Ικανοποιημένοι στο ΚΚΕ από την προεκλογική συγκέντρωση στην Άμφισσα (photos)

Την Παρασκευή 12 Μάη το βράδυ, στην πλατεία Ησαΐα της Άμφισσας πραγματοποιήθηκε η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ. Ομιλητές ήταν η Γεωργία Καλαντζάκου, υποψήφια βουλευτής του Κόμματος στην Φωκίδα (επισυνάπτεται ολόκληρη η ομιλία της) και ο Νίκος Ρεμπάπης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ο οποίος πραγματοποίησε την κεντρική ομιλία.

Στην μεγάλη αυτή συγκέντρωση παραβρέθηκαν, ο Αντώνης Αλεξός, γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Φωκίδας του ΚΚΕ και περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς, ο Γιάννης Λάιος, δημοτικός σύμβουλος Δωρίδας και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς με τη Λαϊκή Συσπείρωση  ο Στάθης Λεοντίου δημοτικός σύμβουλος Δελφών και εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος Δελφών με την Λαϊκή Συσπείρωση, ο Δημήτρης Σκαρίμπας και Γεωργία Μακρή δημοτικοί σύμβουλοι Δελφών. 

Η εν λόγω συγκέντρωση απετέλεσε ξεχωριστή και πολύ όμορφη στιγμή στον προεκλογικό αγώνα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στην Φωκίδα. Χαρακτηρίστηκε από μαχητικό παλμό και μαζικότητα. Συμμετείχαν αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, εργάτες, συνταξιούχοι, υπάλληλοι, γυναίκες και νέοι. Γνωστοί και άξιοι αγωνιστές βρέθηκαν πλάι – πλάι με ανθρώπους όλων των ηλικιών που για πρώτη φορά προσεγγίζουν το Κόμμα μας. 

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στο περιεχόμενο των ομιλιών. 

Η Γεωργία Καλαντζάκου, αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο της πολιτικής που ακολούθησαν τα κόμματα που κυβέρνησαν στην Φωκίδα. Τεκμηρίωσε γιατί στην Φωκίδα είναι πάμπολλοι οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να υπερψηφιστεί το ΚΚΕ μαζικά. Ανέφερε ότι οι φιέστες των κυβερνητικών στελεχών και του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να κρύψουν το αποκρουστικό τοπίο που αφήνουν οι συνέπειες της πολιτικής που εφάρμοσαν και οι δυο καθημερινά, στη ζωή μας, στην μόρφωση των μαθητών, στην υγεία, στο εισόδημα που συνεχώς μειώνεται, στην ανυπαρξία ή/και ακαταλληλότητα δομών και υποδομών, στα εργοδοτικά εγκλήματα που γνωρίσαμε ως τώρα στους χώρους δουλιάς και τόσα άλλα.

Η Γεωργία Καλαντζάκου, με λιτό, ειλικρινή και ακριβή λόγο ανέδειξε με επάρκεια ότι το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του στη Φωκίδα, χωρίς να υπολογίζουν κόπο και κόστος, αντιπάλεψαν τις αντιλαϊκές πολιτικές και τις συνέπειες τους. Επισήμανε ότι τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ από όποιο μετερίζι και αν βρέθηκαν προσπάθησαν να αντιπαλέψουν την αδικία και την εκμετάλλευση, να σηκώσουν φραγμό στις πολιτικές των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ που κυβέρνησαν. Δήλωσε ξεκάθαρα εκφράζοντας όλους τους υποψήφιους βουλευτές του ΚΚΕ στη Φωκίδα ότι και την επόμενη ημέρα των εκλογών θα βρίσκονται στον αγώνα – όπως έπρατταν και πριν τις εκλογές – καθώς και ότι η ψήφος στο ΚΚΕ μένει στο ΚΚΕ και στην υπηρεσία των συμφερόντων του λαού. 

Ο Νίκος Ρεμπάπης στην κεντρική ομιλία σημείωσε μεταξύ άλλων:

«Mπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως από παντού από όλη την Ελλάδα έρχονται μηνύματα αισιοδοξίας, ελπίδας, μηνύματα αποφασιστικής ενίσχυσης του Κ.Κ.E. Ένα τέτοιο μήνυμα ήταν και η σαρωτική νίκη της Πανσπουδαστικής Κίνησης συνεργασίας στις φοιτητικές εκλογές για δεύτερη χρονιά, που άφησε δεύτερη την κυβερνητική παράταξη ενώ η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ κονταροχτυπιεται στις φοιτητικές εκλογές με τα λευκά.

Ναι, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία: στις 21 Μαΐου, ο λαός μας μπορεί να κάνει την έκπληξη, δυναμώνοντας το ΚΚΕ.

Κι αυτό βεβαίως δεν το λέμε για να εφησυχάσουμε, για να κόψουμε ταχύτητα, ακριβώς το αντίθετο, για να ανεβάσουμε τις ταχύτητες. Το λέμε, γιατί έχουμε και μείς πείρα, όπως πείρα έχει και το αστικό πολιτικό σύστημα και ξέρει πως να εκβιάζει, να παγιδεύει, να πέφτει δηλαδή πάνω καταπάνω στο λαό για να του κλέψει την ψήφο.

Το λέμε για να πεισμώσουμε ακόμα περισσότερο και να δώσουμε με αποφασιστικότητα, αυταπάρνηση, μαχητικότητα αυτή τη μάχη μέχρι την τελευταία ώρα.

Ναι, μέχρι την τελευταία ώρα θα δώσουμε τη μάχη ώστε όλοι όσοι και δεν είναι λίγοι, το διαπιστώνουμε καθημερινά, σκέφτονται για πρώτη φορά στη ζωή τους να ψηφίσουν το ΚΚΕ, να το κάνουν.

Τους λέμε θαρρετά: αυτή τους την σκέψη, να την κάνουν απόφαση και την απόφαση πράξη και να φτάσουν στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

Ναι θα δώσουμε τη μάχη, όπως έχουμε μάθει εμείς οι κομμουνιστές για να δει όλος αυτός ο κόσμος που για πρώτη φορά μας προσεγγίζει πως υπάρχει παράθυρο ανοιχτό στον ήλιο, κι αυτό το παράθυρο το κρατάει ανοιχτό με τη δράση του και κυρίως με την πολιτική του πρόταση το ΚΚΕ.»

Ο Νίκος Ρεμπάπης σε άλλο σημείο ανέφερε:

«Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αυτό που τα προηγούμενα χρόνια μπορούσε να κρυφτεί ή να μη φαινόταν σε ορισμένους καθαρά, σήμερα προβάλλει ολοκάθαρα.. Ποιο είναι αυτό: οι δικές μας ανάγκες δε χωράνε στο σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης που όλοι τους υπηρετούν.

Κι αν ορισμένοι έτρεφαν έστω κάποιες αυταπάτες τα προηγούμενα χρόνια σήμερα δεν μπορούν έχουν καμιά! Γιατί έζησαν, ζήσαμε και μια τραγωδία εδώ σ’ αυτόν τον τόπο, ζήσαμε ένα έγκλημα, το έγκλημα στα Τέμπη που όχι μόνο μας συγκλόνησε, αλλά μας υποχρέωσε να δούμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι…

“Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές” φώναξαν χιλιάδες λαού, χιλιάδες νέα παιδιά, φοιτητές, μαθητές πλημμυρίζοντας τους δρόμους και τις πλατείες ολόκληρης της χώρας.

Μόνο που αυτό το σύνθημα δε δείχνει μόνο τους πραγματικούς ενόχους, τις αιτίες για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, αλλά και την πραγματική αιτία για ότι ζούμε.

Ναι, η κυβέρνηση της ΝΔ όλη αυτή την τετραετία μετρούσε κέρδη και ζημιές για το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους γι αυτό και πέρναγε το ένα αντεργατικό αντιλαϊκό νομοσχέδιο μετά το άλλο,

υλοποιώντας μία προς μία τις απαιτήσεις των μονοπωλίων για μεγαλύτερη κερδοφορία, διαμορφώνοντας αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν “φιλικό περιβάλλον για τις επενδύσεις”.

Έτσι πιάνονται οι στόχοι, τα νούμερα, έτσι κατακτιέται η επενδυτική βαθμίδα, έτσι επιτυγχάνονται οι υψηλοί καπιταλιστικής ανάπτυξης…

Όμως όσα κοσμητικά επίθετα κι αν βάλουν στην ανάπτυξη τους, όπως και να τη βαφτίσουν, “βιώσιμη”, “για όλους”, “δίκαιη” όπως καροϊδεύουν ο Μητσοτάκης και Τσίπρας

είναι καραμπινάτη καπιταλιστική ανάπτυξη και γι αυτό είναι πέρα για πέρα άδικη γιατί πατάει πάνω στα τσακισμένα εργατικά δικαιώματα και στο ξεζούμισμα των εργαζομένων.

303% αύξηση ρεκόρ στα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών στο χρηματιστήριο… αλλά οι μισθοί στα τάρταρα.

Για όλα αυτά κοκορεύεται η ΝΔ όμως δε λέει κουβέντα για τα ανησυχητικά σημάδια που δείχνουν ότι μια νέα κρίση είναι προ των πυλών στην Ευρωζώνη, οι χρεοκοπίες τραπεζών παγκόσμια ακολουθεί η μία την άλλη, απόδειξη ότι μεγαλώνουν τα αδιέξοδα στον καπιταλισμό που βολοδέρνει από κρίση σε κρίση.

Περισσότερους από 400 νόμους περάσε η ΝΔ, όλοι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα του κεφαλαίου, της άγριας εκμετάλλευσης των εργαζομένων….

Και επειδή όπως η ΝΔ, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ μετρούσαν κέρδη και ζημιές για το κεφάλαιο φτάσανε να ψηφίσουν κατά 50% ο πρώτος και κατά 70% το δεύτερο τα νομοσχέδια της ΝΔ. Κι όλα αυτά χωρίς να υπάρχουν οι δεσμεύσεις των μνημονίων…

Έχουν το θράσος τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να ζητούν άφεση αμαρτιών για τη διακυβέρνηση τους γιατί τότε λένε ήταν δεμένοι χειροπόδαρα από τα μνημόνια και δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους….

Να τους θυμήσουμε όμως ότι πέρασαν και νόμους που δεν ήταν υποχρεώσεις των μνημονίων.

Την ΝΑΤΟϊκή συμφωνία των Πρεσπών για την επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκανια ποιο μνημόνιο την επέβαλε;

Την Ελληνοαμερικάνικη συμφωνία που προετοίμασε;

Την άγρια καταστολή με τις αύρες και τα ΜΑΤ απέναντι στους συνταξιούχους, τους εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές στο άγαλμα του μακελάρη Τρόυμαν ποιο μνημόνιο τους το επέβαλε;

Ας αφήσουν λοιπόν, την υποκρισία. Η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μια κλασσική αστική κυβέρνηση που προσαρμόζεται στους αμείλικτους νόμους του καπιταλισμού, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ που πάνε χέρι χέρι με την καταστολή και τον αυταρχισμό.

Το ίδιο και η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη ΝΔ δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από την αντιπολίτευση της ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ.

Βέβαια η ΝΔ ως μνημονιακό κόμμα ψήφισε και το 3ο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ όμως τι υποχρέωση είχε να ψηφίσει τα νομοσχέδια της ΝΔ…. Είχε και παρα είχε τις δεσμέυσεις απέναντι στους καπιταλιστές και τους συμμάχους τους τους Αμερικάνους, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ…

Κέρδη και ζημιές για το κεφάλαιο μετράει η ΝΔ και προεκλογικά…

Μην έχει κανείς αυταπάτες γιατί όλα αυτά που υπόσχεται για αυξήσεις στους μισθούς και μείωση των φόρων με την ίδια μεζούρα θα τα μετρήσει, αυτή των κερδών

γι αυτό προσθέτει αν και όταν το επιτρέψουν τα δημοσιονομικά, οι αντοχές της οικονομίας, δηλαδή τα κέρδη των καπιταλιστών.

Δείτε τα προεκλογικά τους προγράμματα, τα προγράμματα των 50 και των 100 ημερών όπως λένε, τα φτιάχνουν φανταχτερά, επιλέγουν και ωραίες τοποθεσίες για να τα παρουσιάσουν.

Θα λέγαμε ότι θυμίζουν τις συμβάσεις που υπογράφουν οι τράπεζες με τους δανειολήπτες. Παρουσιάζονται με ελκυστικό τρόπο, όμως οι παγίδες κρύβονται στα ψιλά γράμματα, σε αυτά που δεν λέγονται.

Στα “ψιλά” γράμματα των προεκλογικών προγραμμάτων, τόσο της ΝΔ, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, θα διαβάσει κανείς τους όρκους πίστης τους στο Ταμείο Ανάκαμψης, το υπερμνημόνιο της ΕΕ με τα σκληρά αντιλαϊκά προαπαιτούμενα και τις δεσμεύσεις ώστε τα χρήματά του να καταλήγουν μόνο στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Θα διαβάσει για τον στόχο της επενδυτικής βαθμίδας, οι αξιολογήσεις για την οποία γίνονται στη βάση συγκεκριμένων κριτηρίων: επέκταση αντεργατικής νομοθεσίας, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί, ματωμένα πλεονάσματα κλπ.

Θα διαβάσει για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία που θα φέρει εγγυημένα κέρδη στο κεφάλαιο και πανάκριβα «πράσινα» εμπορεύματα σε Ενέργεια, μεταφορές, σπίτια, διατροφή για τον λαό.

Όλα τα παραπάνω και αρκετά ακόμα, είναι η “μεγάλη εικόνα” που θα καθορίσει το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης.

Οι όποιες προεκλογικές διακηρύξεις είτε είναι απλώς κοροϊδία, όπως έχει αποδειχθεί στο παρελθόν, είτε το άλλοθι και το συμπλήρωμα στη συνέχεια της αντιλαϊκής επίθεσης, όπου ο λαός θα κληθεί να πληρώσει με άλλο τρόπο.

Γιατί αν περιμένουμε από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ να φέρουν τις αυξήσεις στους μισθούς, θα βαρεθούμε να περιμένουμε. Τις είδαμε τις αυξήσεις της ΝΔ την τετραετία που πέρασε, που στον πραγματικό μισθό μεταφράζονται σε μείωση πάνω από 7% το 2022.

Τις είδαμε και με όλες τις κυβερνήσεις που έχουν ρίξει τον μέσο μισθό 25% σε σχέση με αυτόν που υπήρχε πριν 10 χρόνια.

Έχουν οδηγήσει μόλις το 17,5% των εργαζομένων να καλύπτεται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Έχουν γενικεύσει το καθεστώς της μερικής απασχόλησης και της ευέλικτης εργασίας, δηλαδή χιλιάδες εργαζόμενοι που δεν παίρνουν καν τον κατώτατο μισθό.

Όταν μάλιστα το ΚΚΕ κατέθεσε την πρόταση νόμου που είχαν επεξεργαστεί τα συνδικάτα για να αλλάξουν εδώ και τώρα όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ την απέρριψε και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση.

Γιατί εμείς δεν μετράμε κέρδη και ζημιές για το κεφάλαιο. Εχουμε καθαρό πως για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.

Εμείς μετράμε τις ανάγκες των εργαζομένων γι αυτό και μπαίνουμε μπροστά στον αγώνα για πραγματική ενίσχυση των μισθών, την οποία μπορεί να επιβάλει μόνο το εργατικό κίνημα με την πάλη του και με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ.

Να επιβάλουμε, δηλαδή, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης

ως αφετηρία για την αύξηση του κατώτερου μισθού υιοθετώντας τα αιτήματα των συνδικάτων για αυξήσεις πάνω από 850 ευρώ και ταυτόχρονη επαναφορά των τριετιών.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας εργαζόμενους με μια τριετία θα δει τον μισθό του να αυξάνεται στα 935 ευρώ σήμερα και όχι το 2027 που υπόσχεται η ΝΔ.

Η πρόταση μας για αυξήσεις στους μισθούς είναι συνδεδεμένη με τις υπόλοιπες προτάσεις του ΚΚΕ για σταθερό ημερήσιο χρόνο δουλειάς, 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο και χωρίς απλήρωτες υπερωρίες, με την επαναφορά της Κυριακής-αργίας.

Είναι συνδεδεμένη με την πρόταση για ρήτρα αναπροσαρμογής των μισθών με βάση τον πληθωρισμό.

Με την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, για τους οποίους η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν λένε κουβέντα και τη χορήγηση όλων των μισθολογικών κλιμακίων.

Με ισχυρό το ΚΚΕ και μαζικούς εργατικούς αγώνες, μπορούμε να επιβάλουμε την επαναφορά και των Κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την υποχρεωτικότητά τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις, που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να αυξηθούν οι μισθοί σε όλες τις κλίμακες.

Αυτή είναι η μόνη φιλολαϊκή απάντηση στα ψέματα της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, ότι δήθεν θα αυξηθεί ο μέσος μισθός χωρίς να καταργηθούν οι νόμοι που έχουν υπονομεύσει τις Κλαδικές Συμβάσεις Εργασίας.

Ναι, φίλες και φίλοι, κέρδη και ζημιές μετρούσε η ΝΔ προωθώντας και τη λεγόμενη πράσινη μετάβαση γι αυτό και οι λαϊκές οικογένειες στενάζουν από την ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια η οποία βέβαια δεν αντιμετωπίζεται με τα καλάθια και τα pass της κοροϊδίας.

Βέβαια δε διεκδικεί το προνόμιο της κοροϊδίας μόνο η ΝΔ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ που μοιράζονται την ίδια στρατηγική γι αυτό ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ τη μονιμοποίηση των φόρων στην ενέργεια και τα καύσιμα.»

Και ολοκληρώνοντας έθεσε:

«Αποδείχτηκε ότι δεν είναι οι προθέσεις – αν υπάρχουν κι αυτές – οι πολιτικές επιλογές που καθορίζουν το πως θα κινηθεί η οικονομία. Αλλά το ακριβώς αντίθετο, οι ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας είναι αυτές που θα καθορίσουν και τις αντίστοιχες κυβερνητικές επιλογές.

Ότι δεν είναι οι κυβερνήσεις που χτυπάνε τα νταούλια και χορεύουν οι αγορές, αλλά είναι οι αγορές εκείνες που χτυπάνε όχι μόνο τα νταούλια, αλλά όλα τα όργανα της ορχήστρας και χορεύουν οι κυβερνήσεις. Όπως  έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

Αποδείχτηκε επίσης πόσο απατηλό ήταν αυτό που έλεγαν κάποιοι, μήπως θα ήταν καλύτερα αν το ΚΚΕ να πρότεινε 4 – 5 σημεία για να δείξει ανοχή ή στήριξη σε μια τέτοια κυβέρνηση…

Φανταστείτε τι θα λέγαμε σήμερα για την ενδεχόμενη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που προχώρησε την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ; Που παρέδιδε τα ναυπηγεία της Σύρου στην Αμερικάνικη ΌΝΕΧ; Που προετοίμαζε τη συμφωνία με τις ΗΠΑ…

Γιατί οι αστικές κυβερνήσεις είναι σαν τα τρένα: Το πού θα πάνε δεν το καθορίζει ο «μηχανοδηγός», το καθορίζουν οι ράγες. Όταν είσαι σε λάθος ράγες, θα ακολουθήσεις και λάθος κατεύθυνση.

Όταν τις ράγες τις έχει φτιάξει το κεφάλαιο, η Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, οι δεσμεύσεις απέναντι σε αυτούς, εκεί θα πάνε και τα τρένα, δηλαδή οι κυβερνήσεις.

Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι να αλλάξουμε τα κόμματα που θα είναι «μηχανοδηγοί» και «σταθμάρχες» της ίδιας πολιτικής, επειδή δεν μας αρέσει η φάτσα τους, αλλά να ξηλώσουμε τις ράγες και να φτιάξουμε άλλες, αν θέλουμε να πάμε σε άλλη κατεύθυνση.

Γιατί το πραγματικό και κρίσιμο ερώτημα για το λαό είναι “για ποιον” και “τι ακριβώς θα υλοποιήσει” η επόμενη κυβέρνηση… Και η απάντηση είναι δεδομένη για τη ΝΔ, για τον ΣΥΡΙΖΑ για το ΠΑΣΟΚ

Μη τους δείτε και στο ίδιο κυβερνητικό τραπέζι αν χρειαστεί. Πρόβα συγκυβέρνησης είναι η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στον Παχατουρίδη στο Περιστέρι. Οι κολεγιές τους στην Πάτρα ενάντια στον Πελετίδη, αλλά και στην Καισαριανή, όπως και στη ΓΣΕΕ για να στηρίξουν ξανά τον Παναγόπουλο,

Άρα το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο αδύνατη θα είναι η επόμενη κυβέρνηση πόσο δυνατός θα είναι ο λαός και το κίνημα του την επόμενη μέρα, για να εμποδίζει μέτρα, να καθυστερεί, να πιέζει και να αποσπά κατακτήσεις.

Κι αυτό απαντιέται αυτόματα με το τι αντιπολίτευση θα υπάρχει απέναντι στην επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ και πόσο δυνατό θα είναι το ΚΚΕ.

Όσο πιο αδύνατοι αυτοί και δυνατό το ΚΚΕ, τόσο πιο δυνατός ο λαός, ώστε την επόμενη μέρα, απέναντί τους να βρεθεί με μεγαλύτερο μπόι η σταθερή, η σίγουρη, η μαχητική αντιπολίτευση.

Γιατί η δική μας εκλογική επιρροή μεταφράζεται αυτομάτως σε αυτοπεποίθηση περισσότερων τμημάτων του λαού μας. Σε διάθεση να συγκρουστούν, να διεκδικήσουν, να παλέψουν το κάθε τι που τους μαυρίζει, που τους δυσκολεύει.

Εμείς δεν κοροϊδεύουμε τον κόσμο. Λέμε καθαρά: Σήμερα δεν υπάρχει λύση εύκολη, εντός των τειχών, εντός του συστήματος.

Πρέπει να συγκρουστούμε με την οικονομία του κεφαλαίου. Πρέπει να διαμορφώσουμε ένα πανελλαδικό κίνημα που διεκδικώντας τα άμεσα, τα ζωντανά, τα καθημερινά του προβλήματα, θα κατανοεί την ανάγκη να συγκρουστεί με την καρδιά του προβλήματος.

Θα κατανοεί την ανάγκη της πολιτικής αλλαγής και πολιτική αλλαγή σημαίνει να τελειώνουμε με το κράτος των καπιταλιστών. Πολιτική αλλαγή δεν είναι να φύγει ο ένας και να έρθει ο άλλος, μένοντας ίδια η πολιτική τους.

Πολιτική αλλαγή είναι να φύγουμε από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Να συγκρουστούμε με την οικονομία του κεφαλαίου, να κοινωνικοποιήσουμε τα μέσα που παράγουν τον πλούτο σε αυτή τη χώρα.

Να σχεδιάσουμε την κοινωνία μας, την οικονομία μας για να καλύπτει τις δικές μας ανάγκες.

Να αξιοποιήσουμε, έτσι, τις δυνατότητες που έχει η πατρίδα μας να θρέφει το λαό της, να έχει ενεργειακή αυτάρκεια, να αξιοποιεί τη βιομηχανία της, το επιστημονικό, το τεχνικό της δυναμικό.

Κι όσοι ενδεχομένως τα θεωρούν αυτά κάπως μακρινά, τους λέμε ελάτε μαζί μας να τα φέρουμε πιο κοντά. Μπορούμε

Γιατί ο σοσιαλισμός αποτελεί την μόνη ρεαλιστική διέξοδο στα σημερινά αδιέξοδα και τον καταστροφικό δρόμο που οδηγεί τους λαούς το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι γυρνάμε την πλάτη σε κάθε βήμα βελτίωσης της ζωής του λαού.

Αντίθετα, επειδή ακριβώς δεν έχουμε καμία δέσμευση απέναντι στο κεφάλαιο και το σύστημα του, μπορούμε να μπαίνουμε μπροστά για να ακυρώσουμε τα σχέδια του.

Γιατί εμάς δεν μπορούν να βάλουν στο χέρι!

Γι αυτό καλούμε όλους και όλους να πάρουν τη θέση δίπλα μας στους αγώνες και στις εκλογές. Ακόμα κι αν έχουν ενστάσεις, απορίες, ακόμα και επιμέρους διαφωνίες.

Σε όλους όσοι και είναι πολλοί αυτοί, αν τους ρωτήσεις, απαντούν: Ναι, σκέφτομαι να ψηφίσω ΚΚΕ. Τώρα λοιπόν, η σκέψη πρέπει να γίνει απόφαση και η απόφαση, πράξη! Να φτάσουν όλοι και όλες με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην κάλπη.»

Με την ολοκλήρωση των ομιλιών παρουσιάστηκε εκ νέου το Ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στη Φωκίδα που αποτελείται από τους:

1. Καλαντζάκου Γεωργία, ψυχολόγο
2. Τριανταφύλλου Χρήστο, βιολόγο – ιχθυολόγο
3. Δρόσο Τσελέ, ηλεκτρολόγο – αυτοαπασχολούμενο. 

Η ομιλία της Γεωργίας Καλαντζάκου

Φίλοι και φίλες, σ/φισσες και σ/φοι 9 μέρες έμειναν για τις εκλογές της 21^η Μάη και τα εκβιαστικά και πλαστά διλήμματα που τίθενται στο λαό και της περιοχής μας πληθαίνουν, με τα αστικά κόμματα που κατά καιρούς έχουν αναλάβει από κυβερνητική θέση τη βουλευτική έδρα στο Νομό να πλειοδοτούν για το ποιος έκανε το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο έργο και τις υποσχέσεις από τα ίδια κόμματα να δίνουν και να παίρνουν πάνω στα αποκαϊδια του Παραδοσιακού Ελαιώνα και του Δελφικού τοπίου, πάνω στο τσακισμένο εισόδημα του γερασμένου πληθυσμού της περιοχής, πάνω στην ανεργία και τα αδιέξοδα των νέων. 

Το ΚΚΕ καλεί το λαό της περιοχής που έχει πείρα από δοκιμασμένες πολιτικές να την αξιοποιήσει προς όφελός του χωρίς να τρέφει αυταπάτες και προσδοκίες για σωτήρες και μεσίες. 

Πείρα υπάρχει από τους άδειους δρόμους και τα κλειστά μαγαζιά στην Άμφισσα και την Ιτέα, την εγκατάλειψη των χωριών, το δυσθεώρητο ποσοστό της ανεργίας στη Φωκίδα.

Πείρα έχουν οι εργαζόμενοι από τα κάτεργα της περιοχής στα μεταλλεία των Βωξιτών της Imerys και της Δελφοί Δίστομο, όπου το σύνθημα που ήχησε για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη «τα κέρδη τους- οι ζωές μας» αποτυπώνει τη ζοφερή πραγματικότητα των εργατικών δυστυχημάτων με τους νεκρούς εργάτες και των συχνών ατυχημάτων, με τελευταία το δυστύχημα σε στοά βάσης, το ατύχημα στη Δελφοί Δίστομο που άφησε παράλυτο έναν εργάτη και αυτό στο Λαρνάκι που έστειλε σοβαρά τραυματισμένους στο Νοσοκομείο άλλους δύο εργαζόμενους. Την ώρα που με ευθύνη όσων κυβέρνησαν, οι κρατικές υπηρεσίες που ελέγχουν τα μεταλλεία είναι υποστελεχωμένες, συμβάλλοντας κατ’ αυτό τον τρόπο στην εργοδοτική αυθαιρεσία, ενώ τα μέτρα ασφάλειας θυσιάζονται για τα κέρδη των επιχειρίσεων.  

Πείρα υπάρχει για τους αγρότες της περιοχής που είδαν το βιός τους να καίγεται 2^η φορά μέσα σε δέκα χρόνια αφού μετά και την πρώτη πυρκαγιά στον Ελαιώνα κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ενίσχυση της πυρασφάλειας και της πυροπροστασίας δεν πάρθηκε, καθώς στο βωμό των κερδών θυσιάζεται κάθε ουσιαστικό μέτρο πρόληψης των πυρκαγιών είτε όσον αφορά την αναγκαία στελέχωση των υπηρεσιών, είτε τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Την ίδια ώρα, οι ελαιοπαραγωγοί ακόμα περιμένουν τις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ και τις κρατικές ενισχύσεις, η καταβολή των οποίων εδώ και δύο κυβερνητικές θητίες βρίσκει εμπόδια στα κάθε λογής κριτήρια και σε κόφτες που πλήττουν ιδιαίτερα τους μικρούς καλλιεργητές και τους οποίους δεν άλλαξε ούτε η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά ούτε και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αποτελούν εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας στους κανονισμούς της ευρωενωσιακής αγροτικής πολιτικής, την οποία με τόση θέρμη υπηρετούν.

 Ακόμα περιμένουν το περίφημο αρδευτικό του ελαιώνα. 

Αντ’ αυτών πήραν απάντηση με το διαχειριστικό σχέδιο, ένα σχέδιο που ήταν στα χαρτιά από το 17, πριν δηλαδή τη δεύτερη πυρκαγιά και που εμπλέκει τόσους φορείς που τελικά οι αγρότες αναρωτιούνται ποιος έχει τον έλεγχο και ποιος την ευθύνη. Το κυριότερο… δεν έχει στόχο να στηρίξει τους ελαιοπαραγωγούς της περιοχής, που κατά βάση έχουν μικρές εκμεταλλεύσεις, αλλά προωθεί την ενοποίηση της παραγωγής και συγκέντρωσή της σε λίγα χέρια, καθώς οι  όροι και προϋποθέσεις που μπαίνουν διευκολύνουν τη διείσδυση των επιχειρηματικών συμφερόντων και καμία σχέση δεν έχουν με την υποστήριξη όσων πλήττονται από το τεράστιο κόστος παραγωγής, τις εξευτελιστικές τιμές της ελιάς και του λαδιού και την έλλειψη κρατικής μέριμνας και προστασίας συνολικά της παραγωγής.

Που οδηγείται σε απαξίωση με αποτέλεσμα οι αγρότες σε μια πορεία να εγκαταλείψουν, να φύγουν και να πουλήσουν όσο – όσο τα λιγοστά χωράφια τους. Για αυτό ήταν γραφική αν όχι φαιδρή η παρουσία Μητσοτάκη και το Νοέμβρη στην πόλη μας που ανακάλυψε ότι η “μοναδική αναπτυξιακή δυναμική” που διαθέτει η Φωκίδα «είναι κλειδωμένη» προτείνοντας για τις ελιές και το λάδι brand name και κάνοντας επικίνδυνες αναφορές που μόνο ανησυχία πρέπει να προκαλούν σχετικά με την ενδεχόμενη παρουσία της Microsoft στον ελαιώνα και μάλιστα στο όνομα της ‘μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος’.  Για αυτό είναι εξοργιστικό ακόμη και το συμβολικό φύτεμα νεόφυτης – αιωνόβιας ελιάς που ξερίζωσαν απ’ τον φυσικό της χώρο για να μας πουν για την διατήρηση του παραδοσιακού ελαιώνα. Κι έχουν το θράσος σήμερα να δίνουν δενδρύλλια που τους χάρισαν φίλοι τους επιχειρηματίες, “χάντρες και καθρεφτάκια” δηλαδή στους πυρόπληκτους.

Εμπειρία υπάρχει από τη λογική κόστους οφέλους στον προκρούστη της οποίας βάζουν τις ζωές ακόμη και των παιδών μας όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν τον κυβερνητικό θώκο, όταν ακόμη υπάρχουν τα πλακάκια αμιάντου στο 1^ο Δημοτικό της Ιτέας, όταν τα παιδιά του Ειδικού Δημοτικού στεγάζονται σε κοντεινερ κλουβιά, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται και ό,τι εμπόδια βάζει στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχολείου αλλά και στην υγιεινή και ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών. Όταν το ΕΕΕΕΚ της Άμφισσας στεγάζεται σε κτίριο ενός αιώνα κυριολεκτικά, όταν το ΕΠΑΛ μπαίνει εδώ και χρόνια σε προγράμματα για διαφόρων ειδών επισκευές που αφορούν το κτηριακό, όταν δεν έχει γίνει ο βασικός προσεισμικός έλεγχος στα σχολεία του Νομού τη στιγμή που ζούμε σε μια ιδιαίτερα σεισμογενή περιοχή. 

Κι εδώ, από την Άμφισσα, από τη Φωκίδα πρέπει να τους γυρίσουμε την πλάτη, να απορρίψουμε τα εκβιαστικά τους διλήμματα για σταθερότητα. 

Με σταθερές κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια το Νοσοκομείο της Άμφισσας έχει μετατραπεί σε παρ’ ολίγον Κέντρο Υγείας με το λαό της περιοχής να φοβάται πραγματικά να αρρωστήσει γιατί γνωρίζει ότι παρά το ζήλο και την αυταπάρνηση που δείχνει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό διαμορφώνεται ζοφερή κατάσταση όσον αφορά την προστασία της υγείας του. Κι εδώ βέβαια οι ελλείψεις και τα κενά και σε ιατρικό αλλά και σε νοσηλευτικό προσωπικό στο ήδη υφιστάμενο ελλιπές οργανόγραμμα με βάση το οποίο θα ήταν αδύνατο να εφημερεύσουν όλα τα τμήματα δεν είναι τοπικό φαινόμενο αλλά…δεν είναι ούτε φυσικό όπως επιδιώκουν να μας πείσουν.

Οι γιατροί δουλεύουν με 3-4 ειδών εργασιακές σχέσεις, μόνιμες προσλήψεις δε γίνονται, ενώ οι όποιες προκηρύξεις βγαίνουν άγονες, καθώς δε θεσμοθετείται από το κράτος κανένα κίνητρο για να έρθει γιατρός να εργαστεί στο Νομό. Οι εφημερίες καλύπτονται και από ιδιώτες γιατρούς, γιατρούς που μετακινούνται από τα κέντρα υγείας. Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση με τους αναισθησιολόγους, που έχοντας μείνει δύο δεν μπορούν να καλύψουν τις εφημερίες και όλα τα επείγοντα, ενώ επιπτώσεις υπάρχουν και στον προγραμματισμό των χειρουργείων. Κραυγαλέο παράδειγμα της υποκρισίας κυβέρνησης και κράτους είναι και η κατάσταση  της μονάδας τεχνητού νεφρού που για καιρό ήταν στον αέρα ελοχεύοντας κινδύνους για τους νεφροπαθείς, ενώ πλέον λειτουργεί σε 3ήμερη βάση αντί για 7ήμερη. 

Για να μη μιλήσουμε για την εγκαταλελημένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας με τα αποψιλωμένα αγροτικά ιατρεία και τα υπολειτουργούντα Κέντρα Υγείας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό του Λιδωρικού.    

Ο λαός της περιοχής δεν πρέπει να τσιμπήσει στις ανέξοδες υποσχέσεις κανενός. Ακόμη και τα «αναπτυξιακά» έργα που τάζει ο βουλευτής με πρώτο και κύριο το κομμάτι του διαγωνίου Μπράλος – Άμφισσα που δεν υλοποιείται εδώ και δεκαετίες έφτασε ο καιρός να μπει σε ρώτα ακριβώς γιατί εξυπηρετεί κυρίως τις στρατηγικές επιλογές της εγχώριας αστικής τάξης για Ελλάδα και κυρίως Στερά Ελλάδα- διαμετακομιστικό και ενεργειακό κόμβο, ενταγμένο στα διευρωπαϊκά δίκτυα της ΕΕ, ενώ ο λαός θα πληρώνει, τόσο για τα δισ. με τα οποία μπουκώνονται οι κατασκευαστικοί όμιλοι, όσο και για τα πανάκριβα διόδια. 

Αντίστοιχα επικίνδυνη είναι η συζήτηση για τον παραλίμνιο αγωγό λυμάτων του Μόρνου, όταν αυτή επαναλαμβάνεται από το 2011 και όλη η Φωκίδα γνωρίζει ότι υπάρχουν ήδη κατασκευασμένες εγκαταστάσεις βιολογικών καθαρισμών, στις φυλακές Μαλανδρίνου και στο Λιδωρίκι που δεν λειτουργούν. Οι κυβερνητικές δεσμεύσεις είναι ακόμη πιο επικίνδυνες, αν συνδυαστούν και με την θέσπιση της Ρυθμιστικής Αρχής στο νερό που ψήφισε η ΝΔ ως προαπαιτούμενο του Ταμείου ανάκαμψης προωθώντας περεταίρω την εμπορευματοποίηση του και την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ με τις παραχωρήσεις ΣΔΙΤ μεταξύ άλλων και όσον αφορά το εξωτερικό υδροδοτικό δίκτυο (κανάλια, ταμιευτήρες, κλπ). Αναρωτιόμαστε ποιος θα πληρώσει την κατασκευή αλλά κυρίως ποιος θα επωμιστεί τη συντήρηση αυτού του έργου. 

Ο λαός την περιοχής πρέπει να σηκώσει ανάστημα στο όνειρο της τουριστικής ανάπτυξης που του τάζουν. Δεν αφορά εμάς και τα παιδιά μας, όταν ο μισθός τελειώνει στη μέση του μήνα, ούτε τους εργαζόμενους στον τουρισμό- επισιτισμό που δουλεύουν στην καλύτερη 12ωρα, χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας.

Η ζωή του λαού της Φωκίδας δε θα καλυτερεύσει με την επέκταση του συνεδριακού κέντρου Δελφών με “δορυφόρο” του στην Ιτέα, με το υδατοδρόμιο, με την αναμόρφωση της προβλήτας του λιμένα που θα καταστήσει λέει δυνατή την πλαγιοδέτηση μεγαλύτερων κρουαζιερόπλοιων. Προφανώς ούτε με την ιδιωτικοποίηση του χιονοδρομικού κέντρου Παρνασσού που στόχο έχει ότι ορεινό όγκο περίσσεψε από τις μεταλλευτικές και τους επενδυτές σε ΑΠΕ και κυρίως Ανεμογεννήτριες, την ώρα που εμείς πληρώνουμε πανάκριβο το ρεύμα, να το πάρει ο έμπειρος επενδυτής στα χιονοδρομικά. Η τουριστική ανάπτυξη αφορά τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον κλάδο. Για το λαό και τους αυτοαπασχολούμενους εμπόρους από το λεγόμενο θαύμα της τουριστικής ανάπτυξης περισσεύουν  ψίχουλα. 

Η 2^η παρουσία μέσα σε διάστημα λίγων μηνών στη Φωκίδα και του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη και του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρα δε σηματοδοτεί κάποιοι ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ας μην τρέφει ο λαός της περιοχής αυταπάτες. Στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ήρθαν και παρεμπιπτόντως πατέχτηκαν μέχρι την Άμφισσα και την Ιτέα, μιας και βρισκόμασταν στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου για να τάξουν και να υποσχεθούν.

Εκεί όπου βρέθηκαν μαζεμένοι εκπρόσωποι ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων της βιομηχανίας, της ναυτιλίας, των τραπεζών, του τουρισμού και του εμπορίου από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Εκεί όπου πήγαν να δώσουν διαπιστευτήρια σύσσωμες οι ηγεσίες της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ σε εμβληματικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου προβάλλοντας τους εαυτούς τους και τα κόμματά τους ως τους καταλληλότερους διαχειριστές των υποθέσεων της αστικής τάξης, επιδιώκοντας να πάρουν το χρίσμα της επόμενης μέρας των εκλογών,εγγυώμενοι την σταθερότητα και την μακροημέρευση των κερδών της. 

Για αυτό πρέπει και μπορούμε να καταδικάσουμε όσους κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια, όλους αυτούς που δεσμεύονται να συνεχίσουν την επόμενη ημέρα στις ίδιες ράγες οι οποίες μας έχουν φέρει στη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση. 

Μπορούμε να ενισχύσουμε όσο πιο πολύ γίνεται το ΚΚΕ, το μόνο Κόμμα που δεσμεύεται να σταθεί απέναντι, να αντιπαλέψει τα αντιλαϊκά μέτρα που θα εφαρμοστούν την επόμενη ημέρα, όποια κυβέρνηση και αν σχηματιστεί. Το μόνο Κόμμα που μέσα και από τις θέσεις του στο εργατικό κίνημα παλεύει για την οργάνωση της αντίστασης του λαού. Το αποδεικνύουν οι παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου Φωκίδας σε όλα τα ζητήματα που αφορούν στη ζωή μας, το αποδεικνύει η δράση όλων των σωματείων και των φορέων της περιοχής στα οποία συμμετέχουν και πρωτοστατούν οι κομμουνιστές. 

Η μόνη ψήφος που ενοχλεί το κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του είναι αυτή που δίνεται στο ΚΚΕ για αυτό ούτε 24 ώρες αντέχουν κάποιοι να βλέπουν στους δρόμους και στις πλατείες τα συνθήματα του. 

Μόνο ο λαός σώζει τον λαό, στον δρόμο της ανατροπής, με δυνατό ΚΚΕ , στις πρώτες και στις επόμενες εκλογές αν ακολουθήσουν. Οι χιλιάδες ψηφοφόροι του ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη να γίνουν δύναμη και στις επόμενες πολιτικές μάχες. ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ και ΟΛΟΙ ΜΑΣ