“Στη σκιά του Καραβάτζιο”: Τετάρτη και Πέμπτη στην Κ.Λ. Ιτέας

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΙΤΕΑΣ

Τετάρτη 2/8 και Πέμπτη 3/8 στις 9.15μμ

«Στη σκιά του Καραβάτζιο» (2022) του Μικέλε Πλασίντο

Μια επική παραγωγή του Ιταλικού κινηματογράφου

Η ταραχώδης ζωή ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών. Ο αιρετικός, έντονος, ιδιοφυής Καραβάτζιο, πρωταγωνιστεί σε ένα διαφορετικό πορτρέτο που μας συστήνει την πολυτάραχη ζωή ενός ανθρώπου, ο οποίος πάλεψε όλη του τη ζωή με το κατεστημένο με μία και μόνο αποστολή: η Τέχνη να κλείνει μέσα της την αλήθεια.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ιταλία, 1600 μ.Χ. Ο Μικελάντζελο Μερίζι, γνωστότερος και ως Καραβάτζιο, είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί πόρνες, κλέφτες και αστέγους σα μοντέλα για τους θρησκευτικούς του πίνακες κόντρα στους αυστηρούς κανόνες της Συνόδου του Τρέντο σχετικά με τη απεικόνιση θρησκευτικών εικόνων. Όταν ο Καραβάτζιο καταδικαστεί σε θάνατο έπειτα από μια μονομαχία ερωτικής αντιζηλίας, ο Πάπας Παύλος Ε’ αναθέτει σε έναν μυστικό πράκτορα του Βατικανού (η Σκιά) να κάνει έρευνα γύρω από τον εκκεντρικό καλλιτέχνη, έτσι ώστε να αποφασίσει αν θα του δώσει χάρη.

 Μετά από πενήντα χρόνια στον χώρο του κινηματογράφου και άλλες δεκατρείς ταινίες, ο σκηνοθέτης Μικέλε Πλασίντο επέλεξε να αφιερωθεί στην ιστορία της περίπλοκης και περιπετειώδους ζωής του Καραβάτζιο. Ο Πλασίντο ήθελε η ταινία να αποκαταστήσει την αυθεντικότητα του καλλιτέχνη Καραβάτζιο, με όλα του τα ελαττώματα, τις αρετές και τη βαθιά του ανθρωπιά, ενώ ταυτόχρονα απεικονίζει την πλήρη αλήθεια για την εποχή στην οποία ζούσε μακριά από ακαδημαϊσμούς και ωραιοποιήσεις. Μιλά με ειλικρίνεια για μια ιδιοφυΐα που είχε την ικανότητα να φωτίζει τον κόσμο με την τέχνη του και όπως είχε πει ο ίδιος, «απλώς αναζητούσε την αλήθεια».

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Παν. Τιμογιαννάκης (pantimo.gr): «Ο ΜΙΚΕΛΕ ΠΛΑΣΙΝΤΟ, που ξεκίνησε ως γοητευτικός ηθοποιός αλλά εδώ και χρόνια υπολογίζεται από το τρέχον ιταλικό σινεμά ως ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες του, κι υπηρετεί είδη τα οποία δείχνει ότι γνωρίζει καλά, κάνει εδώ αυτή την υπέρβαση: Της συνύφανσης προσωπικότητας-έργου, την ένταξη της ψυχολογίας του ήρωα στο έργο που δημιούργησε κι από όλα αυτά υφαίνει αισθητική, μαζί με την πλοκή που του έγραψαν οι σεναριογράφοι. Η ταινία έχει γυριστεί με την αισθητική των πινάκων του Καραβάτζιο κι η φωτογραφία με τα σκηνικά και τα κοστούμια συνδυάζονται και συνυπάρχουν για αυτόν το σκοπό. Εξαιρετικοί όλοι οι ηθοποιοί ο Ρικάρντο Σκαμάρτσο , ο Λουί Γκαρέλ, η Ιζαμπέλ Ιπέρ στο ρόλο της αριστοκράτισσας που προστάτευε τον Καραβάτζιο.»

Γιώργος Ξανθάκης (filmy.gr): «Ψάχνω την αλήθεια», επέμεινε ο ζωγράφος, και ο σκηνοθέτης Μ. Πλασίντο θέλει να κάνει το ίδιο με την ταινία του: απεικονίζει τους βρώμικους δρόμους, το αίμα και τον ιδρώτα, τους λούμπεν που εμφανίστηκαν στους καμβάδες του καλλιτέχνη. Το θέαμα είναι συναρπαστικό, φτιαγμένο με πραγματικό πάθος για το θέμα και για τον χαρακτήρα. Ο έξοχος Λουί Γκαρέλ ενσαρκώνει τον ψυχρό, μικρόψυχο, φανατικό πράκτορα του πάπα, που περιφρονεί τον ζωγράφο για τη ζωή του αλλά θαυμάζει την τέχνη του. Ο Ρικάρντο Σκαμάρτσιο δίνει μια σαρωτική ερμηνεία στο ρόλο του Καραβάτζιο. Η μαγευτική φωτογραφία του Μικέλε ντ’ Ατανάζιο, με τους εσωτερικούς χώρους υπό το φως των κεριών και τις σκιές να σέρνονται πάνω από τα πρόσωπα και τα αντικείμενα, αξιοποιεί στο έπακρο την εξαιρετική δουλειά σκηνογραφίας και κοστουμιών (των Τονίνο Ζέρα και Κάρλο Ποτζιόλι αντίστοιχα), δημιουργώντας μια εικαστική σύνθεση της ζωγραφικής του Καραβάτζιο και της κινηματογραφικής αισθητικής.»

Γιάννης Ζουμπουλάκης (ΤΟ ΒΗΜΑ): «Ο Πλάσιντο ψύχραιμα, τεκμηριωμένα, επισημαίνει και με τον δικό του τρόπο επισφραγίζει την διαχρονική αξία των έργων του Καραβάτζιο έχοντας καταθέσει μια από τις πιο πρωτότυπες «βιογραφικές» ταινίες των τελευταίων ετών.»

Αλέξης Δερμεντζόγλου (ΚΕΜΕΣ): «Εικαστικά το φιλμ είναι άψογο, τυλιγμένο σε ημίφωτα σκοτάδια και ντεκόρ  περιθωρίου με την φωτογραφία του Μισέλ Ντ’ Ατανάζιο να αποδίδει απόλυτα το ερεβώδες, ρευστό και ακαθόριστο κλίμα της εποχής.»