Τι είδα στο συλλαλητήριο…

Του Χρήστου Κτενά

Να κάνω τον προφήτη δεν λέει. Απλώς από χθες είχα επισημάνει ότι το σημερινό συλλαλητήριο “μύριζε” βια, από πολλαπλές “παράξενες” δηλώσεις, δυστυχώς ανάμεσα τους και διοργανωτών. Ενώ η Χρυσή Αυγή (την οποία για κάποιο λόγο οι διοργανωτές ποτέ δεν δήλωσαν ξεκάθαρα πως είναι ανεπιθυμήτη στη συγκέντρωση) πρωταγωνίστησε στα επεισόδια.

Βρήκε και η αστυνομία αφορμή να ρίξει τα άπαντα από δακρυγόνα; Ναι, όπως κάνει πάντα. Σε τόσες και τόσες συγκεντρώσεις. Με μια μονότονη αμηχανία διαχείρισης επεισοδίων, κάτι βέβαια που έχουμε δει με πολλές κυβερνήσεις και με κάθε είδους συγκεντρώσεις, από την πιο ριζοσπαστική άκρα αριστερά, έως τους συνταξιούχους.

Το “ευτύχημα”; Οτι παρά την ταλαιπωρία του κόσμου, συγκριτικά λίγα έγιναν και δεν είχαμε θύματα. Κάτι είναι και αυτό. Οσο για την ίδια τη συγκέντρωση; Αναμενόμενη. Συνθήματα στα όρια, έντονος συναισθηματισμός, επίκληση του ιδιαίτερου της φυλής και του παραδοσιακού εξαιρετισμού μας, μεγεθυνση του “εχθρού” (οπου εχθρός εδώ ήταν κυρίως όσοι στηρίζουν τη συμφωνία, οι οποίοι είναι “προδότες”, ενώ ως μικρότερη απειλή εμφανίστηκαν οι “γυφτοσκοπιανοί”).

Τυπικά ελληνικά πράγματα δηλαδή, η γνωστή εσωστρέφεια μας, το διχαστικό κλίμα και οι εμφυλιακές ιαχές. Που κύκλοι και από την “άλλη” πλευρά, δεν φείδονται να προσάψουν, για να μην μείνει κανείς παραπονεμένος, ότι δεν βοήθησε στο χάος.

Κάπως έτσι θα πάμε και στην ψήφιση της συμφωνίας -εφόσον ολοκληρωθεί και δεν έχουμε κανένα “ξαφνικό” (κρατήστε το τελευταίο).

Την επομένη μέρα;

Να υποθέσω πως χιλιάδες μακεδόνες θα συνεχίσουν να ψωνίζουν στα Σκόπια και στη Βουλγαρία, να πηγαίνουν εκεί για οδοντίατρο, βενζίνη, τρόφιμα, καζίνα και πόρνες.

Οπως και χιλιάδες θρακιώτες πάνε Τουρκία. Πως εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις θα κάνουν μπίζνες με τα Σκόπια και την Τουρκία. Πως, όποια κυβέρνησει και να εκλεγεί, θα υιοθετήσει τη συμφωνία (εφόσον ψηφιστεί) γιατί δεν θα μπορεί και δεν θα θέλει να κάνει αλλιως (ήδη η ΝΔ το έχει δηλώσει πως το διεθνές δίκαιο δεν ανατρέπεται).

Πως τα Σκόπια από την πλευρά τους θα συνεχίσουν την ασταθή πορεία τους, με το αλβανικό στοιχείο έτοιμο να φύγει, με προοπτική η γειτονική χώρα να μικρύνει και άλλο. Με την Σερβία ήδη να παζαρεύει μια “λύση” με το Κόσοβο. Και με την Ελλάδα, ηττοπαθή και αδρανή ως συνήθως, να παρακολουθεί τις βαλκανικές εξελίξεις, μην αναγνωρίζοντας πως το πρόβλημα δεν είναι ένα “όνομα” (όσο βαρύ κι αν είναι) αλλά η ουσιαστική αστάθεια της περιοχής μας, που ακόμη και χωρίς “ονοματοδοσία” θα παραμένει, καθώς κανένα από τα νεοσύστατα κράτη της περιοχής δεν αισθάνεται ικανοποιημένο με τα τρέχοντα σύνορα του. Τα οποία βέβαια τα ορίζει πότε γεωγραφικά και πότε εθνοτικά (ανάλογα τι συμφέρει).

Η συμφωνία των Πρεσπών (εφόσον υπογραφεί) εξασφαλίζει μόνο την προς τα έξω αποφυγή μονοπώλησης του ονόματος “Μακεδονία” από τους σκοπιανούς. Και γι αυτό και μόνο έπρεπε να γίνει, παρά τον όποιο συμβιβασμό μας.

Τουλάχιστον έτσι μας παρέχεται μια διεθνής νομική-κανονιστική άμυνα για το μέλλον. Και αν παραδειγματιστούμε από το Κυπριακό, μάλλον θα είναι και η μόνη που θα έχουμε. Καθώς και εκεί (στην Κύπρο) ενώ η διεθνής νομιμότητα είναι μαζί μας, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει 40 χρόνια τώρα. Φανταστείτε να μην υπήρχε και αυτή….