«Πράσινα σημεία» για το θεαθήναι και «πράσσειν άλογα»;!

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

Από την Έντυπη Έκδοση  της 29ης Ιουλίου

Πολιτική είναι το να αποφασίζεις, να σχεδιάζεις και να πραγματοποιείς έργα. Πολιτική επικοινωνία είναι το να κατατοπίζεις την κοινή γνώμη γιατί επέλεξες να δώσεις προτεραιότητα στο έργο που σχεδίασες αντί σε άλλο, πόσο θα κοστίσει και πώς θα αποπληρωθεί, πώς θα λύσει προβλήματα του κόσμου και σε τι εν τέλει θα ωφελήσει. Αυτό γίνεται μέσω ανακοινώσεων ή δελτίων Τύπου ή συνεντεύξεων, παρουσιάσεων κλπ. Επικοινωνία σκέτη είναι το να σε βγάζουνε φωτογραφία σηκώνοντας τον Επιτάφιο το Πάσχα ή το να παρουσιάζεις ένα έργο που μάλλον αποτελεί “φύκια για μεταξωτές κορδέλες” ως κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

Το τελευταίο είναι που συμβαίνει μάλλον με τα “πράσινα σημεία” που ανακοίνωσε πρόσφατα ο απερχόμενος περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάνννης. “Πράσινο Σημείο”, λοιπόν, είναι ένας οργανωμένος χώρος από το Δήμο, οριοθετηµένος και διαμορφωμένος µε κατάλληλη υποδομή και εξοπλισμό, ώστε οι πολίτες να εναποθέτουν χωριστά  ανακυκλώσιμα αστικά απόβλητα (π.χ χαρτί, γυαλί, μέταλλα, πλαστικά, υφάσματα, βρώσιμά έλαια) ή χρησιμοποιημένα αντικείμενα (ρουχισμό, έπιπλα, ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό).

Κάθε δήμος υποχρεούται να λειτουργεί τουλάχιστον ένα «Πράσινο Σημείο», σύμφωνα µε τον εγκεκριμένο ΠΕ.Σ.Δ.Α Στερεάς Ελλάδας. Δυνητικοί Δικαιούχοι για την υποβολή προτάσεων είναι όλοι οι Δήμοι της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με έργα και παρεμβάσεις έχει στόχο να κάνει την ανακύκλωση  καθημερινότητα για όλους» τόνισε ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Κώστας Μπακογιάννης, διαθέτοντας μάλιστα ποσό περί τα 8,5 εκ. ευρώ για το σκοπό αυτό. Και γιατί η δράση αυτή είναι για το θεαθήναι και όχι έργο πνοής;

Γιατί πολύ απλά, και με βάση την επένδυση που κάνει η περιφέρεια και ακολουθώντας τα πληθυσμιακά και άλλα κριτήρια που έχουν θεσπιστεί, στο Δήμο Δελφών δεν θα δημιουργηθεί παραπάνω από ένα (1) τέτοιο “πράσινο σημείο”. Και βέβαια και στο Δήμο Δωρίδας δεν θα είναι περισσότερα. Οπότε, φανταστείτε την χρησιμότητα ή την αποτελεσματικότητα του “έργου” όταν ένας δημότης θα πρέπει να διανύσει δεκάδες χιλιόμετρα για να πάει να εναποθέσει τα αντικείμενα που προαναφέραμε στο “πράσινο σημείο”! Πολύ απλά, δεν θα πάει. Και δεν θα έχει άδικο, για τους λόγους που κι εσείς που τώρα διαβάζετε το κείμενο αυτό δεν θα πάτε.

Η Κατερίνα Μπατζελή πάντως το συνέλαβε ευθύς εξ αρχής και ήταν η πρώτη που έριξε τις πρώτες βολές: “Οι Περιφέρειες να προκηρύξουν την χρηματοδότηση της κατασκευής ενός Πράσινου Σημείου σε κάθε χωριό και πόλη και όχι ένα σε κάθε Δήμο, για να δώσουμε λύσεις στους πολίτες για εναπόθεση των ογκωδών απορριμμάτων τους. Αλλιώς, δεν θα φταίει ο κακός καιρός, θα φταίει η  κακή οργάνωσή μας”!

Και η πραγματικότητα είναι αυτή. Μια δουλειά, αν είναι να την κάνουμε, να την κάνουμε καλά! Επενδύοντας ανάλογα. Γιατί αλλιώς δεν “κάνουμε την ανακύκλωση πραγματικότητα στη Στερεά”, όπως διατείνεται ο Κώστας Μπακογιάννης, αλλά έργα βιτρίνας για το θεαθήναι και μόνο και για να έχουμε να λέμε στους “απολογισμούς” ή για να υπάρχει υλικό για την επικοινωνιακή πολιτική που λέγαμε στην αρχή του κειμένου. Με τα λεφτά των άλλων, πάντα…