“Στηρίζω το ΠΑΣΟΚ. Και θα εργαστώ για την ενοποίηση και ισχυροποίηση του προοδευτικού χώρου”
Της Αφροδίτης Παπαθανάση
Η κοινωνία αναζητεί την πολιτική αλλαγή. Θέλει το τέλος αυτής της διακυβέρνησης Μητσοτάκη όπου η ακρίβεια, τα σκάνδαλα και η ιδιοποίηση του κράτους κυριαρχούν.
Γύρω μας στον κόσμο όλο συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές, πόλεμοι για την ενέργεια και τα πολύτιμα κοιτάσματα ορυκτών, τις σπάνιες γαίες, έλεγχος της Γνώσης και της πληροφορίας μέσω των αλγορίθμων από τους ελάχιστους απίστευτα πλούσιους του κόσμου.
Δεν απασχολούν, ως θα έπρεπε την κοινωνία, την πολιτική σκηνή στη χώρα, τα μέσα ενημέρωσης και τον δημόσιο διάλογο οι κοσμογονικές αυτές αλλαγές. Το τι συνεπάγεται από τις νέες συνθήκες για την ανάπτυξη και μέλλον της χώρας, τα εισοδήματα των νοικοκυριών και την τύχη των κοινωνιών και των νέων ανθρώπων. Θα φτωχοποιηθούμε ακόμη περισσότερο; Θα προλάβουμε ως χώρα κάποιο τρένο στις νέες επενδύσεις στην έρευνα, ακόμη και για στρατιωτικούς λόγους και ασφάλεια; Θα αντιμετωπίσει και πως η κοινωνία την κλιματική κρίση, για παράδειγμα στις καλλιέργειες ή ακόμη πιο δύσκολο θέμα την υποκατάσταση θέσεων εργασίας και επαγγελμάτων, κλάδων, από την επέλαση του ΑΙ και της ρομποτικής;
Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, λογικά, ροκανίζει δημόσιο χρήμα, δημιουργεί οχυρά εξουσίας πατώντας στους Θεσμούς, επιτρέπει τον ανεξέλεγκτο έλεγχο των ολιγοπωλίων στις τσέπες και στις ζωές μας. Ευθύνονται για την υπερβολική ακρίβεια, για την ασυδοσία στο τραπεζικό σύστημα, για την κατανομή πόρων από Ευρωπαϊκούς και Εθνικούς πόρους υπέρ των ολίγων, πχ Ταμείο Ανάκαμψης και όχι προς όφελος της Αυτοδιοίκησης ή της μικρής επιχειρηματικότητας.
Έτσι πχ η ΤΕΡΝΑ αποφασίζει που θα χτίσει αιολικά και το σύστημα δουλεύει για αυτήν, ας διαφωνούν κοινωνία και Δήμοι, Όμιλοι παίρνουν φθηνά δάνεια από το ίδιο Ταμείο αλλά ταυτόχρονα λειτουργούν ως καρτέλ ή μπήκαν στο μετοχικό τους κεφάλαιο ξένα funds – οίκοι (δηλ οι στρατηγικοί επενδυτές που περιμένουμε να βάλουν δικά τους χρήματα επί της ουσίας «λαμβάνουν» από το Ταμείο Ανάκαμψης ή εκδίδουν ομολογιακά δάνεια) . Ταυτόχρονα το concept εφοπλιστής, καναλάρχης, ιδιοκτήτης ομάδας, ανθεί στη χώρα αυτή και χωρίς και πάλι κανέναν έλεγχο, το σύστημα αυτό ασκεί θηριώδη πολιτική και οπαδική εξουσία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον σε κόντρα με μέρος του συστήματος αυτού, όχι γιατί χάλασε χατίρια, αλλά λόγω υποκλοπών.
Η ισχνή δημοσκοπική πρωτιά του συστήματος Μητσοτάκη αυτή τη στιγμή συντηρείται από την πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού, σε μεγάλο δε βαθμό από τον ίδιο τον ευτελισμό του, από τον κόσμο που δουλεύει σε μεγάλες επιχειρήσεις και αισθάνεται μια οικονομική ασφάλεια και από το σύστημα που κινείται γύρω από το μοίρασμα δημοσίου χρήματος και θέσεων εργασίας – εξουσίας.
Χρειάζεσαι δουλειά σε σουπερ μάρκετ, σε μια Χ εταιρεία. Στο Βουλευτή, Δήμαρχο, Περιφερειάρχη. Καλώς ήρθατε στο 1950.
Χρειάζεται να μιλήσουμε, σε κάθε τόπο που θεωρούμε τόπο μας, για την ερήμωση της επαρχίας, για την κατασπατάληση φυσικών πόρων και ενέργειας υπέρ μιας υδροκέφαλης Αττικής, για την υποβάθμιση της Δημόσιας υγείας και Παιδείας για την καταστροφή του πρωτογενούς τομέα;
Ας μην μιλήσουμε για αυτά. Ας μην τολμήσουμε να πούμε κάτι για Παιδεία. Ας πληρώσει η Περιφερειακή Αρχή πανηγύρια αλλού για αλλού, με το σύστημα της αυτοδιοίκησης να αυτόσυγχαίρεται και να φωτογραφίζεται με μπουκάλια. “c’est la vie”.
Κάποιος τρίτος, έξω από όλα τα μίση και τα πάθη, τις πολιτικές αγάπες ή υποχρεώσεις, θα πει ότι το μέλλον της χώρας είναι υπό κατάρρευση. Αξιακά, ηθικά, πιθανά και νομοτελειακά.
Και πάλι, σε πολλούς, αυτές οι δραματικές διαπιστώσεις μπορεί να είναι και τελείως αδιάφορες καθώς είτε δεν έχει να περιμένει τίποτε καλό από κανέναν , είτε τα φώτα και η μέθη μιας μικρής ή μεγάλης θέσης εξουσίας δημιουργούν την ανάγκη διατήρησης δεδομένων καταστάσεων.
Το επίκαιρο και τραγικό των συνεχών καταστροφών από πυρκαγιές ή πλημμύρες, δεν δείχνει να κινητοποιεί κοινωνίες, συλλόγους, εξουσίες, για μέτρα πρόληψης. Παρακαλά για παράδειγμα ο κόσμος από τις καταστροφές της Θεσσαλίας ακόμη για τις αποζημιώσεις. Από την άλλη δεν είπαμε και δεν λέμε και οι αρμόδιοι δεν κάνουν τα απαραίτητα για τα σχέδια αποφυγής καταστροφών στις πόλεις, τα χωριά, τους κάμπους και τα δάση μας. Δηλαδή, από μεγάλη μερίδα ασκούντων εξουσία ή και από την κοινωνία, αφήνουμε έωλο κάτι που αφορά την τύχη της ζωής και περιουσίας μας. Φορτιζόμαστε συγκινησιακά με τις καταστροφές των άλλων και συνεχίζουμε την απόλυτη χαλαρότητα του τίποτα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επωφελείται και το τις λογικές ελέγχου των ανθρώπων εποχής 1950 και από την απουσία δυναμικής και ελπίδας στην κοινωνία. Το μέγα ζητούμενο που είναι και ποιος είναι το αντίπαλο δέος αυτής της οπισθοχώρησης.
Η κοινωνία, οι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται στον προοδευτικό χώρο πιστεύω πως θα ήθελαν την ενοποίηση των δυνάμεων του χώρου.
Όχι την υποταγή. Ούτε την άκριτη δήλωση προσχώρησης με εισιτήριο αναμονής των περιφερομένων για μια θέση υποψηφίου βουλευτή. Ούτε την μεταγραφική περίοδο άλλων υποψηφίων βουλευτών. Όλα αυτά είναι ευτελισμός. Είναι αστεία μπροστά στη δυναμική των προκλήσεων ειδικά για τη νέα γενιά. Είναι προκλητικά για την ιστορική αναφορά και συνείδηση αγωνιστών, ανθρώπων που έζησαν με ιδανικά και πέθαναν για αυτά.
Η κοινωνία αναζητεί τον αντίλογο στην ισχύ της δεξιάς, της δεξιάς του Μητσοτάκη που ιδιοποιείται το κράτος και την εξουσία, της πιο σκληρής δεξιάς έναντι των Δικαιωμάτων του Βελόπουλου- Πλεύρη- Βορίδη- Γεωργιάδη- Λατινοπούλου και της δεξιάς της παράδοσης του Σαμαρά- Καραμανλή. Το όλον της Δεξιάς θα κατέλθει στη κάλπη.
Απέναντι σε αυτό ο αυτοπροσδιοριζόμενος προοδευτικός χώρος θα κατέλθει με τη σειρά του πολυδιασπασμένος στις τρέχουσες εθνικές εκλογές. Και μετά, λέει, θα δει.
Με τις Αυτοδιοικητικές εκλογές – σε ένα γύρο – σε απόσταση πλέον τελικής ευθείας, θα πάμε στις εθνικές εκλογές, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, one man show Τσίπρας , και μικρότερες δυνάμεις, να καταγράψουμε δυνάμεις.
Πολιτική επί σεναρίων δεν γίνεται, αλλά αν όλο αυτό το σύστημα έθετε βάσεις προγραμματικού διαλόγου, έγκαιρα και ορθά και με αναφορά για κάθε απόφαση στη βάση, τότε θα είχαμε μπροστά μας μια εκλογική μάχη των ερχόμενων εθνικών εκλογών με σαφές προβάδισμα στον προοδευτικό χώρο.
Αυτό δεν έγινε, οι λόγοι πολλαπλοί, κυρίως αφορά τις εξουσίες και τα συστήματα γύρω από αυτές. Υπάρχουν πληγές και λάθη και υπερβολές στη συνείδηση των εκλογικών σωμάτων ατών των κομμάτων; Σαφώς και υπάρχουν. Αλλά απέναντι στην ανεξέλεγκτη ισχύ της αγοράς αυτήν τη στιγμή έναντι της κοινωνίας και της μικρής επιχειρηματικότητα και της ιδιοποίησης του κράτους και των θεσμών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θα μπορούσε να υπάρχει ένας ισχυρός δημοκοπικά πολιτικός αντίπαλος.
Ο Τσίπρας επέλεξε μετά από χρόνια σιωπής να γυρίσει με την απαίτηση να ηγηθεί ενός χώρου, όχι να χτίσει βήμα βήμα την ενοποίηση του Χώρου, ενώ το ΠΑΣΟΚ παρά το κοστολογημένο και σαφές προγραμματικό του πλαίσιο, είναι αλήθεια ότι έχασε στιγμές και πολιτικές ευκαιρίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί εις τα εξ ων συνετέθη.
Το δεύτερο λάθος του Τσίπρα πιστεύω είναι η ανάγκη να δώσει πειστική απάντηση για τους λεγόμενους χρηματοδότες του νέου εγχειρήματος, τη στιγμή που θέτει – και γιατί όχι – ζητήματα για τα ρυθμισμένα μεν, αλλά υπέρογκα, χρέη των άλλων κομμάτων.
Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ότι η πολιτική σκηνή πάσχει. Πάσχει σε επίπεδο νυν διακυβέρνησης και έκφρασης και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων για την κοινωνία πχ. χάσαμε τα δίκτυα για το νερό – πάμε σε ιδιωτικοποίηση δια της πλαγίας – πάσχει σε επίπεδο αξιοπιστίας ενός πολιτικού δυναμικού που μεταγράφεται από κόμμα σε κόμμα, πάσχει από μια ισχυρή προοδευτική αντιπολίτευση με προγραμματική συνεννόηση.
Θα πάμε στις εκλογές ως μεμονωμένα κόμματα. Είναι γνωστό και σαφές ότι προσωπικά θα στηρίξω το ΠΑΣΟΚ και αυτό γιατί είναι ο χώρος που έχει σαφές προγραμματικό πλαίσιο κεντρικό, περιφερειακό, τοπικό. Και αυτό φαίνεται από τις θέσεις και παρεμβάσεις μας, συστηματικά, καθημερινά και καθαρά.
Στο ερώτημα όμως τι θα επιδίωκα, θα επιδίωκα την προγραμματική – ούτε «φιλική», ούτε κατ ανάγκην, ούτε με υποταγή – ενοποίηση του αυτοπροσδιοριζόμενου ως προοδευτικού χώρου, σε επίπεδο τοπικό, περιφερειακό, εθνικό.
Στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ταμπού το να μιλάμε για το χθες το σήμερα το αύριο με όρους πολιτικής. Όσα προβλήματα και αντιμετωπίσαμε ποτέ δεν χάθηκε η δυνατότητα διαλόγου και η κατάθεση προτάσεων επί στρατηγικής.
Πολιτική δεν είναι η σιωπή.
Μιλήστε. Μην αφήσετε να χαθούν αγώνες δεκαετιών.
Μην αφήσετε να ζήσει άσχημα η κοινωνία του σήμερα και του αύριο, να κυριαρχήσει η συντήρηση παντού. Η Χώρα και η Δημοκρατία μας χρειάζεται ισχυρό Προοδευτικό Δημοκρατικό πόλο εξουσίας.
ΕΡΩΤΗΣΗ: ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΈΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ) 2019 ΚΑΙ 2023, ΠΟΙΟΥΣ ΣΤΗΡΙΞΑΤΕ; ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΑΣ.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΝΕΥ ΣΗΜΑΣΙΑΣ. ΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΤΕΙΣ ΞΑΝΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΣΟΚ; ΤΟ 1/3 ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΝΔ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ 1/3 ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΣΙΠΡΑ. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΣΟΚ ΜΙΛΑΣ; ΞΕΧΑΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ. ΑΥΤΟΝ ΝΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ, ΤΟΝ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΝΟΥΛΑ. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΣΟΚ.