Ελλάδα, μια απέραντη κομματική σοβιετία…

Γράφει ο Ηλίας Τσίγκας

Από την Έντυπη Έκδοση

Θέμα επιλογής των κεντρικών είναι η επιλογή των υποψηφίων της ΝΔ στα ψηφοδέλτια των εθνικών εκλογών, όπως σας έχουμε ενημερώσει από τη Δευτέρα και συνεχίζοντας από το προηγούμενο θέμα μας στη σελίδα αυτή. Κι αυτό γιατί ο υπερενισχυμένος Μητσοτάκης λογικό είναι να επιθυμεί τον πλήρη έλεγχο της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας. Σίγουρο πάλι είναι ότι τα τοπικά κομματικά όργανα δεν έχουν ιδιαίτερο ρόλο και λόγο σε αυτή τη διαδικασία, όσο και αν κατ ευφημισμό προβάλλεται ότι αποτελούν τον συνδετήριο άξονα του κόμματος με τις τοπικές κοινωνίες. Επιπρόσθετα, ο έλεγχος των τοπικών κομματικών οργανώσεων, μεταξύ των οποίων και της Φωκίδας, γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός μετά και την τοποθέτηση Γενικού Συντονιστή Στερεάς Ελλάδας, όπως σας ενημερώνουμε και με σχετικό ρεπορτάζ στο σημερινό μας φύλλο.

Βέβαια, κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον έτερο διεκδικητή της εξουσίας, τον κυβερνώντα ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει της “μητέρας των μαχών”, των προσεχών βουλευτικών εκλογών. Από όσα

μαθαίνουμε, έχουν ζητηθεί να αποσταλούν στην Κουμουνδούρου βιογραφικά πιθανών προσώπων να πλαισιώσουν τον Ηλία Κωστοπαναγιώτου στο ψηφοδέλτιο. Όμως, πρόκειται για μάλλον τυπική διαδικασία κατ ουσίαν, μιας κι εκεί ο συνδυασμός θα βγει από την κεντρική εκλογική επιτροπή, που θα αναλάβει να καταρτίσει τα ψηφοδέλτια.

Στο ΚΙΝΑΛ επίσης, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Στο κόμμα της Φώφης, πλέον, η σιδηρά εκεί κυρία διαλύει την κεντρική επιτροπή του κόμματος γιατί έτσι γουστάρει, πάει σε συνέδρια με άνωθεν διορισμένους συνέδρους χωρίς δικαίωμα λόγου γιατί έτσι γουστάρει, εξαφανίζει την εκπροσώπηση του βασικού της αντιπάλου στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ από τα συλλογικά όργανα του κόμματος γιατί έτσι γουστάρει.

Αν σε αυτό το σκηνικό προσθέσετε και το ΚΚΕ, που τουλάχιστον είναι συνεπές προς τις αρχές του και δεν “πουλάει” δήθεν εσωκομματική δημοκρατία ούτε διατείνεται πως “ακούει τη φωνή της βάσης και της κοινωνίας”, τότε ο καθένας μπορεί να δικαιώσει τον τίτλο του σχολίου…