“Το άπιαστο όνειρο έγινε πραγματικότητα!”

Από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ, Σταύρο Παρχαρίδη

Το πρώτο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Λιδωρικίου είναι γεγονός! Το άπιαστο κατά πολλούς όνειρο έγινε πραγματικότητα. Ένα φεστιβάλ που οφείλει την ύπαρξή του στην διάθεση, το κέφι και την πίστη, ότι το ακατόρθωτο μπορεί να συμβεί. Και συνέβη χάρη στην προσπάθεια μιας χούφτας ανθρώπων με όρεξη για δουλειά και αγάπη για την τέχνη του κινηματογράφου.«Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ» κέρδισε επάξια τις χρυσές δάφνες. Τις κέρδισε και στην συνέχεια τις μοίρασε σε έξι ταινίες έτσι όπως η επιτροπή έκρινε .

Τρεις μέρες ήταν η διάρκεια του φεστιβάλ Στις 2-3 και 4 Αυγούστου 2024, το ιστορικό Λιδωρίκι Φωκίδας γέμισε εικόνες, μουσική , συζητήσεις. Ακόμη είχαμε την χαρά δημιουργικών αντιπαραθέσεων, αντιπαραθέσεις που έδωσαν την ευκαιρία να προβληματιστούμε ίσως ακόμη και κάποιοι να αναθεωρήσουν την άποψή τους για την θεματική, την εφαρμογή και την ελευθερία της κινηματογραφικής τέχνης.

Τρεις χώροι φιλοξένησαν το φεστιβάλ

Με αρχικό σκεπτικό την ανάδειξη της ομορφιάς του τόπου και σημείων όπου κανείς μπορεί να την απολαύσει, επιλέξαμε την περιοχή Βαρούση και πιο συγκεκριμένα τον προαύλιο χώρο του Αι Γιώργη για την τελετή έναρξης, μαγική η θέα από εκεί αλλά και γεμάτη κατάνυξη. Δύο πανύψηλα κυπαρίσσια το ένα απέναντι από το άλλο μοιάζουν σαν δυο αδέρφια χωρισμένα που υψώνουν το ανάστημά τους προς τον ουράνιο θόλο παρακαλώντας το Θείον που υπηρετούν, κάποτε να ανταμώσουν.

Η μεγάλη γιορτή ξεκίνησε με την τελετή έναρξης την Παρασκευή δύο Αυγούστου από εκεί. Η παραδοσιακή εξέδρα μεταμορφώθηκε σε μια «πύρινη» εικαστική εγκατάσταση η οποία «επικοινωνούσε» με την έκθεση ζωγραφικής και την εκεί εικαστική εγκατάσταση στην αίθουσα πολιτιστικών δράσεων στο κτήριο του δημαρχείου.

Ένα πύρινο τραπέζιο «κουβάλησε» στην πλάτη του όλη την τεχνική υποδομή.

Κυρίαρχο χρώμα το κόκκινο , ένα κυπαρίσσι τυλιγμένο με ματωμένα πέπλα, φόρος τιμής στους αδικοχαμένους στην Κύπρο. Το αρχικό «Λ» από το «Λιδωρίκι» σχηματίζουν λευκά μακρόσυρτα πανιά, το λευκό Λάμδα το οποίο με την χρήση των φωτιστικών μέσων μεταμορφώνεται και αυτό σε δύο φλέβες που αιμορραγούν, φτάνουν μέχρι τους θεατές που καθισμένοι ημικυκλικά γύρω από την εξέδρα γίνονται μέρος της εγκατάστασης και ένα με την μουσική του διεθνώς καταξιωμένου συνθέτη και πνευματικό παιδί του Βαγγέλη Παπαθανασίου, του κ. Αλέξανδρου Χάχαλη. Τα στάντ των μουσικών οργάνων μεταλλικά με προσθήκη ξύλου, χρηστικά γλυπτά δεσπόζουν, θαυμάσια δημιουργήματα του τοπικού καλλιτέχνη Ανδρέα Καραμπέτσου,με ευκολία μετατρέπονται σε φλόγες που ξεπηδούν από την γη. Έχει προηγηθεί ως τόσο ένα μικρό θεατρικό δρώμενο που μας πληροφορεί για το πως διαλέξαμε τον υπότιτλο του φεστιβάλ Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ενώ παράλληλα σχολιάζει με χιούμορ το αιώνιο πρόβλημα της οικονομικής ενίσχυσης της κινηματογραφικής παραγωγής. Τους χαρακτήρες ερμηνεύουν οι Ζαχαρούλα Παπαδάκη που είναι και η παρουσιάστρια του φεστιβάλ. Η μικρή, εκπληκτικού ταλέντου, Ιωάννα Κουτσούμπα και η φουριόζα Σοφία Κουτσούμπα. Την εκδήλωση όλη οδηγεί βήμα-βήμα η Ανθή Προδρομίδου. Ακολουθούν οι χαιρετισμοί ανάμεσά τους και αυτός του προέδρου της ΕΕΣ Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών) κυρίου Χάρη Παπαδόπουλου και η πρόεδρος του Φεστιβάλ Αργυρώ Λαγγουράνη κηρύττει την έναρξη του φεστιβάλ.

Στην συνέχεια η μουσική του κυρίου Χάχαλη καθώς και τα βίντεο που ο ίδιος φιλοτεχνεί δεσπόζουν στον χώρο, κυριαρχούν στις ψυχές των θεατών και κηρύττουν την έναρξη του φεστιβάλ με τον καλύτερο τρόπο μια μουσικό – κινηματογραφική πανδαισία αφιερωμένη και αυτή στην μαρτυρική Κύπρο που φέτος συμπληρώνει πενήντα χρόνια κατοχής και εδαφικής απώλειας.

Η πρώτη βραδιά κλείνει με την προβολή της ταινίας «Γιατί δακρύζει το λιβάδι κύριε Αγγελόπουλε;» της σκηνοθέτριας Αναστασίας Χριστοφορίδου η οποία είναι και η τιμώμενη σκηνοθέτης του φεστιβάλ.

Την τελετή έναρξης τιμούν με την παρουσία τους τα μέλη της επιτροπής, διαγωνιζόμενοι, τοπικοί παράγοντες αλλά και θεσμικού χαρακτήρα όπως ο πρόεδρος του ΣΕΗ κύριος Νίκος Καραγεώργης. Ενώ ο πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών Χάρης Παπαδόπουλος με επιστολή χαιρετίζει την έναρξη του φεστιβάλ. Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως η βοήθεια και συμβολή της Ε.Ε.Σ. και του προέδρου στην πραγματοποίηση του φεστιβάλ ήταν σημαντική.

Μια από τις προσωπικές μου πεποιθήσεις είναι, πως η κάθε πολιτιστικού και καλλιτεχνικού χαρακτήρα δράση πρέπει να αφήνει κάτι πίσω της στον τόπο διεξαγωγής. Το μεγάλο θαύμα γίνεται. Στο ιστορικό πετρόχτιστο Λιδωρίκι καταπονημένη από τον χρόνο αντιστέκετε μία ακόμη γένους θηλυκού, καλλιτεχνικού χαρακτήρα «ύπαρξη», είναι μία ταμπέλα ενός παλιού θερινού κινηματογράφου. Καταπονημένη μεν, αγέρωχη δε, ενημερώνει ότι όποιος διαβεί την μεταλλική πόρτα θα βρεθεί στον χώρο που κάποτε μεσουρανούσε ένας θερινός «κινηματόγραφος», ένα μικρό βήμα και βρίσκεσαι στο «ΑΣΤΡΟΝ» . Πάνω από σαράντα χρόνια είχε να δει το ΑΣΤΡΟΝ τα καρέ να κυλούν στην αγκαλιά του και έγινε τώρα, καθαρίστηκε , στρώθηκε με χαλίκι, βάφτηκε, μπήκαν αφίσες ταινιών στους τοίχους στήθηκε και η οθόνη και θα ήταν εννιά το βράδυ του Σαββάτου, τρεις του Αυγούστου, όταν τα πρώτα πλάνα έπεσαν στο λευκό της. Έλαμψε ο προτζέκτορας και το διαγωνιστικό μέρος του φεστιβάλ ξεκίνησε.

Η Επιτροπή παίρνει θέση, πρόεδρος η Σκηνοθέτης Κλεώνη Φλέσσα, μέλη η Ελένη Σταθοπούλου συγγραφέας-ποιήτρια, η Ζαχαρούλα Παπαδάκη θεατρική συγγραφέας-Σεναριογράφος παρουσιάστρια και οι άντρες της επιτροπής κύριοι Αλέξανδρος Χάχαλης Συνθέτης και ο Μάκης Εξαρχόπουλος Δημοσιογράφος – Ιστορικός ερευνητής. Ποιο εκεί ο Γιάννης Φραγκούλης από την οργάνωση παραγωγής «τρέχει» τις ταινίες. Πρόσωπα χαρούμενα, έκπληκτα, θλιμμένα κάποια άλλα. Συναισθήματα , συναισθήματα, συναισθήματα.

Όλοι εκεί, ξεχώριζες όμως την κυρία Μαίρη Βιδάλη, η τιμώμενη γυναίκα ηθοποιός του φεστιβάλ. Ηθοποιός με πολλές καταπληκτικές ερμηνείες σε ρόλους που αφήσαν εποχή. Στο ΑΣΤΡΟΝ και αυτή, ευγενική, λαμπερή, υπέροχη. Και όσο σκόρπιοι στις καρέκλες ,ανάμεσα στους άλλους θεατές όλοι οι άγνωστοι ήρωες που έδωσαν ψυχή και σώμα, χαμογελούν βλέποντας το φεστιβάλ να παίρνει σάρκα και οστά μετά από τόσο κόπο, λίγο πιο κάτω ένα ασθενοφόρο κατηφορίζει με ταχύτητα τους φιδωτούς δρόμους για να φτάσει στο νοσοκομείο της Άμφισσας. Στα σπλάχνα του ο Παναγιώτης, γιατρός, ο οδηγός του οχήματος και ξάπλα με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο ο Καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ ζει την δικιά του μικρού μήκους ιστορία καταγράφοντας πλάνα στο μυαλό του μήπως έρθει η ώρα και χρειαστεί να σκηνοθετήσει μια αντίστοιχη σκηνή

Η ιστορία μας είχε ευτυχισμένο τέλος μιας και διαβάζεται αυτόν τον απολογισμό.

Το πειρατικό του Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Λιδωρικίου έχει σαλπάρει , έχει περάσει από τις θάλασσες των εικόνων και την τρίτη μέρα, αφού ολοκληρωθούν οι προβολές αράζει στην πλατεία Βαθιά στο Λιδωρίκι για την τελετή λήξης. Η Μαρίνα Βολουδάκη και ο Σπύρος Λευκοφρύδης δημιούργησαν μια μουσική πανδαισία τραγούδια με στίχους ποιητάδων που ύμνησαν την ζωή, την αγάπη και με την εκπληκτική τους «Φουρτούνα» τίμησαν και την Κύπρο.Ένα μέρος της πλατείας μετατρέπετε σε σκηνή και εδώ κυριαρχεί το κόκκινο. Μια κατασκευή από πολυκαρβουνικά τελάρα σε σχήμα «Λ» δέχεται στο εσωτερικό της την προβολή του τηλεοπτικού σήματος του φεστιβάλ. Ποιο εκεί ένα τραπέζι που πάνω του φιγουράρουν τα αγαλματίδια,έμπνευση της εικαστικού Μαρίας Παπατζέλου και οι τιμητικοί πάπυροι. Δεξιά και αριστερά η Άννα και η Ανθή έτοιμες να βοηθήσουν τις βραβεύσεις. Συνοδοιπόρος σε όλη την τελετή λήξης ο Σπύρος Λευκοφρύδης με ζωντανή μουσική υπόκρουση. Ενώ η Μαρίνα Βολουδάκη γεμίζει με την υπέροχη φωνή της σε συνεχόμενη ροή την τελετή κατά την διάρκεια της καθώς αλλάζουν οι ενότητες.

Την τελετή λήξης ανοίγει με το χαιρετισμό της η πρόεδρος του φεστιβάλ κυρία Αργυρώ Λαγγουράνη. Ακολουθεί ο χαιρετισμός του καλλιτεχνικού διευθυντή Σταύρου Παρχαρίδη ο οποίος στην συνέχεια εκτελεί και χρέη παρουσιαστή μαζί με την λαμπερή Ζαχαρούλα Παπαδάκη. Η φωνή της μικρής Ιωάννας Κουτσούμπα αντηχεί στον χώρο «Τι είναι εδώ μαμά;» «Θερινό σινεμά.» παίρνει την απάντηση, η τελετή λήξης του φεστιβάλ έχει ξεκινήσει.

Τιμήθηκαν τέσσερις άνθρωποι στο φεστιβάλ Λιδωρικίου. Δύο άντρες και δύο γυναίκες. Η απονομή των διακρίσεων ξεκίνησε από τους άντρες για να αφήσουμε το μεγάλο φινάλε στις κυρίες. Όλα τα τιμώμενα πρόσωπα είχαν ένα κοινό, υπήρξαν ονειροπόλοι της τέχνης και των πιστεύω τους .
Βράβευση τεσσάρων ανθρώπων που έμειναν πιστοί στα όνειρα τους

Τιμήθηκαν, ο Μάκης Εξαρχόπουλος δημοσιογράφος- ερευνητής αλλά και συνοδοιπόρος στην αναζήτηση του ονείρου, γιατί αφιέρωσε δέκα χρόνια από την ζωή του σε ένα όνειρο, την επαναδημιουργία της λίμνης Κάρλας στην Θεσσαλική γη. Ενώ τώρα κυνηγά ένα άλλο όνειρο την γνωστοποίηση σε όλους της πορείας των εξοδιτών του Μεσολογγίου.

Ο Αλέξανδρος Χάχαλης συνθέτης για την διεθνή προσφορά και την μεγάλη σε έκταση και ποιότητα προσωπική του κατάθεση στα μουσικά δρώμενα του πλανήτη, ο οποίος ακολουθώντας το όνειρό του έφτασε να είναι το πνευματικό παιδί του Βαγγέλη Παπαθανασίου.

Η Αναστασία Χριστοφορίδου τιμώμενη σκηνοθέτης του φεστιβάλ η οποία ακολουθεί το κινηματογραφικό της όνειρο στην βόρεια Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη.

Με όλο το θάρρος και τον σεβασμό άφησα τελευταία στην αναφορά μου την κυρία Μαίρη Βιδάλη. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχουμε μόνο έναν ταλαντούχο θεατράνθρωπο ο οποίος ακολούθησε το όνειρό του και πέτυχε τα μέγιστα στον χώρο του, έχουμε μία δημιουργό η οποία εκτός από τα δικά της όνειρα, πιστεύει και στα όνειρα των άλλων και ειδικά των νέων. Δίνει, χρόνια τώρα, μέσα από το «ΔΙΑΧΡΟΝΟ» θέατρο, την ευκαιρία σε καλλιτέχνες στον χώρο του θεάτρου να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, το ίδιο κάνει και στον κινηματογράφο, τον οποίο υπηρετεί με συνέπεια δίνοντας μας εκπληκτικές ερμηνείες όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν ιδιαίτερα συγκινητική η στιγμή που η πρόεδρος της επιτροπής σκηνοθέτης, κυρία Κλεώνη Φλέσσα απένειμε το τιμητικό αγαλματίδιο στην κυρία Μαίρη Βιδάλη. Δύο κυρίες της κινηματογραφικής τέχνης με μεγάλη καριέρα τίμησαν το πρώτο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στο Λιδωρίκι, αποδεικνύοντας ότι πράγματι πιστεύουν στο όνειρο, εκτός από το δικό τους και των άλλων και το στηρίζουν έμπρακτα. Θα μου επιτρέψετε να εκφράσω τις προσωπικές μου ευχαριστίες και στις δύο.

Ακολούθησαν οι βραβεύσεις των ταινιών,η επιτροπή αποτελούμενη από τους Κλεώνη Φλέσσα σκηνοθέτη ως πρόεδρο, Σταθοπούλου Ελένη συγγραφέα-ποιήτρια, Ζαχαρούλα Παπαδάκη Συγγραφέα – Σεναριογράφο, Αλέξανδρο Χάχαλη Συνθέτη και Μάκη Εξαρχόπουλο Δημοσιογράφο- Ιστορικό Ερευνητή , από τις 23 ταινίες βράβευσαν ομόφωνα με οχτώ βραβεία, έξι συνολικά ταινίες.

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ
– Καλύτερης ταινίας στην ταινία “Αθάλασσα” της Αργυρώς Νικολάου.
– Καλύτερης σκηνοθεσίας στη Μαίρη Κολώνια για την ταινία “Η πολυθρόνα στο πεζοδρόμιο”.
– Καλύτερου σεναρίου στην Αντζελίκα Κατσά για την ταινία “Τέλη Αυγούστου”.
– Καλύτερης μουσικής στην Grankulla mushroom post rock band για την ταινία “Ύμνος στην Περσεφόνη” τής Αγγελίνας Βοσκοπούλου.
– Καλύτερης φωτογραφίας στον Αργύρη Θέο για την ταινία “Λευκή νύχτα” τής Μαριτίνας Πάσσαρη.
– Καλύτερου μοντάζ στον Χρήστο Γιαννακόπουλο για την ταινία “A deux voix” τής Μάρθας Μπουζιούρη.
– Α’ γυναικείου ρόλου στην Αθηνά Μοσχίδου για την ταινία “Τέλη Αυγούστου” της Αντζελίκας Κατσά.
– Α’ ανδρικού ρόλου στον Δημήτρη Χειμώνα για την ταινία “Αθάλασσα” της Αργυρώς Νικολάου.

Τα master class – Αφιερώματα
Τις ίδιες μέρες, το πρωί, έγιναν τρία master class στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου: το πρωί του Σαββάτου με τους Σταύρο Παρχαρίδη με θέμα “Ένας ρόλος γεννιέται”, τον Μάκη Εξαρχόπουλο με θέμα “Η μάχη των γυναικών στην αποκλείστρα Κάργιο στο Λευκαδίτι” και το πρωΐ της Κυριακής με τον κύριο Γιάννη Φραγκούλη με θέμα “Ανάλυση χαρακτήρων στη συγγραφή σεναρίου”.
Και φυσικά τα δύο αφιερώματα στην Αναστασία Χριστοφορίδου και τον φίλο και σκηνοθέτη Ανδρέα Μαριανό που «έφυγε» από κοντά μας πριν λίγο καιρό αφήνοντας ένα ανεπανάληπτο και σημαντικό καλλιτεχνικό και κινηματογραφικό έργο.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ «ΦΩΤΑ».
Οι ταινίες μιλάνε για ανθρώπους και θα ήταν τουλάχιστον ανήθικο να μην μιλήσω σε αυτόν τον απολογισμό για τους ανθρώπους που έκαναν ένα τιτάνιο αγώνα για να γίνει πραγματικότητα αυτό το φεστιβάλ. Βλέπετε η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ κρίθηκε στο ιστορικό Λιδωρίκι, όμως ξεκίνησε πιο πριν αρκετά χιλιόμετρα πιο μακριά. Είχε προηγηθεί φυσικά η θετική τοποθέτηση έναντι της ιδέας για ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της ακούραστης Αργυρώς Λαγγουράνη. Τότε κάλεσα στο τηλέφωνο τον πρώτο άνθρωπο που σκέφτηκα πως θα μπορούσε άμεσα να ακολουθήσει έμπρακτα μια τέτοια τρελή ιδέα. Την δημιουργία ενός φεστιβάλ σε μικρό χρονικό διάστημα και με ελάχιστη οικονομική δύναμη. Ήξερα όμως την αγάπη για το σινεμά , την γόνιμη τρέλα του για την κινηματογραφική τέχνη και φυσικά το γεγονός πως αν πει το «ναι» θα το κάνει. Κάλεσα λοιπόν τον Γιάννη Φραγγούλη οι λεπτομέρειες από εκεί και πέρα δεν έχουν σημασία και δεν θα επεκταθώ θα πω όμως ότι κάθε φορά που έβγαζα μια καινούργια ιδέα όπως παραδείγματος χάρη ότι στο φεστιβάλ θα συμμετέχουν «μόνο γυναίκες σκηνοθέτες» , αυτός μουρμούριζε κάτι στον εαυτό του στην άλλη άκρη του τηλεφώνου και μετά έλεγε «ναι …δεν είναι κακή ιδέα» και ύστερα δουλειά, δουλειά και τρέξιμο .

Χωρίς τον Γιάννη Φραγγούλη στην οργάνωση παραγωγής το φεστιβάλ ίσως δεν ήταν εφικτό σε αυτό το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο. Η προσφορά του ήταν μεγάλη φυσικά και κατά την διάρκεια που το κοινό μας πλέον όνειρο έγινε πραγματικότητα.

Κάτω από το ίδιο σκεπτικό τηλεφώνησα και σε έναν ακόμη φίλο και εραστή της τέχνης τον Πασχάλη Μουδούρη «Ωχ πάλι θα μπλέξουμε…» είπε ο Πασχάλης γνωρίζοντας το βάρος και το μέγεθος της δουλειάς και συνέχισε «Θα είναι ωραίο το μπλέξιμο όμως …υποθέτω ;» Στο Πειρατικό της τέχνης ένας ακόμη συνταξιδευτής. Ακολούθησαν η Μαρία Παπατζέλου εικαστικός που σχεδίασε το λογότυπο του φεστιβάλ, και ο Gianni Tsellini που έκανε το τηλεοπτικό σήμα έναρξης.Το πειρατικό της κινηματογραφικής αυτής γιορτής δεν θα μπορούσε να σαλπάρει χωρίς τους Μαρίνα Βολουδάκη και Σπύρο Λευκοφρύδη. Ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ σε όλους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που πίστεψαν στην ιδέα και βοήθησαν στην πραγματοποίηση του φεστιβάλ.

Στο Λιδωρίκι τώρα, μια άλλη μεγάλη ομάδα έδινε την δική της μάχη με τον χρόνο έτσι ώστε να είναι εφικτή η πραγματοποίηση του φεστιβάλ και η διαμόρφωση τριών χώρων για την πραγματοποίησή του. Θα τους ευχαριστήσω πρώτα από όλα για την φιλοξενία, την πίστη στο όνειρο και ύστερα για τις πολλές ώρες προσωπικής εργασίας που διέθεσαν.

Τίποτα δεν θα ήταν ίσως εφικτό λοιπόν, χωρίς την βοήθεια της προέδρου του φεστιβάλ κυρίας , Αργυρώς Λαγγουράνη. Και δίπλα μας άνθρωποι όπως ο αντιδήμαρχος Κώστας Κουτσούμπας, ο Ευθύμιος Κουλόπουλος που παραχώρισε τον χώρο του ΑΣΤΡΟΝ,ο Ανδρέας Καραμπέτσος, ο Κωνσταντίνος Μπίτης, ο Γιάννης Μάρκος, ο Μάκης Κλώσσας, η Βανέσα Μωραΐτη, ο Νίκος Λακαφώσης, η Σοφία Κλώσσα, η Αφροδίτη Λακαφώση, η Παρασκευή Μποβιάτση, η Βασιλεία Παπαϊωάννου, η Γεωργία Παπαδοπούλου,η Μαρία Μουλά, η Σοφία Κουτσούμπα, ο Χάρης Πουρνιάς, η Ανθή Προδρομίδου, ο Νίκος Πανάγος,η Λίτσα Αρβανίτη, ο Νίκος Τζίκας, η εκπληκτική μικρή μας Ιωάννα Κουτσούμπα, τους τεχνικούς Νίκο και Αγγελο και όλοι την οικογένεια του Γιάννη Κρικέλα με το εξαιρετικής θέας ξενοδοχείο τους «ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ», όλους τους επαγγελματίες του τόπου, τον φωτογράφο Θάνο Γεωργίου και τόσοι άλλοι όπως οι εργαζόμενοι στον δήμο και ο ίδιος ο Δήμος Δωρίδας με τους εκπροσώπους του. Τον Εντεταλμένο σύμβουλο πολιτισμού Φρομουζόπουλο Παναγιώτη ο οποίος απεύθυνε χαιρετισμό στην τελετή έναρξης, τον Θοδωρή Γεωργουσόπουλο, και άφησα για το τέλος τον Δήμαρχο δήμου Δωρίδας Δημήτριο Γιαννόπουλο ο οποίος ανάμεσα στις πολλές υποχρεώσεις του αθόρυβα αλλά ουσιαστικά στήριξε το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Λιδωρικίου Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

Φτάνοντας στο τέλος του απολογισμού μου θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους διαγωνιζόμενους που μας έστειλαν τις ταινίες τους, τους καλεσμένους που μας τίμησαν με την παρουσία τους, την επιτροπή, τον πολιτιστικό σύλλογο Λιδωρικίου, τον Οργανωτή του Φεστιβάλ την Ε.Θ.Β.Ε. ΜΑΙΩΤΡΟΝ, την εφημερίδα ΔΙΑΛΟΓΟΣ και τον Δημήτρη Κρούπη, τον Λάμπρο Ρόδη και κάποιους από τους διαγωνιζόμενους που κατάφεραν να είναι κοντά μας και θα μου επιτρέψετε να τους αναφέρω.

Το φεστιβάλ λοιπόν τίμησαν με την παρουσία τους οι σκηνοθέτριες Εμανουέλα Μαρία Ζαφειρούδη με τον Θόδωρο Κολοβό, η Μαίρη Κολώνια , η Ισμήνη Πρωίου και Σόνια Αβερτσένκο.Την επόμενη φορά ελπίζουμε να είναι πολύ περισσότεροι.
Ευχαριστώ επίσης τις Ασφάλειες ΜΙΝΕΤΑ για την στήριξη.

«Ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο»
Κάπως έτσι κλείνει αυτό το ταξίδι. Το πρώτο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Λιδωρικίου είναι γεγονός και ανήκει πλέον στην ιστορία. Έγιναν τα μέγιστα με ένα υψηλού επιπέδου πρόγραμμα και δημιουργούς που κατέθεσαν την ψυχή τους μέσα από την δουλειά τους. Αν υπήρξαν και κάποιες κακοτοπιές ζητάω ως φέροντας την τελική ευθύνη την κατανόησή σας. Καλώ όλους να στηρίξουμε σύσσωμοι το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ «Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ».

Ο κινηματογράφος είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο. Σε ταξιδεύει στις εσωτερικές σκέψεις των δημιουργών του. Πολεμά ενάντια στον σκοταδισμό, την χειραγώγηση των αξιών και της προσωπικής αλήθειας του καθενός μας. Δεν έχει σημασία αν συμβαδίζουν οι απόψεις μας με αυτές των δημιουργών, σημασία έχει να είμαστε εκεί να τις βλέπουμε και γιατί όχι να τις κρίνουμε, να τις συζητάμε και να εκφράζουμε τα δικά μας πιστεύω με βάση την θεματική μιας ταινίας. Κάθε καρέ που τρέχει στην οθόνη είναι ένα ακόμη μικρό βήμα προς την ελευθερία, της σκέψης , της αλήθειας, της γνώσης και της ελεύθερης έκφρασης. Η Τέχνη του κινηματογράφου χάρη σε όλους εσάς τους κατοίκους του Λιδωρικίου που την φιλοξενήσατε όλες αυτές τις μέρες είμαι σίγουρος πως σας στέλνει ένα μεγάλο ευχαριστώ. Έτσι όπως έκαναν όλοι όσοι σας γνώρισαν από κοντά γιατί πρέπει να θυμόμαστε πως αυτοί οι δημιουργοί, είναι ο κινηματογράφος, ότι εσείς οι θεατές είσαστε ο κινηματογράφος.

Προσωπικά σας ευχαριστώ από καρδιάς. Το Λιδωρίκι και όλη η ευρύτερη περιοχή είναι μια μαγική γωνιά της πατρίδας μας, ας το πούμε αυτό παντού μέσα από το δικό σας φεστιβάλ. Το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΛΙΔΩΡΙΚΙΟΥ «Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ»

Ραντεβού στο ΑΣΤΡΟΝ της κινηματογραφικής τέχνης στο Λιδωρίκι το καλοκαίρι του 2025 .