Να αναληφθούν δράσεις για την προστασία της 1ης κατοικίας

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Με το τέλος- ελπίζουμε- των εκδηλώσεων για πρωτοχρονιατικο φλουρί και πίτα, ας αναλάβουν οι κομματικές οργανώσεις παρεμβασεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας για το μέγα ζήτημα των ημερών: δάνεια Α κατοικίας, δάνεια αγροτικής γης. 

Οι κομματικές οργανώσεις και τα μέλη αυτων να προσπαθήσουν να βοηθήσουν, να αφυπνίσουν κοινωνίες και ηγεσίες.  

Ο συνδυασμός εντεινόμενης φτωχοποίησης, ακρίβειας, υψηλών επιτοκίων και υψηλοτερων δόσεων δανείων, θα οδηγήσει κόσμο, οικογένειες σε αδιέξοδο.  

Ας γίνει, με παραμέτρους και στοιχεία, όπως ποσό ή ποσοστό δανείων που έχουν ήδη αποπληρωθεί, οικογενειακό εισόδημα, αξία ακινήτου, οικογενειακή ακίνητη περιουσία, το δίχτυ που θα μπορέσει, όπως και το 2010 να βοηθήσει κόσμο. 

Τώρα σαφώς και υπάρχουν περισσότερα στοιχεία και εμπειρία για την αποτροπή χρήσης ευεργετικών ωφεληματων απο συστημικους κακοπληρωτές.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να βρεθούν φτωχά  νοικοκυριά στο δρόμο ή να χαθούν σπίτια Α κατοικία και αγροτική γη, όταν ήδη έχει πληρωθεί υψηλό ποσοστό από την αξία του ακινήτου.  

Τα funds πλεον έχουν ευνοϊκή νομοθεσία. 

Ποίοι είναι πίσω από κάθε fund, πόσο αρχικό κεφάλαιο έχει καταβληθεί, τι αξία δανείων- ακινήτων κατέχουν- δεν ξέρουμε ποιοι γνωρίζουν.  

Δεν υπάρχει όμως λόγος για να μην υπάρχει σαφή εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει, τουλάχιστον και στα Υπουργεία και στη Βουλή.  

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται από λάθη,  λάθος εκτιμήσεις, λάθη στη νομοθέτηση ΣΥΡΙΖΑ και τώρα πίσω από την απόφαση ΣτΕ. 

Πρέπει να προστατέψει κοινωνία, κοινωνικό ιστό, οικογένειες. 

Η κυβέρνηση οφείλει να φέρει νέα ρύθμιση για Α κατοικία και αγροτική γη. 

Η αντιπολίτευση μείζονα και ελάσσονα πρέπει να εξαντλήσουν εντός και εκτός Βουλής κάθε πρωτοβουλία για ρύθμιση των δανείων και λύση.  

Το ίδιο και οι Δήμοι και οι Δικηγορικοι Σύλλογοι.  

Δεν μπορεί να σταθεί κοινωνία με ηττημένο, ψυχικά, οικονομικά, συναισθηματικά κόσμο. 

Δεν μπορεί να είναι η ευκαιρία των funds αυτή τη στιγμή μόνο, πρέπει να γίνει η ευκαιρία της αντίστασης σε εξαθλίωση και μεγαλύτερη φτώχεια.