Π. Μέγκος: “Η δημοτική αρχή ακροβατεί σε ζητήματα διαφάνειας”
2011- 2017. Ο Καλλικράτης προχωρά, έχουμε πλέον δει το τι ακριβώς είναι, με τα καλά και τα αρνητικά του. Η κυβέρνηση συζητά αυτή την περίοδο ένα πλαίσιο αλλαγών. Κατά την άποψή σας, αν σας ζητούσα να κάνετε τη “σούμα”, θα βγάζατε θετικό ή αρνητικό πρόσημο;
Αρνητικό πρόσημο. Θα ήθελα να ακούσω τι θετικό ως σήμερα έχει φέρει ο Καλλικράτης στην Αυτοδιοίκηση από τους υποστηρικτές του, γιατί δεν μπορώ να εντοπίσω κανένα. Θα υποστήριζα μάλιστα πως σε Δήμους με χωροταξικό μέγεθος όπως ο δικός μας δεν θα βρεις εύκολα υποστηρικτές του. Τον υποστηρίζουν μόνο όσοι έχουν δικούς τους λόγους, γιατί εξυπηρετούνται συμφέροντά τους που όμως δεν ταυτίζονται με αυτά του Δήμου.
Αρνητικά της Καλλικρατικής μεταρρύθμισης. Το 1ο είναι ο χωροταξικός σχεδιασμός, το 2ο είναι η γενική πολιτική φιλοσοφία που τον διέπει σχετικά με την έννοια της Αυτοδιοίκησης, το 3ο η οικονομική πολιτική του και ο τρόπος εφαρμογής της και το 4ο οι σχέσεις που διαμόρφωσε μεταξύ της Αυτοδιοίκησης και του Πολίτη.
Αυτοί οι 4 βασικοί άξονες έχουν πάει πίσω την ίδια την έννοια της Αυτοδιοίκησης. Επίκαιρη είναι η ερώτηση εάν ο πολίτης ενθαρρύνθηκε και βοηθήθηκε να συμμετέχει στα κοινά από τον Καλλικράτη. Η απάντηση είναι πως τον απομάκρυνε. Τα οικονομικά των Δήμων καταρρέουν και η ατμόσφαιρα στον τομέα αυτό έγινε αποπνικτική ιδιαίτερα με την εφαρμογή των μνημονίων. Η διοικητική διαίρεση των Δήμων περνάει μέσα από το τι χώρα θέλουμε. Η κυβέρνηση σήμερα δεν αξιολογεί τον Καλλικράτη γιατί δεν προβλέπεται. Επαναξιολογήθηκε ο Καποδίστριας; Όχι φυσικά. Απαιτείται σήμερα για να προχωρήσει σε κρίσιμα συμπεράσματα ο σχεδιασμός της Αυτοδιοίκησης και η αξιολόγηση του Καλλικράτη και η σύγκρισή του με το σχέδιο του Καποδίστρια. Αυτό όμως δεν γίνεται.
Δεν γίνεται γιατί σκοπός και στόχος της εφαρμογής του Καλλικράτη δεν ήταν η εξυπηρέτηση και ποιοτικά η αναβάθμιση της Αυτοδιοίκησης, αλλά ο εύκολος έλεγχός της από την Κεντρική Εξουσία. Γιατί με τον τρόπο αυτό μπορεί να εφαρμοστούν οι πολιτικοί σχεδιασμοί που επιβάλλονται από συγκεκριμένα συμφέροντα κυρίως οικονομικά, σε μεγάλα τμήματα της χώρας. Ο έλεγχός τους είναι πιο εύκολος για το κέντρο και είναι πολύ δύσκολος να γίνει έλεγχος από τον πολίτη.
Συμπέρασμα: η Αυτοδιοίκηση οπισθοχώρησε, κερδίζοντας έδαφος η Υπέρ-διοίκηση.
Πολλοί θεωρούν βέβαια, πως εκτός του ίδιου του πλαισίου, μέσα στο οποίο λειτουργεί ο κάθε δήμος, και το οποίο έχει μπει από το νόμο, είναι πολύ σημαντικό και το ποιος καλείται να το εφαρμόσει. Ο δήμος Δελφών, για παράδειγμα, έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων αυτά τα έξι χρόνια, εκμεταλλευόμενος τα όσα εργαλεία του δίνει ο νόμος;
Σημαντικό είναι ποιος εφαρμόζει τον Νόμο. Οι Νόμοι πάντα σου δίνουν εργαλεία.
Στον Δήμο Δελφών η Δημοτική Αρχή ακροβατεί παράδειγμα στα ζητήματα της διαφάνειας. Η δική μας άποψη είναι πως για να έχεις αποτελέσματα στον τομέα της διαφάνειας, δεν αρκεί να τηρείς ο ίδιος τους κανόνες όταν διοικείς ένα Δήμο, αλλά να πας και λίγο πιο πίσω. Να διερευνήσεις διάφορες υποθέσεις που απασχόλησαν τις προηγούμενες δημοτικές αρχές. Αν δεν το κάνεις τότε έχεις υποσκάψει την πορεία σου. Βρίσκεσαι σε καθεστώς ομηρίας κάτω από το αίσθημα του πολίτη και την άποψη που διαμόρφωσε τα προηγούμενα χρόνια πως κάτι «βρωμάει» στην τάδε υπόθεση από την μια και δέσμιος εάν πράγματι «κάτι τρέχει» από την άλλη. Ο Νόμος όμως σε τέτοιου είδους ζητήματα δεν σε υποχρεώνει να δράσεις κάθετα και παρεμβατικά.
Γενικότερα το βάρος των νομοθετικών διατάξεων του Καλλικράτη και η εφαρμογή τους, αποζητούν στο τιμόνι ενός Δήμου όχι την λογική της αυτοδιοίκησης, αλλά την λογική της επιχείρησης με τα σκληρά μάλιστα χαρακτηριστικά μιας ελεύθερης και ανταγωνιστικής αγοράς. Όποιος αποφασίσει να διοικήσει με την λογική της Αυτοδιοίκησης θα πρέπει από την 1η στιγμή να έχει στο μυαλό του και να σχεδιάσει πως θα ανατρέψει τους όρους και θα διαχειριστεί την Νομοθεσία για να εξυπηρετήσει το σκοπό του. Αλλιώς είναι βέβαιο πως θα αποτύχει γιατί δεν μπορεί να βρίσκεται επί 5 χρόνια με τα δύο πόδια σε δυό βάρκες.
Απλή αναλογική. Η κυβέρνηση το σηκώνει πολύ ψηλά ως θέμα, μιλώντας για τις αλλαγές που έρχονται. Η άποψή σας ποια είναι; Είναι βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση ή είναι στάχτη στα μάτια των ανθρώπων της αυτοδιοίκησης καθώς το κράτος δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο, βλέπε πόρους…
Η Απλή Αναλογική είναι πολλά χρόνια πάγιο αίτημα των δημοκρατικών πολιτών, των δημοκρατικών συνειδήσεων. Αρκεί όμως από μόνη η θέσπισή της να ανατρέψει όλα τα προηγούμενα που αναφέραμε κυρίως στην απάντησή μας στο 1ο ερώτημα; Φυσικά είναι αδύνατο.
Το εκλογικό σύστημα ούτε μπορεί να λύσει τα προβλήματα που έχει σωρεύσει η Καλλικρατική μεταρρύθμιση, ούτε μπορεί να βοηθήσει σε δομικές αλλαγές εντός του υπάρχοντος συστήματος.
Ιδιαίτερα μάλιστα μετά την υπογραφή των τελευταίων μέτρων από την Κυβέρνηση, 4ο Μνημόνιο ουσιαστικά, αυτά που στην πορεία θα αντιμετωπίσει η Αυτοδιοίκηση είναι ασύλληπτα και μπαίνει ευθεία θέμα επιβίωσης.
Η απλή αναλογική φαντάζει στο νέο περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί και δημιουργείται, σαν να δίνουμε ασπιρίνη σε καρκινοπαθή.
Ο δήμος Δελφών, για την ακρίβεια η σημερινή δημοτική αρχή, σηκώνει συχνά τη σημαία της οικονομικής εξυγίανσης του δήμου. Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης την κατηγορούν όμως πως πανηγυρίζει με άλλων τις πλάτες, ενώ δε λείπουν και οι φωνές που κάνουν λόγο για λόγια χωρίς αντίκρισμα. Εσείς συμφωνείτε με κάποια από τις παραπάνω απόψεις ή έχετε δική σας ανάγνωση; Από την άλλη χωρίς υγεία στα οικονομικά του δήμου μπορεί να παραχθεί έργο;
Πόσο οικονομικά υγιείς μπορεί να είναι ένας Δήμος όταν η πλειονότητα των Δημοτών του αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα θα σας ρωτήσω εγώ. Η οικονομική εξυγίανση περνάει μέσα από την λογιστική τακτοποίηση, ή αφορά τον τρόπο που στις συγκεκριμένες συνθήκες θα οργανώσεις τον Δήμο για να ανταπεξέλθει στα πάγια της λειτουργίας του και τα απρόοπτα που συμβαίνουν; Είναι η επόμενη ερώτησή μου.
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μπορούν να καθορίσουν και καθορίζουν για τους «ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ» την οικονομική πολιτική που θα πρέπει να ακολουθήσει ο Δήμος. Οι προσπάθειες που κάνει ο Δήμος για τα οικονομικά του Δήμου είναι αναγκαίες, διαφορετικά το Παρατηρητήριο θα τον πτωχεύσει. Είναι αυτό που δεν λέγεται ή δεν προβάλλεται ως πρωταρχική αιτία ούτε από την δημοτική Αρχή ούτε από την μείζονα αντιπολίτευση. Προσπαθεί ο καθένας τους να καρπωθεί την ανάγκη που την παρουσιάζουν ως φιλότιμο, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα.
Φιλότιμο φυσικά ουσιαστικό δεν υπάρχει. Όλα είναι δήθεν κι αυτό διαπιστώνεται καθημερινά με συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως αυτό που έχει συμβεί στα Καστέλλια και οι δημότες το φέρνουν ως θέμα στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής στις 2/6/2017.
Τα αρχικά ερωτήματα προδίδουν τις προθέσεις του καθενός και τον τρόπο που σκέπτεται να ενεργήσει.
Η οικονομική διαχείριση του Δήμου, οι πρακτικές που πρέπει να ακολουθήσεις στην τιμολογιακή σου πολιτική, την εισπρακτική σου τακτική, τις προτεραιότητες που βάζεις να εξυπηρετήσεις με συνέπεια, να δαπανήσεις, στο συγκεκριμένο οικονομικό περιβάλλον που βρίσκεσαι, έχει να κάνει με σχεδιασμούς που αφορούν κυρίως οικονομία κλίμακας σε συνάρτηση με την καθημερινότητα από την μια και διεκδίκησης από την άλλη.
Αυτή η σκέψη είναι έξω από τον ορίζοντα της δημοτικής αρχής. Όσο για το τι μπορεί να ισχυρίζεται η δημοτική αρχή αυτό είναι εύκολο. Δεν κοστίζει τίποτα. Μόνο όταν θα μπορούσε να κριθεί σύμφωνα με τα αποτελέσματα των πεπραγμένων της από τους δημότες θα είχε ουσία ο κάθε ισχυρισμός. Γιατί αυτοί είναι οι τελικοί αποδέκτες.
Αν υπήρχε βελτίωση στην καθημερινότητα του δημότη και το κόστος των υπηρεσιών ήταν υποφερτό, τότε θα ήταν σε καλό δρόμο.
Η σχέση όμως σήμερα παραγόμενο-κόστος, η μέτρησή της και η αξιολόγησή της, είναι ξένη ως εφαρμογή στον Δήμο Δελφών.
Όποιος κι αν είναι σήμερα αυτός που ασκεί εξουσία στα κοινά μίας περιοχής, θεωρείτε ότι έχει περιθώριο δράσης, ή εκτιμάτε πως απλά κάνει μία διαχείριση, κατά κάποιους της φτώχειας;
Όταν καλείσαι να διοικήσεις έναν Δήμο δεν μπορείς να διαλέξεις ούτε το περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί μέσα στο οποίο θα δράσεις, ούτε να βάλεις τους δικούς σου όρους από την αρχή. Αυτό είναι αδύνατο. Επομένως η εκτίμηση του τι διαχειριζόμαστε ή θα διαχειριστούμε, με όποιο όρο και αν την δώσεις, έχει μια αξία την 1η στιγμή.
Ο τρόπος που θα εξωτερικεύσεις το πρόβλημα, δεν θα το κουκουλώσεις και ταυτόχρονα θα βοηθήσεις να κατανοηθεί στις λεπτομέρειές του από τους δημότες σου είναι το 1ο βήμα. Ένα βήμα που θα βοηθήσει να μη φέρνει ο κάθε «σταυρωτής» την καταστροφή και να μη βρεθεί σε απόγνωση ο δημότης. Αυτή είναι βασική αρχή συσπείρωσης της τοπικής κοινωνίας για να δημιουργήσεις το αντίστοιχο μέγεθος που θα αντισταθεί, θα αντιμετωπίσει και θα προσπαθήσει να δώσει λύση στο πρόβλημα που θέλουμε να επιλυθεί.
Ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης- πολέμου όπως η σημερινή κατάσταση που ζούμε, δεν βοηθάει ούτε η μοιρολατρική στάση της διαχείρισης ούτε η καταγγελτική στάση όσων προσφεύγουν στην κριτική χωρίς πρόταση για το τι κάνουμε τώρα!
Περιθώρια δράσης λοιπόν μόνο οι πεθαμένοι δεν έχουν. Κι αυτό πρέπει να το πιστέψουν οι ζωντανοί γιατί αλλιώς θα καταδικάσουν την ζωή τους σε πρόωρο θάνατο.
Η γνώση της θέσης που βρισκόμαστε, το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε, οι επιλογές που έχουμε, τι κοστίζει κάθε μία, τι θα θέλαμε εμείς να κάνουμε, βασικό στοιχείο το τελευταίο που οι περισσότεροι δεν θέλουν να το πουν, πρέπει να καταγραφούν πριν εκκινήσουμε.
Την πρακτική αυτή απαιτείται να γνωρίζει η δημοτική αρχή, για να οργανώσει την πολιτεία της. Γιατί δική της ευθύνη είναι να εμπνεύσει τους δημότες της και να προτείνει. Κι αν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών επιλέξει την όποια λύση για το πρόβλημα που έχει μπροστά της προς επίλυση, τότε ο Δήμος πρέπει να πάρει την απόφαση να εκκινήσει.
Απέναντι στην μέθοδο αυτή η δημοτική αρχή ακολουθεί την δική της, για την οποία μπορούμε να πούμε πως είναι η διαχείριση αυτού που βρήκε και προσπαθεί να διαχειριστεί ότι της δίνεται. Μακριά από την πραγματικότητα και την καθημερινότητα του δημότη. Των αναγκών του. Κι άλλους με τον τρόπο αυτό τους απομακρύνει από τα κοινά, άλλους τους εξαγριώνει και ορισμένους τους πείθει πως κάνει ότι μπορεί. Μέσα από εκδηλώσεις που κάθε λίγο διοργανώνει με αφορμή τοπικές γιορτές, εθνικές επετείους, διάφορα δρώμενα, κι αν ακόμα δεν βρίσκει κάποιο λόγο μπορεί να τον εφεύρει. Τακτική που νομίζει πως την βοηθάει από την στιγμή που μεταθέτει την λύση πολλών προβλημάτων στο μέλλον, με την λογική να περάσει και σήμερα η μέρα και βλέπουμε αύριο τι θα κάνουμε.
Θα συμφωνούσατε να μεταφερθούν πόροι μέσω των φόρων από το κεντρικό κράτος προς την αυτοδιοίκηση; Να είναι ο δήμος ο εισπρακτικός μηχανισμός, αλλά στη συνέχεια να είναι και αυτός που θα κάνει την επιλογή για το που θα τους διαθέσει;
Δεν ξέρω εάν έχετε αντιληφθεί τι ψήφισε πρόσφατα η Κυβέρνηση και τι έχει αποδεχτεί με τις τελευταίες συμφωνίες με τους δανειστές. Η κρατική επιχορήγηση προς την αυτοδιοίκηση μειώνεται δραματικά έως και το 2021. Οι αρμοδιότητες παράλληλα που μεταφέρθηκαν στην αυτοδιοίκηση είναι τόσες που για να τις εξυπηρετήσει θέλει το διπλάσιο εργατικό δυναμικό και οικονομική ενίσχυση γενναία. Η αντίφαση στην οποία βρισκόμαστε μπροστά δεν αντέχει σχεδιασμό ή διορθώσεις ούτε καμία κριτική. Επομένως η ερώτηση γίνεται υποθετική. Άσκηση επί χάρτου θα την χαρακτήριζα.
Σε μία πρόσφατη συνέντευξή του ο Γιώργος Δρακάκης, ερωτηθείς για την αντιπολίτευση του δήμου είπε ότι “δυστυχώς δεν επιτελεί το ρόλο της”. Συμφωνείτε μαζί του ή είστε ικανοποιημένος από τον τρόπο με τον οποίο στέκεται, τόσο στο κομμάτι του ελέγχου της δημοτικής αρχής, όσο και σε αυτό των προτάσεων;
Δεν γνωρίζω τι θέλει να πει ο κύριος Δρακάκης, σε τι απ’ όλα εστιάζει και τι θεωρεί ως σημαντικό ρόλο της αντιπολίτευσης.
Οι «ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ» έχουν πάντα στην προοπτική τους δύο κατευθύνσεις. Η μία που αφορά τον έλεγχο σε ότι πράττει η δημοτική αρχή. Η άλλη που έχει να κάνει με την πρόταση. Τι θα κάναμε εμείς αν είμασταν στο τιμόνι του Δήμου. Τις δύο αυτές κατευθύνσεις προσπαθούμε να τις υπηρετήσουμε καθημερινά με τα μέσα που έχουμαι και τις ευχέρειες που μας δίνονται.
Στο σημείο αυτό έχει μια αξία νομίζω να πληροφορήσουμε τους αναγνώστες σας για τις συνθήκες μέσα στις οποίες εμείς ως παράταξη κάνουμε την προσπάθειά μας. Όλοι οι δημοτικοί και οι τοπικοί σύμβουλοι πλην ενός (12 συνολικά) είμαστε εργαζόμενοι και καθημερινά προσπαθούμε όπως ο περισσότερος κόσμος να τα βγάλουμε πέρα που λέμε.
Κι η προσπάθειά μας αυτή μεταφράζεται σε δέσμευση του ελεύθερου χρόνου, σε χρήματα, σε παραμέληση της εργασίας μας, βάζοντας σε 2η μοίρα τις ανάγκες της οικογένειάς μας.
Τα λέω αυτά όχι ως παράπονο ή για να μας δοθούν εύσημα. Αλλά πολλές φορές δεν προλαβαίνουμε να ανταποκριθούμε για κάποιο λόγο. Γιατί δεν έχεις την δυνατότητα να βάλεις βενζίνα στο αυτοκίνητο «βρε αδερφέ», για να μεταβείς σε ένα χωριό του Δήμου και να διαπιστώσεις το Α ή το Β ή να πληροφορηθείς. Τόσο απλά.
Οι «ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ» έχουν δείξει δείγματα γραφής μέσα από την αντιπολίτευση που κάνουν. Τονίζω πρώτα πως είμαστε η παράταξη με τις περισσότερες παρουσίες στο Δημοτικό Συμβούλιο και στα Τοπικά. Κι όταν λέω παρουσίες το εννοώ. Από την αρχή του Συμβουλίου ως το τέλος. Όχι φεύγω στα μισά.
Οι ερωτήσεις μας, οι παρεμβάσεις μας, οι έλεγχοι που έχουμε πραγματοποιήσει, οι προτάσεις και οι παρεμβάσεις μας, αποδεικνύουν την δράση και την ενασχόλησή μας με τα προβλήματα του τόπου, την κάνουν συγκρίσιμη και την έχουν ανοιχτή στην κριτική.
Κι όλα αυτά αποδεικνύονται γιατί είναι στα χαρτιά που λέμε κι όχι στα λόγια. Όλες οι θέσεις, οι απόψεις, οι προτάσεις και οι καταγγελίες μας είναι με αριθμούς πρωτοκόλλου και ημερομηνίες.
Οι έλεγχοι και οι προτάσεις μας αφορούν, την διοίκηση του Δήμου, τα οικονομικά του, τον τρόπο εκτέλεσης των έργων του, το νερό, τα λύματα και την αποχέτευση, τους βιολογικούς, τα σκουπίδια, τα Σχέδια των Πόλεων και τα Χωροταξικά, τα Μεταλλεία, τα Σχολεία, το Νοσοκομείο κ.α. Δεν γνωρίζω τι μας έχει διαφύγει από την καθημερινότητα των δημοτών και από την ημερήσια λειτουργία του Δήμου.
Ιεραρχώντας τους πυλώνες πάνω στους οποίους ο δήμος Δελφών θα πρέπει να εστιάσει για να αλλάξει τον ρου του τόπου, ποιους θα βάζατε στην κορυφή της λίστας, αλλά και με ποιο τρόπο πιστεύετε πως θα πρέπει να τους διαχειριστεί;
Έμφαση στον τόπο μας, στην ιδιαιτερότητά του, στην ομορφιά του. Αυτό δουλεύουμε να το νοιώσουν πρώτα όλοι όσοι διαμένουν σε αυτόν. Αυτοί θα είναι οι διαφημιστές του και οι πρεσβευτές του. Πρωτογενής τομέας, Τουρισμός, Ορυκτός πλούτος. Όλα αυτά μπορούν να αποδώσουν όταν τα ενστερνιστούν οι κάτοικοι του τόπου μας πρώτα. Στην συνέχεια μπορείς να δηλώνεις έτοιμος να ανοιχτής σε εκθέσεις, συνέδρια, εκδηλώσεις κλπ. Ο Δήμος κατ’ εμάς λειτουργεί ανάποδα. Τρέχει στα διάφορα φόρουμ και κανείς από τους ενδιαφερόμενους και με άμεση σχέση πολίτες δεν γνωρίζει τι γίνεται. Πως πρέπει να κινηθεί, πως να εκμεταλλευτεί και να δημιουργήσει ευκαιρίες. Γιατί απλά δεν συμμετέχει και έχει καταστεί παρίας στον τόπο του.
Επιλέξατε να μην παρευρεθείτε στην πρόσφατη συνάντηση του δήμου και των παρατάξεων με τα στελέχη της ΕΛΜΙΝ. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία της περιοχής, διαχειρίζεται τον πλούτο του τόπου… δεν πρέπει να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών για την καλύτερη δυνατή σχέση προς όφελος της περιοχής;
Ο Δήμος πρέπει και οφείλει να έχει την καλύτερη δυνατή σχέση με όλους όσους διαβιούν σε αυτόν. Είτε είναι απλοί πολίτες είτε είναι εταιρείες, ή σύλλογοι ή ακόμα και υπηρεσίες. Για όλους, αυτός πρέπει να ενδιαφέρεται και ότι κάνει έχει αντίκτυπο στους πάντες. Αυτή την βασική αρχή πρέπει να την τηρεί και να την υπερασπίζεται με το ίδιο σθένος και τον ίδιο τρόπο και όταν αφορά την μεγαλύτερη εταιρεία του τόπου και όταν αφορά τον πιο απλό και αδύναμο πολίτη.
Πως διαφύλαξε η δημοτική αρχή αλλά και οι άλλες παρατάξεις τον παραπάνω όρο αρμονικής συμβίωσης των δημοτών της στα όρια ευθύνης του; Όταν η παρουσία των αιρετών του Δήμου στα γραφεία της συγκεκριμένης εταιρείας χρησιμοποιήθηκε από αυτήν ως αποδοχή της ευρύτερης κοινωνίας των πρακτικών που ακολουθεί απέναντι στους εργαζομένους της; Γιατί η εικόνα είναι που μετράει.
Άρα η συνάντηση του Δήμου στα γραφεία της εταιρείας ήταν ετεροβαρής ως προς τους δημότες της. Υπέρ της εταιρείας και κατά των εργαζομένων σε αυτή, παίρνοντας θέση σε μια ενδοοικογενειακή υπόθεση, της εταιρείας. Με κοινωνικό αντίκτυπο όμως, γιατί έχει να κάνει με τα εργατικά δικαιώματα, τις συνθήκες εργασίας, οικονομική πίεση όταν προβάλει στον ορίζοντα η ανεργία.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή για να κάνεις τέτοιες κινήσεις γιατί δεν ξέρεις πως θα χρησιμοποιηθούν. Πρέπει να υπολογίσεις και να προβλέψεις τα πάντα.
Σχολιάζοντας τέλος την άποψή σας πως «διαχειρίζεται τον πλούτο του τόπου» που είναι σωστή, το θέμα αυτό θέλει συζήτηση από μεριάς του Δήμου. Ποιος της τον έδωσε και πως;
Ο πολιτικός χρόνος αυτής της θητείας είναι μακρύς ακόμα, όμως εγώ θα σας θέσω το ερώτημα. Οι “Πολίτες στο Προσκήνιο” μέτρησαν το 2014 τις δυνάμεις τους, κατετάγησαν 3οι. Φαντάζομαι πως στόχος σας είναι να πάρετε τη διοίκηση του δήμου στα χέρια σας κάποια στιγμή, αλλά για να γίνει αυτό μάλλον θα πρέπει να βρείτε και εκτός του σχήματός σας συμμαχίες. Συμφωνείτε με αυτό, κι αν “ναι” προς τα που θα τις ψάχνατε;
Τις συμμαχίες τις αναζητούμε σε όλους εκείνους που έχουν πραγματικά άλλο όραμα για τον τόπο. Που δεν έχουν σκελετούς στα ντουλάπια και δεν είναι διαπλεκόμενοι.
Η σπουδαιότερη συμμαχία είναι η κοινωνική κι αυτό για μας είναι το επίδικο. Το εάν εκφράζεται μέσα από οργανωμένες ομάδες πολιτών μικρές ή μεγάλες που έχουν και πολιτική αναφορά είναι ζητούμενο και το διερευνούμε συνέχεια. Γιατί οι έννοιες αυτοδιοίκηση και αυτοδιοικούμαι πρέπει να είναι πάντα στον ορίζοντά μας και να γίνεται προσπάθεια όχι μόνο να ακούγονται στα λόγια αλλά να εφαρμόζονται στην πράξη. Είμαστε αισιόδοξοι και ελπίζουμε στους συνδημότες μας όπως και αυτοί σε εμάς.
Σχόλια Αναγνωστών
Τα σχόλια είναι κλειστά για αυτό το άρθρο