Ψήφος ανανέωσης και απαρχή μετάβασης

Του Ηλία Τσίγκα

Τι ψηφίζουμε μεθαύριο Κυριακή σε επίπεδο αυτοδιοικητικό, σε δήμους και περιφέρεια; Εκείνο που ψηφίζουμε αυτή την πρώτη Κυριακή είναι  συμβούλους και συμβούλια, δημοτικά και περιφερειακό. Δήμαρχο και Περιφερειάρχη την άλλη Κυριακή. Το αποτέλεσμα της κάλπης, βέβαια, σε επίπεδο συνδυασμών και όσον αφορά στα πρόσωπα των νέων δημάρχων Δελφών και Δωρίδας και στο πρόσωπο που θα παραλάβει τη σκυτάλη από τον Κ. Μπακογιάννη στο τιμόνι της περιφέρειας θα παίξει σημαντικό ρόλο, τον πιο σημαντικό από κάθε άλλη φορά, καθώς θα καθορίσει τις συνθήκες της τελικής αναμέτρησης, τους όρους και τις προϋποθέσεις της, στέλνοντας άλλους να εκκινούν από την εσωτερική και άλλους με χάντικαπ στον τελική ευθεία για τις δημαρχίες ή το θώκο του περιφερειάρχη.

Ωστόσο, την πρώτη Κυριακή με την ψήφο μας θα σχηματιστούν τα αυτοδιοικητικά συμβούλια Φωκίδας και Στερεάς και μόνο, στοιχείο που έχει και αυτό με τη σειρά του ιδιαίτερα αυξημένη βαρύτητα, εν όψει των “κυβερνήσεων συνεργασιών” που θα σχηματιστούν κατόπιν του αποτελέσματος και, βέβαια, και των σχηματισμών που θα προκύψουν.

Το εκλογικό σώμα στην προεκλογική περίοδο που φτάνει στο τέλος της χαρακτηρίστηκε από πάρα πολλούς ως “βουβό”. Θα έλεγα ότι η αξιολόγηση αυτή είναι ατυχής. Κι αυτό γιατί μάλλον οι υποψήφιοι σύμβουλοι κατά μόνας αλλά και οι συνδυασμοί ομαδικά δεν φρόντισαν να του μιλήσουν κατά τον τρόπο που περίμενε. Ελάχιστοι είναι οι υποψήφιοι σύμβουλοι που άρθρωσαν προσωπικές θέσεις και προτάσεις, είτε με συνεντεύξεις είτε με αρθρογραφία είτε με χρήση των social media. Οι περισσότεροι αρκέστηκαν στην ασφάλεια των παρασκηνιακών κινήσεων, της ίντριγκας και του μη ρίσκου να φορτωθούν πολιτικό κόστος σε μια αναμέτρηση-γκιλοτίνα, που θα στείλει σπίτι τους πολλούς με βλέψεις και φιλοδοξίες στην τοπική αυτοδιοικητική κονίστρα. Οι περισσότεροι, βέβαια, για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς δεν είναι σε θέση είτε να αρθρώσουν γραπτό λόγο είτε να αρθρώσουν πολιτικό λόγο είτε και τα δύο μαζί.

Από την άλλη, ούτε και οι παρατάξεις κατάφεραν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του διαλόγου στη δημόσια σφαίρα που ανέμεναν οι δημότες. Με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην τους ακολουθήσουν σε μια προεκλογική εκστρατεία που έμοιαζε αυτιστική, όπου οι επικεφαλής μιλούσαν και ανέπτυσσαν θέσεις χωρίς να ενδιαφέρονται να ακούσουν, πολύ δε περισσότερο να συν-διαμορφώσουν θέση με τους συν-δημότες τους, και χωρίς φυσικά δημόσια αντιπαράθεση, κυριότατα με ευθύνη Παναγιωτόπουλου ως προς αυτό. Όταν επομένως έτυχαν αντιμετώπισης όχι ως δημότες με άποψη, απαιτήσεις και συμφέροντα αλλά απλά και μόνο ως εκλογική δεξαμενή, μοιραίο ήταν να στρέψουν τα νώτα τους προς τον προεκλογικό “λόγο” ου εξέφεραν οι υποψήφιοι για τα ύπατα αξιώματα και να κοιτάξουν να σχηματίσουν άποψη μόνοι τους. Κάτι που πολλοί θα το καταλάβουν κατόπιν εορτής.

Μπορεί στο Δήμο Δελφών οι παρατάξεις που κατεβαίνουν στις εκλογές να είναι ίδιες με αυτές του 2014, εν τούτοις το δημοτικό συμβούλιο θα είναι ανανεωμένο κατά το ήμισυ τουλάχιστον. Ήδη για μια σειρά από λόγους που δεν είναι της παρούσης 12 από τους 33 νυν δημοτικούς συμβούλους δεν θα είναι υποψήφιοι, ενώ αναπόδραστα λόγω απλής αναλογικής αλλά και της βούλησης του εκλογικού σώματος το παρών στη νέα δημοτική περίοδο που αρχίζει την 1η Σεπτέμβρη κινδυνεύουν να μη δώσουν και ουκ ολίγοι από πρόσωπα που διετέλεσαν αντιδήμαρχοι κατά την παρούσα δημοτική θητεία. Παράλληλα, το τοπίο που θα αποκρυσταλλωθεί θα είναι μεταβατικό, καθώς πολλοί -οι περισσότεροι- από τους διεκδικητές της δημαρχίας ολοκληρώνουν τον κύκλο τους σε αυτή τη θέση και το 2023 θα τραβήξουν για διαφορετικές πορείες ο καθένας.

Μεταβατικό είναι και το τοπίο που θα σχηματιστεί και στο Δήμο Δωρίδας μετά το σχηματισμό της σύνθεσης του νέου δημοτικού συμβουλίου. Η κατά πάσα πιθανότητα τρίτη θητεία που θα κερδίσει τη 2η Κυριακή ο Γιώργος Καπεντζώνης θα αποτελέσει το καταληκτικό και ακροτελέυτιο στάδιο μιας θητείας που πλέον θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά του ολοκληρωμένου έργου μετά από τέσσερα χρόνια. Η ΝΔ στη Δωρίδα, παράλληλα, είναι εκ φύσεως σε τροχιά μετάβασης λόγω της βαθιάς εσωστρέφειας που τη χαρακτηρίζει και η οποία θα κοστίσει στην παράταξη άλλη μια χαμένη μάχη στο χώρο των δημοτικών εκλογών και θα δρομολογήσει τις διαδικασίες αλλαγής πορείας για τα επόμενα χρόνια. Μεταβατικού, επίσης, χαρακτήρα είναι και η υποψηφιότητα Ασημάκη, που αποτέλεσε το πιο φρέσκο στοιχείο των δημοτικών εκλογών συνολικά στη Φωκίδα.

Ο καιρός εμπέδωσης του διαφορετικού στον τρόπο λειτουργίας στη διαχείριση των κοινών μπορεί να μην ήταν επαρκής για αυτή την εκλογική μάχη, έβαλε όμως τις ρίζες για δυναμική άνοδο το προσεχές διάστημα, πραγματικότητα που θα υποβοηθάται από τη σταδιακή κατανόηση της ανάγκης αλλαγής που θα σχηματοποιείται συν τω χρόνω στο μυαλό των κατοίκων της Δωρίδας και σε συνδυασμό με την αναγκαστική αποστρατεία της κουρασμένης κι ήδη ασύμπτωτης με τον εποχή της ομάδας Καπεντζώνη.

Η από πάντα αναμενόμενη μεταπήδηση Μπακογιάννη στην Αθήνα αλλάζει άρδην τα πράγματα και στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Η απουσία ενός τόσο ισχυρού “παίκτη” σε συνδυασμό με το νέο εκλογικό σύστημα και παράλληλα με την παρουσία ικανών πολιτικών προσώπων όπως η Κ. Μπατζελή και ο Δ. Αναγνωστάκης, αλλά και ο Απ. Γκλέτσος, ανανεώνει όλη την πολιτική τοιχογραφία της πολιτικής κονίστρας στην περιφέρεια, κοίτη στην οποία εκβάλλει και η “σφαγή του Δράμαλη” που θα επισυμβεί σε επίπεδο περιφερειακών συμβούλων, στοιχείο που εγγυάται απαράγραπτα το στοιχείο της ανανέωσης. Αρκεί και μόνο να ρίξει μια ματιά σε όσες υποψηφιότητες μένουν εκτός “νυμφώνος” στη Φωκίδα…

Η μετάβαση που σηματοδοτούν αυτές οι εκλογές είναι προς μια πολύ περισσότερο πολιτική διαχείριση των θεμάτων της περιφέρειας συνολικά κι ενός εκάστου νομού ειδικά, γεγονός που θα προσαυξήσουν τα πολλά νέα πρόσωπα που θα εισέλθουν στο περιφερειακό συμβούλιο, είτε ως επικεφαλής είτε ως σύμβουλοι, και που θα αναζωπυρώσουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για τις πολιτικές διεργασίες στο περιφερειακό επίπεδο. Επιπρόσθετα, καθώς αργά αλλά σταθερά το εκλογικό σώμα αντιλαμβάνεται βαθύτερα την σημασία της περιφερειακής πολιτικής στο αναπτυξιακό ζητούμενο του τόπου του και η οποία αντίληψη συν τω χρόνω νομοτελειακά θα μεγαλώνει.

Για να παραφράσουμε τον Γκράμσι, το παλιό πέθανε και το νέο δεν έχει γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή της μετάβασης…

Από την Έντυπη Έκδοση