασίζομεν και διατάσσομεν’, της δικαιοσύνης που πράττει ‘κατά το δοκούν’.                                                    Είναι η κατάχρηση της εξουσίας και τελικά η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, καθώς και η επαπειλούμενη κατάλυση της Δημοκρατίας.                                                                                                                        

ΠΟΝΑΩ, ανεξαρτήτως φίλου και ηλικίας, ανεξαρτήτως πολιτικών φρονημάτων, ανεξαρτήτως θρησκείας και ιθαγένειας. ΠΟΝΑΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.                                                                                               

Είμαι άνθρωπος και η υπομονή μου έχει αρχίσει να εξαντλείται, γιατί έχω στοιχειώδη δικαιώματα που δεν πρέπει να καταπατούνται σε κανένα Δημοκρατικό Κράτος Δικαίου.                                                                                                                                                   Γι’ αυτό ΦΩΝΑΖΩ ,γιατί ΠΟΝΑΩ για τα κατακτημένα με αγώνες και θυσίες προηγούμενων γενιών δικαιώματα που  βλέπω να καταστρατηγούνται  και  τα οποία είναι υποχρέωση και καθήκον όλων μας,  να τα διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού. ΟΛΩΝ ΜΑΣ!    

«Φωνή λαού, οργή Θεού», λέει ένα σοφό ρητό, το οποίο ο σύγχρονος Μωυσής  φαίνεται να έχει λησμονήσει. Είναι η οργή, για την χαμένη αλήθεια, για την χαμένη ζωή, εντέλει για την επιβίωση, που όταν ξεχειλίσει τότε θα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμα της.                                                                                                              

Είναι η οργή, για ΚΑΘΑΡΣΗ και ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ που έρχεται με πάταγο και κανένα γκλόμπ δεν μπορεί να σταματήσει.  ΦΩΝΑΖΩ ΓΙΑΤΙ ΠΟΝΑΩ!

*Ο Θανάσης Τράκας είναι Συντονιστής της ΝΕ Φωκίδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία