Ο Φίλης και ο ΣΥΡΙΖΑ

της Αφροδίτης Παπαθανάση

Ο Φιλης είναι ξεχωριστή προσωπικότητα στο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας επέλεξε να έχει τον Καμμένο κ να μην ενοχληθεί η ιεραρχία της Εκκλησίας σε σχέση με το Φιλη κ απλά τον καρατομησε.

Τα τότε τρολ – στρατιές – του ΣΥΡΙΖΑ δεν τον υπερασπίστηκαν σε μια πολιτική σύγκρουση.

Τα ερωτήματα θα έπρεπε να τεθούν στο ποιοι χώροι, κόμματα, πρόσωπα μπορούν στο πέρασμα του χρόνου και στις προκλήσεις των εποχών να γεννούν ιδέες, να διατηρούν χαρακτηριστικά πολιτικής ιδεολογικής προοδευτικότητας.

Φανταστείτε την πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα το 1981 με ακροδεξιούς μέσα υπουργούς – και μάλιστα να υπαγορεύουν και αποφάσεις.

Ή για ψαχτειτε να δείτε ποτέ σε θυελλώδεις συνεδριάσεις οργάνων του ΠΑΣΟΚ, με πολιτικές ή και με οργανωτιστικες ακόμη διάφορες , βγήκε ο οποίος Πρόεδρος ΠΑΣΟΚ να πει “ψηφίσατε λαθος- ψηφίστε ξανά”.

Εμείς πληρώσαμε το μνημόνιο- η εναλλακτική του κ. Φιλη ήταν το κίνημα της δραχμής – σε περιτύλιγμα συνθημάτων τύπου ” θα χτυπάμε νταούλια κ θα χορεύουν οι αγορές κ η πλάκα με την κατάργηση με ένα νόμο με ένα άρθρο “.

Ποιος είχε τότε δίκαιο, το ΠΑΣΟΚ ή ο κ. Φιλης μετά Βαρουφακη;;

Το ΠΑΣΟΚ με τα λάθη του κ για μένα η συγκυβέρνηση με Σαμαρά ήταν ολέθριο, άφησε πίσω ιστορικά, σε κάθε περίοδο Θεσμούς και δικλείδες ασφαλείας προστασίας του Πολίτη και των Δικαιωμάτων. Από το ΑΣΕΠ, το ΕΣΥ στη Διαύγεια και πόσα άλλα. Και ποτέ ποτέ δεν κατηγορήθηκε για προσπάθεια χειραγώγησης της Δικαιοσύνης. 

Ρωτησε ποτέ ο κ. Φιλης τον Τσίπρα τι ακριβώς έκανε ο Παπαγγελοπουλος ή η κ. Θάνου σε συνέχεια του κ. Αθανασίου της ΝΔ;; 

Ή ρώτησε για την παρακμή των μεθοδεύσεων περί Καλογριτσα και ελέγχου του τύπου;; 

Ποια δικλείδες προστασίας της Ανεξαρτησίας Θεσμών ψήφισε ο Τσίπρας και δεν καταλάβαμε;;

Ο μανδύας περί ηθικού πλεονεκτήματος είναι μανδύας, χάθηκε από το κυνισμό και απο την ευκολία να τιναχθουν όλα στον αέρα, να χαθούν πάνω απο30δις των πολιτών στην ανακεφαλαίοποιηση των τραπεζών- να περάσουν σε ξένα κεφάλαια.

Σήμερα, κάθε μέρα, κρίνεται από το ποιος χώρος, ποια κόμματα, ποια πρόσωπα στην Αριστερά μπορούν να μιλήσουν πολιτικά – χωρίς χαζοχαρακτηρισμους – για πολιτικές, συγκρούσεις, συμφέροντα.

Δυστυχώς για το χώρο ο Τσίπρας είναι ο ωφέλιμος δεύτερος του Μητσοτάκη & το Μαξίμου καθημερινά- πληρώνοντας τα ΜΜΕ με δικα μας λεφτά- επενδύει σε αυτό. Ο κυνισμός και το θέατρο μπροστά στις κάμερες για την τραγωδία στο Ματι θα τον ακολουθεί μια ζωή. 

Αδίστακτος. Τον βοήθησε τελικά;; δεν νομίζω .

Σήμερα λοιπόν σε επίπεδο ιδεων, παρέμβασης στην διεθνή προοδευτική σκέψη, στις αντιλήψεις – γιατί κυριαρχεί ο συντηρητισμός βασικό ερώτημα – της ελληνικής κοινωνίας, ποιος μπορεί να παρέμβει;;

Αν το πω πολύ πολύ ευγενικά τα πράγματα θέλουν προσπάθεια μεγάλη και στα δύο κόμματα.

Ο Φιλης, ο Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη έχουν ταμπού να συζητήσουν γιατί μετά από τόσο ριζοσπαστική νική τους το 2015 ο προοδευτικός κόσμος πήγε σπίτι του και η κοινωνία συντηρικοποιηθηκε…

Το ΠΑΣΟΚ “έχασε μεταγραφές”, το κυριότερο έχασε προοδευτική βάση, προσπαθεί να βρει βηματισμό και στιγμα. Γεννιούνται ιδέες, προτάσεις, χρειάζεται μεγαλύτερη ανεξαρτησία στα στελέχη στη σκέψη και στη γραφή από τους προύχοντες – ιεροκήρυκες του βασικού σεναρίου, αλλά υπάρχει δυναμικό να παράξει πράγματα.

Το ποιός έχει “τελειώσει” και ποιός θα αντέξει ας απαντήσει πρώτα σε ποιο χώρο: αν μιλάμε για τον προοδευτικό, το στοίχημα είναι εντός και εκτός χώρας. Το στοίχημα είναι στις αντιλήψεις, στην κοινωνική συμμαχία κ συμμετοχή, όχι σε καρικατούρα αντιγραφής Ανδρέα ή σε ξύλινο λόγο.

Αν ήταν πείραμα θα λέγαμε να επιβιώσει αυτός που μπορεί μόνο να αντέξει καλύτερα στις συνθήκες. 

Αντέχεις και πάντα δεύτερος ομως. 

Αυτό θέλει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ;; ας απαντήσει. 

Αυτό θέλει το ΠΑΣΟΚ;; οχι σαφές.