Χρ. Τσάμης: “Μας κατάντησαν ένα μεγάλο Κέντρο Υγείας”
Κύριε Τσάμη, το πρώτο ερώτημα που έρχεται στο μυαλό κάποιου, γνωρίζοντας για παράδειγμα το ότι το νοσοκομείο της Άμφισσας στερείται παθολόγων, είναι το εξής: Νοσοκομείο χωρίς παθολογική κλινική υφίσταται;
Φυσικά και δεν υφίσταται. Κι αυτό γιατί το δικό μας νοσοκομείου, όπως όλοι γνωρίζουν πλέον, δεν έχει πληρωμένες τις θέσεις ειδικευμένων παθολόγων. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένας, ο οποίος βάσει νόμου μπορεί να κάνει επτά εφημερίες το μήνα, κάτι που συνεπάγεται ότι τις υπόλοιπες ημέρες, δηλαδή τις 23-24 το νοσοκομείο είναι ακάλυπτο.
Πόσους γιατρούς αυτής της ειδικότητας θα έπρεπε να έχει με λίγα λόγια το νοσοκομείο για να λειτουργεί κανονικά;
Τουλάχιστον 4 για να μην πούμε 5. Με 4 όμως θα μπορούσαμε να πούμε πως λειτουργεί κανονικά.
Πόσο χρονικό διάστημα είστε σε αυτή την κατάσταση;
Εδώ και περίπου δύο χρόνια. Ήταν Μάρτιος όταν είχε παραιτηθεί και ο τελευταίος παθολόγος και είχε πάρει απόφαση το επιστημονικό συμβούλιο για αναστολή τότε της λειτουργείας.
Στο διάστημα αυτό δεν δόθηκαν έστω και λύσεις «μπαλώματα»;
Δύο χρόνια χωρίς λύσεις. Μάλιστα υπήρχε περίοδος όπου δεν είχαμε κανένα παθολόγο. Εδώ και ενάμιση χρόνο όμως είμαστε στην κατάσταση που σας προανέφερα.
Είστε σε επικοινωνία με τη διοίκηση του νοσοκομείου. Κάτι θα πρέπει να έχει αιτηθεί και αυτή, κάτι θα πρέπει να αναμένει. Γνωρίζετε κάτι;
Αναμένουν πως με την προκήρυξη των θέσεων όλο και κάποιος θα έρθει. Αυτό όμως έχει γίνει και κατά το παρελθόν, χωρίς παθολόγος να έχει εκφράσει το ενδιαφέρον να έρθει στο νοσοκομείο της Άμφισσας. Αυτή τη στιγμή, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε επίσης, πως οποιαδήποτε διαδικασία πρόσληψης είναι χρονοβόρα. Εάν ξεκινήσει τώρα θα περάσει πάνω από ένας χρόνος για να έρθει γιατρός.
Άρα ποια η λύση;
Η λύση που ζητάμε εμείς είναι μέσω κάποια πολιτικής παρέμβασης, που… με κάποιο τρόπο θα φέρει γιατρούς ώστε να λειτουργήσει το νοσοκομείο. Να θυμίσω ότι πριν από λίγο καιρό, όταν υπήρξε πρόβλημα με αναισθησιολόγο στο νοσοκομείο της Λαμίας, ήρθε εντολή για ένα γιατρό αυτής τη ειδικότητας από το δικό μας νοσοκομείο να πάει εκεί, όπως και έγινε. Μετά από παρεμβάσεις μας, βέβαια, και διαμαρτυρίες ήρθε πάλι εδώ, αλλά όπως τότε δόθηκε αυτή η εντολή δεν μπορεί και τώρα να γίνει κάτι ανάλογο για μία τόσο σημαντική ειδικότητα όπως αυτή που λείπει από την Άμφισσα; Με λίγα λόγια η υγειονομική μας περιφέρεια, στο πλαίσιό της, θα πρέπει να μπορέσει να μας φέρει κάποιους γιατρούς, είτε επικουρικούς είτε μόνιμους.
Η προκήρυξη θέσεων για το νοσοκομείο, χωρίς να εκδηλώνεται ενδιαφέρον, μιας και αυτό αποτελεί μια μεγάλη πληγή στη διαδικασία, πώς μπορεί να ξεπεραστεί;
Μπορεί να ξεπεραστεί εάν δοθούν κίνητρα σε γιατρούς για να έρθουν εδώ. Ένας νέος γιατρός, καταλαβαίνετε, ότι μάλλον θα επιλέξει να πάει σε ένα μεγάλο νοσοκομείο, σε ένα πανεπιστημιακό, στο οποίο μπορεί να έχει μεγαλύτερη τριβή με το αντικείμενο, αφού θα βλέπει περισσότερα περιστατικά, μπορεί με λίγα λόγια να έχει άλλη εξέλιξη. Θα πρέπει λοιπόν για να πειστεί κάποιος να έρθει να του δοθούν κίνητρα είτε οικονομικά, είτε εξέλιξης στους βαθμούς του, κάτι που έγινε στην περίπτωση των επικουρικών και υπήρξε ανταπόκριση από ενδιαφερόμενους.
Τώρα που συζητάμε είναι σε εξέλιξη κάποια προκήρυξη θέσεων;
Απ’ ότι μας λένε είναι, αλλά το δια ταύτα παραμένει ακόμα ίδιο, αφού συνεχώς μας λένε ότι κανείς δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον, οπότε η όλη διαδικασία πάει και πάλι από την αρχή. Μαζί με αυτό όμως θα πρέπει να δει η διοίκηση και για ποιο λόγο παραιτήθηκαν οι παθολόγοι κατά το παρελθόν, ή τι έγινε με το που οι γενικοί γιατροί ήρθαν ως λύση μεσοβέζικη από κάποιο Κέντρο Υγείας. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή που μιλάμε το ΚΥ Ιτέας λειτουργεί από τις 7 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι, καθώς μετά δεν υπάρχει γιατρός.
Αυτό έχει να κάνει με κάποιο λάθος σχεδιασμό ή αυτό επιτρέπει το προσωπικό, οπότε το ζήτημα είναι αποκλειστικά και μόνο ποσοτικό;
Θα έπρεπε οι διοικήσεις, διαχρονικά, να είχαν κάνει έναν καλύτερο σχεδιασμό ώστε οι ανάγκες να καλυφθούν με νέο προσωπικό. Δηλαδή για παράδειγμα, όταν υπήρξε πρόβλημα στην παθολογική κλινική δεν προκήρυξαν θέσεις ειδικευμένων γιατρών, παρά μόνο έβρισκαν τη λύση «μπάλωμα» μετακινώντας από το ΚΥ Λιδορικίου τους παθολόγους προς τα εδώ. Αυτό τι είχε ως αποτέλεσα; Να υποβαθμίζεται το ΚΥ, που εξυπηρετεί σε μία απομακρυσμένη περιοχή αρκετούς ανθρώπους, ενώ παράλληλα ο ένας από τους γιατρούς που αναγκάστηκε να μετακινηθεί… να παραιτηθεί, άρα να τον χάσει και το ΚΥ και εμείς εδώ.
Άλλοι λόγοι, που μπορεί να ωθήσουν ένα γιατρό στην παραίτηση υπάρχουν ώστε να πρέπει η διοίκηση να φροντίσει και για την εξάλειψή τους;
Θα σας απαντήσω με ένα παράδειγμα. Εάν είχαμε 4 παθολόγους, προκειμένου να νοσηλεύονται με ασφάλεια οι ασθενείς, δεν θα επαρκούσαν και πάλι μόνο αυτοί. Θα έπρεπε δηλαδή να συνεπικουρούνται και με επιπλέον ειδικότητες. Όταν δηλαδή έχουμε ασθενείς μεγάλους σε ηλικία καταλαβαίνουμε ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν είναι πολλά, με σημαντικότερο αναφέρω κάποιο καρδιολογικό. Αυτή τη στιγμή εδώ υπάρχει μόνο μία γιατρός αυτής της ειδικότητας, γεγονός που μας θυμίζει ακριβώς αυτά που αναφέραμε και για τον παθολόγο. Αυτό που γίνεται λοιπόν, είναι τέτοιους είδους περιστατικά να παραπέμπονται σε άλλα νοσοκομεία που έχουν καρδιολογική κλινική και που μπορεί κάλλιστα να υποστηρίξει αυτούς τους ασθενείς 24 ώστε το 24ωρο.
Πέρα αυτών τι άλλα ζητήματα υπάρχουν στο νοσοκομείο;
Για να λειτουργήσει το νοσοκομείο θα πρέπει να έχει γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, έτσι όπως προβλέπεται για ένα δευτεροβάθμιο φορέα υγείας, όπως είμαστε εμείς. Τώρα που συζητάμε, πλην της χειρουργικής ειδικότητας που έχει 4 γιατρούς, καμία άλλη ειδικότητα δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του ιδρύματος. Κενό υπάρχει και στους αναισθησιολόγους, όπου υπηρετούν 3. Εάν τύχει ένα περιστατικό στις ημέρες εκείνες όπου δεν μπορούν να καλυφθούν οι εφημερίες αυτής της ειδικότητας, ενώ ας πούμε όλοι οι άλλοι τυχαίνει να είναι εδώ, ποιος θα κάνει τη διασωλήνωση; Ενός κακού μύρια έπονται όπως καταλαβαίνεται.
Αυτό δε δημιουργεί και μία μεγαλύτερη πίεση στο υπάρχον προσωπικό;
Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, και θα πρέπει να το εντάξουμε στη συζήτηση που κάναμε λίγο πριν, στους λόγους δηλαδή όπου οι γιατροί «ωθούνται» στις παραιτήσεις. Για εμάς λοιπόν, για να ανακεφαλαιώσουμε, προκειμένου το νοσοκομείο να λειτουργήσει όπως πρέπει, θα πρέπει να στελεχωθεί με επιπλέον τρεις παθολόγους, τρεις καρδιολόγους και έναν αναισθησιολόγο. Προσοχή όμως, αυτοί θα πρέπει να έρθουν ταυτόχρονα, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση και πάλι προβλήματα θα έχουμε.
Στην ουσία ενώ είστε ένας δευτεροβάθμιος φορέας υγείας έχετε καταλήξει να είστε ένα όργανο διεκπεραίωσης, στέλνοντας αλλού περιστατικά, που εκ της φύσεως σας θα έπρεπε να καλύπτετε.
Έτσι ακριβώς είναι. Αυτή την περίοδο, θα μιλήσω πάλι με παράδειγμα, έχουμε 14 ημέρες παθολόγο που να κάνει εφημερία στα εξωτερικά ιατρεία. Οι υπόλοιπες ημέρες καλύπτονται από γενικούς γιατρούς, οι οποίοι κανονικά ανήκουν στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας δηλαδή στα Κέντρα Υγείας. Τι είμαστε λοιπόν στην πράξη και εμείς, με αυτό το προσωπικό; Ένα μεγαλύτερο Κέντρο Υγείας.
Όλο αυτό βέβαια, καταλαβαίνετε και εσείς, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί εν καιρώ μνημονίων, όσο κι αν ακούγεται επικίνδυνο το να βάζουμε στην ατζέντα της συζήτησης γενικά για τη χώρα τον τομέα της υγείας.
Δεν το παραβλέπουμε προφανώς και εμείς αυτό, αλλά άποψή μας είναι ότι όλα έχουν να κάνουν με τις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές. Αν συνυπολογίσουμε πως εντός των δεσμεύσεων της χώρας προς τους δανειστές υπάρχουν και ζητήματα συγχωνεύσεων νοσοκομείων, υποβάθμισης κλπ, αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι μάλλον τίποτα δεν είναι τυχαίο. Έχουν αποχωρήσει 20.000 υγειονομικοί υπάλληλοι και λέμε ότι έχουμε προσλάβει 1.000, άρα για ποιες λύσεις μπορεί να μιλάμε αν συνεχίσουν να αποφασίζουν κατ΄ αυτό τον τρόπο. Άποψή μας όμως είναι ότι όλα έχουν να κάνουν με το πώς εμείς ως χώρα κάνουμε το σχεδιασμό σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα.
Για τα στοιχεία βάσει των οποίων υποτίθεται ότι παίρνονται οι αποφάσεις τι έχετε να σχολιάσετε;
Εδώ βρίσκεται μία ακόμα στρεβλή κατάσταση. Μετρούν για παράδειγμα την επισκεψιμότητα του νοσοκομείου της Άμφισσας, και θεωρούν ότι βάσει αυτών των αριθμών θα πρέπει και να στελεχωθεί. Πώς είναι δυνατόν να το λες αυτό, όταν γνωρίζεις πως ο κόσμος της περιοχής, για πάρα πολλά περιστατικά, δεν έρχεται καν στο νοσοκομείο, αφού γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν θα εξυπηρετηθεί. Για να χάσει χρόνο θα έρθει; Υπάρχουν πολλά περιστατικά όπου ο κόσμος παίρνει πριν τηλέφωνο, ρωτά εάν υπάρχουν συγκεκριμένες ειδικότητες, και όταν εμείς του απαντάμε αρνητικά, τι κάνει, πολύ απλά δεν έρχεται ποτέ στο νοσοκομείο άρα δεν καταγράφεται ποτέ ως δικό μας περιστατικό, ενώ εν δυνάμει είναι.
Ανακεφαλαιώνοντας κ. Τσάμη, θα λέγαμε όσο κι αν είναι σκληρό πως το μείγμα όλων των στοιχείων, σε συνδυασμό με τις επιλογές, κατά κύριο λόγο πολιτικές, μόνο εκρηκτικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Γι’ αυτό και εμείς λέμε, ότι η κάθε διοίκηση που έρχεται εδώ, έρχεται για να υπηρετήσει μία συγκεκριμένη κυβερνητική πολιτική, και όχι τις πραγματικές ανάγκες της περιοχής. Όταν το πρώτο που ενδιαφέρει είναι η περικοπή των δαπανών, τότε έχουμε τα αποτελέσματα που σας περιέγραψα. Ακόμα και έτσι όμως, θα πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι το προσωπικό του νοσοκομείου καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, και για να ανταποκριθεί σε αυτά που απαιτεί η δουλειά μας απέναντί του, αλλά και για να βρεθούν λύσεις στα τόσα προβλήματα.
- η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Εν Δελφοίς” την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017
Σχόλια Αναγνωστών
Τα σχόλια είναι κλειστά για αυτό το άρθρο