«Όρσε τα έργα σου, Διοίκηση»!*

Του Σάββα Γιαννοσπύρου

Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές της 8^ης Οκτωβρίου για να εκλέξουμε (αυτή τη φορά για μια 5ετία!) τις νέες Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές, που (πέραν των άλλων) θα καθορίσουν τόσο τη πορεία του τόπου, όσο και το…. μέλλον  μας!                                                                                                                                                         Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ότι αυτές ,γίνονται όχι για να αλλάξουν διαδικασίες- νοοτροπίες-αντιλήψεις-λογικές- πρακτικές, αλλά για να αλλάξουν  μόνο  τα….. «πρόσωπα» ! Έτσι «συντονισμένοι»-«εναρμονισμένοι» με αυτό, οδηγούμαστε σε επιλογές  με «πλοηγό» την «επικρατούσα» άποψη»: «Δυοίν κακοίν προκειμένοιν, το μη χείρον ….βέλτιστον»!                                                                                                                                              Τελευταία όμως, παρατηρούμε με θλίψη όχι τη «κλασσική» μάχη των τοπικών «ομάδων», αλλά ένα «πόλεμο μέχρις εσχάτων» , χωρίς αρχές και κανόνες, για τη διατήρηση ή την κατάκτηση, της  «γοητευτικής» εξουσίας, που μας προβληματίζει και μας …..ανησυχεί !                                                                                                                                              Ομάδες  που, δυστυχώς, δεν θέλουν χρησιμοποιήσουν  αυτή την «εξουσία» για τη σωστή αξιοποίηση των δημιουργικών-παραγωγικών  δυνάμεων και των ιδιαίτερων «πόρων» της περιοχής, αλλά για να «υπηρετήσουν» και  «οικειοποιηθούν» ολικά τη……. «νομή»  της!

Ομάδες και πρόσωπα όχι «εντάσεως  ενδιαφέροντος», αλλά «εντάσεως..… συμφέροντος»!                                                                Οι «φρέσκιες», ανιδιοτελείς και ελπιδοφόρες συμμετοχές-υποψηφιότητες (που ευτυχώς υπάρχουν σε αυτές!) πιθανά θα «συνθλιβούν» ή  θα «αφανιστούν» από τις «παλιές», τις «εδραιωμένες», τις «καιροσκοπικές», τις  «αδίστακτες»,  που συνήθως…… επικρατούν! 

Επί πλέον οι προσωπικές (και άγονες!) επιθέσεις και οι «συμψηφιστικές» αρνητικές αναφορές των «πρωταγωνιστών» δείχνουν τόσο τη μεγάλη αδυναμία-αποτυχία των θεσμών (που επιδείνωσε πιο εμφανώς ο «Καλλικράτης»!), όσο και την ανεπάρκεια, τη «κενότητα», την «ένδεια» αυτών που «επιλέγουμε» άκριτα και απροβλημάτιστα (πρόχειρα και «επιφανειακά»!), «τιμώντας» τους με τη μία και… «ιερή» ψήφο μας!                                                                                                                                                                                                                                                   

«Κορεστήκαμε» όμως και «κουραστήκαμε» από ξεπερασμένες, από «ξεκάρφωτες» (ως και «φαιδρές»!) ιδέες και «σοφιστίες», από «επικοινωνία-για την επικοινωνία», από μαζικές «φωτογραφίσεις» μικρο-έργων (που αποτελούσαν διαχρονικά και αποτελούν καθημερινή «ρουτίνα» και αυτονόητη αποστολή των Υπηρεσιών!), από προεκλογικές (και προκλητικές!) «εντάξεις»-«εγκρίσεις»-«εκκινήσεις» έργων, από «μελέτες»-«κορδέλες»-«εγκαίνια», ακόμα και τη τελευταία εβδομάδα των εκλογών!

Κανένας σοβαρός σχεδιασμός για το μέλλον, καμία δυναμική πρωτοβουλία για τα προβλήματα της περιοχής, κανένας ουσιαστικός απολογισμός για τα πεπραγμένα, καμία σημαντική προσπάθεια για τη βελτίωση, τη στήριξη και τα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων αυτής της «απομειούμενης» και «φθίνουσας» περιοχής!                                                                                                                                                        

Όλα αυτά τα «θλιβερά» συμβαίνουν σε αυτή τη περιοχή που ταυτόχρονα βρίσκεται σε αναπτυξιακή στασιμότητα και υστέρηση,  που «χάνει τα παιδιά» της και το δυναμικό -επιστημονικό «κεφάλαιό» της, που παραμένει ασύνδετη και εκτός βασικών δικτύων (ακόμα και επικοινωνίας- διαδικτύου), που δεν υποστηρίζεται από ειδικά κίνητρα για την παραγωγή και την επιχειρηματικότητα, που αδιαφορεί για την ουσιαστική και αποτελεσματική στήριξη – ενίσχυση των δομών και υποδομών Υγείας-Πρόνοιας, που δεν στηρίζει (ουσιαστικά) και απλώς «παρατηρεί» να  «φυλλοροεί» το μοναδικό της  ίδρυμα Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης , που γεμίζει με «κουφάρια» ημιτελών ή εγκαταλελειμμένων έργων (πολλά «διαγράφτηκαν» ή «αγνοούνται» από το Περιφερειακό & Κεντρικό Σχεδιασμό!), που συρρικνώνεται πληθυσμιακά και ποιοτικά (διογκώνοντας ταυτόχρονα και την ΑΝΕΡΓΙΑ της!), που εντάσσεται στις περιοχές με τα μεγαλύτερα ποσοστά κατοίκων στα «όρια της φτώχειας», που παραμένει στις «γηραιότερες» της Ελλάδος, που «εκχωρεί» – δεν προστατεύει – δεν εκμεταλλεύεται τους φυσικούς πόρους της, που καταστρέφει «επιμελώς» και συνολικά το περιβάλλον, που μετατρέπεται σε απέραντο «κήπο» ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών, που είναι έντονος ο «δυϊσμός» μεταξύ των αστικών και των ορεινών περιοχών της, που δεν αξιοποιεί και «κρύβει» το πολιτιστικό – ιστορικό -τουριστικό «πλούτο» της, που δεν στηρίζει και χάνει βασικές  Υπηρεσίες και Δομές της, που καταγράφεται ως η πιο «αδιάφορη», πιο ανοργάνωτη και πιο ανέτοιμη, σε συμμετοχή, έγκριση, απορρόφηση, εκτέλεση… προγραμμάτων! 

Για να αντιμετωπίσουμε λοιπόν αυτές τις «ανοικτές πληγές» (που είχαμε, έχουμε και θα έχουμε μέχρι την «επούλωσή» τους!) χρειαζόμαστε ένα πολυσήμαντο και ρεαλιστικό ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ, που να συνοδεύεται και να συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, με μια οργανωμένη-σοβαρή-ρεαλιστική-«επαγγελματική» προσπάθεια επιλογής και προώθησης των καλύτερων δυνατών «λύσεων -μέσων» για την επίτευξη συγκεκριμένων βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων «στόχων»!                                                          «Λύσεις» και «μέσα», «στρατηγικοί στόχοι» και «δράσεις» που θα προωθούν τόσο την «εσωτερική», όσο (κυρίως!) την «εξωτερική» ανταγωνιστικότητα, αναδεικνύ-οντας την «ενδιάμεση» και «προσβάσιμη» θέση μας, την «εγγύτητά» μας, τη «ταυτότητά» μας  και τους αξιοποιήσιμους χώρους και…… «πόρους» μας!

Σε αυτό το «ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ» ανάτασης της περιοχής πρέπει να είναι «βεβαιωμένη» η συνέργεια, η συνεργασία, η «ΣΥΜΦΩΝΙΑ», όλης της τοπικής «εξουσίας» καθώς και η «εκμετάλλευση» της εκάστοτε κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και κυβέρνησης! 

Παράλληλα επιβάλλεται να επιβληθεί «απαγορευτικό» στις επιπόλαιες, «φαιδρές» προτάσεις, που τελευταία εκφέρονται αφειδώς (και τηλεοπτικά!), προσβάλλοντας τόσο τα ίδια τα πρόσωπα, όσο και τα αξιώματα και αυτούς που…. εκπροσωπούν!                                                                                                                                                                                                                                                           

Οι ευθύνες αυτής της απόμακρης, απρόσιτης, κοστοβόρας και αναποτελεσματικής «Αυτοδιοίκησης» είναι αυταπόδεικτες και τεράστιες, μιας και «αυτόνομα» και «αυτεξούσια» ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του παλαιού λεγόμενου «Κράτους»!                                                                                                                                   Οι «θρόνοι» μάλιστα κάποιων «φεουδαρχών» παραμένουν «ακλόνητοι» (ακόμα και σε περίπτωση «πιστοποιημένης» αυτοδιοικητικής ανεπάρκειας, ανικανότητας ή και «επικινδυνότητας»!), χωρίς έλεγχο «πεπραγμένων», χωρίς «μομφή» αποπομπής, χωρίς την εφαρμογή της «αρχής της δεδηλωμένης» εμπιστοσύνης, που έχουν ακόμα και Πρόεδροι κρατών, Πρωθυπουργοί, Πρόεδροι εταιριών ή πολυεθνικών! 

Εκτιμούμε ότι αφού δεν μπορούμε να αλλάξουμε (τώρα!) τους «θεσμούς», αφού δεν έχουμε προχωρήσει ακόμα σε μια «σαρωτική» Αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση, αφού δεν «τολμήσαμε» μια σύγχρονη (και κυρίως «λειτουργική»!) αναδιάταξη του Κράτους, (απαλλαγμένοι από «αγκυλώσεις» και «εμμονές» του παρελθόντος!)        ας αλλάξουμε τουλάχιστον τις «ομάδες» ή τα «πρόσωπα», που «αξιολογούμε» ως «ακατάλληλα», λέγοντας ένα βροντερό «ΟΧΙ» στους αναξιόπιστους, ανέντιμους, ιδιοτελείς και αναφωνώντας τη γνωστή ρήση : «Όρσε τα έργα σου, Διοίκηση»!* 

Η «αξιολόγηση», η επιλογή, το «βόλι», αλλά και η ευθύνη (πάντα).…δική μας!

Άμφισσα, 1^η Οκτωβρίου 2023

Σάββας Λ. Γιαννοσπύρος                                                                                                                    

*«Όρσε τα έργα σου, Διοίκηση»!, αναφωνεί ο Παπαφλέσσας  στη γνωστή ιστορική, πολεμική, βιογραφική ταινία. Ο αείμνηστος Δημήτρης Παπαμιχαήλ στο ρόλο του Γρηγορίου (Γεωργίου) Δικαίου-Φλέσσα (κοσμικό του όνομα του ήρωα κληρικού-αγωνιστή του ’21), ξεσπά με τη «Διοίκηση» και με θυμό λέει:….. «Θα μας τιμωρήσει ο Θεός, τρωγόμαστε για τα αξιώματα και αφήσαμε τη πατρίδα να χαθεί»!