Μήνυμα για τη σημερινή απεργία

Αγαπημένοι μου συνάδελφοι θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις σχετικά και με αφορμή την αυριανή γενική απεργία: οι εκπ/κοι είναι ένας κλάδος εργαζομένων με χαμηλές αποδοχές. 

Με δεδομένη την ακρίβεια από τη μια και την καθήλωση των μισθών μας από την άλλη, η συμμετοχή στις απεργίες σαφώς και αδιαμφισβήτητα επηρεάζει δυσμενώς τις οικογένειες μας. Και ναι θα περάσουμε δύσκολα αυτό το μήνα κι ίσως και τον επόμενο, καθώς και κάθε μήνα που θυσιάζουμε το μεροκάματο μας για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες στους τομείς της ζωής που αφορούν εμάς και τα παιδιά μας. 

Εμείς λοιπόν απερίφραστα λέω ότι θα έχουμε ένα δύσκολο μήνα. Οι άνθρωποι όμως που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους δε θα έχουν ένα δύσκολο μήνα. Θα έχουν μια δύσκολη ζωή. Κάθε μήνα, κάθε χρόνο, για όλη τους τη ζωή. Ξέρω ότι στο τρένο αυτό θα μπορούσε να είναι ένας δικός μου άνθρωπος. Ένας δικός σας άνθρωπος. Ήμασταν τυχεροί. Δεν ήταν. ΟΜΩΣ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ. Δε θέλω να κάνω το σταυρό μου για να μη γίνει σεισμός. Γιατί νομοτελειακά θα γίνει. Θέλω να έχουν γίνει τα κατάλληλα έργα ΠΡΙΝ. ΠΡΙΝ το σεισμό. ΠΡΙΝ την πλημμύρα. ΠΡΙΝ τις πυρκαγιές. 

Θέλω να υπάρχουν ΜΕΘ, ασθενοφόρα, γιατροί και νοσηλευτές. Θέλω να μη φοβόμαστε μην αρρωστήσουμε. Θέλω να μη φοβόμαστε να ταξιδέψουμε. ΘΕΛΩ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ. Αύριο απεργώ ξανά. 

Ο μόνος αγώνας που χάθηκε είναι αυτός που δε δόθηκε.

Νάγια Φιορέτου ΠΕ08

Εικαστικός /εκπαιδευτικός

Εργαζόμενη στην Α/θμια εκπ/ση Φωκίδας