Ελαιώνας Αμφίσσης: Θα πουν το νερό, νεράκι!

Του Αλέξανδρου Κοντοπάνου

Έγγραφη απάντηση- διαμαρτυρία εστάλη στον Δήμου Δελφών, που μετά από πολλές δεκαετίες αποφάσισε με τον πιο αυθαίρετο και βάναυσο τρόπο, να επιβάλει ένα νέο χαράτσι στους κατοίκους του Ελαιώνα Φωκίδος (πρώην Τοπόλια).

Σε μια περιοχή όπου το νερό από τις πηγές αποτελεί ένα δώρο της φύσης προς του κατοίκους, σε ένα νομό όπου με το δικό του πολύτιμο νερό από το Μόρνο ποτίζει τέσσερα εκατομμύρια κατοίκους στο κλεινόν άστυ και σε άλλες περιοχές της χώρας, η δημοτική αρχή του Δήμου Δελφών αποφάσισε να επιβάλλει τέλη ύδρευσης και χρέωση με το κυβικό στους κατοίκους ενός ιστορικού χωριού που δοκιμάστηκε την περίοδο της Ιταλικής και Γερμανικής Κατοχής από την μήνη των κατακτητών, που πυρπόλησαν ένα μεγάλο μέρος των σπιτιών και κατέστρεψαν το βιός των κατοίκων.

Ογδόντα χρόνια μετά την μανία της κατακτητικής φωτιάς έρχεται η αναλγησία της Δημοτικής Αρχής που ζητά από τους κατοίκους του χωριού να πληρώσουν αυξημένο το νερό μέχρι και 500%. Τι και αν το δώρο της φύσης δικαιωματικά τους ανήκει, τι και αν έχουν δικές τους πηγές ως κοινότητα, τι και αν το νερό είναι για να ποτίζουν περιβόλια, ελιές και ζωντανά, η δημοτική αρχή βρήκε το μόσχο το σιτευτό και αποφάσισε να τον… σφάξει. Πολλή… φαντασία κ. Δήμαρχε, αλλά μηδαμινή κοινωνική ευαισθησία για έναν τόπο μικρό, που κατοικείτε κυρίως από ηλικιωμένους κατοίκους, για τους οποίους η μέριμνα σας θα πρέπει να είναι η διευκόλυνση της παραμονής τους στα πάτρια εδάφη, αυτές τις μικρές «Θερμοπύλες» και όχι ευφάνταστες λύσεις που θα επιβαρύνουν τις τσέπες των κατοίκων.

Ένα κτήριο-ορόσημο, το σχολείο του χωριού που δεν στεγάζει πια τις παιδικές φωνές και αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό στολίδι με την σφραγίδα του Ανδρέα Συγγρού, θα έπρεπε σήμερα να είναι η προτεραιότητα της δημοτική σας αρχή για την επόμενη μέρα του τόπου, με την μετατροπή του σε ένα χώρο πολιτισμού, ή Μουσείο Ελιάς, ή έναν παραδοσιακό ξενώνα με την δημοτική συνδρομής και όχι τα… νερωμένα χαράτσια που αδίκως και μονομερώς επιβάλατε στους κατοίκους.

Διακόσιες τέσσερεις υπογραφές, και άλλες τόσες αλήθειες, σε ένα κείμενο που ζητά από την δημοτική αρχή να αποκαταστήσει το δίκιο και από την εισαγγελική αρχή της Άμφισσας να παρέμβει, καθώς η δικαιοσύνη αποτελεί-ή πρέπει να αποτελεί- το τελευταίο καταφύγιο του Έλληνα πολίτη.