“Όταν τελειώνουν τα λόγια, αρχίζουν οι ευθύνες”

Όσοι παρακολούθησαν το Δημοτικό Συμβούλιο της 18ης Σεπτεμβρίου, όπου συζητήθηκαν σοβαρά θέματα , πρέπει να κατάλαβαν πολλά για την κατάσταση στον Δήμο, στη Δημοτική Αρχή και στο ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο.

Η «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ»  για την αντιμετωπιση της υπογεννητικότητας.

Κατά  την συζήτηση της οικονομικής ενίσχυσης των νέων γεννήσεων, για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας στο Δήμο, η Δημοτική Αρχή δεν συμπεριέλαβε στην απόφαση, τις μονογονεϊκές οικογένειες, παρά την επισήμανση και επιμονή τόσο της Αντιπροέδρου του Δ.Σ. κας Σπυροπούλου  και της μείζονας μειοψηφίας όσο και του επικεφαλή της ελάσσονος μειοψηφίας κ. Καραχασάνη.

Αυτή η στάση  δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Μιλάμε για μια ουσιαστική πολιτική στήριξης  ή για μια ακόμη επικοινωνιακή κίνηση;

Θέλουμε μια πολιτική που πραγματικά βοηθά ή μια πολιτική που κυρίως… φαίνεται ότι βοηθά;

Στην Ελλαδα του 2026 , οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι μια υπαρκτή  πραγματικότητα, την οποία η ελληνική νομοθεσία αναγνωρίζει και προστατεύει  , η δε Εκκλησία εχει προσαρμόσει την στάση της απέναντι στην σύγχρονη πραγματικότητα.

Εδώ όμως η Δημοτική  Αρχή  ήταν σαφής.

Είναι υπέρ της πυρηνικής οικογένειας. 

Μια απόφαση με άρωμα Ακροδεξιάς.

Βλέπετε πέραν της Δημιουργίας νέων δεδομένων πανελλαδικά εφευρίσκει και νέους όρους!!!

ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΕΙΝΗΣ ΔΩΡΙΔΑΣ

Ακούσαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο τον Πρόεδρο του Υψηλού Χωριού, κ. Μάκη Θεοχάρη.

Χωρίς σημειώσεις.
Χωρίς προετοιμασμένα λόγια.
Χωρίς αντιπολιτευτική ρητορική.

Να κάνει Μια πραγματική κατάθεση ψυχής.

Μίλησε για τα προβλήματα του χωριού του και για έργα που μπορούν να γίνουν με χρήματα Ευεργέτη — όχι με χρήματα του Δήμου.

Και όμως όπως είπε

Το 2025 χάθηκε.Το 2026  θα χαθεί. Και αν δεν κινηθούν άμεσα οι αρμόδιοι, κινδυνεύει να χαθεί και το 2027.

Ο Δήμος δεν καλείται να βρει τα χρήματα.

Καλείται να κάνει κάτι απλούστερο .

Να τα αξιοποιήσει. Απλά Να κάνει τη δουλειά του.

Κι όμως, ακόμη κι αυτό φαίνεται να κινδυνεύει να χαθεί μέσα σε καθυστερήσεις, ολιγωρίες και έλλειψη συντονισμού.

Και εδώ τίθεται ένα μόνο ερώτημα:

ΠΟΙΟΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ;

Όταν χάνονται ευκαιρίες για έναν τόπο, όταν σημαντικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται, κάποιος πρέπει να έχει την πολιτική ευθιξία να αναλάβει την ευθύνη.

Είτε ο Δήμαρχος.

Είτε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Γιατί η ευθύνη δεν μπορεί να είναι πάντα…ορφανή.

Δύσκολο, βέβαια.

Γιατί, όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο:

«Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!»

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟ «ONE MAN SHOW»

Όσοι παρακολουθούν τα Δημοτικά Συμβούλια, έχουν αντιληφθεί εδώ και καιρό, ότι πολλές φορές ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου   μετατρέπει μια θεσμική συνεδρίαση σε προσωπική παράσταση, πρωταγωνιστώντας  περισσότερο από το ίδιο το Συμβούλιο.

Έναν θεσμικό ρόλο που, κατά την άποψή μου, θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν η θεσμικότητα, η σοβαρότητα και η αποτελεσματικότητα.

Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι στο εν λόγω συμβούλιο, στο φάκελο που είχε μαζί του,  όπως φάνηκε είχε και ένα  δημοσίευμα που τον αφορούσε με δηλώσεις της κας Σπυροπουλου και αναζητούσε την κατάλληλη αφορμή για να το φέρει στην συνεδρίαση  και να μετατρέψει ξανά την διαδικασία σε προσωπικό πεδίο προβολής, θιγόμενος, σώνει και καλά αυτή την φορά.

Όπως και τελικά έκανε (το έχει επαναλάβει και άλλη φορά).

Λίγα λεπτά αργότερα  όμως, οι τόνοι είχαν πέσει και το ίδιο πρόσωπο εμφανίστηκε να γελά.

Τόσο μεγάλη η προσβολή. 

Τόσο σύντομη η αγανάκτηση.

Κάπου εκεί, το «one man show» έχασε μόνο του τη δυναμική του.

Και όλα αυτά από τον καλύτερα αμειβόμενο  αιρετό του Δήμου, με 700 ευρώ τον μήνα , για μια ημέρα παρουσίας τον μήνα, ενώ στα 2,5 χρόνια δεν έχουμε δει, ένα ορατό αποτέλεσμα από την «προσφορά»του !!!

ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ

Η προεκλογική εκστρατεία της σημερινής Δημοτικής Αρχής στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στο αφήγημα των οικονομικών ατασθαλιών της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής.

2,5 χρόνια μετά, τι ακριβώς έχει αποδειχθεί;

Απολυτως τίποτα.

Δεν έχουμε δει να παρουσιάζεται κάτι συγκεκριμένο και επιλήψιμο .

2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ:

Έργα; Ελάχιστα.

Νέα έργα που να έχουν δρομολογηθεί; Δεν τα βλέπουμε.

Μελέτες; Δεν τις ακούμε.

Αποτελέσματα; Δεν τα βλέπουμε.

Αυτό που βλέπουμε, αντίθετα, είναι μια υπερπροβολή των αυτονόητων και πολλές φορές των ελάχιστων.

Οι συμπολίτες μας έχουν μπροστά τους 2,5 ολόκληρα χρόνια για να  κρίνουν και να αποφασίσουν.

Τέτοια Δημοτική Αρχή Θελουμε?

Τέτοια Δημοτική Αρχή μας Αξίζει ?

Αλέξης Τσαφαλόπουλος
Ένας πολίτης της Δωρίδος που βλέπει τα πράγματα διαφορετικά.