Διακήρυξη του παραρτήματος Φωκίδας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ για τα 81 χρόνια ΕΠΟΝ

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

 Σαν σήμερα συμπληρώνονται 81 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ. Ήταν το ξημέρωμα της 23ης Φλεβάρη 1943 όταν η σύσκεψη αντιπροσωπειών 10 νεολαιίστικων οργανώσεων συγκεντρώθηκαν σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας στο σπιτάκι της οδού Δουκίσσης Πλακεντίας 3 στους Αμπελοκήπους. Μετά από πρόταση της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών, της θρυλικής ΟΚΝΕ, που συμπληρώνονται φέτος 101 χρόνια από την ίδρυσή της, κατέληξαν στην απόφαση ίδρυσης της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων, της ένδοξης ΕΠΟΝ και υπέγραψαν την πράξη ίδρυσής της. Ήταν αποτέλεσμα και συνέχεια της ορμητικής ανάπτυξης του εργατικού-λαϊκού κινήματος ενάντια στο ναζί κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες του, σε όλες τις περιοχές της χώρας, με καθοριστική τη συμμετοχή της εργατικής και σπουδάζουσας νεολαίας.

Η ΕΠΟΝ, έμελε να γράψει απαράμιλλες ηρωικές σελίδες στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας από το ναζί κατακτητή και, γενικότερα, στην αγωνιστική ιστορία του νεολαιίστικου κινήματος στη χώρα μας.

Στο ιδρυτικό της ΕΠΟΝ, σχετικά με τους σκοπούς ίδρυσής και της δράσης της, αναφέρονται:

«α. Η εθνική απελευθέρωση με βάση την ακεραιότητα της Ελλάδας.

β. Η εξόντωση του φασισμού τώρα και στο μέλλον με οποιαδήποτε μορφή κι αν παρουσιαστεί. Αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας, έτσι που όλες οι εξουσίες ν’ απορρέουν από την κυρίαρχη θέληση του λαού.

γ. Η καταπολέμηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και η υπεράσπιση της ειρήνης, με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης και ειδικά της Βαλκανικής.

δ. Γενικά, καθορίζεται στο καταστατικό ότι η ΕΠΟΝ είναι οργάνωση εθνικοαπελευθερωτική, αντιφασιστική – προοδευτική, αντιπολεμική – φιλειρηνική.

ε. Αποφασίζεται, τέλος, η ίδρυση δημοσιογραφικού κεντρικού οργάνου με τίτλο: “Νέα Γενιά”.

στ. …Η Πανελλαδική σύσκεψη αποφασίζει την προσχώρηση της ΕΠΟΝ στο ΕΑΜ σαν εκπροσώπου της νέας γενιάς, με συμμετοχή αντιπροσώπου της στην ΚΕ του ΕΑΜ».

Μ’ αυτούς τους σκοπούς η ΕΠΟΝ ενέπνευσε και δίδαξε στη νεολαία της πατρίδας μας να αντιμετωπίσει ατρόμητη το φασισμό και την κατοχική εγκληματική βία. Οι ΕΠΟΝίτισσες και οι ΕΠΟΝίτες συμμετείχαν και διακρίθηκαν για την παλληκαριά τους στις γραμμές του λαϊκού απελευθερωτικού στρατού, του ΕΛΑΣ, και σε άλλες αφάνταστες ηρωικές πράξεις, όπως στο Μπιζάνι της Καλλιθέας και στο Κάστρο του Υμητού. Σε 35.000 ανέρχονται οι ανταρτοΕΠΟΝίτες που αγωνίστηκαν στον ΕΛΑΣ και 36.000 αγωνίστηκαν στον ΕΛΑΣ των πόλεων, στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και στα Έμπεδα. Σε 1300 υπολογίζονται οι ανταρτοΕΠΟΝίτες που έπεσαν στα πεδία των μαχών , ενώ άγνωστος παραμένει ο αριθμός αυτών που έπεσαν στις διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις στις πόλεις, που εκτελέστηκαν, είτε πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή πιάστηκαν, βασανίστηκαν και πέθαναν από τις αρχές κατοχής και τα όργανά τους.

Τεράστια, ήταν η προσφορά της ΕΠΟΝίτικης Νεολαίας στους τομείς της Μόρφωσης και του Πολιτισμού εμπνέοντας τη νεολαία μας. Στις πόλεις και τα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στα εργοστάσια, στις γειτονιές, πάλεψαν για το ψωμί και τη λευτεριά, οργάνωσαν Λέσχες πολιτικής -πολιτιστικής μάθησης και διαπαιδαγώγησης. Καθημερινά έδιναν τον αγώνα για την κατάκτηση της γνώσης, το χτύπημα του αναλφαβητισμού, τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων μαχητών. Ό,τι δεν είχε δώσει στη νεολαία το αναχρονιστικό εκπαιδευτικό σύστημα το δίδαξε η ΕΠΟΝ.

Το ΕΠΟΝίτικο πνεύμα, αναμορφωτικό, δημιουργικό, αισιόδοξο απλώθηκε παντού σ’ όλη την κατεχόμενη χώρα, έφτασε και στο πιο μικρό χωριό ανοίγοντας έτσι τις κλειστές πόρτες της μόρφωσης, του πολιτισμού και του αθλητισμού για όλη τη νεολαία μας. Ονομαστοί έγιναν οι ερασιτεχνικοί θίασοι της ΕΠΟΝ που ανέβασαν πολλά θεατρικά έργα, οργάνωσαν κουκλοθέατρο, χορωδίες και συναυλίες. Παίχτηκαν σημαντικά έργα γραμμένα από σημαντικούς δημιουργούς, όπως οι: Βασίλης Ρώτας, Γερ. Σταύρου, Γιώργος Κοτζιούλας, Αλέκος Ξένος μουσικοσυνθέτης κά. Τότε για πρώτη φορά τα παιδιά της ελληνικής επαρχίας και των συνοικιών Αθήνας και Πειραιά είδαν κουκλοθέατρο.

 Με την ίδρυσή της, η ΕΠΟΝ έδωσε μια απ’ τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες μάχες. Μάχη που έμεινε στην Ιστορία. Ηταν η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης που επιχείρησαν να υλοποιήσουν οι χιτλερικοί με τους ντόπιους δοσίλογους και συνεργάτες τους. Η κυβέρνηση των δοσίλογων θα προχωρούσε στο σχέδιο πολιτικής επιστράτευσης του ελληνικού λαού προκειμένου να δουλέψουν στα χιτλερικά εργοστάσια, ώστε να μπορέσουν οι ναζί να ενισχύσουν το στρατό τους στο ανατολικό μέτωπο ενάντια στη Σοβιετική Ενωση.

Υπήρχε, λοιπόν, η πληροφορία ότι στις 5 Μάρτη ο Κ. Λογοθετόπουλος θα αναγγείλει επίσημα την πολιτική επιστράτευση. Οι κινητοποιήσεις λαού και νεολαίας άρχισαν με τη συντονισμένη απεργία και διαδήλωση στις 24 Φλεβάρη 1943. Χιλιάδες λαού κατέβηκαν στο δρόμο, στο κέντρο της Αθήνας, για να διαδηλώσουν μπροστά στο πολιτικό γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού Κ. Λογοθετόπουλου, στο Εργατικό Κέντρο και στο υπουργείο Εργασίας. Μπροστάρηδες στη μάχη, χιλιάδες νεολαίοι και νεολαίες, κάτω από τα λάβαρα της ΕΠΟΝ που μόλις είχε ιδρυθεί. Στις 5 Μάρτη η γενική απεργία υπήρξε καθολική. Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά βρίσκεται στους δρόμους. Ενα σύνθημα κυριαρχεί: «Κάτω η επιστράτευση». Στη μάχη αυτή, η παρουσία της ΕΠΟΝ είναι ξεχωριστή και της ανήκει μεγάλο μερίδιο από τη νίκη. Το πρώτο φύλλο της «Νέας Γενιάς» περιγράφει ως εξής τη δράση της Οργάνωσης: «24 Φλεβάρη και 5 Μάρτη! Να, δύο ημερομηνίες που θα μείνουν ιστορικές. Κι αξέχαστες. Δυο μέρες που ο αθηναϊκός και πειραιώτικος λαός με τα νιάτα του αγωνίστηκε και σάρωσε τα σχέδια των καταχτητών και επέβαλε τη θέλησή του. Η νέα γενιά συμμετείχε σε πρωτοφανή όγκο και μαχητικότητα σ’ αυτές τις μάχες. Η 5 του Μάρτη ακόμα αποτέλεσε το πρώτο βάφτισμα της ΕΠΟΝ. Μια μεγάλη διαδήλωση νέων κοριτσιών και παιδιών διέσχισε τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας με κραυγές «ΚΑΤΩ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ – ΕΠΟΝ,ΕΠΟΝ»».

Επίσης, τεράστια ήταν η συμβολή της ΕΠΟΝ στην αποτροπή της καθόδου των Βουλγάρων φασιστών στην Ελληνική Μακεδονία, συμμετέχοντας στα τεράστια συλλαλητήρια, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα στις 22 Ιούλη 1943, όπου πήραν μέρος εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας. Σύμβολο του αγώνα αυτού υπήρξαν η Παναγιώτα Σταθοπούλου, που έπεσε ανεμίζοντας την ελληνική σημαία μπροστά στο τανκ των ναζί, η Κούλα Λίλη που σκαρφάλωσε στο τανκ και χτύπησε το τανκίστα ναζί στο πρόσωπο, όπως και τα άλλα πρώτα θύματα των ΕΠΟΝιτών: Μ. Καλοζύμη, Θ. Χατζηθωμά σπουδαστή, και της φοιτήτριας Αντωνιάδου.

 Με το σύνθημα: «πολεμάμε και τραγουδάμε, πολεμάμε και μαθαίνουμε» ο ΕΠΟΝίτης και η ΕΠΟΝίτισσα , έχοντας το βλέμμα καρφωμένο σε ένα καλύτερο αύριο, πάλευαν μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, ζώντας ολόπλευρα την ομορφιά του ανυποχώρητου αγώνα, της ανυπότακτης ζωής.

Τεράστια είναι η συμβολή και της εκδοτικής δραστηριότητας της ΕΠΟΝ στον απελευθερωτικό αγώνα. Τα ΕΠΟΝίτικα έντυπα στα χρόνια της τριπλής κατοχής έχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού Τύπου. Πρόκειται για πρωτόγνωρο φαινόμενο σε κείνη την περίοδο. Μέσα σε ένα χρόνο ο ΕΠΟΝίτικος Τύπος καλύπτει το 83,6% του συνόλου των αντιστασιακών εντύπων που κυκλοφορούν σ’ ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα. Όλος αυτός ο εκδοτικός οργασμός στηρίχτηκε βασικά στην αυτοθυσία των νέων. Η «ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ» ήταν το κεντρικό όργανο της ΕΠΟΝ που κυκλοφόρησε ένα μήνα μετά την ίδρυση της Οργάνωσης, με υπεύθυνο το Σταύρο Ζορμπαλά, αρχικά, και αργότερα το Νίκο Καραντηνό.

Η ΕΠΟΝ οργάνωσε και καθοδήγησε το παιδικό κίνημα που έμεινε γνωστό στην ιστορία με το όνομα «ΑΕΤΟΠΟΥΛΑ». Συμμετείχαν παιδιά ως 15 χρονών, που είχαν τη δική τους ξεχωριστή συμβολή στον απελευθερωτικό αγώνα, βοηθώντας και ενισχύοντας με πολλούς τρόπους τη δράση των ανταρτών του ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ.

Το δικαίωμα να ψηφίζουν οι νεολαίοι από τα 18 τους χρόνια, το κέρδισαν  με τη συμβολή της ΕΠΟΝ. Στις θέσεις της ΕΠΟΝ, όπως καταγράφονται στον περίφημο δωδεκάλογο, μεταξύ των άλλων, αναφέρονται:

«-Θέλουμε τα νιάτα ευτυχισμένα μέσα στη χαρά της δημιουργικής δράσης.

-Θα αγωνιστούμε παλικαρίσια να γκρεμίσουμε όλους τους πολιτικούς και οικονομικούς φραγμούς και όλα τα εμπόδια που έστησε ο καπιταλισμός και ο φασισμός για να καταχτήσουμε κι εμείς τα δικαιώματα της ηλικίας μας και να επιβάλουμε το σεβασμό τους.

-Ζητάμε ίσα δικαιώματα για όλα τα παιδιά , πολύπλευρη παιδεία και ποιοτική μόρφωση διαποτισμένη με το πνεύμα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας…

-Θέλουμε να γίνουμε, σύμφωνα με τις ατομικές του ο καθένας δυνατότητες, φωτισμένοι και ειδικευμένοι εργάτες της ζωής και της επιστήμης…

-Θέλουμε εμείς οι νέες, λυτρωμένες από τον απατηλό και παραστρατημένο φεμινισμό, να σπάσουμε τις αλυσίδες της πολύμορφης σκλαβιάς μας και ν’ αγωνιστούμε ολόψυχα πλάι και μαζί με τους νέους για να καταχτήσουμε την οικονομική, την κοινωνική και την πολιτική μας ισότητα…

-Θέλουμε κι εμείς, πρωτοπόροι συναγωνιστές μαζί με όλους τους νέους του κόσμου, να υπερνικήσουμε τον γεμάτο προκαταλήψεις στενόκαρδο εθνικισμό, να υψωθούμε πέρα και πάνω από τον ιμπεριαλισμό και να χτίσουμε όλοι μαζί, μ’ αδελφική συνεργασία, το μεγαλόπρεπο ναό της ειρηνικής διαβίωσης των λαών…

-Δίνουμε την υπόσχεση πως θα προετοιμάσουμε το έδαφος για το ριζοβόλημα και το πλούσιο άνθισμα ενός πρωτοπόρου νεοελληνικού σοσιαλιστικού πολιτισμού»….

Στις 33 μέρες που κράτησε η ταξική μάχη της Αθήνας, το Δεκέμβρη 1944, νέοι και νέες της ΕΠΟΝ δε δίστασαν να ξανασηκώσουν το λάβαρο του αγώνα ενάντια στους αστούς και στην επέμβαση των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων τους. Στη συνέχεια χιλιάδες νέοι και νέες της ΕΠΟΝ κατατάχτηκαν στις γραμμές του ΔΣΕ και πολέμησαν με το όπλο στο χέρι, δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους, συμμετέχοντας στην τρίχρονη Εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού. Συσπειρώθηκαν στη Δημοκρατική Νεολαία του ΔΣΕ που ιδρύθηκε το δεύτερο δεκαήμερο του Οκτώβρη 1947. Η εμφυλιοπολεμική αστική κυβέρνηση ήδη είχε απαγορεύσει τη δράση της ΕΠΟΝ τον Οκτώβρη 1947, με το διαβόητο Ν. 509, και έτσι η ΕΠΟΝ πέρασε σε βαθιά παρανομία.

Επίσης, σημαντική ήταν η προσφορά της ΕΠΟΝ στη διαπαιδαγώγηση και τη μορφωτική -πολιτιστική δουλειά στην Πολιτική Προσφυγιά, στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, όπου φιλοξενήθηκαν οι μαχήτριες και οι μαχητές του ΔΣΕ, μετά την υποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Η ΕΠΟΝ συνεχίζοντας τις πολιτιστικές παραδόσεις, κατέβαλε και στην προσφυγιά επίμονες προσπάθειες να συνδυάσει τη δουλειά για την εξειδίκευση και τη μόρφωση των νέων πολιτικών προσφύγων με την πολιτιστική τους δραστηριότητα, που θα κρατούσε ζωντανούς τους δεσμούς της με την Πατρίδα. Σημαντική επίσης ήταν η συμβολή της στην ΕΒΟΠ, (Επιτροπή Βοήθειας στα Παιδιά).  

Καθοριστικός παράγοντας για την εξέλιξη της ΕΠΟΝ στη μαζικότερη νεολαιίστικη οργάνωση στην Ελλάδα, ήταν η πρωτοπόρα δράση των μελών και στελεχών της ΟΚΝΕ. Τη “μαγιά”, τα φύτρα της ΕΠΟΝ θα τα βρούμε στα ξερονήσια και στις φυλακές της δικτατορίας του Μεταξά, όπου ήταν κλεισμένα μέλη και στελέχη και της ΟΚΝΕ. Αυτά τα στελέχη, μετά την απόδρασή τους, δημιούργησαν και πάλι τους οργανωτικούς πυρήνες στα εργοστάσια, στα πανεπιστήμια και στις γειτονιές.

Η ΕΠΟΝ έδωσε τεράστια μάχη ενάντια στα ναρκωτικά. Ο κίνδυνος των ναρκωτικών αποκρούστηκε με ειδική καμπάνια. Είναι χαρακτηριστικό ένα μικρό, αλλά περιεκτικό φυλλάδιο, που είχε βγάλει η ΕΠΟΝ Αθήνας και στο οποίο παρουσιαζόταν ο μεγάλος κίνδυνος που απειλούσε τα νιάτα. Είναι ένα αποκαλυπτικό γραφτό, που έδινε όλες τις διαστάσεις που ολοένα και περισσότερο έπαιρναν τα ναρκωτικά και ιδιαίτερα το χασίς.  Εγραφε εκείνο το φυλλάδιο: «Ενας θανάσιμος κίνδυνος απειλεί τη νεολαία μας. Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ! Το χασίς, τα ναρκωτικά, η έκλυση των ηθών πήραν τρομακτικές διαστάσεις από τις αρχές του 1945 και δώθε. Καθημερινά, νέοι άνθρωποι, γεμάτοι ζωή, πέφτουν στα θανατερά δίχτυα των ναρκωτικών και της εκπόρνευσης, για να μην ξεμπλέξουν ποτέ πια! Μια κραυγή απόγνωσης φτάνει από τους νέους, που καθημερινά κυλούν στον αργό θάνατο της διαφθοράς». Αυτά το 1945.

Υπάρχουν πλέον ιστορικές αποδείξεις οτι τα ναρκωτικά αποτέλεσαν όπλο του Αγγλικού Ιμπεριαλισμού, και οχι μόνο, κατά της νεολαίας την εποχή εκείνη.

Τα ναρκωτικά έχαιραν της αγγλικής «συμμαχικής προστασίας». Η μεγάλη εισαγωγή τους στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1945 από αγγλικά λιμάνια στην Αθήνα, στοχεύοντας στη δημιουργία μιας εξαρτημένης νέας γενιάς, υποταγμένης στο αντιδραστικό αστικό καθεστώς, ανίκανης να διεκδικήσει το μέλλον της το οποίο προδιαγραφόταν μαύρο από τους εκμεταλλευτές και τους Αγγλοαμερικάνους συμμάχους τους. Η δράση της ΕΠΟΝ δεν σταμάτησε στην ενημέρωση και τις εξορμήσεις. Σύντομα μέλη της ΕΠΟΝ εντόπισαν τις περιοχές που καλλιεργούνταν κανναβουριά στην Κωπαΐδα και τη Μεσσηνία. Στον Βόλο ΕΠΟΝίτες ξερίζωσαν φυτείες, ενώ ουσιαστικό ρόλο στην ενημέρωση έπαιξαν και σειρές διαλέξεων σε λέσχες και συλλόγους σε όλη την Ελλάδα.

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ αγωνίζεται για τη διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων.  Αγωνίζεται ενάντια στην διαστρέβλωση της Ιστορίας του Β’ παγκοσμίου πολέμου, ενάντια στις επιδιώξεις της Γερμανικής και της Ελληνικής αστικής τάξης για τη αναθεώρηση της, με αντιεπιστημονικά προγράμματα τύπου «Μνήμες Κατοχής» που πασχίζουν να αθωώσουν τα ναζιστικά εγκλήματα και να μειώσουν τη σημασία της ΕΑΜικής Αντίστασης τις συνειδήσεις των μαθητών. Προσπαθούν να αμβλύνουν τις αρνητικές συνέπειες της ναζιστικής εγκληματικής δράσης, μέσω προγραμμάτων της «Ελληνογερμανικής Νεολαίας» και του «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον» που χρηματοδοτούν έργα σε Δήμους,  κόντρα στη διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων,  και αντιεπιστημονικά σεμινάρια για την ιστορία της ναζιστικής κατοχής.

 Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η 81ή Επέτειος της ΕΠΟΝ βρίσκει τη χώρα μας χωμένη μέχρι τα μπούνια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία,καθως και στην αποπειρα εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού  ως πρόθυμο σύμμαχο του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου ΗΠΑ -ΝΑΤΟ-ΕΕ με τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί για τη χώρα μας.

Η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας είναι έκκρυθμη. Χαρακτηρίζεται από τους αγώνες των αγροτών, των φοιτητών και των συνταξιούχων. Ταυτόχρονα προετοιμάζεται η μεγάλη απεργιακή

κινητοποιήση στις 28 του μήνα. 

 Ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος! Παλεύουν για την επιβίωσή τους, για να συνεχίσουν να παράγουν και να ζουν στον τόπο τους.

Ο αγώνας των αγροτών μάς αφορά όλους! Γιατί η ελπίδα και η προοπτική βρίσκεται στη συμμαχία των εργαζομένων, με τα λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης. Στην πάλη ενάντια στον κοινό αντίπαλο, στα μονοπώλια και στο κράτος τους, σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, που στηρίζουν η κυβέρνηση, και  η ΕΕ. 

Επίσης είναι απαράδεκτη η απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας της ΝΔ να προχωρήσει στο εσπευσμένο κλείσιμο των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής για το έγκλημα των Τεμπών, ενώ από τη μέχρι τώρα εξέταση των μαρτύρων είχε γίνει φανερό ότι αυτή έπρέπε να συνεχιστεί και να εξεταστούν περισσότεροι μάρτυρες!

Καταγγέλουμε στο λαό τις  βαρύτατες  πολιτικές και ποινικές ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για τον τεμαχισμό του σιδηρόδρομου και την ιδιωτικοποίησή του με τις ευλογίες της ΕΕ, την απουσία συστημάτων ασφαλείας, που σε συνδυασμό με την υποστελέχωση του ΟΣΕ όχι μόνο προετοίμασαν το έγκλημα στα Τέμπη, αλλά στρώνουν το έδαφος και για επόμενα!

Είναι φανερό ότι τα ιδανικά της ΕΠΟΝ μένουν ανεκπλήρωτα. Η νεολαία σήμερα με τους αγώνες της, συντονισμένη με τον υπόλοιπο λαό, αγωνίζεται για το δικαίωμα στη μόρφωση. Να πάψει

το δικαίωμα αυτό να γίνεται εμπόρευμα, να αποτραπεί η ίδρυση Ιδιωτικών <<πανεπιστημίων>> και να δοθει ο αγώνας για δημόσια δωρεάν υψηλής ποιότητας σχολεία.

 Συν/στες και συν/στριες

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ τιμά το μεγαλειώδες έργο και την προσφορά της ΕΠΟΝ στην ελληνική νεολαία και στην απελευθέρωση της Ελλάδας από το φασιστικό ζυγό. Τιμάμε την πολύπλευρη προσφορά της στην διαπαιδαγώγηση της ελληνικής νεολαίας μας, με τις αξίες του αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον. Με τη δράση της άφησε πλούσιες παρακαταθήκες για τις νέες γενιές. Το έργο της ΕΠΟΝ έχει γραφεί με ανεξίτηλα γράμματα στην Ιστορία του λαού και της νεολαίας, για να διδάσκει τα νιάτα της πατρίδας μας πως όταν το αποφασίσουν, μαζί με τον εργαζόμενο λαό,  μπορούν ακόμα και «κόντρα στη θύελλα» να φέρουν τα κάτω-πάνω, να χτίσουν το δικό τους φωτεινό μέλλον.

                                                          Σας ευχαριστουμε.