Η ιστορική μνήμη, πολύτιμη διδαχή για το παρόν και το μέλλον

Της Μαίρης Καπαρέλη, Προέδρου Κοινότητας Κίρρας

Η μηχανή του χρόνου ανατρέχει πίσω ογδόντα  επτά (87) χρόνια και συναντά μία βροχερή ημέρα,  «σφοδρή με  άγριες διαθέσεις»   και το μικρό χωρίον με τα λίγα καντούνια, η Κίρρα ξαφνικά αντιμετωπίζει  ένα δυνατό φυσικό φαινόμενο, την Πλημμύρα. 

Τη νύχτα της 8^ης προς την 9^ην Δεκεμβρίου 1935 ημέρα Δευτέρα προς Τρίτη,  τα πλινθόκτιστα σπίτια της δυτικής περιοχής πλημμυρίζουν.

 09 Δεκεμβρίου 1935  ημέρα εορτής της Αγίας Άννης, ο ποταμός Πλείστος  ξεχειλίζει και το νερό ορμά σε μέρος του τότε χωριού. Το ύψος του νερού πάνω από 1, 5 μέτρο συμπαρασύρει σπίτια που καταστράφηκαν. Τα θεμέλια των σπιτιών ήταν πέτρινα (περίπου 1 μέτρο) και στη συνέχεια πλίθινα. 

Η περιοχή που επλήγη άσχημα ήταν «η περιοχή όπου υπήρχαν , το σπίτι του Ευσταθίου Καστρίτη (σήμερα Βορριέϊκα, Οικονομέϊκα), Χρήστου Παπαϊωάννου, Μανιέϊκα, οικία Δρίβα ,Βρουζέϊκα,  οικία Σταμάτη Μακρή , οικία Γεωργίου  Καπαρέλη, Παν. Καστρίτη , οικία Ξηρομερίτη, οικία Ιωάννη Λαϊου, ) ».

Χαρακτηριστική η μαρτυρία κατοίκου ,  όπου στην οικία Σπύρου  Ξηρομερίτη -Προέδρου του χωριού  το 1935- η κυρά Σοφία παίρνει τα παιδιά και τα μεταφέρει στο γειτονικό σπίτι της  Ευθυμίας Ματζώραινας{ παρατσούκλι α΄ συζύγου της Γεωργίου Καπαρέλη (Μαντζώρος) και μετέπειτα σύζυγος Γεωργίου Μακεδών (κληροδότημα)].

50 άνδρες ερχόμενοι από το μέρος του κληροδοτήματος Δημητρίου Πλατή ( δημόσιος χώρος –καφενείο) δεμένοι με σχοινιά προσπάθησαν να σώσουν τα παιδιά που βρίσκονταν στον α΄ όροφο του σπιτιού από τη θεομηνία, το οποίο υπέστη ζημιά στη βόρεια μεριά και το καλυβάκι που υπήρχαν ζώα  στην αυλή .

Επίσης οι δύο κόρες του Χρήστου Παπαϊωάννου , Μαριώ και Ευθυμία παρασύρθηκαν από το πολύ νερό και ευτυχώς που μπροστά τους βρέθηκε ένα πατητήρι και πιάστηκαν και έτσι έφτασαν στο  Καλυβέϊκο σπίτι , δίπλα στο σπίτι Ευάγγελου Χαραμή.  Η Ευθυμία μάλιστα από την πλημμύρα και μετά ήταν κουφή.

Στη συνέχεια το νερό «άνοιξε» , αφού βρήκε σπίτια στο διάβα του και η στάθμη του νερού έπεσε.

Μοναδικό θύμα της ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ένας ναύτης του Πολεμικού ναυτικού , ο Αρίστος Θεοχάρης του Γεωργίου ,  που παρότι τον είχαν προειδοποιήσει για τον κίνδυνο , τον αψήφησε , δεν τον υπολόγισε και διασχίζοντας την οδό Ευθ. Δεδούση , από τα «Κουκιέϊκα»  δυστυχώς πνίγηκε. 

{Ο Αρίστος διέμενε στην οικία Ιωάννη και Ασημούλας Κουλοβατιανού (το γένος Καπαρέλη)}.

Μετά την πλημμύρα ξεκινά η ανοικοδόμηση της Κίρρας και το μεγάλωμά του σιγά- σιγά.

Γεγονός είναι ότι συνέβησαν ζημιές και η θεομηνία σταμάτησε στην κατεδάφιση των οικιών και στο μοναδικό θύμα. Ίσως  η θεϊκή παρέμβαση  έσωσε τον οικισμό από τα χειρότερα.

Η ημερομηνία 09 Δεκεμβρίου 1935 αποτελεί ιστορικό σημείο της Νεότερης Κίρρας , όπως διηγούνται οι παλιοί και οφείλουν να μαθαίνουν οι νεότερες γενιές.

Πηγές :-Καταγραφές 1899-1944 από το χειρόγραφο Ιερέως Ανάργ. Μιχ.Κασούτσα , συγγραφέως Ευθ.Ταλάντη

               -Καταγραφή γεγονότων Οικογένειας Δημ.Ξηρομερίτη

               – Αρχείο Μαρ.Καπαρέλη)