Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Της Μαρίνας-Σελήνης Κατσαϊτη*

Παραμονή Πρωτοχρονιάς! Ξύπνησα, τάισα τα ζώα μου, έφτιαξα το τσάι μου και καταπιάστηκα πάλι με την Αρβελέρ. Ο φίλος μου ο Σέργιος μου έστειλε μήνυμα-απάντηση στο τελευταίο μου άρθρο με τίτλο «Διαβάζω τον Ελύτη και κλαίω», λέγοντας. «Ακριβώς για να μην γίνεις γραφική, σε προκαλώ το πρώτο άρθρο του 2025 να είναι μόνο θετικό και αισιόδοξο». 

Η μεγάλη μου κόρη μου έστειλε ένα μήνυμα ενώ εγώ διάβαζα την Αρβελέρ και έπινα το τσάι. «Τί κάνεις;» με ρώτησε. «Ξεκουράζομαι, πίνω το τσάι μου και ονειρεύομαι έναν καλύτερο κόσμο», της απάντησα. 

Και τρία μηνύματα παρακάτω μου απάντησε «Δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο».

«Μπορώ», της απάντησα. «Απλά δεν μπορώ να αλλάξω ΟΛΟ τον κόσμο. Μπορώ όμως να αλλάξω τον κόσμο».

Όλοι μας μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Και το κάνουμε, σε καθημερινή βάση. Κάποιοι, λίγοι, αλλά πολύ ισχυροί, τον αλλάζουν προς το χειρότερο. Κι εμείς οι υπόλοιποι, οι ασήμαντοι, που έχουμε πολύ μικρή ακτίνα δράσης και μικρό εύρος σχετικά με το που μπορούν να φτάσουν τα «απόνερα» των μικρών αλλά τολμηρών μας κινήσεων, τον αλλάζουμε προς το καλύτερο. Και το κάνουμε. Απλώς πρέπει να το κάνουμε πιο συχνά και σε περισσότερα πεδία. 

Πιστεύω βαθιά στο καλό και στην αγάπη. Πιστεύω στο καλό και στην αγάπη ακριβώς όσο πιστεύω και στον Θεό. Διότι για μένα ο Θεός είναι το καλό και η αγάπη. Και δεν πείθομαι με κανέναν απολύτως τρόπο, πως το κακό θα νικήσει. Ακόμη και αν χαθούν πολλές πολλές ενδιάμεσες μάχες. 

Όποτε έχω ζητήσει βοήθεια, είτε για μένα είτε για κάποιον άλλον, την έχω λάβει. Απλόχερα. Για την ακρίβεια, η προσφορά της βοήθειας ήταν μεγαλύτερη από την ανάγκη για αυτήν. Και την έχω λάβει και για υλικά, και για ψυχολογικά και για συναισθηματικά ζητήματα. Υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ κρυμμένοι παντού, έτοιμοι να βοηθήσουν. Έτοιμοι να δώσουν. Έτοιμοι να σε αγκαλιάσουν. Σας ξέρω. Ξέρω και τις κρυψώνες σας και τις μουτσούνες σας. 

Σας καλώ να μην το βάλετε κάτω. Να μην αφήσετε αυτούς τους λίγους άθλιους ισχυρούς να μας αλλάξουν τα μυαλά. Να μην καταφέρουν να αλλάξουν με τις πράξεις τους, τα πιστεύω μας. Να μην καταφέρουν να σβήσουν τα όνειρα των παιδιών μας. Να μην καταφέρουν να σβήσουν τα χαμόγελα από τα πρόσωπά μας. Ας ζήσουν οι κακόμοιροι σε όση δυστυχία τους έχει καταδικάσει το αρρωστημένα φιλόδοξο μυαλό τους. Και ας μπορέσουμε να συνεχίσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι να αντιστεκόμαστε. 

Ζω ανάμεσα σε καλούς, θα επιλέξω να πω. Και έτσι είναι. Εσείς όλοι είστε καλοί. Κι όσο επιλέγετε να παραμένετε καλοί άνθρωποι, υπάρχει ελπίδα στον κόσμο. 

Σας ευχαριστώ και σας αγαπώ.

Καλή χρονιά με υγεία, όνειρα και ελπίδα. 

(«Πολύ μελό», θα απαντήσει μάλλον ο Σέργιος)

*Η Μαρίνα-Σελήνη Κατσαΐτη είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Οικονομικής Ανάλυσης, Πρόεδρος στο Τμήμα Περιφερειακής και Οικονομικής Ανάπτυξης Άμφισσας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών